(sa Japanese) Anuman ang gawin ko, pareho pa rin.
Palagi nila akong pinagtutulungan.
Uy, huwag kang maging isang iyakin!
Nakakahiya.
Pero kusang lumalabas ang mga luha.
Sa susunod, sila na ang iiyak.
Lagi mong sinasabi iyan, pero hindi tayo nananalo.
Dahil lagi kang sumusuko!
Sinasabi ko sa iyo, katulad nito...
(sa Korean) Noa!
Magkita tayo! May party ako ngayong araw.
Huwag mong kalimutang dalhan ako ng ilang puto ng tiya mo!
Ama!
Umurong ka diyan! Nangangamoy bawang ka.
Noa, huwag maging ganyan.
Hindi lang tungkol sa iyong mas batang kapatid ang pagdiriwang ngayong araw.
Kailangan mong maunawaan,
hindi pa nagtatagal, maraming namatay na sanggol bago ang kanilang unang kaarawan.
Ang pagdiriwang na ito, ay para sa ating lahat.
Hindi ko alam.
Parang laging tungkol sa kanya.
Noa,
Ikaw ang nakatatandang kapatid ngayon.
Aasahan ka ng kapatid mo sa maraming bagay.
Pero isinusumpa mo na nagkaroon din ako ng party noong unang kaarawan ko?
Paano ako magsisinungaling tungkol sa ganoong bagay? Hmm?
Mas mahirap ang panahon para sa atin noon,
pero hindi ka kailanman nawalan.
Dapat mong pasalamatan ang iyong ina para diyan.
At talagang sigurado ka na pinili ko ang pulang sinulid?
Hindi mo alam kung gaano kami pinasaya nito.
Pero di talaga ito isang kapana-panabik na hinaharap para sakin, di ba?
Bakit hindi ko napili ang pana at palaso?
Noa,
magtiwala ka sa akin, ang isang mahabang buhay ay di dapat kutyain.
Bueno, sana ang barya ang piliin ni Mozasu.
Siya ay may pulubi sa kanyang tiyan, kaya kailangan niyang maging mayaman.
Ama, bakit ka tumatawa? Seryoso ako.
Talagang dapat mong ipagdasal ito.
Salamat sa lahat ng pumunta para ipagdiwang ang unang taon ng aming anak.
Ah, tulad ng nakikita ninyo, siya ay malinaw na umuunlad.
Talagang pinagpala kami ng Panginoon.
Ang tradisyong ito ngdoljabi
ay nagbubuklod sa amin di lang sa inyong lahat kundi pati na rin sa mga nauna…
Tama na ang mga salita.
itabi ito para sa iyong mga sermon.
Sabik ang kapatid kong lalaki na salubungin ang kapalaran ng aking anak.
Paano ko maitatanggi iyon sa kanya?
Oras na para piliin ni Mozasu ang kanyang kapalaran.
Hindi ba ako puwedeng pumili para sa kanya?
Mozasu, pumili na tayo!
BATAY SA AKLAT NI MIN JIN LEE
Kung gayon,
paparating na ito.
Ang katapusan.
Ihanda na ang iyong sarili.
Siya ba ay... ...sobrang nasasaktan?
Hindi niya sinasabi sa amin.
Oo.
Napakatinding sakit.
Maaari namin siyang bigyan ng morphine.
Pero kailangan kong ipaalam sa iyo,
sa dosis na kinakailangan para maibsan ang kanyang sakit,
makakasama natin ang kanyang katawan,
pero ang kaniyang espiritu ay maaaring mawala na.
Hindi. Ayaw ko siyang maging ganoon.
Pero Etsuko, ano ang pinakamainam para kay Hana–
Huwag kang sumali rito
Magdahan-dahan kayo!
Matatapakan ninyo ang isa't isa,
at magkakaroon tayo ng katawan na dadamputin sa lupa.
Masyadong maraming tao na ngayon dito.
Inay!
Ano ito? Nasaktan ka ba?
Naghintay ako nang halos isang oras.
Bakit hindi siya dumating?
Ano ang ibig mong sabihin?
Hindi ka sinundo ng tatay mo sa paaralan?
Inay, tignan mo.
May nangyayari.
Paumanhin. Makikiraan.
Nagpatala ka ba roon?
Sinasabi nila na siya ay isang traydor.
Gng. Baek!
Nasaan ang aking asawa?
Siya ay naaresto.
Naaresto?
Bakit?
Hindi nila sinabi.
Ang krimen daw ay napakatindi.
Nasaan siya ngayon?
Sinisiyasat siya sa lokal na istasyon.
Malamang na napagkamalan siya na ibang tao.
Dapat akong pumunta kaagad sa kanya.
Anak, makinig ka.
Pumunta dito yung mga lalaking iyon partikular na hinahanap si Isak.
Alam mo ba kung ano ang ibig sabihin nito?
Ibig sabihin ay may nagpangalan sa kanya.
Kailangan mong maging maingat,
at kailangan mong manalangin.
Noa,
hanapin ang iyong tiyo. Dalhin siya sa istasyon.
Puwede mo bang gawin iyon?
Pumunta na ngayon.
Noa, ano ang ginagawa mo rito?
-Dapat kang sumama! Naaresto si Papa. -Naaresto?
-Siya ay dinakip? -Dinala siya sa istasyon.
Si inay ay naroon na ngayon.
Kailangan kong sabihin sa aking amo.
Maghintay ka rito.
Mayroon tayong isang oras.
Ilabas natin ang inyong ama.
Ito ay walang kahulugan sa akin.
Paano ito naging posible?
Nagawa mo ang deal.
Bakit ka nila tinanggal?
Nagbago ang kanyang isip sa huling sandali.
Pero bakit?
Dahil sinabi ko sa kanya.
Bakit mo gagawin iyon?
Ginusto ko.
Hindi ko ito maintindihan, pero tama na.
Bumalik ka sa Amerika, nauunawaan mo?
Hindi na ako maaaring bumalik.
Nawala na ang aking visa.
Ano ang gagawin natin ngayon?
Hindi sagot ang Amerika. Iyan ay isang pantasya.
Ano ang sinasabi mo?
Ama, wala nang kukuha sa akin ngayon.
Ang tanging makikipagtrabaho sa akin
ay si Yoshii-san.
Pumunta siya sa akin noong isang araw.
Narinig niya ang nangyari.
Wala akong pakialam kung ano ang iniaalok niya.
Wala kang gagawin na kasangkot siya!
Gusto niyang magbukas ng mga pachinko parlor–
Pachinko? Ikaw?
Ikaw at si Lola lagi ninyong sinasabi na walang nakakahiya rito…
Para sa akin, oo, pero para sa aking anak?
Alam ko ang kalokohang sinabi sa iyo ni Yoshii.
Sinabi niya na lahat ito ay lehitimo,
hindi ba?
Alam mo kung paano ko nalaman?
Dahil iyan din ang sinabi sa akin ng kanyang lolo.
Tulad mo, ginusto ko ang marami bagay, nang mabilis.
Pero salamat sa iyong ina at lola, Naligtas ako sa kapalarang iyon.
Kung hindi dahil sa kanila, di natin alam kung ano ang puwedeng mangyari.
Matagal na ang lumipas noong nangyari iyon.
Si Mamoru Yoshii ay walang kinalaman…
Ito ay parehong dugo!
Dumadaloy ang parehong dugo ng lolo sa kanyang apo.
Iyan ay katawa-tawa.
Hindi ko ito papayagan!
Kahit para sa lahat ng kayamanan sa mundo…
Parang hindi mahalaga. ang pera, ang tagumpay.
Hindi iyan ang sinasabi ko.
Naiintindihan ko ito,
pero ang pangarap mo,
hindi lang sapat ang mga ito para sa akin.
Noa, ano ang sinasabi nila?
Kinukwestyon si Ama ng "mas mataas na opisyal ng pulis" o parang ganoon.
Sabi niya mahina raw si Ama, kaya siya ay mamamatay sa bilangguan.
Ano ang nangyayari?
Nagkaproblema si Tiyo.
Sinasabi niyang makauuwi si Ama kung siya ay walang kasalanan,
pero kung siya ay nagkasala...
Ngayon sinasabi niya na tama na iyan.
May iba pang mga tao na naghihintay.
Pupunta ako sa amo ko at ipapaliwanag sa kanya.
Magagalit siya kapag narinig niya kung paano ako tinatrato.
At tutulungan niya tayo?
Makauwi kaya si Isak ngayong gabi?
Hindi matutulog ang kapatid ko kahit isang gabi sa selda.
Hindi si Isak.
Hindi kailanman.
Ano ang mukhang iyan? Hmm?
Anong sinabi ko ngayon lang?
Iuuwi mo na si Ama.
Oo naman. Ibabalik ko siya kaagad.
Paumanhin ma'am.
Sandali lang.
Ano ang gusto mo?
Kinuha rin ba nila ang iyong asawa?
Ang bayaw ko.
Tatlong buwan na ang nakararaan.
Tatlong buwan?
At hindi mo pa siya nakikita mula noon?
Hindi.
Kailan dinakip ang iyong asawa?
Ngayong umaga.
Pero may isang malaking pagkakamali.
Pastor lang siya. Hindi siya kasangkot sa pulitika.
Ikaw ang asawa ni Pastor Baek.
Paano...
paano mo nakilala ang aking asawa?
Huwag dito.
Noa, halika na.
May mga espiya ba talaga kahit saan?
Lalo na ngayon na sila ay naghahanda para sa higit pang digmaan.
Pero hindi ba laging may digmaan kahit saang lugar?
Ano ang kinalaman nito sa atin?
Hindi ba't tayo ang mga palaging tinatamaan?
Itinuro sa amin ito ng iyong asawa.
Kung ganoon, kilala mo nang mabuti ang asawa ko?
Kilalang-kilala siya ng bayaw ko.
Noong una, pinaghihinalaan niya ang iyong asawa,
tulad ng iba pang mga lalaki sa mga pabrika sa paligid dito.
Pero nakuha ng Pastor ang kanilang tiwala, pati ang kanilang pagmamahal.
Itinuro niya sa mga tao na may kapangyarihan ang nakararami.
Hindi kami sanay makarinig ng ganoong makapangyarihang mga salita.
Nagawa niyang iparamdam sa amin ang pagmamalaki.
Ginawa ng asawa ko ang lahat ng iyan?
Ginawa niya iyon.
At kahit na ang aming mga tiyan ay umiyak sa gutom,
napakain kami ng kanyang pag-asa.
Pero ngayon ano ang gagawin namin?
Ilang taon ka na?
Pito.
Dapat may ama ang isang batang lalaki.
Ngayon halika.
Dapat nating sabihin kay Hasegawa-san ang nangyari.
-Sino iyon? -Ni hindi mo kilala si Hasegawa?
Mukha nga, na wala akong alam.
Oras na para magkakilala kayo.
Inay!
Bakit nila siya hinuli?
Sana ay alam ko.
Hindi sinasabi ng pulis kung bakit.
Karaniwan nilang sinasabi sa isang tao kung bakit sila hinuhuli.
Alam kong maiintindihan mo, Shimamura-san.
Ang buong bagay ay katawa-tawa.
Para mapabilang ang kapatid ko na kasama ng mga taong iyon na hindi makabayan…
Ano ang sinasabi mo? Hindi makabayan?
Oo, wala itong katuturan, tama?
Hindi kailanman masasangkot ang kapatid ko sa anumang bagay tulad niyan.
Hindi mo nabanggit ito ay isang krimeng pulitikal.
Pero inosente ang kapatid ko…
-Hindi iyan ang pinaniniwalaan ng pulis. -Isinusumpa ako sa iyo…
Kapamilya mo siya. Siyempre iyan ang sinasabi mo.
Inilalagay mo ako sa isang mahirap na posisyon.
Iginagalang ka ng ibang manggagawa.
Pero sinasabi nila na hindi malalabanan ang dugo.
Ang dugo na dumadaloy sa iyong kapatid ay dumadaloy rin sa iyo.
Pakiusap, kailangan ko ang trabahong ito. Umaasa sa akin ang pamilya ko.
Paumanhin, pero kailangan kitang pakawalan.
Sabihin na…
Kailangan kong gawin mo ang isang bagay para sa akin.
Kahit ano.
Kapag wala na ako,
alagaan mo siya para sa akin. Ang aking ina.
Hana.
Natatakot ka ba?
Natatakot ako.
Hindi ko pinangarap na magwakas ako tulad nito.
Dito,
sa walang kuwentang kwarto na ito.
Pero ang Hawaii.
Iyon sana ay isang maluwalhating kamatayan.
Ang aking mga paa ay lumulubog sa mainit na buhangin.
Ang tunog ng mga alon na yumayakap sa akin.
Pero pareho lang yata sa huli.
Ang kamatayan ay kamatayan.
Tumakas ako, Solomon. Sinayang ko lahat.
Ayaw ko iyan para sa iyo.
Humihingi ako ng paumanhin.
Bakit ka humihingi ng paumanhin?
Iniwan kita. Paumanhin.
Paumanhin at hindi kita hinanap kaagad.
Lagi akong sumusunod sa kanilang patakaran.
Ginawa ko ang lahat ng hiniling nila sa akin.
At ginawa ka nilang hangal, hindi ba?
Oo.
Ginawa nila akong isang hangal.
Solomon,
oras na para itigil ang pagdadalamhati para sa iyong sarili.
Tama na.
Anuman ang kailangan, kunin mo ang lahat.
Magpakita sa kanila ng walang awa.
Dahil anong awa ang ipinakita nila sa atin?
Lintik silang lahat.
Gawin mo ito para sa akin.
Dinampot ang ating pastor.
Nagtatago si Hasegawa at kanyang anak na babae simula noong pagdakip.
Pumunta ka, kausapin siya. Nasa kanya ang mga sagot.
Pumasok at umupo daw.
Ah.
Sabi niya kamukha ko si Ama.
Madalas kang ikinukuwento ng Ama mo,
sabi niya parang kang kapatid.
Nauunawaan ko.
Pero pareho kayong estranghero sa akin.
Hindi niya binanggit ang alinman sa inyo.
Ayaw ni Ama na malaman natin ang tungkol sa kanila.
Para protektahan tayo,
kinailangan niyang hatiin sa dalawang mundo.
parang ganoon.
Pero ano ang lugar na ito?
Sino ka bang talaga?
Siya ay isang propesor, at...
isang... Komunista- parang ganoon?
Nangarap sila ni Ama na pagbuklurin ang manggagawa mula sa iba't-ibang bansa.
Para lumaban para sa kapayapaan at makatarungang sahod.
Kung gayon ay totoo ito.
Pareho kayong kumikilos laban sa emperador.
"Ang emperador ang lumalaban sa kanila."
Kung ganoon,
ano ang mangyayari sa amin ngayon?
Habang kayong mga lalaki ay nagsusumikap sa mga pangarap na ito,
sino ang maglalagay ng pagkain sa aming mga mesa,
o mga damit sa likod ng aking mga anak?
Naisip ba ninyo kami kailanman?
Sabi niya ginawa ito ni Ama para sa atin.
Paano mo nakukuhang kausapin ako ng ganyan?
Tingnan mo ang iyong mga kamay.
Na hindi nakaranas ni-isang araw ng trabaho.
Sino ka
para sabihin sa akin na ang aking mga takot ay walang kabuluhan?
Wala tayong oras para dito.
Kailangan nating iuwi ang iyong ama.
Sinabi niya na hindi natin siya mahahanap.
Siya ay nagsisinungaling!
Sabi niya na hindi na makakauwi si Ama dahil pinagtaksilan siya!
Inay, mga pulis!
Ako'y nasiyahan.
Magiging mabuting magkasosyo tayo.
Hindi ako pumunta para pag-usapan ang pachinko.
Colton Hotels, manlalaro pa rin sila.
Ang hula ko kay may plano ka? Pakinggan natin ito.
Sa pagitan ng Colton at ni Abe-san,
halos sampung bilyong yen na ang nailagay sa proyekto.
Hindi magigng madali para sa kanilang ibenta kaagad ang nakapaligid na lupa.
Hindi dahil sa mahalangang piraso ng lupa na kulang.
May pagkakataon dito, isang kapaki-pakinabang.
Dahil kahit sino ang makakakuha ng lupa ng babae ay maaaring humingi ng anuman.
At bakit mo naisip na ibebenta niya sa iyo ito sa pagkakataong ito?
Hindi niya gagawin. Alam ko iyan.
Pero ikaw...
...mayroon kang mga paraan, hindi ba?
Magagawa mong siya ay magbenta.
Ako na ang bahala sa pagbebenta sa Colton at kay Abe-san.
At paduduguin ko sila para dito. Iyon ang punto.
Nakikita mo ang lahat ng iyan?
Paano kung sabihin ko sa iyo, na sa loob ng dalawang taon,
lahat ng lupaing iyon ay magiging apat na ulit ang halaga mula ngayon?
Hindi posible.
Ano sa tingin mo ang panggarantiya sa lahat ng iyan, doon?
Karaniwan ay may ibang pag-aari ng kumpanya.
At kung sabihin ko na ang mga bangko ay kinukuha ang lupa mismo bilang garantiya?
Kabaliwan iyan.
At gayon pa man, ito ay totoo.
Nasiraan na ng bait ang lahat.
Masyadong abalang lumamon sa piging na inaakala nilang hindi magwawakas.
Pero mangyayari ito.
Sa sandaling singilin ng bangko ang isang pautang, lahat ito ay babagsak.
Kaya mas mabuting maging mabilis tayo tungkol dito.
May isa pang bagay.
Pero ito ay personal.
Gusto kong gumawa ng isang bagay para sa isang kaibigan.
Hindi mo ba naiisip na dapat mong
hintayin ang isa o dalawang araw para malaman ang nararamdaman mo?
Sa ganoong paraan–
Inay.
Hindi ako gumagaling.
Ako lang ay...sobrang pagod.
Handa na ako para sa mahabang pagtulog.
Sasabihin ko sa doktor.
Inay.
Alam ko.
Hindi ko lang maintindihan.
Paano naging mali ang lahat?
Manatiling mahinahon. Huwag kang maawa sa sarili mo.
Hindi pa ito tapos.
Pero Inay...
May namamatay na babae.
Magkaroon ng kaunting perspektibo.
Alam ko,
pero hindi ka ba nag-aalala?
Pagkatapos ng lahat ng mga taon na ito,
bakit nanghihimasok muli ang mga taong iyon sa buhay natin?
Si Solomon ay mabuting bata.
Pinalaki natin siya nang tama…
Pero hindi ba tama rin ang pagpapalaki kay Noa?
Tingnan mo kung ano ang nangyari sa kanya.
Dahil lang mahal natin sila ay hindi nangangahulugan na kilala natin sila.
Alam mo ba ang pagkakasangkot ng iyong asawa
sa Pangkalahatang Konseho ng mga Unyon ng Paggawa sa Japan?
Ano iyon?
Nagbasa o nagsulat ka ba ng anumang literatura na laban sa gobyerno?
Ako ay...
di marunong magbasa o magsulat.
Nakapunta ka na ba sa anumang pagpupulong laban sa emperador?
Hindi ako nakapunta sa anumang pulong.
Hanggang ngayon, hindi ko pa naririnig mga ganyang salita noon.
Pero ikaw ay kasal sa isang manunulsol.
Ang taong kilala ko...
ay isang asawa,
isang ama,
isang pastor...
isang mabuting tao.
Ako ay humihingi ng paumanhin.
Hindi ko alam kung bakit ko sinasabi ang mga bagay na ito.
Inay?
Sa tingin mo ba ay hahayaan kong mangyari iyan kay Solomon?
Baliw ka ba?
Hindi mo kapatid si Solomon.
At kung ano ang nangyari noon,
Hindi ko ito hahayaang mangyari muli.
Halika na.
Ito ay magkakabisa sa lalong madaling panahon.
Sa loob ng lima o sampung minuto.
Kung kailangan mo ako, mangyaring tumawag.
Hindi ka mahahawa sa pagtingin lang sa akin.
Wala siyang intensiyong masama.
Madarama mo ang epekto sa loob ng lima o sampung minuto.
Titingnan kita pagkatapos noon,
pero kung may kailangan ka, pindutin mo ito.
Pupunta ako kaagad.
May iba pa ba?
Salamat.
Solomon…
...nasaan siya?
Kailan siya darating?
Noa.
Itay!
-Noa! -Tama na!
-Ama! -Tumahimik ka!
-Noa! -Ama
Pakawalan mo ang tatay ko!
Noa!
Ama! Ama!
Huwag mong kunin ang tatay ko! Hindi niya kami maaring iwan!
Ama, huwag kang umalis!
Hindi mo kami pwedeng iwan!
Ama!
...halos 50 taon na mula nang ganito kalapit ang huling bulalakaw.
Sa daan nito patungo sa araw...
lumapit sa loob ng 500,000 milya sa Earth ang bulalakaw na ito.
Tinatantya ng mga siyentipiko na ang bulalakaw
ay naglalakbay sa 46,000 milya bawat oras...
Ano ang ginagawa mo?
Nasa iyo ang papeles nilagdaan ng direktor ng ospital na ito.
Oo, pero kung paano mo…
Hindi mahalaga iyon.
Maglalakbay ka. Handa na ba?
-Gusto kong pumunta. -Saan ka pupunta?
Ano ang sinasabi mo?
Mag-ingat!
Anong ginagawa niya? Dahan-dahan!
Masyado kang mabilis!
Hawaii.
Inay!
Inay,
Matutulog na ako
Magandang panaginip.
Ang aking munting Hana.
Magandang panaginip.
Ako na ang bahala sa lahat ngayon.
Huwag kang mag-alala.
Akala ko noon ay isang sumpa ang relo na ito.
Pero napagtanto ko na ngayon,
iniligtas ng relong ito ang ating pamilya.
Marahil ay magagawea rin nito iyon para sa iyo ito.
Iyan ang inaasahan ko.
MATH ANG IKA-6 BAITANG ARALING PANLIPUNAN
Ano ang mayroon sa mga aso?
Alisin ang mga ito!
Ginigising mo ang buong kalye.
Sunja,
ano ito?
Gumagawa ka ng kimchi?
Pero bakit ang dami?
Ibuburo ko ang kalahati
at dalhin ang kalahati sa palengke.
Umaasa akong mayroong may gusto ng sariwang kimchi.
Hindi siya magiging masaya.
Anong pagpipilian ang mayroon tayo?
Pakiusap, intindihin mo.
Sa tingin mo hindi ako makakahahanap ng ibang trabaho?
Tungkol doon ito, di ba?
Para malaman mo, may inaasahan ako sa pabrika ng gulong.
Siyempre, alam namin na makakakuha ka ng ibang trabaho.
Sigurado akong pansamantala lang na balak ito ni Sunja.
Hindi ko pakay na mawalan ng paggalang. Alam mo siguro yan.
Pero wala tayong paparating na pera,
at ang ating ipon ay mauubos sa loob ng ilang araw.
Kailangan kong isipin ang mga bata ngayon.
At sa palagay mo ay di ko ito ginagawa?
Hindi mo iniisip na namamatay ako kaiisip
na ang aking mas batang kapatid ay nasa bilangguan?
Nasa bilangguan siya!
Kailangan ko mang manlimos o mangutang, para hindi magutom ang mga bata.
Hindi sa bahay ko.
Kung gayon ay hayaan mong tulungan kita.
Dahil kung hindi ako gagawa ng anuman...
Ang kawalan ng magagawa, hindi ko ito matiis.
Ano ang mukhang iyan?
Hindi ka ba papasok sa paaralan?
Noong kaedad kita,
hindi namin kayang magbayad ng paaralan.
Ito ay isang pribilehiyo. Huwag mong balewalain.
Sino ka?
Bakit ka dumadaan sa landas na ito?
Mayroong mas maikling ruta.
Paano mo nalaman kung saan ang paaralan ko?
Marami akong alam na bagay.
Ito ang pumoprotekta sa akin.
Tandaan mo iyan.
Mas gusto ng tatay ko ang daan na ito.
At bakit kaya?
Mayroong isang matandang babae sa bandang ibaba ng kalye na may piyano.
Tumutugtog siya sa tuwing umagang napapadaan kami papunta sa paaralan.
Gustong marinig ng tatay ko ang musika.
Narinig mo na ba ang lindol sa Kanto?
Dapat sumagot ka kapag kinakausap ng isang nakatatanda.
Hindi.
Ito ay bago ka pa isinilang.
Isang kakila-kilabot na lindol.
Sobrang sama na nahati nito ang ating mundo sa noon at katapusan.
Nawalan din ako ng tatay ko noon.
Paano mo nalaman na wala ang tatay ko?
Oo nga pala, proteksyon.
Tama iyan.
Mabilis kang matuto.
Kung gayon, alamin mo ito.
Noa,
hindi sapat na basta makaraos lang.
Sasabihin sa iyo ng mga tao na hindi, pero huwag mo silang papansinin.
Isipin mo ito.
Nabubuhay lang ang mga ipis.
Dapat bang sapat na iyon para sa atin?
Maging mas mahusay kaysa sa lahat ng nakapaligid sa iyo.
Hindi lamang ang mga Koreano, pero pati na rin ang mga Hapon.
Maging napakabuti na hindi nila maitatanggi kung ano ang dapat na sa iyo.
Huwag kang magkakamali.
Sila ay galit na makita kang umaangat.
Pero sa kabila ng kanilang hinanakit, wala silang magagawa kundi igalang ka.
Nauunawaan mo ba ang sinasabi ko?
Ah, oo.
Isa pang bagay.
Huwag kang lilingon kailanman.
Pasulong.
Laging pasulong.
Ngayon pumunta sa paaralan at alisin mo ang kalungkutan sa iyong mukha.
Bukas, sa mas maikling daan ka dumaan.
Mga hangal lang ang pipili ng kabaliktaran.
Noa,
huwag mabuhay tulad ng isang hangal.
Ayaw kong mag-isa kang pupunta.
Sino ang magbabantay kay Mozasu o maghahanda ng hapunan?
Huwag kang mag-alala.
Magiging maayos ako.
At ikaw.
walang gulo ngayong araw, maliwanag?
Ang pagtingin sa mukha niya, Sa tingin ko ito ang pinakamahirap sa lahat.
Pero siya ay lalaki nang nalalaman na ginagawa mo ito para sa kanya.
Na nagtrabaho nang husto ang kanyang ina para palakihin siya.
Makikiaraan.
Paumanhin.
Makikiaraan.
Ano sa palagay mo ang ginagawa mo?
Umalis ka dito!
Sige. Alis dito! Itataboy mong papalayo ang mga paroknyano dahil sa amoy na iyan.
Magmadali at umalis ka dito!
Paumanhin. Ito ang unang araw ko.
Huwag mong subukan!
Alisin mo rito ang iyong mabahong karitela!
Gusto mo bang ihian ito ng anak ko?
Paumanhin.
Makikiraan.
Paumanhin.
Binibini, dito!
Dito.
Maaari kang magbenta dito.
Salamat! Mangyaring bumalik muli.
Halika, tingnan mo!
Dalawa para sa presyo ng isa!
Mangyaring bumalik muli.
Halika at huminto! Mayroon kaming mga tuyong karne dito!
Maligayang pagdating!
Pakiusap, subukan mo.
Kimchi. Sariwang kimchi!
Halika at tumikim.
Pinakamahusay na presyo sa bayan!
Kimchi! Ipinagbibili sariwang kimchi!
Pakisubukan!
Gusto mo ng kimchi?
Kagagawa lang! Tikman nang libre!
Nakatikim ka na ba ng kimchi?
Kakagawa lang! Pakisubukan!
Gusto mo ng kimchi? Mura lang, talaga!
Subukan lang minsan. Tumikim nang libre! Tumikim nang libre!
Gusto ninyo ng kimchi?
Pinakamahusay na kimchi sa lungsod!
Nakatikim ka na ng kimchi?
Espesyal na presyo para lamang sa araw na ito!
Kimchi! Sariwang kimchi!
Pakiusap, subukan!
Pinakamahusay na kimchi sa Osaka!
Salamat, salamat!
Nakatikim ka na ba ng kimchi?
Kakagawa lang! Pakisubukan!
Halika at tumingin!
Pinakamahusay na kimchi sa lungsod! Hindi ka magsisisi
Halika subukan ang libreng patikim.
Pinakamahusay na kimchi sa lungsod!
Pinakamahusay na kimchi sa mundo! Halika! Tumingin!
Pinakamahusay na kimchi sa mundo!
Espesyal na timpla ng nanay ko!
Ito ang pagkain ng aking bansa!
MAHIGIT 2 MILYON KOREAN ANG LUMIPAT SA JAPAN SA PANAHON NG KOLONYAL NA PAMUMUNO.
NASA 800,000 SA KANILA AY DINALA
NG PAMAHALAANG HAPON BILANG MGA MANGGAGAWA.
KARAMIHAN AY BUMALIK SA KANILANG BAYAN
PAGTATAPOS NG WWII.
PERO NASA 600,000 ANG NANATILI AT NAGING MGA TAONG WALANG ESTADO.
ANG MGA ITO AY ANG ILAN SA MGA KUWENTO NG MGA KABABAIHANG IYON.
NAGTIIS SILA.
Palagay ko narito ako noong mga 18 ako.
Ako ay 13 taong gulang.
Nakarating kami sakay ng bangka.
Hindi eroplano.
22 taong gulang ako dito, bata pa ako.
Dumating ako sa Japan ng 20 taong gulang, pagkatapos kong mag-asawa.
Pumunta ako dito mag-isa galing Korea.
Nag-iisa ako.
Iyak ako nang iyak. Umiyak ako nang husto.
Dumating ako nang 11 at nagsimulang magtrabaho nang 13.
Lumaki ako sa kalungkutan.
Kaya mahirap para sa akin na maging mabait sa ibang tao.
Nagtataka nga ako
kung iyan ay dahil sa kung paano ako lumaki.
Labis akong nahirapan pagdating ko rito.
Ayaw kong iniisip ang mga bagay na iyon sa ngayon, pero alam mo…
Madami akong iniisip na mga bagay-bagay.
Nakita ko ang mga taong namatay.
Bata pa ako noon.
Ito ay noong panahon ng digmaan.
Dumating ang pulis-militar at hinatak ang tali ng mayroong mahahabang buhok,
at sila ay kinaladkad hatak ang kanilang buhok.
Nakita kong ginawa nila iyon.
Mapalad kami kung mayroon kaming makakain na repolyo.
Pero inutusan kaming ibigay ito sa kanila dahil lahat ay pag-aari ng emperador.
Wala kang pag-mamayari na talagang sa iyo.
Kaya kumain kaming lahat ng kimchi.
Wala kaming anumang makakain,
kaya kumain kami ng maraming kimchi.
Kakaunti ang pagkain sa aming mga mangkok,
kaya hindi kami kailanman nabusog pagkatapos kumain.
Ibinabaliktad namin ang aming mangkok para tignan kung may natitira.
Ganyan kami namuhay.
Ngayon ang buhay ay masyadong maluho.
Hindi ako makapagsalita ng Hapon.
Kaya talagang nahirapan ako.
Ayaw kong sinasabi ito,
pero hindi mabubuhay ang aking mga anak sa Korea.
Kaya tiniyak ko na sila ay na maasimila sa lipunan ng mga Hapon.
Nasanay ka na ba sa buhay sa Japan?
TINIG NG MANANALAYSAY JACKIE KIM-WACHUTKA
Sanay na ako ngayon.
Naging napakahirap.
Ito na ang aking bayan ngayon.
Hindi ako makakapunta sa Korea. Hindi ako maaaring pumunta sa aking bansa.
Kaya ito na ang aking bayan ngayon.
Panaginip lang ang lahat.
Ito ay isang panaginip. Ito ay isang panaginip.
Lahat sila ay panaginip na lamang.
Napakabata ko pa noon.
Bueno…
ito ang pinakamagandang yugto ng buhay ko.
Bakit ito ang sa palagay mo?
Dahil malapit ang lahat.
Ilang taong gulang ka na?
Ako ay 98 taong gulang.
Ako ay 85 taong gulang.
Ako'y 80…
Hindi, 90.
Ako ba ay 98?
Siguro 99?
Ako ay 93 taong gulang.
Kailan ka ipinanganak?
Noong 1917.
Ako ay 92.
Naging 100 taong gulang noong isang araw, kaya nagdiwang sila para sa akin.
Iyan ang dahilan kung bakit ako ganito.
Palagay ko ay 95 taong gulang na ako.
Ipinanganak sa taon ng baka.
Walang mga paghihirap para sa akin sa buhay na pinili ko.
Gumawa ako ng sarili kong landas, kaya wala akong anumang panghihinayang
tungkol sa landas na pinili ko at nilakaran.
Nagtatrabaho nang husto ang mga anak kong lalaki.
Mayroon akong magandang manugang at mabubuting mga apo.
Lahat ay tumatawag sa akin na lola, kaya nagpapasalamat ako.
Ang iyong ngiti ay napakaliwanag.
Sa palagay mo may kukuha sa akin bilang kanyang nobya?
Ang ngiti ko, sabi mo. Ang ngiti ko...
Sigurado ako na ito ay nakakabagot, pero salamat sa iyong pakikinig.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Sherry Ingram