(கொரிய மொழியில்) அப்பா, வந்துவிட்டேன்.
ஹான்சு, மீண்டும் தாமதமாக வந்திருக்கிறாய்.
செய்தியை கொடுக்க நகரத்தைத் தாண்டி போக வேண்டியிருந்தது.
நீ ஒரு ஆசிரியர், வேலைக்கார பையன் அல்ல.
ஒருவேளை இதைப்பற்றி அவர்களுக்கு நினைவூட்டுவது நல்லது.
சரி.
வா! எனக்குப் பசிக்கிறது.
நம் தரமான உணவை சாப்பிட போகலாம்.
போகலாம்.
ஹான்சு!
(ஜப்பானிய மொழியில்) உன் அப்பா என்னிடம் சொன்னது உண்மையா?
அவரை விட நீ நன்றாக கணக்கு போடுவாயா?
அவர் என் தவறுகளை மட்டுமே சுட்டிக்காட்டுவதால்,
அவர் அப்படி சொன்னாரா என்று எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
அது ஒரு நல்ல அப்பாவிற்கான அடையாளம்.
முட்டாள்கள் மட்டுமே தங்கள் குழந்தைகளை காரணமில்லாமல் புகழ்வார்கள்.
அப்படியென்றால் எப்போது எனக்காக வேலை செய்யப் போகிறாய்?
நிர்வாகம் செய்ய வேண்டிய பல தொழில்கள் என்னிடம் இருக்கின்றன.
அபாகஸில் விரைவாக கணக்கிடும் ஒருவரைத் தேடுகிறேன்.
உங்களுக்காக வேலை செய்ய அவன் அதிர்ஷ்டம் செய்திருக்க வேண்டும், முதலாளி,
ஆனால் இவன் ஏற்கனவே ஒரு பணக்கார அமெரிக்க குடும்பத்துக்கு
கணக்கு ஆசிரியராக பணியாற்றுகிறான்.
உங்களுக்கே தெரியும்,
சமூகத்தில் பின்தங்கிய எங்களைப் போன்றவர்களுக்கு இந்த வேலை மிகவும் அரிதானது.
அமெரிக்கர்களிடமும் நல்ல பெயர் வாங்க நினைக்கிறாயா?
ஹோம்ஸ் குடும்பம் என்னிடம் நன்றாக நடந்துகொள்கிறது.
நிச்சயம் நன்றாக நடந்துகொள்வார்கள்.
எந்தவொரு எதிர்மறையான விளைவுகளும் இல்லையென்றால் நன்றாக நடப்பது எளிதுதான்.
பேசியதே வீண்.
உன் ஜப்பானிய மொழி,
நன்றாக மேம்பட்டு இருக்கிறது.
ஆனால் நீ நிஜமாக எங்களில் ஒருவனாக வேண்டுமானால், நீ கடினமாக உழைக்க வேண்டும்.
ஜெண்டா, நன்றாக சண்டையிட்டாய்.
யோகோஹாமா 1923
மக்கள் சொல்வதைப் போலத்தான் உன் நடத்தையும் இருக்கிறது.
நீ உன் வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற வேண்டுமானால், நீ அதற்குத் தேவையான முயற்சிகளை செய்ய வேண்டும்.
உன் அப்பாவை கேள்.
தேவையில்லை என்றால் நான் அந்த மோசமான துயரத்தை அனுபவிக்க மாட்டேன்.
அதற்குள் துயரமா?
குறைந்தபட்சம் மது அருந்தும் நேரம் வரை அது காத்திருக்காதா?
உன் துயரத்தைக் கேட்கும் மனப்பான்மை எனக்கு வந்துவிட்டது.
என்னை கிண்டல் செய்கிறீர்கள், எனக்கு நிஜமான கோபம் இருக்கிறது, அம்மா.
அப்படியா? என்ன கோபம், மகனே?
உனக்கு சரியான ஊட்டச்சத்து கிடைக்கவில்லையா?
ஆபத்திற்கு தங்குமிடம் தேவையா?
ஒருவேளை மருந்தே இல்லாத உடல் நலக்குறைவால் அவதிப்படுகிறாயா?
-மருத்துவரை அழைக்கட்டுமா? -இப்படி செய்வதைத்தான் வெறுக்கிறேன்.
ஆனால் நான் செய்யத்தான் வேண்டும்.
9 மணிக்கு உணவு பரிமாற வேண்டும் என சமையல்காரரிடம் சொல்லுங்கள்.
இன்றிரவு முக்கியமான விருந்தினர்கள் வருகிறார்கள். எல்லாம் நன்றாக இருக்க வேண்டும்.
"எஸ்ஸேஸ் ஆன் தி தியரி ஆஃப் நம்பர்ஸ்."
ஹான்சு, இதெல்லாம் உங்களுக்கு நன்றாக புரிகிறதா?
அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்.
அருமை. உன்னை எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது.
ஆனால் நிஜமாக, அம்மா, நான் ஒன்று நினைக்கிறேன். ஹான்சுவை ஏன் நம்மோடு அழைத்து போகக்கூடாது?
அடுத்த வருடம் யேல் பல்கலைக்கழகத்தில் இவன் எனக்கு ஒரு வரமாக இருப்பான்.
இல்லையென்றால், நான் தேர்ச்சி பெறமாட்டேன். அது உங்களுக்கே தெரியும்.
நல்ல யோசனை.
அவர் அப்பாவிடம் பேசுவார்.
அப்பாவைப் பற்றி பேசுகையில்,
ஹான்சு, ஓடிச்சென்று அவரிடம் இதை கொடுக்க முடியுமா?
நான் போக வேண்டும்.
ஆனால் நீ, எதிர்மறையான எண்ணங்களை விட்டுவிடு.
முயற்சிப்பாயா?
ஏன் பின்வாங்குகிறீர்கள் என்றே புரியவில்லை.
நம்முடையது அல்லாத ஒரு நாட்டில் முதலீடு செய்யப்பட்ட
கணிசமான அளவு மூலதனத்தைப் பற்றி நீங்கள் பேசுகிறீர்கள்.
அட, இவர்களுக்கு நாம் இங்கு இருப்பது அல்லது நம் பணம் தேவையா என்று வியக்கிறேன்.
அதனால் என்ன?
பணம் சம்பாதிப்பவர்கள் நாமாக இருக்கும் வரை.
ஆனால் எவ்வளவு காலத்திற்கு?
யோகோஹாமா இதை தயாராக, சந்தோஷமாக ஏற்றுக்கொள்ளும், ஆனால் இந்த நாட்டின் மற்ற பகுதிகள்?
அவர்கள் நமக்கு எதிராக அமெரிக்க சித்தாந்தங்களை ஏற்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றிருந்தனர்.
இப்போது, நிஜமாக,
இப்படி சிதறடிக்கப்பட்ட நாடு எப்படி பழைய நிலைக்கு திரும்ப முடியும்?
நான் உனக்குச் சொல்கிறேன், முன்னேற்றத்தின் மாற்றத்தை
எதிர்க்கும், விமர்சிக்கும் முட்டாளாக இருக்காதே.
ஏனென்றால் அப்படிப்பட்டவர்களுக்கு என்ன நடக்குமென்று தெரியும்தானே?
வங்கியில் பணத்துடன் இருக்கப்போவது நாமாகத்தான் இருப்போம்.
சரி...
இங்கே பார்.
என்னைக் காப்பாற்ற இவ்வளவு அன்போடு வந்த இந்த இளைஞன் யார்?
இன்னொரு தகவல்.
தகவல் பெறப்பட்டது.
இப்போது, சொல்.
இப்போதெல்லாம் என் மகன் எப்படி படிக்கிறான்?
அவனால் முடிந்த அளவுக்கு முயற்சி செய்கிறான், சார்.
அப்படியென்றால், இன்னும் மெச்சும் அளவுக்கு இல்லை.
இனிய மாலையாக அமையட்டும்.
இவன் மிகவும் புத்திசாலி.
வாழ்க்கையில் எப்படி வெற்றியடைகிறான் என்பதைப் பார்க்க சுவாரஸ்யமாக இருக்கும்.
நமக்கென்று ஒரு சிறந்த வீரர் இருக்கக்கூடாதென்று சபிக்கப்பட்டோமா?
முட்டாள்தனமான எண்ணங்களை உன் மூளையில் போட்டு குழப்பிக்கொள்ளாதே.
நினைவிருக்கட்டும், நீ அவர்களில் ஒருவன் அல்ல.
ஆனால் அமெரிக்கர்கள், ஏன் பல விஷயங்களில் சிறந்து விளங்குகிறார்கள்?
ஒருவர் ஒரு விஷயத்தில் தான் சிறப்பாக இருக்க வேண்டும்.
ஒன்றில்.
ஆனால் அது என்னவாக இருந்தாலும், நீ அதில் மிகச்சிறந்தவனாக இருக்க வேண்டும்.
நீங்கள் அபாகஸில் சிறந்து விளங்குவது போலவா?
அது வெறும் கருவிதான்.
இல்லை, நான் மற்றவர்களுக்காக பணம் சம்பாதிப்பதில் வல்லவன்.
நீங்கள் நமக்காக ஏன் பணம் சம்பாதிக்க முடியாதா?
நான் என்ன சொன்னேன்?
ஒருவர் ஒரு விஷயத்தில் தான் சிறந்து விளங்க வேண்டும்.
பிறகு நான் எதில் சிறந்து விளங்க வேண்டும்?
உனக்கு வேறு வழி இருக்குமென்று நினைக்கிறாயா?
பெரும்பாலான நேரங்களில், நீ விரும்பினாலும் விரும்பாவிட்டாலும்,
அது மறுக்க முடியாதது.
முதலில் நீங்கள், அப்பா.
என் வயதிலேயே தெரியுமா?
என் அப்பாவைப் போலவே நான் ஒரு மீனவனாவேன் என்று நினைத்தேன்.
அப்போது அப்படித்தான் இருந்தது.
ஆனால் நீ,
நீ மீனவனாக இருக்க மாட்டாய்.
மறைவான அறைகள் வேண்டாம், பந்தய சீட்டுகள் வேண்டாம்,
தரையில் இரத்தத்தை சுத்தம் செய்யக்கூடாது.
உன் விஷயம் என்னவாக இருந்தாலும், நம்மை குத்துச் சண்டை அரங்கிலிருந்து வெளியேற்றப் போகிறது.
நான் அவர்களோடு அமெரிக்க வர வேண்டுமென்று கேட்பார்கள் என்று நினைக்கிறேன்.
யேல் பல்கலைக்கழகத்திற்கு.
அவர்கள் உன் படிப்பிற்கு பணம் செலுத்துவார்களா?
இல்லை.
எனக்கில்லை, ஆண்ட்ரூவிற்கு.
அவர்களின் முட்டாள் மகனுக்கா?
அவனுக்கு அந்த சலுகைகள் இல்லையென்றால், அவனால் இந்த உலகத்தில் வாழ முடியாது.
அதற்கு பதிலாக, அந்த போதாமையை என் மகன் சுமக்க வேண்டியிருக்கிறது.
ஆனால், அப்பா,
அமெரிக்காவில், நம்மைப் போன்றவர்களும் முன்னுக்கு வர முடியும் என்று சொல்கிறார்கள்.
"நம்மைப் போன்றவர்கள்."
நமது நம்பிக்கைகளையும் கனவுகளையும் நமக்கு எதிராக பணையம் வைப்பதன் மூலம்,
அவர்கள் அப்படித்தான் நம்மை முட்டாள் ஆக்குகிறார்கள்.
ஆனால் அதனுடன் கூட,
நீ அந்த சவாலை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
நீ அமெரிக்கவிற்குப் போகிறாய்.
ஆனால் நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?
நான் என்ன செய்வேனா?
நாம் ஒரு அணி, எப்போதும் ஒன்றாகவே இருப்போம்
என்று எப்போதும் சொல்வீர்கள்.
ஒருவேளை நம் கண்ணோட்டத்தை மாற்ற வேண்டிய நேரம் இதுவாக இருக்கலாம்.
உன்னால் சாதிக்க முடியும் எனும்போது நம்மை நாமே ஏன் கட்டுப்படுத்த வேண்டும்?
உயரத்தை அடையும் நேரம் வந்துவிட்டது.
ஹான்சு,
என்னால் செய்ய முடியாத விஷயங்களைச் செய்ய உனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்திருக்கிறது.
இரவு வானில், இரண்டு நட்சத்திரங்கள் இருக்கின்றன.
அவை ஒன்றுடன் ஒன்று அருகிலிருப்பது போல தோன்றும், நிஜத்தில், அவை மிக, மிக தொலைவில் இருக்கும்.
நம்மால் கற்பனை செய்ய முடியாத தூரத்தில்.
ஆனால் இருந்தாலும் கூட,
இங்கிருந்து,
அவை பிரிக்க முடியாததாக தோன்றும்.
இல்லையா?
குடியுங்கள்.
என்ன கொடுமை இது?
நான் இதற்கு முன்பு இதை செய்ததில்லை.
சத்தியமாக.
நான் கொஞ்சம் பணத்தை கடனாக எடுத்துக்கொண்டேன்.
எனக்கு பணம் கிடைத்தவுடன் அதை திருப்ப கொடுத்துவிடலாம் என நினைத்தேன்.
உடனடியாக பணம் தேவைப்பட்டது,
இல்லையென்றால், உங்களிடம் கேட்டிருப்பேன்.
எனக்கு வெட்கமாக இருக்கிறது.
தயவுசெய்து அவகாசம் கொடுங்கள். பணத்தைக் கொண்டு வருகிறேன்.
பணம் தராமல் ஓடினால் நடப்பது உனக்கே தெரியும்.
ஆனால் நான் எங்கே போவேன்?
எனக்கு ஒரு மகன் இருக்கிறான்.
நான் ஓடிப்போவதை அவனை ஒருபோதும் பார்க்க விடமாட்டேன்.
உனக்கு பிற்பகல் மணி அடிக்கும் வரை நேரமிருக்கிறது.
சரி, பிற்பகல் வரை.
சத்தியம் செய்கிறேன்.
அவள் பிரச்சினை என்று உனக்கு எச்சரித்தேன்.
அப்பா.
அப்பா!
எவ்வளவு பணம்?
இருநூறு யென்கள்.
நான் சொன்னது கேட்டதுதானே.
அதை உடனடியாக திருப்ப செலுத்தப் போகிறேன்.
அந்த பணத்தைத் திருடியிருக்கிறீர்கள்.
இல்லை.
அவள் என்னிடம் கெஞ்சினாள். நான் என்ன செய்வேன்?
இல்லை என்று சொல்லுங்கள்.
எல்லாமே உனக்கு எளிதாக இருக்கிறது
ஏனென்றால் நீ ஒருபோதும் ஒரு பெண்ணுடன் இருந்ததில்லை.
ஆனால் ஒருநாள், நீ காதலிப்பாய்,
நீயும் அவளிடம் உன்னை இழப்பாய்.
நீங்கள் செய்ததை நான் செய்ய மாட்டேன்.
ஒருபோதும் மாட்டேன்.
உங்களுக்கு பிரச்சினை ஏற்படுத்தியதற்கு மன்னித்துவிடுங்கள்.
ஆனால் அந்த அளவிற்கு செல்வீர்கள் என்று நினைக்கவில்லை.
நான் ஏழை என்று உனக்கே தெரியும்.
ஆம்.
சரி,
நடந்தது நடந்ததுதான்.
ஆனால் நான் உடனடியாக பணத்தைத் திருப்பி கொடுக்க வேண்டும்.
எவ்வளவு மீதம் இருக்கிறது?
நீ வாங்கியதை கொடுக்க முடியுமா?
அதை எனக்காக வாங்கவில்லை.
ஒரு நண்பருக்காக பணம் வாங்கினேன்.
நீ அந்த பணத்தை கடன் கொடுத்தாயா?
இல்லை.
மீண்டும் அந்த பணம் எனக்கு கிடைக்காது.
அவன்... அவன் அப்படித்தான்.
எனக்குத் தெரிந்த புத்திசாலி நீங்கள்தான், இருந்தாலும்...
நான் சென்று திரு. ஹோம்ஸை சந்திக்கிறேன்.
வேண்டாம்.
நிலைமையை அவரிடம் சொன்னால்,
அவர் கடனாக பணம் கொடுப்பார்.
அவர் உன்னை அமெரிக்காவிற்கு அழைத்துப் போகக்கூடாது என்று முடிவெடுத்தால்?
அதைப் பற்றி இப்போது யாருக்கு கவலை?
ரையோச்சி எவ்வளவு ஆபத்தானவன் என்று உங்களுக்குப் புரியவில்லையா?
நீ போகிறாய். அது தான் முடிவு.
நான் போகமாட்டேன்.
நன்றி கெட்டவனே!
உனக்காக எல்லாவற்றையும் தியாகம் செய்த பிறகும், நான் சொல்வதை கேட்க மாட்டாயா?
அப்பா.
உன் கண்களில்,
பொறுப்பற்ற ஒருவனின் பிம்பத்தைப் பார்க்கிறேன்.
உங்களை நான் அப்படி நினைக்கவில்லை.
போ!
நீ அந்த கப்பலில் ஏறி
இந்த கேடுகெட்ட இடத்தைவிட்டு போக வேண்டும்!
நான் போக மாட்டேன்!
சொல்வதைக் கேள்!
போ.
என்றைக்கும் திரும்பி வந்துவிடாதே.
ஒருபோதும்!
நான் மறுக்கிறேன்.
உங்களை விட்டு போக மாட்டேன்.
உன்னை மீண்டும் பார்க்க விரும்பவில்லை, கேட்டதா?
நீ உன் சொந்தக் காலில் நில்! இங்கிருந்து போய்விடு!
அப்பா!
இப்போதிருந்து...
உன் மனதில் இருந்து என்னை தூக்கி எறிந்துவிடு.
அதுதான் உனக்கு நல்லது.
அதுதான் ஒரே வழி.
நில். நீ அதை பார்க்க வேண்டாம்.
கடனை அடைக்கும் வரை இங்கே வேலை செய்கிறேன்.
இதற்கும் அவனுக்கும் சம்மந்தமில்லை.
அவனை போக விடுங்கள்.
எவ்வளவு மணி நேரம் ஆனாலும் நான் வேலை செய்கிறேன்.
எனக்கு சம்பளம் கூட தர வேண்டாம்.
ஆனால் என் மகன் இதில் ஒரு அங்கமாக இருக்கக்கூடாது.
நீ என்னிடமிருந்து திருடிவிட்டாய்,
நான் ஒன்றும் செய்யவில்லை என்று மக்கள் கேள்விப்பட்டால் என்ன நடக்கும் என நினைக்கிறாய்?
இந்த உலகில், நீ எப்படி பார்க்கப்படுகிறாய் என்பதுதான் எல்லாமே.
இப்படிப்பட்ட அவமானம் என்னைப் பின்தொடரும்.
என்னைப் பற்றி நான் கவலைப்படவில்லை.
நான் கவலைப்படுவதெல்லாம் என் மகனைப் பற்றித்தான்.
அவன் பயிற்றுவிக்கும் குடும்பம் அவனை அமெரிக்காவிற்கு அழைத்துச் செல்கிறது.
என்னை சாகச் சொன்னால் கூட நான் செத்துவிடுவேன்!
ஆனால் அவனுக்கு இந்த வாய்ப்பு மீண்டும் கிடைக்காது.
தயவுசெய்து, அவனை அப்படியே விட்டுவிடுங்கள்.
இந்தக் கடனை நான்தான் அடைக்க வேண்டும்.
முதலாளி!
அப்பா.
எழுந்திருங்கள், அப்பா
ஜென்டா.
ஒரு அப்பாவின் அன்பு உன்னதமானது.
நானே ஒரு அப்பாதான்.
அது வெறும் மாயையாக இருந்தாலும் கூட
உயர் மட்டத்தில் இருக்கும் மனிதன் ஒழுங்கை பராமரிக்க வேண்டும்.
தாராள மனப்பான்மை அதிக சக்தி வாய்ந்தது என்று நான் நம்புகிறேன்.
நீங்கள் எவ்வளவு தூரம் தாராள மனப்பான்மையுடன் செயல்படுகிறாய் என்று பார்ப்போம், சிறுவனே.
என்ன...
வெளியே போ! ஹான்சு, ஓடு!
ஹான்சு!
ஹான்சு.
ஹான்சு!
12:10 PM
சுயநினைவுக்கு வா! நகரு!
உயர்ந்த இடத்துக்கு போ!
நிலநடுக்கத்துக்கு பிந்தைய அதிர்வுகள் ஏற்படலாம். ஓடு!
இந்த வழியாக!
நாம் காத்திருக்க வேண்டும்.
நிஜமாகவே அதைச் செய்திருப்பீர்களா?
என் அப்பாவை கொன்றிருப்பீர்களா?
அவருடைய மரியாதைக்காக,
அவர் செலுத்த வேண்டிய கடன் இருந்தது.
ஆனால் அவருக்கு கிடைத்த மரணம்...
இங்கு வந்ததிலிருந்து,
என் அப்பா எத்தனையோ அவமானங்களைச் சகித்துக்கொண்டதை நான் பார்க்க நேர்ந்தது.
அவரை அப்படியே விட்டுவிட்டு வருவது எனக்கு…
எனக்காக வேலை செய்வது உன் அப்பாவுக்கு அவமானமாக இருக்கும் என்பது எனக்குத் தெரியும்.
எனவே அவருடைய தியாகத்தை வீணாக்காதே.
நீ என்ன செய்ய வேண்டும் என்பது உனக்கே தெரியும்.
உன்னுடைய அந்த அமெரிக்க குடும்பத்தைப் பின்தொடரு, நான் சொல்வதைக் கேட்கிறாயா?
இதையெல்லாம் மறந்துவிடு, அவரையும் கூட.
எனக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை.
அவர் என் அப்பா.
-எனக்கு இருந்ததெல்லாம் அவர்தான்! -எழுந்திரு!
நன்றாகப் பார்!
இன்று நீ மட்டும் பாதிக்கப்படவில்லை.
இன்று எண்ணற்ற புதிய அனாதைகள் உருவாகியிருக்கிறார்கள்.
ஆனால் இது போன்ற சமயங்களில்,
ஒரு மனிதன் தன் விதியை உருவாக்குகிறான்.
கஷ்டப்பட்டு முன்னேறுபவர்கள் இருப்பார்கள்,
அதோடு தங்கள் துயரங்களிலேயே மூழ்கிக்கிடப்பவர்களும் இருப்பார்கள்.
அந்த முட்டாள்களில் ஒருவனாக இருக்காதே.
நான் என் குடும்பத்தைத் தேடப் போகிறேன்.
நீ கிளம்பு.
அந்தப் புதிய வாழ்க்கையைப் பெறு.
ஹான்சு?
ஆண்ட்ரூ.
உன்னை பார். என் கடவுளே.
உன் அப்பா எங்கே?
ஹான்சு.
அது பெரிய துயரம்.
நீ எங்களுடன் வருகிறாய், இல்லையா?
தெரிந்துகொள், நாங்கள் திரும்பி வர மாட்டோம்.
நானும் வருகிறேன்.
இதையெல்லாம் ஏற்றி முடியுங்கள்.
ஆண்ட்ரூ, வெள்ளி மெழுகுவர்த்தி தண்டு. அது பணியாளரின் சரக்கறையில் உள்ளது.
அவன் வீட்டிற்குள் போகக்கூடாது.
அவன் வேகமாக வந்துவிடுவான். இல்லையா?
இதை ஒரு கை பிடி.
பொறு.
ஆம், நாம் போக வேண்டும்.
திரு. ஹோம்ஸ்?
அவர்...
படகை தயார் செய்ய முன்பே சென்றார். நாங்கள் உடனே கப்பலேறி புறப்படுகிறோம்.
வண்டியை இங்கேயே விடுங்கள்.
சாலைகள், அவை அழிந்துவிட்டன.
பிறகு எப்படி கடலுக்குச் செல்வோம்?
-இல்லை, நாம் அங்கு போகக்கூடாது. -அதுதான் ஒரே வழி.
வண்டியை மறந்துவிடு.
சாலைகள் எல்லாம் அழிந்துவிட்டன.
உங்கள் குடும்பங்களைக் கண்டுபிடியுங்கள்.
-அம்மா? -ஆண்ட்ரூ!
-அம்மா! -திருமதி. ஹோம்ஸ்!
அம்மா! ஹான்சு!
ஆண்ட்ரூ!
அம்மா, சீக்கிரம்! இந்த வழியாக! ஓடுங்கள்!
நீங்கள்.
8:48 PM
என்ன?
நீ என்ன செய்கிறாய்?
நீங்கள் இப்போது வெளியே வரலாம்.
இனி மறைந்திருக்க வேண்டியதில்லை.
இப்போது வெளியே வா.
நான் இங்கே இருக்கிறேன்.
தயவுசெய்து உட்காருங்கள்.
மது ஏதாவது இருக்கிறதா?
துரதிர்ஷ்டவசமாக, நிலநடுக்கத்தில் எல்லாம் மண்ணில் சிந்திவிட்டது.
தேநீர் கிடைக்கும்.
உங்கள் குடும்பம் பாதுகாப்பாக இருந்ததா?
என்னால் வீட்டிற்குப் போக முடியவில்லை. கோயிலுக்கு அருகிலிருந்த பாலம் இடிந்துவிட்டது.
அதோடு ஸ்டேஷனுக்குப் பின்னால் உள்ள சாலைகள் தீயில் எரிகின்றன.
நான் பூங்காவின் பாலத்திற்குச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது இங்கே வந்தேன்.
ஆனால் நாம் இந்த சாலையில் இருந்தால், நான் அவர்களை அடைய முடியும்.
அவர்கள் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள் என்று நம்புகிறேன்.
என்ன? என்ன நடந்தது?
நேகிஷி சிறையிலிருந்து நிறைய சிறைவாசிகள் தப்பித்திருக்கிறார்கள்.
தப்பிச் சென்றவர்களில் முன்னூறு கொரிய கைதிகளும் அடங்குவார்கள்.
இப்போது அவர்கள் இந்த வழியாக வருகிறார்கள்.
அவர்கள் தப்பிக்க சில காலமாகத் திட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்திருக்கிறார்கள்.
இப்போது அவர்கள் நிலநடுக்கத்தை சாதகமாக பயன்படுத்திக் கொள்கிறார்கள்.
அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்?
எரித்து கொல்வார்களா?
அவர்கள் என்ன பிரச்சினையை ஏற்படுத்துவார்கள் என்று யாருக்குத் தெரியும்.
நம் பெண்களும் குழந்தைகளும் தெருக்களில் இருக்கிறார்கள்.
இத்தகைய ஆபத்தானவர்களிடம் இருந்து அவர்களை எவ்வாறு பாதுகாப்பது?
அமைதியாக இரு.
நீங்கள் கேட்டீர்கள்தானே? கொரிய கும்பல் ஒன்று தப்பித்திருக்கிறது!
அவர்கள் இங்கு நடந்து வர பல மணிநேரம் ஆகும்...
அவர்கள் இங்கே இருக்கிறார்கள், அவர்கள் கொள்ளையடிக்கிறார்கள் என்று கேள்விப்பட்டேன்.
பெண்ணே, இதையெல்லாம் எங்கே கேள்விப்பட்டாய்?
-நீங்கள் யார்? -கேள்வி கேட்பவர். இப்போது பதில் சொல்.
கிணற்றின் தண்ணீரைக் குடிக்காதீர்கள்.
அதில் கொரியர்கள் விஷம் கலந்துவிட்டதாக சொல்கிறார்கள்.
ஆதாரமற்ற வதந்திகளைப் பரப்புவதை நிறுத்து.
வா. என் குடும்பத்தை நான் கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.
நன்றி. நான் உனக்கு என்ன தரவேண்டும்?
இன்று, எதுவும் வேண்டாம்.
ஏதோ நடக்கிறது. அருகிலேயே இரு.
அவர் அவர்களில் ஒருவர். அவரை எப்படி நம்புவது?
எங்களுக்கு உதவுங்கள்!
கொட்டகையின் உரிமையாளரை எனக்குத் தெரியும்.
கொட்டகைக்குச் செல்லுங்கள்.
அவர் உங்களை அங்கே ஒளிந்துகொள்ள அனுமதிப்பார்.
வேகமாக! சீக்கிரம்!
-அவர் என்ன சொல்கிறார்? -அவருக்கு உரிமையாளரை தெரியுமாம்.
கொட்டகைக்குள் போகச் சொன்னார். சீக்கிரம்!
நீயும் அவர்களுடன் ஒளிந்து கொள்ள வேண்டும்.
நேரமில்லை. வண்டியில் ஏறு!
சீக்கிரம்!
அசையாதே. மூச்சு கூட விடாதே.
-சீக்கிரம்! -அவர்களைத் தேடு!
நான்கு பேர் இந்த வழியாக ஓடி வந்தார்கள். அவர்கள் எங்கே போனார்கள்?
அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்?
கொரியர்கள் நகரம் முழுவதும் கலவரம் செய்வதாக கேள்விப்படுகிறேன்.
இன்னும் இருக்கிறது.
இடிந்த வீடுகளுக்குள் சென்று, மதிப்புள்ள பொருட்களை திருடுகிறார்களாம்.
அவர்களைப் பிடிக்க வேண்டும், இல்லையென்றால் எல்லாவற்றையும் எடுத்துக்கொள்வார்கள்.
அந்த விலங்குகள்.
அவர்கள் நம்மிடம் இதைச் செய்ய எவ்வளவு தைரியம்?
அவர்களை உள்ளே அனுமதித்தோம்,
அவர்களுக்கு வேலை கொடுத்தோம்,
அதற்கு இதைத்தான் நாம் பெறுகிறோம்.
அவர்களைப் பார்த்தீர்களா இல்லையா? சொல்லுங்கள்.
அவர்கள் தப்பித்துவிடுவார்கள்.
ஆம், நாங்கள் அவர்களைப் பார்த்தோம்.
நான்கு பேர்.
அந்த வழியாக போனார்கள்!
வாருங்கள் போகலாம்!
அங்கு என்ன இருக்கிறது?
வெறும் கொட்டகைதான்.
உரிமையாளர் இல்லாதது நல்லது.
ஆனால் அவர் திரும்பி வரும்போது இந்த குழப்பத்தைக் கண்டு அதிர்ச்சியடைவார்.
அதை சோதனை செய்யுங்கள்.
முதியவர் சொன்னது கேட்கவில்லையா? அவர்கள் அந்த வழியில் செல்லவில்லை என்றார்.
நீங்கள் பார்க்காதபோது அவர்கள் பதுங்கியிருக்கலாம்.
அவர்கள் தந்திரக்காரர்கள்.
கண்டுபிடித்துவிட்டேன்! அவர்கள் இங்கே இருக்கிறார்கள்!
போகலாம்!
அதை கொளுத்துங்கள்!
நாம் போக வேண்டும்.
உன்னால் எதுவும் செய்ய முடியாது.
உன்னையும் தூக்கி தீயில் எறிவார்கள்.
2:12 AM
அவர்களில் சிலரை எனக்குத் தெரியும்.
அப்பா!
காத்திருந்தோம், பிறகு இறந்துவிட்டீர்கள் என்று நினைத்தோம்.
நீங்கள் நினைத்திருப்பீர்கள்.
உங்களை ஏமாற்றியதற்கு வருந்துகிறேன்.
இப்படிப்பட்ட நேரத்தில் கூட எப்படி கேலி செய்ய தோன்றுகிறது?
ஏனென்றால் நாம் மீண்டும் ஒன்றாக இருக்கிறோம்.
ஹான்சு, வா.
கொஞ்ச காலத்துக்கு நாம் இவனை கவனித்துக்கொள்வோம்.
நீ இன்னும் உன் அப்பாவின் கடனை அடைக்க வேண்டும்.
செப்டம்பர் 1, 1923 அன்று,
கான்டோ பகுதியில் 7.9 ரிக்டர் அளவிலான நிலநடுக்கம் ஏற்பட்டது.
100,000 க்கும் மேற்பட்ட உயிர்கள் பறிபோயின,
ஜப்பானிய பயங்கரவாதிகளால் ஏற்பட்ட
அழிவுகளுக்குப் பலியாக்கப்பட்ட
அப்பாவி கொரியர்கள் உட்பட.
கொலை செய்யப்பட்ட கொரியர்களின் சரியான எண்ணிக்கை சர்ச்சைக்குரியது...
ஆனால் பல வரலாற்றாசிரியர்கள் உயிரிழப்புகள் பல ஆயிரக்கணக்கில் இருக்கலாம் என்கின்றனர்.
மின் ஜின் லீயின் புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்