1
00:00:10,135 --> 00:00:11,178
(ปูซาน ปี 1931)

2
00:00:12,888 --> 00:00:14,640
(ภาษาเกาหลี) จริงเหรอครับ

3
00:00:14,723 --> 00:00:17,351
จริงครับ ราคาเท่ากับตัดสูทใหม่

4
00:00:19,937 --> 00:00:21,355
(ภาษาญี่ปุ่น) โคซัง!

5
00:00:21,438 --> 00:00:22,689
ช่างเหมาะเจาะอะไรอย่างนี้

6
00:00:22,773 --> 00:00:24,483
สูทชุดใหม่เสร็จแล้วครับ

7
00:00:26,068 --> 00:00:27,611
ขออนุญาตสักครู่นะครับ

8
00:00:28,904 --> 00:00:31,323
บริการท่านบาทหลวงก่อนก็ได้

9
00:00:34,117 --> 00:00:35,494
ผมก็ไม่ได้รีบครับ

10
00:00:37,538 --> 00:00:38,539
ครับผม

11
00:00:42,417 --> 00:00:44,294
ไม่นึกว่าจะดูออกง่ายขนาดนั้น

12
00:00:45,087 --> 00:00:47,881
ผมดูเป็นบาทหลวงขนาดนั้นจริงๆ เหรอ

13
00:00:53,929 --> 00:00:56,640
ผมถือเป็นธุระ
ที่ต้องรู้ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองนี้

14
00:00:58,100 --> 00:01:00,352
ตอนได้ข่าวว่ามีคนแปลกหน้า
มาพร้อมกับโรคร้าย…

15
00:01:01,603 --> 00:01:03,814
ผมจึงต้องสนใจ

16
00:01:08,527 --> 00:01:10,070
ตอนนี้ผมหายดีแล้วครับ

17
00:01:10,153 --> 00:01:12,030
ไม่มีอะไรต้องกังวล

18
00:01:12,114 --> 00:01:13,365
ดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น

19
00:01:20,122 --> 00:01:21,915
เสื้อผ้าไม่พอดีตัวเลยนะ

20
00:01:23,834 --> 00:01:24,918
ก็คงเป็นอย่างนั้น

21
00:01:27,296 --> 00:01:29,173
สูทชุดนี้เป็นของพี่ชาย

22
00:01:34,344 --> 00:01:36,763
เขาตายจากโรคเดียวกันหรือเปล่า

23
00:01:39,183 --> 00:01:40,184
เปล่าครับ

24
00:01:41,101 --> 00:01:42,394
ซาโมเอล พี่ชายผม

25
00:01:43,145 --> 00:01:44,897
เกิดมาไม่เคยป่วยเลยสักครั้ง

26
00:01:50,903 --> 00:01:52,154
การประท้วงเพื่อเอกราชซามิล

27
00:01:54,031 --> 00:01:55,782
ตอนนั้นผมยังเด็กอยู่เลย

28
00:01:58,702 --> 00:02:00,495
พี่เป็นหนึ่งในคนที่ถูกจับ

29
00:02:04,583 --> 00:02:06,710
ไม่มีใครได้เจอเขาอีกเลย

30
00:02:08,002 --> 00:02:09,295
แสดงว่าเป็นวีรชนสินะ

31
00:02:13,050 --> 00:02:15,010
ในสายตาผม เขาเป็นแค่พี่ชายผม

32
00:02:19,848 --> 00:02:22,601
ภาพลักษณ์ของชายคนหนึ่ง
ในสายตาของโลกกว้างก็สำคัญ

33
00:02:23,352 --> 00:02:25,604
ความประทับใจแรกจะติดตัวเราตลอดไป

34
00:02:27,439 --> 00:02:29,066
ผมพูดจากประสบการณ์จริง

35
00:02:30,359 --> 00:02:32,653
แล้วตอนนี้โลกมองผมว่าเป็นอย่างไร

36
00:02:33,487 --> 00:02:35,030
เป็นชายซึ่งไม่สลักสำคัญ

37
00:02:37,199 --> 00:02:39,201
มัวใส่ชุดที่ไม่พอดีตัวอยู่ทำไมกัน

38
00:02:40,327 --> 00:02:44,623
ยึดติดกับอดีต ดูแล้วน่าสมเพช

39
00:02:48,418 --> 00:02:51,338
แน่ใจเหรอว่ายังพูดถึงชุดสูทอยู่

40
00:02:58,262 --> 00:02:59,680
ซื้อชุดใหม่เถอะ ท่านบาทหลวง

41
00:03:00,180 --> 00:03:01,348
ผมจ่ายให้ก็ได้

42
00:03:24,705 --> 00:03:26,456
ไม่รบกวนดีกว่าครับ

43
00:03:27,958 --> 00:03:29,918
ผมจ่ายค่าสูทตัวเองได้

44
00:03:30,502 --> 00:03:32,129
ขออภัยครับที่ให้รอ

45
00:03:32,796 --> 00:03:34,965
ผมแค่อยากตรวจดูฝีเย็บอีกครั้ง

46
00:03:35,048 --> 00:03:37,426
เชิญเลยครับ กรุณาลองก่อนนะครับ

47
00:03:42,139 --> 00:03:43,473
คิโนชิตะซัง

48
00:03:44,183 --> 00:03:45,726
ผมเปลี่ยนใจ จะตัดสูทใหม่แล้ว

49
00:03:46,226 --> 00:03:48,061
แต่ต้องรีบใช้นะครับ

50
00:03:48,145 --> 00:03:50,272
ผมอยากใส่เข้าพิธีแต่งงานที่กำลังจะจัด

51
00:03:50,355 --> 00:03:52,482
โอ๊ย ข่าวดีจริงๆ ครับ

52
00:03:52,566 --> 00:03:56,195
ยินดีด้วยครับ!
ผมจะตัดให้คุณใส่ทนไปอีกหลายปี

53
00:03:56,695 --> 00:03:59,281
แล้วก็ช่วยเก็บชาย ซ่อมสูทชุดเก่านี่ด้วย

54
00:03:59,990 --> 00:04:01,450
ถึงจะใส่ได้ไม่พอดีตัว

55
00:04:01,533 --> 00:04:02,576
แต่ใครจะรู้

56
00:04:02,659 --> 00:04:04,703
สักวันลูกชายอาจโตพอที่จะสวมได้

57
00:04:04,786 --> 00:04:05,829
เป็นความคิดที่ยอดมากครับ

58
00:04:06,413 --> 00:04:09,458
ผมจะตัดสูทสำหรับวันแต่งงานให้ก่อน

59
00:04:09,541 --> 00:04:10,751
อีกสามวันนะครับ

60
00:04:12,044 --> 00:04:13,587
ผมจะมาเอาตอนนั้น

61
00:05:30,038 --> 00:05:31,790
(สร้างจากนวนิยายโดย มินจิน ลี)

62
00:05:54,855 --> 00:05:58,025
รู้ไหมว่าสังคมจะตราหน้าอย่างไร

63
00:05:59,526 --> 00:06:02,946
หญิงสาวโสดตั้งท้องโดยไม่ได้แต่งงาน

64
00:06:03,030 --> 00:06:05,699
เป็นจุดด่างพร้อยร้ายแรงมาก

65
00:06:06,909 --> 00:06:10,287
แล้วยังจะรับเด็กนั่นเป็นลูกตัวเองอีก

66
00:06:12,039 --> 00:06:15,584
ผมได้คิดทบทวนและสวดภาวนา
หาคำตอบเรื่องนี้ไว้แล้วอย่างดีครับ

67
00:06:16,668 --> 00:06:19,129
คุณพ่อชินครับ ผู้หญิงสองคนนี้
เสี่ยงชีวิตตนเองช่วยผมเอาไว้

68
00:06:20,547 --> 00:06:22,508
ผมต้องตอบแทนบุญคุณ

69
00:06:34,728 --> 00:06:35,979
ลุกขึ้น แม่หนู

70
00:06:44,112 --> 00:06:45,489
มองหน้าพ่อสิ

71
00:06:50,953 --> 00:06:54,831
เธอนำบาปดำมืดนี้เข้ามา
ทำให้ตัวเองและลูกต้องด่างพร้อย

72
00:06:55,415 --> 00:06:56,750
รอยด่างนั่นยังลามไปถึงครอบครัว

73
00:06:57,584 --> 00:07:01,088
และแปดเปื้อนชื่อเสียงของชายผู้นี้ด้วย

74
00:07:01,171 --> 00:07:02,256
เข้าใจไหม

75
00:07:03,841 --> 00:07:07,135
คุณพ่อครับ จำเป็นต้องด่าว่ากันด้วยเหรอ

76
00:07:08,178 --> 00:07:11,682
พ่อก็ไม่ได้สบายใจที่จะพูดคำเหล่านี้

77
00:07:12,266 --> 00:07:15,561
แต่ยุคสมัยนี้มันลำบากหยาบช้า

78
00:07:16,937 --> 00:07:20,190
แม้แต่คนดีๆ บางครั้งยังเผลอ

79
00:07:21,400 --> 00:07:24,778
ใช้ความใจอ่อนของคนอื่นมาหากิน

80
00:07:30,492 --> 00:07:33,287
เข้าใจไหมว่าทำผิดบาปอะไรลงไป

81
00:07:39,459 --> 00:07:40,794
อภัยให้ฉันด้วยค่ะ

82
00:07:41,962 --> 00:07:43,297
อภัยให้งั้นรึ

83
00:07:43,797 --> 00:07:46,341
แม่หนู พ่อไม่ใช่คนที่จะให้อภัยได้

84
00:07:47,050 --> 00:07:51,430
เธอต้องเฝ้าภาวนา
ให้พระผู้เป็นเจ้าทรงอภัยต่างหาก

85
00:07:54,349 --> 00:07:59,271
พ่อรู้ว่าพื้นเพครอบครัวเธอไม่ได้มีศรัทธา
จึงจำเป็นต้องถาม

86
00:08:00,522 --> 00:08:01,732
เธอจะสามารถ

87
00:08:02,774 --> 00:08:04,985
ศรัทธาในพระผู้เป็นเจ้า
อย่างเต็มหัวใจได้ไหม

88
00:08:12,910 --> 00:08:13,911
ได้ค่ะ

89
00:08:19,458 --> 00:08:22,794
ทั้งคู่ ก้าวเข้ามาสิ

90
00:08:36,015 --> 00:08:37,476
ข้าแด่พระบิดาเจ้า

91
00:08:39,977 --> 00:08:44,316
ขอวิงวอนให้ทรงอำนวยพรแก่
การรวมชีวิตของชายหญิงคู่นี้

92
00:08:47,069 --> 00:08:51,156
ขอทรงโปรดเมตตา

93
00:08:51,823 --> 00:08:55,327
ที่พวกเขาคว้าโอกาสที่จะล้างบาปนี้ไว้

94
00:08:57,955 --> 00:09:00,165
ขอทรงโปรดสอนให้เขาได้รู้จัก

95
00:09:00,249 --> 00:09:05,212
ความผูกพันทางจิตวิญญาณ
ซึ่งโยงทั้งสองให้เป็นสามีภรรยากันนั้น

96
00:09:06,338 --> 00:09:08,131
จะต้องไม่มีอะไรเข้ามาแทรกได้

97
00:09:09,925 --> 00:09:15,514
และสอนวิธีดูแลและเคารพรักซึ่งกันและกัน

98
00:09:17,391 --> 00:09:23,230
ขอให้ความรักอันแท้จริงลึกล้ำได้ผลิบาน

99
00:09:24,982 --> 00:09:31,405
กราบทูลในพระนามพระเยซูคริสต์

100
00:09:33,532 --> 00:09:34,992
อาเมน

101
00:09:51,925 --> 00:09:52,926
คุณพี่คะ

102
00:09:54,136 --> 00:09:55,345
สวัสดีค่ะ

103
00:09:56,096 --> 00:09:59,516
มัวแต่ทำบ้านเช่าจนยุ่งไม่มีเวลาสินะ

104
00:10:00,142 --> 00:10:01,602
ไม่ได้เจอมาตั้งนาน!

105
00:10:01,685 --> 00:10:02,853
ใช่ค่ะ

106
00:10:02,936 --> 00:10:05,439
ฉันไม่ได้เข้าเมืองเองมานานมาก

107
00:10:05,981 --> 00:10:08,066
เปลี่ยนไปจนแทบจะเดินไม่ถูกแล้ว

108
00:10:08,150 --> 00:10:12,529
คนเช่าที่นั่นได้ของดีคุ้มค่าเช่านักแหละ

109
00:10:13,071 --> 00:10:15,866
อาทิตย์ที่แล้วฉันเพิ่งขายข้าวบาร์เลย์
ให้ลูกสาวเธอไปสองกระสอบไม่ใช่รึ

110
00:10:15,949 --> 00:10:17,701
หมดเร็วขนาดนั้นเชียว

111
00:10:17,784 --> 00:10:19,203
จะเอาอีกเท่าไหร่ล่ะ

112
00:10:20,829 --> 00:10:22,414
ฉันมาขอซื้อข้าวขาวค่ะ

113
00:10:24,333 --> 00:10:25,792
ขอซื้อไม่มาก

114
00:10:27,753 --> 00:10:28,795
สองถ้วยเท่านั้น

115
00:10:30,380 --> 00:10:32,049
ถ้าต้องจ่ายแพงกว่าก็ได้นะคะ

116
00:10:32,132 --> 00:10:36,011
เธอน่าจะรู้ดี
ฉันขายข้าวขาวให้ใครมั่วๆ ไม่ได้

117
00:10:36,094 --> 00:10:39,181
ถ้าเจ้าหน้าที่มา

118
00:10:39,264 --> 00:10:42,142
แล้วเห็นว่ามีข้าวสำรองไว้
ไม่พอให้ลูกค้าญี่ปุ่นซื้อ

119
00:10:42,226 --> 00:10:44,269
ฉันจะเจอปัญหาใหญ่

120
00:10:44,853 --> 00:10:46,522
เธอรู้นี่ว่าข้าวอื่นๆ ของฉันก็คุณภาพดี

121
00:10:50,108 --> 00:10:52,194
วันนี้ลูกสาวฉันเพิ่งแต่งงานค่ะ

122
00:10:52,277 --> 00:10:53,278
ซุนจาน่ะเหรอ

123
00:10:53,362 --> 00:10:54,988
จริงเหรอ

124
00:10:55,614 --> 00:10:57,449
ทำไมไม่บอกตั้งแต่ต้น

125
00:10:58,992 --> 00:11:01,912
ลูกสาวเป็นฝั่งเป็นฝาแล้ว
คนเป็นแม่ก็โล่งใจสินะ

126
00:11:01,995 --> 00:11:03,747
เขาก็เป็นคนดีค่ะ

127
00:11:04,831 --> 00:11:06,250
พวกเราโชคดีมาก

128
00:11:06,917 --> 00:11:08,043
ถ้าอย่างนั้น

129
00:11:08,126 --> 00:11:10,587
เมื่อเช้าเพิ่งมีข้าวเดือยใหม่ๆ มาเลย

130
00:11:10,671 --> 00:11:14,258
ฉันขายให้ในราคาข้าวบาร์เลย์แล้วกัน

131
00:11:18,971 --> 00:11:19,972
อีกไม่นาน

132
00:11:21,056 --> 00:11:23,350
ลูกจะย้ายตามสามีไปอยู่ญี่ปุ่น

133
00:11:24,726 --> 00:11:28,105
ฉันก็ไม่ได้มีทรัพย์สมบัติอะไร
ให้พวกเขาเอาติดตัวไป

134
00:11:29,523 --> 00:11:32,442
แต่อยากให้ได้ลิ้มรสชาติ
ที่มาจากแผ่นดินของตัวเองก่อนจะออกจากบ้าน…

135
00:11:35,195 --> 00:11:37,155
อย่างน้อยก็อยากให้ลูกได้ประสบการณ์นั้น

136
00:12:08,645 --> 00:12:10,063
สามถ้วย

137
00:12:11,106 --> 00:12:12,482
ขอบคุณค่ะ

138
00:12:12,566 --> 00:12:14,401
เผื่อรสชาติข้าวนี้

139
00:12:15,485 --> 00:12:18,989
จะช่วยกลืนความเศร้าของเธอไปด้วย

140
00:14:59,107 --> 00:15:00,400
ภาวนาก่อนดีไหม

141
00:15:09,409 --> 00:15:10,744
ข้าแด่พระบิดาเจ้า

142
00:15:12,037 --> 00:15:14,039
โปรดประทานพรแด่มื้ออาหารอันโอชะนี้

143
00:15:16,333 --> 00:15:17,835
และโปรดปกปักรักษาบ้านนี้

144
00:15:18,710 --> 00:15:20,879
รวมทั้งเหล่าคนดีที่อาศัยอยู่ที่นี่

145
00:15:25,759 --> 00:15:27,678
หากพวกเขาลำบาก

146
00:15:28,971 --> 00:15:30,264
ขอทรงช่วยบรรเทาทุกข์ให้ด้วย

147
00:15:32,599 --> 00:15:36,228
กราบทูลในพระนามพระเยซูคริสต์ อาเมน

148
00:15:54,788 --> 00:15:57,457
เราจะอยู่โดยไม่ได้กิน
อาหารฝีมือคุณแม่คุณได้ยังไง

149
00:16:01,545 --> 00:16:04,923
นี่อาจเป็นสิ่งที่ทำให้คุณเข้มแข็งมากนะ ซุนจา

150
00:16:08,260 --> 00:16:10,387
พี่สะใภ้ของคุณทำอาหารเก่งไหมคะ

151
00:16:14,141 --> 00:16:17,978
ผมนึกภาพพี่สะใภ้ทำอาหารในครัวไม่ออกเลย

152
00:16:18,562 --> 00:16:20,355
เมื่อก่อนครอบครัวของเขาร่ำรวยมาก

153
00:17:14,701 --> 00:17:16,578
คุณนายจางบอกว่าที่อเมริกา

154
00:17:16,662 --> 00:17:20,165
คนไม่ต้องขออนุญาตผู้หลักผู้ใหญ่
ก่อนจะแต่งงานด้วยซ้ำ

155
00:17:20,958 --> 00:17:22,459
นึกภาพออกไหม

156
00:17:23,794 --> 00:17:24,920
ส่วนพวกเรา

157
00:17:25,002 --> 00:17:28,549
ใครจะมาขอก็คงต้องขอกับแม่ซุนจาละนะ

158
00:17:29,132 --> 00:17:30,342
เพราะเราเป็นเด็กกำพร้า

159
00:17:32,010 --> 00:17:35,138
หวังว่าวันแต่งงาน
อย่างน้อยจะได้กินแป้งต๊อก

160
00:17:36,640 --> 00:17:37,850
แล้วจะกินกับใครไม่ทราบ

161
00:17:37,933 --> 00:17:39,643
ก็เธอน่ะสิ

162
00:17:39,726 --> 00:17:41,353
บ็อกกีคงอยู่ด้วยแหละ

163
00:17:41,436 --> 00:17:43,897
แล้วก็คุณแม่ พี่น้องชอง

164
00:17:45,023 --> 00:17:46,275
ต่อให้ตาลุงที่ไม่ได้ชอบหน้าฉันก็มา

165
00:17:47,818 --> 00:17:49,570
คนนั้นเขาเงียบๆ ไม่พูดจากับใคร

166
00:17:49,653 --> 00:17:51,613
เป็นตาลุงนิสัยไม่ดี

167
00:17:52,322 --> 00:17:56,410
เมื่อวานเขามองฉันตาเขียวปั๊ดเลย
แค่ทำกล้องยาสูบเขาตก

168
00:17:56,493 --> 00:17:57,911
ไม่ได้หักเสียหายอะไรด้วยนะ

169
00:17:58,412 --> 00:18:00,289
แต่ฉันก็ยังร้องไห้เลย

170
00:18:02,416 --> 00:18:05,460
แต่ถ้าเจอเชิญพี่น้องสองคนนั้น
แล้วไม่ชวนเขาด้วยก็คงไม่ดี

171
00:18:07,004 --> 00:18:08,630
อ้อ เชิญหมอยาชูด้วย

172
00:18:09,381 --> 00:18:10,924
เขาดูเป็นคนดีมากเลยนะ

173
00:18:11,008 --> 00:18:12,509
เลิกพูดจาไร้สาระเสียทีได้ไหม!

174
00:18:13,635 --> 00:18:15,679
เมื่อไหร่จะเลิกใจลอยฝันเฟื่อง
แล้วได้สติใส่สมองกลวงๆ

175
00:18:17,347 --> 00:18:19,933
เราสองคนไม่มีครอบครัว

176
00:18:21,894 --> 00:18:23,353
ไม่มีชื่อไม่มีแซ่ ไม่มีสินสอดติดตัว

177
00:18:25,147 --> 00:18:28,984
เรามีทางเลือกเดียวคือ
ต้องหาผัวที่อับจนพอกัน

178
00:18:31,862 --> 00:18:33,071
ได้ผัวแล้วไง

179
00:18:34,615 --> 00:18:36,283
จะอยู่ด้วยกันก็ไม่มีอะไรกิน

180
00:18:43,790 --> 00:18:44,958
ยิ่งถ้ามีลูก…

181
00:18:47,544 --> 00:18:50,714
เด็กก็จะเกิดมา
รับความอับจนทุกข์เข็ญเหมือนกันอีก

182
00:18:52,758 --> 00:18:54,593
จะทำไปเพื่ออะไร

183
00:18:55,594 --> 00:18:57,679
จะสนใจเรื่องการแต่งงานทำไม

184
00:18:58,722 --> 00:19:01,058
แต่งไปก็ไม่เห็นได้ประโยชน์อะไรในชีวิตเพิ่ม

185
00:19:05,479 --> 00:19:06,939
ชีวิตเราสองคนก็ต้องเป็นแบบนี้

186
00:19:11,276 --> 00:19:15,280
ชะตาเรากำหนดมาแบบนี้

187
00:19:52,484 --> 00:19:54,319
ดัชนีนิเคอิของญี่ปุ่นยังคง

188
00:19:54,403 --> 00:19:56,321
ทะยานสูงขึ้นอย่างไม่มีวี่แววว่าจะแผ่ว

189
00:19:56,405 --> 00:19:58,740
ในจังหวะปิดตลาดเมื่อวานนี้

190
00:19:58,824 --> 00:20:02,035
ดัชนีพุ่งขึ้นไปเกือบถึงระดับ 33,000 จุด

191
00:20:03,370 --> 00:20:06,373
นี่ทำให้นักวิเคราะห์เศรษฐกิจผู้เชี่ยวชาญ
เริ่มทำนายกันว่า

192
00:20:06,456 --> 00:20:10,377
ตลาดหุ้นนี้อาจขึ้นไปได้ถึง 45,000 จุด
ก่อนจะสิ้นปี

193
00:20:10,878 --> 00:20:12,296
และยิ่งทำให้มีการคาดการณ์ว่า

194
00:20:12,379 --> 00:20:16,383
ญี่ปุ่นอาจพุ่งแซงสหรัฐอเมริกา

195
00:20:16,466 --> 00:20:18,594
ในฐานะประเทศที่ร่ำรวยที่สุดในโลก

196
00:22:26,972 --> 00:22:28,307
มาแต่เช้า

197
00:22:29,057 --> 00:22:30,184
ใช่ค่ะ

198
00:22:30,267 --> 00:22:32,978
ผมคงไม่ใช่คนเดียว

199
00:22:33,562 --> 00:22:35,063
ที่กระตือรือร้นอยากรีบปิดดีลนี้สินะ

200
00:22:35,814 --> 00:22:36,815
คงอย่างนั้นค่ะ

201
00:22:40,068 --> 00:22:41,403
คุณไม่ชอบผม

202
00:22:42,613 --> 00:22:43,739
นั่นเป็นปัญหาตรงไหนเหรอคะ

203
00:22:44,656 --> 00:22:46,533
จบเรื่องนี้คุณก็ไม่อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

204
00:22:50,037 --> 00:22:53,123
ตอนที่ทอมเพิ่งมาถึงที่นี่
คุณก็รู้สึกแบบเดียวกันหรือเปล่า

205
00:22:53,207 --> 00:22:54,875
รู้สึกว่าเขาไม่เหมาะที่จะอยู่ตรงนี้

206
00:22:55,751 --> 00:22:58,504
คือคุณเริ่มมีอะไรกับเขาตั้งแต่ต้น

207
00:23:01,089 --> 00:23:02,257
คือ

208
00:23:02,341 --> 00:23:04,760
ผมไม่สนหรอกว่าคุณสองคนจะทำอะไรกัน

209
00:23:05,302 --> 00:23:09,765
เหมือนกับที่ไม่สนถ้าคุณหรือทุกคน
จะอิจฉาอะไรผม

210
00:23:10,557 --> 00:23:14,686
เรื่องสำคัญที่สุดเรื่องเดียวคือ
วันนี้คุณนายคนนั้นต้องเซ็นสัญญา

211
00:23:18,023 --> 00:23:20,067
แบคซัง ให้ทำสำเนาสัญญากี่ฉบับครับ

212
00:23:20,150 --> 00:23:21,652
ฉันเขียนไว้ในเมมโมการประชุมแล้วนะคะ

213
00:23:23,737 --> 00:23:25,280
รบกวนทำตามนั้นเลยค่ะ

214
00:23:39,253 --> 00:23:41,672
รู้ไหมว่าทำไมเขาถึงมาทำงานให้ชิฟฟลีย์ส

215
00:23:42,673 --> 00:23:45,551
ไม่รู้ แล้วมันสำคัญตรงไหน

216
00:23:47,261 --> 00:23:48,762
ก่อนมาเข้าชิฟฟลีย์ส

217
00:23:49,638 --> 00:23:52,224
อาริโมโตะซังทำงานให้
ธนาคารชั้นนำของประเทศ

218
00:23:53,350 --> 00:23:56,311
แต่ยิ่งเวลาผ่านไป
เพื่อนร่วมงานพากันก้าวหน้า

219
00:23:56,395 --> 00:23:59,606
อาริโมโตะซังย่ำอยู่ที่เดิมไปไม่ถึงไหน

220
00:24:00,858 --> 00:24:03,777
ผู้ใหญ่ในธนาคารก็เตือนว่า
เขาช่วยทีมได้ไม่มากพอ

221
00:24:03,861 --> 00:24:06,321
พยายามทำให้ได้อายด้วยการ
ส่งไปเทรนมากมายเพื่อให้เก่งขึ้น

222
00:24:06,822 --> 00:24:08,907
แต่เขาก็ยังทำตามความคาดหวัง
ของผู้บริหารไม่ได้

223
00:24:09,491 --> 00:24:11,994
หลังจากนั้นไม่นานอาริโมโตะซังก็ถูกให้ออก

224
00:24:16,123 --> 00:24:17,291
คุณพ่อของแบคซัง

225
00:24:18,417 --> 00:24:19,918
ทำธุรกิจปาจิงโกะใช่ไหมคะ

226
00:24:22,921 --> 00:24:23,922
แล้วไงครับ

227
00:24:25,966 --> 00:24:29,386
แบคซังไม่ได้โตมาใต้ร่มของบริษัทญี่ปุ่น

228
00:24:30,596 --> 00:24:32,472
ยังไงคุณก็ไม่เข้าใจไม่ใช่เหรอคะ

229
00:24:32,556 --> 00:24:35,684
สำหรับพนักงานบริษัทแล้ว
บริษัทถือเป็นครอบครัวของเขา

230
00:24:35,767 --> 00:24:38,187
บางครั้งสัมพันธ์แนบแน่น
ยิ่งกว่าสายเลือดเสียอีก

231
00:24:40,522 --> 00:24:41,982
ตอนฉันยังเด็ก

232
00:24:42,065 --> 00:24:44,902
ฉันจะนับจำนวนนาทีในแต่ละวัน
ที่ฉันได้เจอคุณพ่อ

233
00:24:46,570 --> 00:24:49,364
ถ้ารวมๆ กันแล้วมากกว่าหนึ่งชั่วโมง

234
00:24:49,448 --> 00:24:51,450
ฉันจะถือว่า
นั่นดีกว่าสัปดาห์ปกติแล้ว

235
00:24:53,160 --> 00:24:54,494
เข้าใจหรือยังคะ

236
00:24:56,121 --> 00:24:58,790
อาริโมโตะซังไม่ได้แค่โดนไล่ออก…

237
00:25:00,792 --> 00:25:02,377
นั่นคือการถูกอัปเปหิออกจากตระกูล

238
00:25:04,755 --> 00:25:06,548
หลังจากนั้น

239
00:25:06,632 --> 00:25:09,843
จะไม่มีองค์กรใหญ่ที่ไหนรับเขาเข้าทำงานอีก

240
00:25:10,511 --> 00:25:12,763
เขาถึงได้มาทำงานกับเรา

241
00:25:15,474 --> 00:25:16,767
ไม่เห็นสมเหตุสมผลเลย

242
00:25:17,684 --> 00:25:20,229
ชิฟฟลีย์สเป็นบริษัทแนวหน้า

243
00:25:20,312 --> 00:25:21,813
นั่นอาจจะจริงที่อเมริกา

244
00:25:22,314 --> 00:25:26,276
แต่ที่นี่ บริษัทนี้เหมือนเป็นสุสาน
ให้คนอย่างอาริโมโตะซังมาอยู่จนเกษียณ

245
00:25:29,279 --> 00:25:31,114
งั้นทำไมคุณถึงมาทำงานที่นี่ล่ะ

246
00:25:32,366 --> 00:25:34,993
คุณมีการศึกษาดี ตระกูลก็ดีไม่ใช่เหรอ

247
00:25:37,037 --> 00:25:39,331
ใช่ และเพราะอย่างนั้น ฉันได้รับการทาบทาม

248
00:25:39,414 --> 00:25:42,751
ให้เข้าธนาคารชั้นนำทุกแห่งในประเทศ

249
00:25:45,128 --> 00:25:48,924
แต่ฉันกลับเลือกชิฟฟลีย์ส
ทั้งที่ขัดใจคุณพ่อคุณแม่

250
00:25:51,677 --> 00:25:53,136
เพราะเป็นผู้หญิง

251
00:25:53,220 --> 00:25:57,558
จะดีกว่าหากไม่ต้องมีคนเก่งเลิศเลออยู่รอบตัว

252
00:26:00,519 --> 00:26:01,979
อยู่ที่นี่ ฉันจะได้ก้าวหน้า

253
00:26:08,110 --> 00:26:10,654
หนูไปแล้วแม่เขาจะทำยังไงล่ะเนี่ย

254
00:26:13,031 --> 00:26:14,700
โธ่เอ๊ย

255
00:26:16,743 --> 00:26:18,745
วันนี้ไม่ต้องจ่ายจ้ะ เป็นของขวัญให้หนู

256
00:26:19,329 --> 00:26:20,539
แต่…

257
00:26:20,622 --> 00:26:21,707
รีบกลับบ้านไป

258
00:26:21,790 --> 00:26:22,791
ไปสิ!

259
00:27:18,972 --> 00:27:20,224
มีปัญหาอะไรเหรอคะ

260
00:27:33,320 --> 00:27:34,696
เขาบอกให้คุณตามเขาไป

261
00:27:38,158 --> 00:27:39,243
รีบไปสิ

262
00:27:47,042 --> 00:27:48,293
ออกไปก่อน

263
00:28:02,474 --> 00:28:03,809
ทำอะไรของคุณ

264
00:28:05,477 --> 00:28:07,896
ให้ใครเห็นว่าฉันอยู่ตามลำพังกับคุณไม่ได้

265
00:28:22,703 --> 00:28:24,079
รู้สึกปลอดภัยขึ้นบ้างไหมล่ะ

266
00:28:29,001 --> 00:28:30,919
เธอทำลงไปจริงๆ สินะ

267
00:28:32,421 --> 00:28:34,256
แต่งกับไอ้หน้าโง่นั่นจริงๆ

268
00:28:36,758 --> 00:28:40,012
มีแต่ภาพสวยๆ ในหัว โดยไม่ได้เข้าใจเลยว่า
โลกจริงนั้นทำงานยังไง

269
00:28:43,223 --> 00:28:46,143
ใช่ ฉันเจอมันแล้ว

270
00:28:50,439 --> 00:28:52,107
คุณเรียกฉันมาที่นี่ทำไม

271
00:28:52,191 --> 00:28:53,942
เพื่อบอกให้เธอเลิกหลอกตัวเอง

272
00:28:54,443 --> 00:28:56,945
คิดเหรอว่าเขาแต่งกับเธอ
เพราะเขาเป็นพ่อพระมาโปรด

273
00:29:01,491 --> 00:29:02,659
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันเห็น

274
00:29:04,703 --> 00:29:09,499
ฉันเห็นแต่คนขี้โรคที่ไม่อยากเป็นภาระ
ให้ผู้หญิงคนไหนนอกจากเธอ

275
00:29:09,583 --> 00:29:11,168
กล้าดียังไงมาพูดถึงเขาอย่างนั้น

276
00:29:11,668 --> 00:29:13,128
ตอนนี้เขาเป็นสามีฉันแล้ว

277
00:29:14,713 --> 00:29:16,507
เขาทำในสิ่งที่คุณทำไม่ได้

278
00:29:17,132 --> 00:29:19,593
ฉันเสนอสิ่งที่ดีกว่ามากให้เธอ

279
00:29:20,928 --> 00:29:23,430
คุณเสนอความอับอายขายหน้า แค่นั้น

280
00:29:26,141 --> 00:29:27,684
ได้ยินคนเขาซุบซิบกัน…

281
00:29:29,186 --> 00:29:31,897
ว่าเวลาอยู่ฝั่งนั้นคุณเป็นใคร ทำงานอะไร

282
00:29:34,149 --> 00:29:35,984
แค่ฟังก็คลื่นไส้

283
00:29:40,113 --> 00:29:41,198
คำซุบซิบ…

284
00:29:43,283 --> 00:29:45,536
แล้วเสียงซุบซิบพวกนั้น

285
00:29:46,537 --> 00:29:48,539
บอกด้วยไหมว่าเมื่อข้ามฝั่งไปแล้ว
ชีวิตเธอจะเป็นยังไง

286
00:29:49,790 --> 00:29:51,875
คุณบอกว่าที่นั่นมีทุกอย่าง

287
00:29:51,959 --> 00:29:53,794
แน่นอน ถ้ามีเงิน

288
00:29:53,877 --> 00:29:54,878
แต่ถ้าไม่มี…

289
00:29:57,005 --> 00:30:01,552
ฉันทั้งเห็นกับตาและผ่านชีวิต
ของพวกเราที่ข้ามไปประเทศนั้นมาแล้ว

290
00:30:02,302 --> 00:30:06,515
บอกได้เลยว่าเธอจะต้องลำบาก
ลูกของเราก็ต้องลำบาก

291
00:30:16,066 --> 00:30:17,109
ซุนจา…

292
00:30:24,783 --> 00:30:26,535
คิดว่าจะลืมฉันได้ลงจริงๆ เหรอ

293
00:30:28,203 --> 00:30:29,288
คิดเหรอ

294
00:30:33,584 --> 00:30:35,419
ต่อให้มีชีวิตคู่ที่ราบรื่น…

295
00:30:37,713 --> 00:30:40,132
เธอก็จะหวนกลับมาคิดถึงฉัน

296
00:30:49,850 --> 00:30:50,851
อย่าไปเลย

297
00:30:57,566 --> 00:30:59,026
เธออุ้มท้องเลือดเนื้อเชื้อไขฉันอยู่

298
00:31:04,031 --> 00:31:05,365
ไม่ใช่

299
00:31:06,241 --> 00:31:07,826
นี่ลูกของฉัน

300
00:31:10,579 --> 00:31:12,748
- ลูกฉันคนเดียว
- นางเด็กโง่!

301
00:31:13,540 --> 00:31:16,043
โง่เง่าไม่ต่างจากผัวที่ได้มา

302
00:31:20,005 --> 00:31:21,006
ตามใจ

303
00:31:23,008 --> 00:31:24,176
จะไปโอซาก้าก็ไป

304
00:31:27,721 --> 00:31:30,224
ไปถึงนั่น เดี๋ยวเธอก็ต้องเรียกหาฉัน
อ้อนวอนขอให้ฉันช่วย

305
00:31:35,521 --> 00:31:37,356
แต่ฉันจะจำไม่ได้แม้แต่ชื่อของเธอ

306
00:31:58,544 --> 00:32:00,712
ไม่มีเธอแล้วพวกเราจะอยู่ยังไง

307
00:32:00,796 --> 00:32:03,340
ใครจะคอยทำตาเขียวใส่
เวลาฉันขออาหารเยอะเกินไป

308
00:32:03,423 --> 00:32:07,010
ไม่ต้องห่วง ยังไงก็มีดองฮีกับบ็อกกีค่ะ

309
00:32:07,761 --> 00:32:10,389
สองคนนั้นมีแต่จะหัวเราะเยาะฉัน

310
00:32:11,098 --> 00:32:12,599
ฉันเป็นความบันเทิงราคาถูกของพวกนาง

311
00:32:16,353 --> 00:32:19,022
ของอำลาเล็กๆ น้อยๆ จากพวกเรา

312
00:32:21,149 --> 00:32:22,150
รับไปเถอะนะ

313
00:32:24,361 --> 00:32:25,654
ขอบคุณมากครับ

314
00:32:40,419 --> 00:32:42,379
ฉันบอกลาไม่ได้

315
00:32:45,299 --> 00:32:47,134
ตอนแรกนึกว่าทำได้

316
00:32:48,010 --> 00:32:49,344
แต่บอกลาไม่ได้

317
00:32:50,929 --> 00:32:53,682
ทนเห็นพี่จากไปไม่ได้

318
00:32:55,767 --> 00:32:57,186
ต้องทนให้ได้นะ

319
00:33:04,318 --> 00:33:05,444
แต่ว่า…

320
00:33:07,070 --> 00:33:08,488
เธอต้องทำอะไรให้พี่อย่างหนึ่ง

321
00:33:10,532 --> 00:33:11,742
สัญญากันได้ไหม

322
00:33:20,083 --> 00:33:21,502
คุณแม่…

323
00:33:26,507 --> 00:33:28,008
ฝากดูแลท่านด้วยได้ไหม

324
00:33:45,400 --> 00:33:46,401
นิ่งเสีย

325
00:33:54,493 --> 00:33:56,620
คนที่ทำขาย

326
00:33:57,913 --> 00:34:02,084
เขาบอกว่าเวลาเป็ดจับคู่แล้ว
จะมีคู่ตัวเดียวไปตลอดชีวิต

327
00:34:03,669 --> 00:34:05,212
นี่มันของแพงเกินไป

328
00:34:05,796 --> 00:34:07,464
เอาไปคืนร้านเขาเถอะ

329
00:34:11,927 --> 00:34:14,221
ไปสร้างชีวิตดีๆ ที่โน่นนะ

330
00:34:14,304 --> 00:34:15,472
ได้ยินไหม

331
00:34:19,893 --> 00:34:21,937
คงไม่ใช่ชีวิตง่ายๆ หรอก

332
00:34:25,815 --> 00:34:27,693
แต่ก็เป็นการเริ่มต้นใหม่ของเธอนะ

333
00:34:29,277 --> 00:34:31,280
อย่าปล่อยให้เสียโอกาส

334
00:34:37,286 --> 00:34:40,205
พอแล้ว มัวแต่ร่ำลาเดี๋ยวก็ไม่ได้ไปไหนกัน

335
00:34:43,458 --> 00:34:45,793
แม่คะ หนูถือเองได้

336
00:34:45,878 --> 00:34:47,880
ช่างเถอะ เดินนำทางไปเลย

337
00:34:48,422 --> 00:34:50,424
- ขอละ…
- พอเลย!

338
00:35:34,551 --> 00:35:35,552
แม่

339
00:35:39,014 --> 00:35:40,599
แน่ใจเหรอว่าอยากกลับไป

340
00:35:43,644 --> 00:35:46,355
พูดอะไรของแก เราจ่ายค่าตั๋วไปแล้ว

341
00:35:46,438 --> 00:35:47,439
ไปกัน

342
00:35:59,409 --> 00:36:02,120
เรารอต้อนรับท่านอยู่
เชิญทางนี้ค่ะ

343
00:36:18,095 --> 00:36:19,429
ยินดีมากที่ได้ทำความรู้จัก

344
00:36:21,014 --> 00:36:22,850
ทอม แอนดรูว์ส
ธนาคารชิฟฟลีย์ส

345
00:36:26,645 --> 00:36:28,605
จากบริษัทวาเอย์ กระผมอาเบะครับ

346
00:36:31,775 --> 00:36:34,570
คุณย่าครับ ยินดีมากที่ได้พบอีกครั้ง

347
00:36:37,406 --> 00:36:39,658
พอแล้ว! จัดการให้มันจบๆ ไป

348
00:36:49,293 --> 00:36:51,378
นั่งรอตรงนี้จะดีกว่า

349
00:36:56,800 --> 00:36:58,886
ผมต้องเอาเอกสารเดินทางไปยื่นก่อน

350
00:37:15,652 --> 00:37:17,154
รู้สึกนางจะเป็นนักร้องดังนะ

351
00:37:18,071 --> 00:37:19,531
สวยมากเลย

352
00:37:23,702 --> 00:37:24,828
เดี๋ยวค่ะ!

353
00:37:31,543 --> 00:37:32,961
ขอบคุณนะคะ

354
00:37:33,045 --> 00:37:34,713
คนที่ผูกพันมากให้ผ้าผืนนี้มา

355
00:37:38,258 --> 00:37:39,510
จะคลอดเมื่อไหร่คะ

356
00:37:42,346 --> 00:37:43,680
คิดว่าอีกประมาณสองเดือนค่ะ

357
00:37:44,848 --> 00:37:46,975
แต่ยังจะอพยพไปจากบ้านเหรอ

358
00:37:49,561 --> 00:37:52,022
ฉันเพิ่งแต่งงานน่ะค่ะ

359
00:37:56,193 --> 00:37:57,361
เข้าใจแล้ว

360
00:37:59,029 --> 00:38:04,243
ถ้าอย่างนั้น คืนนี้ฉันจะร้องเพลงเพื่อเราทุกคน

361
00:38:06,787 --> 00:38:07,871
ขอให้โชคดีนะคะ

362
00:38:17,714 --> 00:38:20,217
วันนี้เราขอต้อนรับคุณเป็นแขกผู้มีเกียรติยิ่ง

363
00:38:21,051 --> 00:38:27,266
เช่นเดียวกับที่ชาวอเมริกันให้การต้อนรับ
ชาวญี่ปุ่นในดินแดนนั้นอย่างอบอุ่น

364
00:38:27,933 --> 00:38:29,518
ตอนนี้เราก็ได้รับความรู้สึกแบบเดียวกันที่นี่

365
00:38:30,102 --> 00:38:31,812
ดังนั้นผมจึงมั่นใจ

366
00:38:32,938 --> 00:38:35,315
เมื่อโรงแรมแห่งนี้เปิดทำการ

367
00:38:36,191 --> 00:38:38,944
เราน่าจะขอให้ทางเครือโรงแรมโคลตัน…

368
00:38:40,028 --> 00:38:42,531
จัดห้องสวีทให้เราช่วงสุดสัปดาห์ได้

369
00:38:45,450 --> 00:38:47,828
เพราะฉะนั้น มาเริ่มกันเลย

370
00:38:48,328 --> 00:38:52,291
ในเมื่อได้รับอนุญาตให้ร่างสัญญาแล้ว
ขออนุญาตครับ

371
00:38:54,459 --> 00:38:57,337
เราจึงนำสัญญามาให้ลงนามทั้งหมด
เป็นสำเนาสิบฉบับ

372
00:38:58,964 --> 00:38:59,965
ขออนุญาตครับ

373
00:39:00,674 --> 00:39:06,221
กรุณาลงนาม ณ จุดที่ทำเครื่องหมายไว้นะครับ

374
00:39:06,305 --> 00:39:07,306
ขออนุญาตครับ

375
00:39:21,862 --> 00:39:23,488
นี่ก็สัญญาฉบับเดียวกับที่เราดูรายละเอียดกัน

376
00:39:26,366 --> 00:39:27,826
ยังไม่ได้อ่านเลยไม่ใช่รึ

377
00:39:28,493 --> 00:39:30,204
แน่ใจได้ยังไงว่าเหมือนเดิม

378
00:39:37,169 --> 00:39:40,547
แกจะทำพลาดอะไรไม่ได้ทั้งนั้น

379
00:39:41,048 --> 00:39:42,549
ไปที่นั่นแล้วพลาดไม่ได้

380
00:39:44,968 --> 00:39:46,345
ทั้งในฐานะเมีย

381
00:39:46,428 --> 00:39:47,846
และฐานะแม่

382
00:39:47,930 --> 00:39:49,765
แกต้องไร้ที่ติที่สุด

383
00:39:49,848 --> 00:39:50,849
เข้าใจไหม

384
00:39:51,808 --> 00:39:52,809
เข้าใจค่ะ

385
00:39:54,436 --> 00:39:57,564
และต้องดีต่อครอบครัวผัวด้วย เข้าใจไหม

386
00:40:02,152 --> 00:40:04,988
พวกนั้นอาจไม่ใจดี อาจจะโหดร้ายด้วยซ้ำ

387
00:40:06,031 --> 00:40:07,199
ต้องอดทน

388
00:40:08,283 --> 00:40:09,868
และสำนึกบุญคุณเขาไว้ เข้าใจไหม

389
00:40:14,039 --> 00:40:16,416
การหาเลี้ยงปากท้องเพิ่มอีกคน
ไม่ใช่เรื่องง่าย

390
00:40:18,168 --> 00:40:19,169
ซุนจาเอ๊ย…

391
00:40:24,132 --> 00:40:26,093
ถึงจะกำลังอุ้มท้อง…

392
00:40:28,804 --> 00:40:30,138
และอาจจะรู้สึกไม่ดีนัก…

393
00:40:33,600 --> 00:40:35,978
แต่แกยังต้องใส่ใจกับ
ความต้องการทางกายของผัว

394
00:40:37,145 --> 00:40:38,856
ต่อให้เป็นบาทหลวงก็ยังเป็นผู้ชาย

395
00:40:41,608 --> 00:40:43,277
และต่อให้เป็นคนดีแค่ไหนก็เคยมีมาแล้ว

396
00:40:44,736 --> 00:40:46,446
ที่เมียท้องแล้วต้องไปหาไออุ่นจากหญิงอื่น

397
00:40:48,949 --> 00:40:51,326
นี่แกท้องได้ยังไงตั้งแต่แรกไม่รู้นะ

398
00:40:51,910 --> 00:40:53,787
เรื่องพวกนี้ต้องรู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ

399
00:41:05,549 --> 00:41:06,884
นานมาแล้ว

400
00:41:06,967 --> 00:41:08,302
คุณย่าให้ของนี้ไว้กับแม่…

401
00:41:12,639 --> 00:41:16,560
ให้เมื่อมั่นใจว่าแม่จะไม่
จู่ๆ ลุกขึ้นมาหนีไปตอนกลางคืน

402
00:41:18,979 --> 00:41:20,272
เก็บงำเอาไว้ให้ดี

403
00:41:20,856 --> 00:41:23,066
ไม่ต้องบอกผัวด้วยซ้ำ เข้าใจนะ

404
00:41:23,692 --> 00:41:26,820
ผู้หญิงอย่างเราจำเป็นต้อง
มีเงินซุกเอาไว้หน่อย

405
00:41:28,030 --> 00:41:32,659
อาจเกิดเรื่องฉุกเฉิน
เราไม่ได้มีทางเลือกเหมือนพวกผู้ชาย

406
00:41:35,037 --> 00:41:37,497
ไม่ต้อง แม่เก็บไว้เถอะ

407
00:41:38,790 --> 00:41:39,791
หนูมี…

408
00:41:42,294 --> 00:41:43,295
นี่

409
00:41:44,505 --> 00:41:46,089
นี่มันอะไรกัน

410
00:41:50,761 --> 00:41:51,929
ของจากพ่อเด็กเหรอ

411
00:41:52,012 --> 00:41:53,555
มาจากเขาใช่ไหม

412
00:41:55,307 --> 00:41:56,475
คนแบบไหน…

413
00:42:02,022 --> 00:42:04,024
ยังไงก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้แล้ว

414
00:42:06,318 --> 00:42:07,486
ซุนจา

415
00:42:08,362 --> 00:42:11,365
ลูกต้องลืมเขาไปจากใจ

416
00:42:11,448 --> 00:42:12,908
เข้าใจไหม

417
00:42:12,991 --> 00:42:14,576
หนูรู้ค่ะ

418
00:42:24,711 --> 00:42:25,921
เอ้า

419
00:42:26,588 --> 00:42:28,465
พ่อจะอยากให้ลูกรับไว้นะ

420
00:42:32,469 --> 00:42:35,639
เขาอยากให้ลูกมีชีวิตที่ดีมาก

421
00:42:38,642 --> 00:42:42,187
แม่น่ะนะ อยากให้แกลงหลักปักฐาน
มั่นคงอยู่ที่นี่…

422
00:42:45,232 --> 00:42:47,734
แต่พ่อเขาอยากให้แกบินให้สูง

423
00:42:59,955 --> 00:43:02,165
วันข้างหน้าจะต้องยากลำบาก

424
00:43:05,294 --> 00:43:07,337
จะได้เจอกันอีกเมื่อไรก็ไม่รู้

425
00:43:09,798 --> 00:43:11,633
อาจจะนานมาก

426
00:43:17,139 --> 00:43:18,140
โอ๋นะ ลูกแม่

427
00:43:18,849 --> 00:43:21,059
ร้องออกมาเสียให้หมด

428
00:43:23,187 --> 00:43:25,272
ถึงที่นั่นแล้วอย่าหลั่งน้ำตาให้ใครเห็นอีก

429
00:43:28,650 --> 00:43:31,153
- ลูกแม่
- เขาเรียกขึ้นเรือแล้วครับ

430
00:43:32,779 --> 00:43:35,532
แม่จ๋า! แม่จ๋า!

431
00:43:38,035 --> 00:43:40,204
(โทคุจู มารุ)

432
00:44:11,610 --> 00:44:12,611
ฉันคลื่นไส้

433
00:44:28,752 --> 00:44:30,337
คุณแม่คะ

434
00:44:31,129 --> 00:44:33,340
แม่กำลังทำให้คนสำคัญในห้องนี้เสียเวลานะคะ

435
00:44:34,925 --> 00:44:36,635
ดูสิว่ามีคนสำคัญมารอกันมากแค่ไหน

436
00:44:38,220 --> 00:44:40,931
ทุกคนคงมีงานสำคัญอื่นๆ ต้องทำด้วย

437
00:45:02,619 --> 00:45:04,329
คุณย่าชนะแล้วนี่ครับ

438
00:45:06,373 --> 00:45:09,334
วันนี้คุณย่าจะได้ทรัพย์สินมหาศาล
ให้ทั้งลูกๆ และหลานๆ ต่อไป

439
00:45:11,044 --> 00:45:14,256
ลูกหลานคุณย่าจะไม่ต้องกังวลเรื่องเงินอีกเลย

440
00:45:14,923 --> 00:45:16,758
ฉันฟังแล้วเหมือนคำสาปมากกว่า

441
00:45:17,259 --> 00:45:20,512
คุณย่าครับ
รู้ไหมว่าวันนี้คุณย่าผมทำอะไรอยู่

442
00:45:20,596 --> 00:45:23,182
ย่ากำลังบินกลับเกาหลี
เป็นครั้งแรกตั้งแต่อพยพมา

443
00:45:25,267 --> 00:45:27,978
เมื่อห้าสิบปีก่อนท่านจากบ้านเกิดมาตัวเปล่า

444
00:45:28,812 --> 00:45:30,939
แต่วันนี้ขึ้นเครื่องบินเฟิร์สคลาสกลับไป

445
00:45:33,317 --> 00:45:34,902
สุดยอดไปเลยไม่ใช่หรือครับ

446
00:45:43,327 --> 00:45:48,790
ดูไอ้สวะพวกนี้สิ!
มิน่า เรือถึงเหม็นกลิ่นพวกมันอวลไปหมด

447
00:45:50,167 --> 00:45:51,835
ฉันไม่ควรมาอยู่ตรงนี้

448
00:45:51,919 --> 00:45:54,213
รอตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวผมไปเอาน้ำให้

449
00:45:54,838 --> 00:45:57,674
อย่าทิ้งฉัน อย่าทิ้งฉันนะคะ

450
00:45:58,926 --> 00:46:00,260
อย่าทิ้งฉัน

451
00:46:00,344 --> 00:46:01,845
เดี๋ยวผมกลับมา

452
00:47:03,907 --> 00:47:08,161
หวังว่าจะชอบการแสดงของฉันในคืนนี้นะคะ

453
00:47:28,432 --> 00:47:30,267
จะหาน้ำกินได้ที่ไหน

454
00:47:50,370 --> 00:47:53,707
พวกคุณเป็นใครกันบ้างเนี่ย

455
00:47:53,790 --> 00:47:57,377
เราจะไปทำงานในเหมือง
บริษัทจ่ายค่าเดินทางให้

456
00:47:57,461 --> 00:47:59,421
แต่พวกผู้หญิงกับเด็กหายไปไหน

457
00:47:59,505 --> 00:48:00,797
ครอบครัวพวกคุณล่ะ

458
00:48:01,507 --> 00:48:05,177
เขาว่าถ้าทำงานดี
เขาจะจ่ายค่าเดินทางให้ครอบครัวตามไป

459
00:48:09,890 --> 00:48:15,103
คุณพ่อเป็นคนแรกที่อพยพมา

460
00:48:18,357 --> 00:48:23,111
ฉันกับแม่ได้ตามมาหลังจากนั้นสองสามปี

461
00:48:24,196 --> 00:48:25,656
ฮันซังครับ เรื่องนี้…

462
00:48:31,578 --> 00:48:36,625
คุณพ่ออพยพมาเป็นคนงานเหมืองที่ชิคุโฮะ

463
00:48:38,377 --> 00:48:41,505
สภาพการทำงานเลวร้ายมาก

464
00:48:41,588 --> 00:48:46,593
จนพ่อกับคนงานเหมืองชาวเกาหลี
อีก 400 คนตัดสินใจประท้วง

465
00:48:47,928 --> 00:48:48,929
เกิดอะไรขึ้น

466
00:48:49,012 --> 00:48:50,597
แต่

467
00:48:50,681 --> 00:48:56,103
ประท้วงได้แค่ 20 วัน
ทุกคนก็โดนไล่ออก

468
00:49:03,944 --> 00:49:08,407
สมัยนั้น ไม่มีใครอยากให้
คนเกาหลีอย่างเราเช่าบ้าน

469
00:49:09,241 --> 00:49:13,203
เขาว่าเราสกปรก เสียงดัง

470
00:49:17,499 --> 00:49:19,042
แล้วเขาก็พูดไม่ผิด

471
00:49:19,710 --> 00:49:22,963
พวกเราสกปรกและเสียงดังเกินไปจริงๆ

472
00:49:24,006 --> 00:49:27,634
เพราะเราต้องอัดกัน
สองหรือสามครัวเรือน

473
00:49:27,718 --> 00:49:32,973
อยู่ในห้องเช่าห้องเดียว
ถึงจะมีปัญญาจ่ายค่าเช่าที่เขาโก่งราคาได้

474
00:49:33,640 --> 00:49:35,642
นั่นเป็นเรื่องในอดีตแล้วนี่

475
00:49:40,522 --> 00:49:41,857
ถ้าแกเชื่ออย่างนั้นจริงๆ…

476
00:49:43,817 --> 00:49:47,988
แกก็โง่กว่าที่ฉันคิดเสียอีก

477
00:50:00,167 --> 00:50:03,253
พวกนั้นด่าเราเป็นไอ้พวกแมลงสาบ

478
00:50:03,337 --> 00:50:05,839
บอกว่าอย่างเรา
ต้องโดนเหยียบให้แบนคาตีน

479
00:50:07,925 --> 00:50:09,510
ลองคิดดูแล้วกัน

480
00:50:11,220 --> 00:50:13,055
นั่นก็เท่ากับด่าคุณด้วย

481
00:50:18,936 --> 00:50:20,187
คุณย่าครับ…

482
00:51:03,230 --> 00:51:05,315
ร้องเพลงบ้าอะไร

483
00:51:24,835 --> 00:51:29,131
- ได้ยินไหม
- เพลงบ้านเรา สุดยอด!

484
00:51:38,932 --> 00:51:41,101
ลากแม่นั่นลงจากเวที!

485
00:51:41,185 --> 00:51:43,145
- นี่อะไรกัน
- ยามหายไปไหนหมด

486
00:51:43,228 --> 00:51:44,688
เอาลงไปจากเวทีเดี๋ยวนี้!

487
00:51:44,771 --> 00:51:46,231
ทำให้มันหยุดร้องที!

488
00:51:46,315 --> 00:51:47,608
ยามอยู่ไหน

489
00:51:54,448 --> 00:51:55,866
พูดออกมาให้ฉันได้ยินกับหูที

490
00:52:00,245 --> 00:52:01,580
ถ้าเป็นคุณย่าของคุณเอง…

491
00:52:04,208 --> 00:52:08,170
ที่นั่งอยู่ตรงนี้
มองสีหน้าจองหองของคนในห้องนี้…

492
00:52:10,797 --> 00:52:13,467
ถ้าย่าของคุณมาบอกว่า…

493
00:52:15,177 --> 00:52:17,888
เลือดทุกหยดของย่า…

494
00:52:19,723 --> 00:52:21,975
ต่อต้านการเซ็นเอกสารพวกนี้…

495
00:52:24,770 --> 00:52:26,355
คุณจะพูดยังไง

496
00:52:27,481 --> 00:52:30,234
เกิดอะไรขึ้น พูดญี่ปุ่นสิ!

497
00:52:33,946 --> 00:52:35,739
ยังจะบอกให้ย่าเซ็นๆ ไปเถอะอีกไหม

498
00:53:17,281 --> 00:53:18,323
ไม่ต้องเซ็นครับ

499
00:53:21,910 --> 00:53:23,370
ผมจะบอกย่าตัวเองอย่างนั้น

500
00:53:25,038 --> 00:53:26,331
ไม่ต้องเซ็น

501
00:53:37,176 --> 00:53:38,343
เกิดอะไรขึ้น

502
00:53:38,427 --> 00:53:39,428
เพลงเงียบไปแล้ว

503
00:54:09,541 --> 00:54:11,084
เป็นอะไรไป

504
00:54:12,336 --> 00:54:13,420
เกิดอะไรขึ้น

505
00:54:14,713 --> 00:54:15,964
เขาจะไปไหน โซโลมอน

506
00:54:16,048 --> 00:54:19,134
นี่แค่มาเซ็นเป็นพิธี

507
00:54:19,218 --> 00:54:21,220
- เกิดเรื่องบ้าอะไรกันขึ้น
- ให้ตายห่าสิ

508
00:54:21,303 --> 00:54:23,722
ตอนแรกก็ยอมรับสัญญานั้นแล้ว!

509
00:55:11,645 --> 00:55:13,480
เมื่อกี้แม่งเกิดเรื่องห่าอะไรกันวะ โซโลมอน

510
00:55:14,398 --> 00:55:15,440
แกพูดอะไรกับยัยป้านั่น

511
00:55:19,611 --> 00:55:20,988
ทีนี้จะไม่พูดกับฉันเหรอ

512
00:55:21,071 --> 00:55:23,615
แต่สิบนาทีที่แล้ว
หุบปากไม่ได้เลยนะ โซโลมอน

513
00:55:24,825 --> 00:55:25,868
โคตรบรรลัย

514
00:55:25,951 --> 00:55:27,619
"ท้าชะตา" ห่าแม่งเอ๊ย

515
00:55:27,703 --> 00:55:29,746
สามปี… ทำดีลนี้มาสามปี

516
00:55:31,957 --> 00:55:35,210
- ให้ตายสิ… ครับๆ
- ผมเตือนทุกคนตั้งแต่ต้น

517
00:55:35,294 --> 00:55:37,880
การนำคนอย่างเขามาร่วมโปรเจกต์นี้…

518
00:55:38,547 --> 00:55:40,632
เป็นการกระทำบุ่มบ่าม
หรือแย่กว่านั้นคือเป็นเรื่องอันตราย

519
00:55:40,716 --> 00:55:43,760
ไม่ควรจะไว้ใจเขาตั้งแต่ต้น!
เขาทำเราทุกคนขายหน้า!

520
00:55:54,730 --> 00:55:56,398
แกทำฉันเจ็บมาก โซโลมอน แบค

521
00:56:01,695 --> 00:56:03,197
แม่งไม่อายตัวเองบ้างเหรอวะ

522
00:57:35,330 --> 00:57:36,582
หยุดตรงนี้ก่อน

523
00:57:37,749 --> 00:57:39,835
แต่ยังไม่ถึงโรงแรมนะแม่

524
00:57:40,419 --> 00:57:41,628
แม่!

525
01:00:29,546 --> 01:00:31,548
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์