(ปูซาน ปี 1931)
(ภาษาเกาหลี) จริงเหรอครับ
จริงครับ ราคาเท่ากับตัดสูทใหม่
(ภาษาญี่ปุ่น) โคซัง!
ช่างเหมาะเจาะอะไรอย่างนี้
สูทชุดใหม่เสร็จแล้วครับ
ขออนุญาตสักครู่นะครับ
บริการท่านบาทหลวงก่อนก็ได้
ผมก็ไม่ได้รีบครับ
ครับผม
ไม่นึกว่าจะดูออกง่ายขนาดนั้น
ผมดูเป็นบาทหลวงขนาดนั้นจริงๆ เหรอ
ผมถือเป็นธุระ ที่ต้องรู้ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองนี้
ตอนได้ข่าวว่ามีคนแปลกหน้า มาพร้อมกับโรคร้าย…
ผมจึงต้องสนใจ
ตอนนี้ผมหายดีแล้วครับ
ไม่มีอะไรต้องกังวล
ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น
เสื้อผ้าไม่พอดีตัวเลยนะ
ก็คงเป็นอย่างนั้น
สูทชุดนี้เป็นของพี่ชาย
เขาตายจากโรคเดียวกันหรือเปล่า
เปล่าครับ
ซาโมเอล พี่ชายผม
เกิดมาไม่เคยป่วยเลยสักครั้ง
การประท้วงเพื่อเอกราชซามิล
ตอนนั้นผมยังเด็กอยู่เลย
พี่เป็นหนึ่งในคนที่ถูกจับ
ไม่มีใครได้เจอเขาอีกเลย
แสดงว่าเป็นวีรชนสินะ
ในสายตาผม เขาเป็นแค่พี่ชายผม
ภาพลักษณ์ของชายคนหนึ่ง ในสายตาของโลกกว้างก็สำคัญ
ความประทับใจแรกจะติดตัวเราตลอดไป
ผมพูดจากประสบการณ์จริง
แล้วตอนนี้โลกมองผมว่าเป็นอย่างไร
เป็นชายซึ่งไม่สลักสำคัญ
มัวใส่ชุดที่ไม่พอดีตัวอยู่ทำไมกัน
ยึดติดกับอดีต ดูแล้วน่าสมเพช
แน่ใจเหรอว่ายังพูดถึงชุดสูทอยู่
ซื้อชุดใหม่เถอะ ท่านบาทหลวง
ผมจ่ายให้ก็ได้
ไม่รบกวนดีกว่าครับ
ผมจ่ายค่าสูทตัวเองได้
ขออภัยครับที่ให้รอ
ผมแค่อยากตรวจดูฝีเย็บอีกครั้ง
เชิญเลยครับ กรุณาลองก่อนนะครับ
คิโนชิตะซัง
ผมเปลี่ยนใจ จะตัดสูทใหม่แล้ว
แต่ต้องรีบใช้นะครับ
ผมอยากใส่เข้าพิธีแต่งงานที่กำลังจะจัด
โอ๊ย ข่าวดีจริงๆ ครับ
ยินดีด้วยครับ! ผมจะตัดให้คุณใส่ทนไปอีกหลายปี
แล้วก็ช่วยเก็บชาย ซ่อมสูทชุดเก่านี่ด้วย
ถึงจะใส่ได้ไม่พอดีตัว
แต่ใครจะรู้
สักวันลูกชายอาจโตพอที่จะสวมได้
เป็นความคิดที่ยอดมากครับ
ผมจะตัดสูทสำหรับวันแต่งงานให้ก่อน
อีกสามวันนะครับ
ผมจะมาเอาตอนนั้น
(สร้างจากนวนิยายโดย มินจิน ลี)
รู้ไหมว่าสังคมจะตราหน้าอย่างไร
หญิงสาวโสดตั้งท้องโดยไม่ได้แต่งงาน
เป็นจุดด่างพร้อยร้ายแรงมาก
แล้วยังจะรับเด็กนั่นเป็นลูกตัวเองอีก
ผมได้คิดทบทวนและสวดภาวนา หาคำตอบเรื่องนี้ไว้แล้วอย่างดีครับ
คุณพ่อชินครับ ผู้หญิงสองคนนี้ เสี่ยงชีวิตตนเองช่วยผมเอาไว้
ผมต้องตอบแทนบุญคุณ
ลุกขึ้น แม่หนู
มองหน้าพ่อสิ
เธอนำบาปดำมืดนี้เข้ามา ทำให้ตัวเองและลูกต้องด่างพร้อย
รอยด่างนั่นยังลามไปถึงครอบครัว
และแปดเปื้อนชื่อเสียงของชายผู้นี้ด้วย
เข้าใจไหม
คุณพ่อครับ จำเป็นต้องด่าว่ากันด้วยเหรอ
พ่อก็ไม่ได้สบายใจที่จะพูดคำเหล่านี้
แต่ยุคสมัยนี้มันลำบากหยาบช้า
แม้แต่คนดีๆ บางครั้งยังเผลอ
ใช้ความใจอ่อนของคนอื่นมาหากิน
เข้าใจไหมว่าทำผิดบาปอะไรลงไป
อภัยให้ฉันด้วยค่ะ
อภัยให้งั้นรึ
แม่หนู พ่อไม่ใช่คนที่จะให้อภัยได้
เธอต้องเฝ้าภาวนา ให้พระผู้เป็นเจ้าทรงอภัยต่างหาก
พ่อรู้ว่าพื้นเพครอบครัวเธอไม่ได้มีศรัทธา จึงจำเป็นต้องถาม
เธอจะสามารถ
ศรัทธาในพระผู้เป็นเจ้า อย่างเต็มหัวใจได้ไหม
ได้ค่ะ
ทั้งคู่ ก้าวเข้ามาสิ
ข้าแด่พระบิดาเจ้า
ขอวิงวอนให้ทรงอำนวยพรแก่ การรวมชีวิตของชายหญิงคู่นี้
ขอทรงโปรดเมตตา
ที่พวกเขาคว้าโอกาสที่จะล้างบาปนี้ไว้
ขอทรงโปรดสอนให้เขาได้รู้จัก
ความผูกพันทางจิตวิญญาณ ซึ่งโยงทั้งสองให้เป็นสามีภรรยากันนั้น
จะต้องไม่มีอะไรเข้ามาแทรกได้
และสอนวิธีดูแลและเคารพรักซึ่งกันและกัน
ขอให้ความรักอันแท้จริงลึกล้ำได้ผลิบาน
กราบทูลในพระนามพระเยซูคริสต์
อาเมน
คุณพี่คะ
สวัสดีค่ะ
มัวแต่ทำบ้านเช่าจนยุ่งไม่มีเวลาสินะ
ไม่ได้เจอมาตั้งนาน!
ใช่ค่ะ
ฉันไม่ได้เข้าเมืองเองมานานมาก
เปลี่ยนไปจนแทบจะเดินไม่ถูกแล้ว
คนเช่าที่นั่นได้ของดีคุ้มค่าเช่านักแหละ
อาทิตย์ที่แล้วฉันเพิ่งขายข้าวบาร์เลย์ ให้ลูกสาวเธอไปสองกระสอบไม่ใช่รึ
หมดเร็วขนาดนั้นเชียว
จะเอาอีกเท่าไหร่ล่ะ
ฉันมาขอซื้อข้าวขาวค่ะ
ขอซื้อไม่มาก
สองถ้วยเท่านั้น
ถ้าต้องจ่ายแพงกว่าก็ได้นะคะ
เธอน่าจะรู้ดี ฉันขายข้าวขาวให้ใครมั่วๆ ไม่ได้
ถ้าเจ้าหน้าที่มา
แล้วเห็นว่ามีข้าวสำรองไว้ ไม่พอให้ลูกค้าญี่ปุ่นซื้อ
ฉันจะเจอปัญหาใหญ่
เธอรู้นี่ว่าข้าวอื่นๆ ของฉันก็คุณภาพดี
วันนี้ลูกสาวฉันเพิ่งแต่งงานค่ะ
ซุนจาน่ะเหรอ
จริงเหรอ
ทำไมไม่บอกตั้งแต่ต้น
ลูกสาวเป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว คนเป็นแม่ก็โล่งใจสินะ
เขาก็เป็นคนดีค่ะ
พวกเราโชคดีมาก
ถ้าอย่างนั้น
เมื่อเช้าเพิ่งมีข้าวเดือยใหม่ๆ มาเลย
ฉันขายให้ในราคาข้าวบาร์เลย์แล้วกัน
อีกไม่นาน
ลูกจะย้ายตามสามีไปอยู่ญี่ปุ่น
ฉันก็ไม่ได้มีทรัพย์สมบัติอะไร ให้พวกเขาเอาติดตัวไป
แต่อยากให้ได้ลิ้มรสชาติ ที่มาจากแผ่นดินของตัวเองก่อนจะออกจากบ้าน…
อย่างน้อยก็อยากให้ลูกได้ประสบการณ์นั้น
สามถ้วย
ขอบคุณค่ะ
เผื่อรสชาติข้าวนี้
จะช่วยกลืนความเศร้าของเธอไปด้วย
ภาวนาก่อนดีไหม
ข้าแด่พระบิดาเจ้า
โปรดประทานพรแด่มื้ออาหารอันโอชะนี้
และโปรดปกปักรักษาบ้านนี้
รวมทั้งเหล่าคนดีที่อาศัยอยู่ที่นี่
หากพวกเขาลำบาก
ขอทรงช่วยบรรเทาทุกข์ให้ด้วย
กราบทูลในพระนามพระเยซูคริสต์ อาเมน
เราจะอยู่โดยไม่ได้กิน อาหารฝีมือคุณแม่คุณได้ยังไง
นี่อาจเป็นสิ่งที่ทำให้คุณเข้มแข็งมากนะ ซุนจา
พี่สะใภ้ของคุณทำอาหารเก่งไหมคะ
ผมนึกภาพพี่สะใภ้ทำอาหารในครัวไม่ออกเลย
เมื่อก่อนครอบครัวของเขาร่ำรวยมาก
คุณนายจางบอกว่าที่อเมริกา
คนไม่ต้องขออนุญาตผู้หลักผู้ใหญ่ ก่อนจะแต่งงานด้วยซ้ำ
นึกภาพออกไหม
ส่วนพวกเรา
ใครจะมาขอก็คงต้องขอกับแม่ซุนจาละนะ
เพราะเราเป็นเด็กกำพร้า
หวังว่าวันแต่งงาน อย่างน้อยจะได้กินแป้งต๊อก
แล้วจะกินกับใครไม่ทราบ
ก็เธอน่ะสิ
บ็อกกีคงอยู่ด้วยแหละ
แล้วก็คุณแม่ พี่น้องชอง
ต่อให้ตาลุงที่ไม่ได้ชอบหน้าฉันก็มา
คนนั้นเขาเงียบๆ ไม่พูดจากับใคร
เป็นตาลุงนิสัยไม่ดี
เมื่อวานเขามองฉันตาเขียวปั๊ดเลย แค่ทำกล้องยาสูบเขาตก
ไม่ได้หักเสียหายอะไรด้วยนะ
แต่ฉันก็ยังร้องไห้เลย
แต่ถ้าเจอเชิญพี่น้องสองคนนั้น แล้วไม่ชวนเขาด้วยก็คงไม่ดี
อ้อ เชิญหมอยาชูด้วย
เขาดูเป็นคนดีมากเลยนะ
เลิกพูดจาไร้สาระเสียทีได้ไหม!
เมื่อไหร่จะเลิกใจลอยฝันเฟื่อง แล้วได้สติใส่สมองกลวงๆ
เราสองคนไม่มีครอบครัว
ไม่มีชื่อไม่มีแซ่ ไม่มีสินสอดติดตัว
เรามีทางเลือกเดียวคือ ต้องหาผัวที่อับจนพอกัน
ได้ผัวแล้วไง
จะอยู่ด้วยกันก็ไม่มีอะไรกิน
ยิ่งถ้ามีลูก…
เด็กก็จะเกิดมา รับความอับจนทุกข์เข็ญเหมือนกันอีก
จะทำไปเพื่ออะไร
จะสนใจเรื่องการแต่งงานทำไม
แต่งไปก็ไม่เห็นได้ประโยชน์อะไรในชีวิตเพิ่ม
ชีวิตเราสองคนก็ต้องเป็นแบบนี้
ชะตาเรากำหนดมาแบบนี้
ดัชนีนิเคอิของญี่ปุ่นยังคง
ทะยานสูงขึ้นอย่างไม่มีวี่แววว่าจะแผ่ว
ในจังหวะปิดตลาดเมื่อวานนี้
ดัชนีพุ่งขึ้นไปเกือบถึงระดับ 33,000 จุด
นี่ทำให้นักวิเคราะห์เศรษฐกิจผู้เชี่ยวชาญ เริ่มทำนายกันว่า
ตลาดหุ้นนี้อาจขึ้นไปได้ถึง 45,000 จุด ก่อนจะสิ้นปี
และยิ่งทำให้มีการคาดการณ์ว่า
ญี่ปุ่นอาจพุ่งแซงสหรัฐอเมริกา
ในฐานะประเทศที่ร่ำรวยที่สุดในโลก
มาแต่เช้า
ใช่ค่ะ
ผมคงไม่ใช่คนเดียว
ที่กระตือรือร้นอยากรีบปิดดีลนี้สินะ
คงอย่างนั้นค่ะ
คุณไม่ชอบผม
นั่นเป็นปัญหาตรงไหนเหรอคะ
จบเรื่องนี้คุณก็ไม่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ตอนที่ทอมเพิ่งมาถึงที่นี่ คุณก็รู้สึกแบบเดียวกันหรือเปล่า
รู้สึกว่าเขาไม่เหมาะที่จะอยู่ตรงนี้
คือคุณเริ่มมีอะไรกับเขาตั้งแต่ต้น
คือ
ผมไม่สนหรอกว่าคุณสองคนจะทำอะไรกัน
เหมือนกับที่ไม่สนถ้าคุณหรือทุกคน จะอิจฉาอะไรผม
เรื่องสำคัญที่สุดเรื่องเดียวคือ วันนี้คุณนายคนนั้นต้องเซ็นสัญญา
แบคซัง ให้ทำสำเนาสัญญากี่ฉบับครับ
ฉันเขียนไว้ในเมมโมการประชุมแล้วนะคะ
รบกวนทำตามนั้นเลยค่ะ
รู้ไหมว่าทำไมเขาถึงมาทำงานให้ชิฟฟลีย์ส
ไม่รู้ แล้วมันสำคัญตรงไหน
ก่อนมาเข้าชิฟฟลีย์ส
อาริโมโตะซังทำงานให้ ธนาคารชั้นนำของประเทศ
แต่ยิ่งเวลาผ่านไป เพื่อนร่วมงานพากันก้าวหน้า
อาริโมโตะซังย่ำอยู่ที่เดิมไปไม่ถึงไหน
ผู้ใหญ่ในธนาคารก็เตือนว่า เขาช่วยทีมได้ไม่มากพอ
พยายามทำให้ได้อายด้วยการ ส่งไปเทรนมากมายเพื่อให้เก่งขึ้น
แต่เขาก็ยังทำตามความคาดหวัง ของผู้บริหารไม่ได้
หลังจากนั้นไม่นานอาริโมโตะซังก็ถูกให้ออก
คุณพ่อของแบคซัง
ทำธุรกิจปาจิงโกะใช่ไหมคะ
แล้วไงครับ
แบคซังไม่ได้โตมาใต้ร่มของบริษัทญี่ปุ่น
ยังไงคุณก็ไม่เข้าใจไม่ใช่เหรอคะ
สำหรับพนักงานบริษัทแล้ว บริษัทถือเป็นครอบครัวของเขา
บางครั้งสัมพันธ์แนบแน่น ยิ่งกว่าสายเลือดเสียอีก
ตอนฉันยังเด็ก
ฉันจะนับจำนวนนาทีในแต่ละวัน ที่ฉันได้เจอคุณพ่อ
ถ้ารวมๆ กันแล้วมากกว่าหนึ่งชั่วโมง
ฉันจะถือว่า นั่นดีกว่าสัปดาห์ปกติแล้ว
เข้าใจหรือยังคะ
อาริโมโตะซังไม่ได้แค่โดนไล่ออก…
นั่นคือการถูกอัปเปหิออกจากตระกูล
หลังจากนั้น
จะไม่มีองค์กรใหญ่ที่ไหนรับเขาเข้าทำงานอีก
เขาถึงได้มาทำงานกับเรา
ไม่เห็นสมเหตุสมผลเลย
ชิฟฟลีย์สเป็นบริษัทแนวหน้า
นั่นอาจจะจริงที่อเมริกา
แต่ที่นี่ บริษัทนี้เหมือนเป็นสุสาน ให้คนอย่างอาริโมโตะซังมาอยู่จนเกษียณ
งั้นทำไมคุณถึงมาทำงานที่นี่ล่ะ
คุณมีการศึกษาดี ตระกูลก็ดีไม่ใช่เหรอ
ใช่ และเพราะอย่างนั้น ฉันได้รับการทาบทาม
ให้เข้าธนาคารชั้นนำทุกแห่งในประเทศ
แต่ฉันกลับเลือกชิฟฟลีย์ส ทั้งที่ขัดใจคุณพ่อคุณแม่
เพราะเป็นผู้หญิง
จะดีกว่าหากไม่ต้องมีคนเก่งเลิศเลออยู่รอบตัว
อยู่ที่นี่ ฉันจะได้ก้าวหน้า
หนูไปแล้วแม่เขาจะทำยังไงล่ะเนี่ย
โธ่เอ๊ย
วันนี้ไม่ต้องจ่ายจ้ะ เป็นของขวัญให้หนู
แต่…
รีบกลับบ้านไป
ไปสิ!
มีปัญหาอะไรเหรอคะ
เขาบอกให้คุณตามเขาไป
รีบไปสิ
ออกไปก่อน
ทำอะไรของคุณ
ให้ใครเห็นว่าฉันอยู่ตามลำพังกับคุณไม่ได้
รู้สึกปลอดภัยขึ้นบ้างไหมล่ะ
เธอทำลงไปจริงๆ สินะ
แต่งกับไอ้หน้าโง่นั่นจริงๆ
มีแต่ภาพสวยๆ ในหัว โดยไม่ได้เข้าใจเลยว่า โลกจริงนั้นทำงานยังไง
ใช่ ฉันเจอมันแล้ว
คุณเรียกฉันมาที่นี่ทำไม
เพื่อบอกให้เธอเลิกหลอกตัวเอง
คิดเหรอว่าเขาแต่งกับเธอ เพราะเขาเป็นพ่อพระมาโปรด
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันเห็น
ฉันเห็นแต่คนขี้โรคที่ไม่อยากเป็นภาระ ให้ผู้หญิงคนไหนนอกจากเธอ
กล้าดียังไงมาพูดถึงเขาอย่างนั้น
ตอนนี้เขาเป็นสามีฉันแล้ว
เขาทำในสิ่งที่คุณทำไม่ได้
ฉันเสนอสิ่งที่ดีกว่ามากให้เธอ
คุณเสนอความอับอายขายหน้า แค่นั้น
ได้ยินคนเขาซุบซิบกัน…
ว่าเวลาอยู่ฝั่งนั้นคุณเป็นใคร ทำงานอะไร
แค่ฟังก็คลื่นไส้
คำซุบซิบ…
แล้วเสียงซุบซิบพวกนั้น
บอกด้วยไหมว่าเมื่อข้ามฝั่งไปแล้ว ชีวิตเธอจะเป็นยังไง
คุณบอกว่าที่นั่นมีทุกอย่าง
แน่นอน ถ้ามีเงิน
แต่ถ้าไม่มี…
ฉันทั้งเห็นกับตาและผ่านชีวิต ของพวกเราที่ข้ามไปประเทศนั้นมาแล้ว
บอกได้เลยว่าเธอจะต้องลำบาก ลูกของเราก็ต้องลำบาก
ซุนจา…
คิดว่าจะลืมฉันได้ลงจริงๆ เหรอ
คิดเหรอ
ต่อให้มีชีวิตคู่ที่ราบรื่น…
เธอก็จะหวนกลับมาคิดถึงฉัน
อย่าไปเลย
เธออุ้มท้องเลือดเนื้อเชื้อไขฉันอยู่
ไม่ใช่
นี่ลูกของฉัน
- ลูกฉันคนเดียว - นางเด็กโง่!
โง่เง่าไม่ต่างจากผัวที่ได้มา
ตามใจ
จะไปโอซาก้าก็ไป
ไปถึงนั่น เดี๋ยวเธอก็ต้องเรียกหาฉัน อ้อนวอนขอให้ฉันช่วย
แต่ฉันจะจำไม่ได้แม้แต่ชื่อของเธอ
ไม่มีเธอแล้วพวกเราจะอยู่ยังไง
ใครจะคอยทำตาเขียวใส่ เวลาฉันขออาหารเยอะเกินไป
ไม่ต้องห่วง ยังไงก็มีดองฮีกับบ็อกกีค่ะ
สองคนนั้นมีแต่จะหัวเราะเยาะฉัน
ฉันเป็นความบันเทิงราคาถูกของพวกนาง
ของอำลาเล็กๆ น้อยๆ จากพวกเรา
รับไปเถอะนะ
ขอบคุณมากครับ
ฉันบอกลาไม่ได้
ตอนแรกนึกว่าทำได้
แต่บอกลาไม่ได้
ทนเห็นพี่จากไปไม่ได้
ต้องทนให้ได้นะ
แต่ว่า…
เธอต้องทำอะไรให้พี่อย่างหนึ่ง
สัญญากันได้ไหม
คุณแม่…
ฝากดูแลท่านด้วยได้ไหม
นิ่งเสีย
คนที่ทำขาย
เขาบอกว่าเวลาเป็ดจับคู่แล้ว จะมีคู่ตัวเดียวไปตลอดชีวิต
นี่มันของแพงเกินไป
เอาไปคืนร้านเขาเถอะ
ไปสร้างชีวิตดีๆ ที่โน่นนะ
ได้ยินไหม
คงไม่ใช่ชีวิตง่ายๆ หรอก
แต่ก็เป็นการเริ่มต้นใหม่ของเธอนะ
อย่าปล่อยให้เสียโอกาส
พอแล้ว มัวแต่ร่ำลาเดี๋ยวก็ไม่ได้ไปไหนกัน
แม่คะ หนูถือเองได้
ช่างเถอะ เดินนำทางไปเลย
- ขอละ… - พอเลย!
แม่
แน่ใจเหรอว่าอยากกลับไป
พูดอะไรของแก เราจ่ายค่าตั๋วไปแล้ว
ไปกัน
เรารอต้อนรับท่านอยู่ เชิญทางนี้ค่ะ
ยินดีมากที่ได้ทำความรู้จัก
ทอม แอนดรูว์ส ธนาคารชิฟฟลีย์ส
จากบริษัทวาเอย์ กระผมอาเบะครับ
คุณย่าครับ ยินดีมากที่ได้พบอีกครั้ง
พอแล้ว! จัดการให้มันจบๆ ไป
นั่งรอตรงนี้จะดีกว่า
ผมต้องเอาเอกสารเดินทางไปยื่นก่อน
รู้สึกนางจะเป็นนักร้องดังนะ
สวยมากเลย
เดี๋ยวค่ะ!
ขอบคุณนะคะ
คนที่ผูกพันมากให้ผ้าผืนนี้มา
จะคลอดเมื่อไหร่คะ
คิดว่าอีกประมาณสองเดือนค่ะ
แต่ยังจะอพยพไปจากบ้านเหรอ
ฉันเพิ่งแต่งงานน่ะค่ะ
เข้าใจแล้ว
ถ้าอย่างนั้น คืนนี้ฉันจะร้องเพลงเพื่อเราทุกคน
ขอให้โชคดีนะคะ
วันนี้เราขอต้อนรับคุณเป็นแขกผู้มีเกียรติยิ่ง
เช่นเดียวกับที่ชาวอเมริกันให้การต้อนรับ ชาวญี่ปุ่นในดินแดนนั้นอย่างอบอุ่น
ตอนนี้เราก็ได้รับความรู้สึกแบบเดียวกันที่นี่
ดังนั้นผมจึงมั่นใจ
เมื่อโรงแรมแห่งนี้เปิดทำการ
เราน่าจะขอให้ทางเครือโรงแรมโคลตัน…
จัดห้องสวีทให้เราช่วงสุดสัปดาห์ได้
เพราะฉะนั้น มาเริ่มกันเลย
ในเมื่อได้รับอนุญาตให้ร่างสัญญาแล้ว ขออนุญาตครับ
เราจึงนำสัญญามาให้ลงนามทั้งหมด เป็นสำเนาสิบฉบับ
ขออนุญาตครับ
กรุณาลงนาม ณ จุดที่ทำเครื่องหมายไว้นะครับ
ขออนุญาตครับ
นี่ก็สัญญาฉบับเดียวกับที่เราดูรายละเอียดกัน
ยังไม่ได้อ่านเลยไม่ใช่รึ
แน่ใจได้ยังไงว่าเหมือนเดิม
แกจะทำพลาดอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
ไปที่นั่นแล้วพลาดไม่ได้
ทั้งในฐานะเมีย
และฐานะแม่
แกต้องไร้ที่ติที่สุด
เข้าใจไหม
เข้าใจค่ะ
และต้องดีต่อครอบครัวผัวด้วย เข้าใจไหม
พวกนั้นอาจไม่ใจดี อาจจะโหดร้ายด้วยซ้ำ
ต้องอดทน
และสำนึกบุญคุณเขาไว้ เข้าใจไหม
การหาเลี้ยงปากท้องเพิ่มอีกคน ไม่ใช่เรื่องง่าย
ซุนจาเอ๊ย…
ถึงจะกำลังอุ้มท้อง…
และอาจจะรู้สึกไม่ดีนัก…
แต่แกยังต้องใส่ใจกับ ความต้องการทางกายของผัว
ต่อให้เป็นบาทหลวงก็ยังเป็นผู้ชาย
และต่อให้เป็นคนดีแค่ไหนก็เคยมีมาแล้ว
ที่เมียท้องแล้วต้องไปหาไออุ่นจากหญิงอื่น
นี่แกท้องได้ยังไงตั้งแต่แรกไม่รู้นะ
เรื่องพวกนี้ต้องรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
นานมาแล้ว
คุณย่าให้ของนี้ไว้กับแม่…
ให้เมื่อมั่นใจว่าแม่จะไม่ จู่ๆ ลุกขึ้นมาหนีไปตอนกลางคืน
เก็บงำเอาไว้ให้ดี
ไม่ต้องบอกผัวด้วยซ้ำ เข้าใจนะ
ผู้หญิงอย่างเราจำเป็นต้อง มีเงินซุกเอาไว้หน่อย
อาจเกิดเรื่องฉุกเฉิน เราไม่ได้มีทางเลือกเหมือนพวกผู้ชาย
ไม่ต้อง แม่เก็บไว้เถอะ
หนูมี…
นี่
นี่มันอะไรกัน
ของจากพ่อเด็กเหรอ
มาจากเขาใช่ไหม
คนแบบไหน…
ยังไงก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว
ซุนจา
ลูกต้องลืมเขาไปจากใจ
เข้าใจไหม
หนูรู้ค่ะ
เอ้า
พ่อจะอยากให้ลูกรับไว้นะ
เขาอยากให้ลูกมีชีวิตที่ดีมาก
แม่น่ะนะ อยากให้แกลงหลักปักฐาน มั่นคงอยู่ที่นี่…
แต่พ่อเขาอยากให้แกบินให้สูง
วันข้างหน้าจะต้องยากลำบาก
จะได้เจอกันอีกเมื่อไรก็ไม่รู้
อาจจะนานมาก
โอ๋นะ ลูกแม่
ร้องออกมาเสียให้หมด
ถึงที่นั่นแล้วอย่าหลั่งน้ำตาให้ใครเห็นอีก
- ลูกแม่ - เขาเรียกขึ้นเรือแล้วครับ
แม่จ๋า! แม่จ๋า!
(โทคุจู มารุ)
ฉันคลื่นไส้
คุณแม่คะ
แม่กำลังทำให้คนสำคัญในห้องนี้เสียเวลานะคะ
ดูสิว่ามีคนสำคัญมารอกันมากแค่ไหน
ทุกคนคงมีงานสำคัญอื่นๆ ต้องทำด้วย
คุณย่าชนะแล้วนี่ครับ
วันนี้คุณย่าจะได้ทรัพย์สินมหาศาล ให้ทั้งลูกๆ และหลานๆ ต่อไป
ลูกหลานคุณย่าจะไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีกเลย
ฉันฟังแล้วเหมือนคำสาปมากกว่า
คุณย่าครับ รู้ไหมว่าวันนี้คุณย่าผมทำอะไรอยู่
ย่ากำลังบินกลับเกาหลี เป็นครั้งแรกตั้งแต่อพยพมา
เมื่อห้าสิบปีก่อนท่านจากบ้านเกิดมาตัวเปล่า
แต่วันนี้ขึ้นเครื่องบินเฟิร์สคลาสกลับไป
สุดยอดไปเลยไม่ใช่หรือครับ
ดูไอ้สวะพวกนี้สิ! มิน่า เรือถึงเหม็นกลิ่นพวกมันอวลไปหมด
ฉันไม่ควรมาอยู่ตรงนี้
รอตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวผมไปเอาน้ำให้
อย่าทิ้งฉัน อย่าทิ้งฉันนะคะ
อย่าทิ้งฉัน
เดี๋ยวผมกลับมา
หวังว่าจะชอบการแสดงของฉันในคืนนี้นะคะ
จะหาน้ำกินได้ที่ไหน
พวกคุณเป็นใครกันบ้างเนี่ย
เราจะไปทำงานในเหมือง บริษัทจ่ายค่าเดินทางให้
แต่พวกผู้หญิงกับเด็กหายไปไหน
ครอบครัวพวกคุณล่ะ
เขาว่าถ้าทำงานดี เขาจะจ่ายค่าเดินทางให้ครอบครัวตามไป
คุณพ่อเป็นคนแรกที่อพยพมา
ฉันกับแม่ได้ตามมาหลังจากนั้นสองสามปี
ฮันซังครับ เรื่องนี้…
คุณพ่ออพยพมาเป็นคนงานเหมืองที่ชิคุโฮะ
สภาพการทำงานเลวร้ายมาก
จนพ่อกับคนงานเหมืองชาวเกาหลี อีก 400 คนตัดสินใจประท้วง
เกิดอะไรขึ้น
แต่
ประท้วงได้แค่ 20 วัน ทุกคนก็โดนไล่ออก
สมัยนั้น ไม่มีใครอยากให้ คนเกาหลีอย่างเราเช่าบ้าน
เขาว่าเราสกปรก เสียงดัง
แล้วเขาก็พูดไม่ผิด
พวกเราสกปรกและเสียงดังเกินไปจริงๆ
เพราะเราต้องอัดกัน สองหรือสามครัวเรือน
อยู่ในห้องเช่าห้องเดียว ถึงจะมีปัญญาจ่ายค่าเช่าที่เขาโก่งราคาได้
นั่นเป็นเรื่องในอดีตแล้วนี่
ถ้าแกเชื่ออย่างนั้นจริงๆ…
แกก็โง่กว่าที่ฉันคิดเสียอีก
พวกนั้นด่าเราเป็นไอ้พวกแมลงสาบ
บอกว่าอย่างเรา ต้องโดนเหยียบให้แบนคาตีน
ลองคิดดูแล้วกัน
นั่นก็เท่ากับด่าคุณด้วย
คุณย่าครับ…
ร้องเพลงบ้าอะไร
- ได้ยินไหม - เพลงบ้านเรา สุดยอด!
ลากแม่นั่นลงจากเวที!
- นี่อะไรกัน - ยามหายไปไหนหมด
เอาลงไปจากเวทีเดี๋ยวนี้!
ทำให้มันหยุดร้องที!
ยามอยู่ไหน
พูดออกมาให้ฉันได้ยินกับหูที
ถ้าเป็นคุณย่าของคุณเอง…
ที่นั่งอยู่ตรงนี้ มองสีหน้าจองหองของคนในห้องนี้…
ถ้าย่าของคุณมาบอกว่า…
เลือดทุกหยดของย่า…
ต่อต้านการเซ็นเอกสารพวกนี้…
คุณจะพูดยังไง
เกิดอะไรขึ้น พูดญี่ปุ่นสิ!
ยังจะบอกให้ย่าเซ็นๆ ไปเถอะอีกไหม
ไม่ต้องเซ็นครับ
ผมจะบอกย่าตัวเองอย่างนั้น
ไม่ต้องเซ็น
เกิดอะไรขึ้น
เพลงเงียบไปแล้ว
เป็นอะไรไป
เกิดอะไรขึ้น
เขาจะไปไหน โซโลมอน
นี่แค่มาเซ็นเป็นพิธี
- เกิดเรื่องบ้าอะไรกันขึ้น - ให้ตายห่าสิ
ตอนแรกก็ยอมรับสัญญานั้นแล้ว!
เมื่อกี้แม่งเกิดเรื่องห่าอะไรกันวะ โซโลมอน
แกพูดอะไรกับยัยป้านั่น
ทีนี้จะไม่พูดกับฉันเหรอ
แต่สิบนาทีที่แล้ว หุบปากไม่ได้เลยนะ โซโลมอน
โคตรบรรลัย
"ท้าชะตา" ห่าแม่งเอ๊ย
สามปี… ทำดีลนี้มาสามปี
- ให้ตายสิ… ครับๆ - ผมเตือนทุกคนตั้งแต่ต้น
การนำคนอย่างเขามาร่วมโปรเจกต์นี้…
เป็นการกระทำบุ่มบ่าม หรือแย่กว่านั้นคือเป็นเรื่องอันตราย
ไม่ควรจะไว้ใจเขาตั้งแต่ต้น! เขาทำเราทุกคนขายหน้า!
แกทำฉันเจ็บมาก โซโลมอน แบค
แม่งไม่อายตัวเองบ้างเหรอวะ
หยุดตรงนี้ก่อน
แต่ยังไม่ถึงโรงแรมนะแม่
แม่!
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์