PUSAN
(po koreańsku) Na pewno?
Tak. Będzie kosztował tyle samo, co nowy.
(po japońsku) Pan Koh!
Idealne wyczucie czasu.
Pański garnitur jest gotowy.
Przepraszam na chwilę.
Proszę obsłużyć najpierw pastora.
Nie spieszę się.
Dobrze.
Nie wiedziałem, że to takie oczywiste.
Naprawdę tak bardzo wyglądam na pastora?
Muszę wiedzieć, co dzieje się w okolicy.
Kiedy słyszę, że ktoś przynosi chorobę,
to zwraca moją uwagę.
Już mi lepiej.
Nie ma powodów do obaw.
Miło mi to słyszeć.
To zupełnie na pana nie pasuje.
Na to wygląda.
To garnitur mojego zmarłego brata.
Chorował na to samo?
Nie.
Mój brat Samoel
nie przechorował w życiu ani dnia.
Ruch 1 marca.
Byłem wtedy tylko dzieckiem.
Był jednym z aresztowanych.
Już go nie zobaczyliśmy.
Czyli męczennik?
Dla mnie po prostu brat.
To ważne, jak człowiek pokazuje się światu.
Pierwsze wrażenie pozostaje.
Wiem to z doświadczenia.
I jak świat widzi mnie teraz?
Jak kogoś, kto się nie liczy.
Po co nosić niedopasowane ubranie?
Kurczowe trzymanie się przeszłości sprawia żałosne wrażenie.
Na pewno dalej mówimy o garniturze?
Proszę sprawić sobie nowy.
Ja zapłacę.
Proszę się nie kłopotać.
Sam mogę zapłacić za swój garnitur.
Przepraszam.
Sprawdzałem jeszcze raz ścieg.
Proszę sprawdzić, czy pasuje.
Panie Kinoshita,
postanowiłem kupić nowy garnitur.
Będę potrzebował go od razu,
żeby móc założyć na ślub.
Cudowne wieści.
Gratulacje! Dopilnuję, żeby służył panu przez wiele lat.
Proszę obrębić również ten.
Na mnie nie pasuje,
ale kto wie,
może mój syn kiedyś do niego dorośnie.
Mądra decyzja.
Najpierw przygotuję pański garnitur ślubny.
To zajmie trzy dni.
Wrócę wtedy.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI MIN JIN LEE
Rozumie pan konsekwencje?
Jeśli niezamężna kobieta jest w ciąży,
to prawdziwa zguba.
A do tego chce pan jeszcze uznać nieswoje dziecko?
Zapewniam, że poświęciłem temu wiele namysłu i modlitw.
Te kobiety ryzykowały życie, żeby mnie uratować.
Jestem im winny wdzięczność.
Wstań, dziecko.
Popatrz na mnie.
Sprowadziła pani przekleństwo nie tylko na siebie i swoje dziecko,
ale też swoją rodzinę
i dobre imię tego człowieka.
Rozumie pani?
Pastorze, czy to konieczne?
Te słowa nie sprawiają mi przyjemności,
ale żyjemy w trudnych, bezwzględnych czasach.
Nawet dobrzy ludzie
mogą żerować na słabości innych.
Rozumie pani naturę swojego grzechu?
Proszę o przebaczenie.
Przebaczenie?
Moje dziecko, to nie ja mam pani wybaczyć.
To do Boga musisz kierować swoje modlitwy.
Wiem, że nie pochodzi pani z wierzącej rodziny, muszę więc spytać,
czy może pani szczerze
zawierzyć się Panu?
Mogę.
Podejdźcie do mnie bliżej.
Drogi Ojcze,
proszę cię o błogosławienie związku małżeńskiego tych ludzi.
Modlę się, żeby dzięki twojej łasce
skorzystali z tej okazji na odkupienie.
Naucz ich,
że duchowa więź, która ich łączy jako męża i żonę
musi pozostać nienaruszona.
I pokaż im, jak nawzajem się szanować i troszczyć się o siebie.
Niech rozkwitnie prawdziwa, głęboka miłość.
Modlimy się w imię Jezusa.
Amen.
Proszę pana.
Dzień dobry.
Musisz mieć sporo pracy w pensjonacie.
Tyle cię nie widziałem!
Tak.
Tak dawno tu nie byłam,
że ledwie pamiętałam drogę.
Ci twoi pensjonariusze raczej nie wyrzucają pieniędzy w błoto.
Twoja córka brała w tamtym tygodniu dwa worki jęczmienia,
a ty już wracasz?
Ile więcej ci trzeba?
Przyszłam po biały ryż.
Nie proszę o wiele.
Tylko dwie miski.
Zapłacę więcej, jeśli trzeba.
Wiesz, że nie wszystkim mogę sprzedawać ten ryż.
Gdyby przyszedł tu urzędnik
i zobaczył, że nie mam dość dla japońskich klientów,
miałbym duże kłopoty.
Mam inne dobre zboża.
Moja córka wyszła dziś za mąż.
Sunja?
Naprawdę?
Czemu nie mówiłaś?
Pewnie jesteś teraz spokojna.
To dobry człowiek.
Mamy dużo szczęścia.
W takim razie
dziś rano przyszło trochę prosa.
Sprzedam ci go w cenie jęczmienia.
Wkrótce
wyjedzie z mężem do Japonii.
Nie mam zbyt wiele, żeby dać im na posag.
Ale smak własnego kraju, zanim go opuści…
to chciałabym jej dać.
Trzy miski.
Dziękuję.
Może jego smak
pomoże ci przełknąć choć trochę smutku.
Pomodlimy się?
Ojcze Wszechmogący,
pobłogosław tę obfitą ucztę
i czuwaj nad tym domem
i jego mieszkańcami.
W trudnych czasach
bądź dla nich pociechą.
Przez Jezusa Chrystusa. Amen.
Jak sobie damy radę bez kuchni twojej mamy?
Może właśnie dzięki niej jesteś tak silna, Sunjo.
Twoja bratowa dobrze gotuje?
Dziwnie w ogóle wyobrazić sobie gotującą Kyunghee.
Jej rodzina była kiedyś bogata.
Pani Jang mówi, że w Ameryce
ludzie nawet nie pytają starszych o zgodę na małżeństwo.
Wyobrażasz to sobie?
W naszym przypadku
zalotnicy musieliby chyba spytać mamę Sunji,
bo jesteśmy sierotami.
Chciałabym w dniu mojego ślubu mieć ryżowe kluski.
Z kim byś je jadła?
Z tobą, oczywiście.
Bokhee też tam będzie.
Twoja mama, bracia Chung.
Nawet ten, co mnie nie lubi.
On się do nikogo nie odzywa.
Okropny z niego staruszek.
Wczoraj krzywo na mnie popatrzył, bo upuściłam jego fajkę.
Nic się jej nie stało,
a i tak się rozpłakałam.
Ale to nie w porządku zapraszać tylko jego braci.
O, i jeszcze aptekarza Chu.
Wygląda na bardzo miłego.
Przestań gadać bzdury!
Kiedy w końcu zmądrzejesz?
My nie mamy rodziny.
Ani nazwiska i posagu.
Możemy wyjść tylko za innego biedaka.
A potem co?
Nie stać nas na wspólne mieszkanie.
Gdybyśmy mieli dzieci…
żyłyby w tym samym żałosnym ubóstwie.
I po co to wszystko?
Po co zawracać sobie głowę małżeństwem,
kiedy nie mamy z niego żadnych korzyści?
Taki już nasz los.
Taki już zawsze będzie nasz los.
Indeks akcji Nikkei
bezustannie rośnie.
Po wczorajszym zamknięciu rynku
osiągnął kurs w wysokości niemal 33 000 punktów.
Niektórzy wpływowi analitycy przewidują,
że do końca roku może wzrosnąć do 45 000 punktów,
podsycając spekulacje,
że Japonia wyprzedzi Stany Zjednoczone
jako najbogatszy kraj świata.
Wcześnie jesteś.
Tak.
Chyba nie tylko mnie tak bardzo zależy
na zawarciu tej umowy.
Chyba nie.
Nie lubisz mnie.
To jakiś problem?
I tak wyjeżdżasz, prawda?
To samo myślałaś o Tomie, kiedy tu przyjechał?
Że tu nie pasuje?
Czy od razu nawiązaliście romans?
Cóż,
nie interesuje mnie, co robicie.
Tak samo jak to, czy ty i wszyscy inni tutaj mi zazdrościcie.
Liczy się tylko to, żeby podpisała umowę.
Ile egzemplarzy umowy potrzebujemy?
Napisałam to w notatce.
Proszę ją przeczytać.
Wiesz, skąd wziął się w Shiffley's?
Nie. Czy to ważne?
Przed Shiffley's
Arimoto pracował w najlepszym banku w kraju.
Ale na przestrzeni lat jego koledzy awansowali,
a on pozostawał cały czas w tym samym miejscu.
Przełożeni ostrzegali, że nie wnosi nic do zespołu.
Próbowali surowym treningiem skłonić go do poprawy,
ale nie mógł sprostać ich oczekiwaniom.
Słyszałam, że wkrótce potem go zwolnili.
Twój ojciec pracuje
w branży pachinko, tak?
Co z tego?
Nie dorastałeś w cieniu japońskiej firmy.
Nie rozumiesz,
że dla pracownika biurowego firma jest rodziną,
czasem nawet bliższą niż ta prawdziwa.
Kiedy byłam mała,
liczyłam, ile minut dziennie widziałam tatę.
Jeśli było tego więcej niż godzina w tygodniu,
to był to dobry tydzień.
Teraz już rozumiesz.
Arimoto nie został po prostu zwolniony.
Rodzina się go wyrzekła.
I po tym
nie chciała go już żadna duża korporacja.
Tak trafił do nas.
To bez sensu.
Shiffley's to świetna firma.
Może w Ameryce.
Ale tutaj to cmentarz dla takich ludzi jak Arimoto.
To co ty tutaj robisz?
Skończyłaś dobrą szkołę, pochodzisz z dobrej rodziny.
Tak. Dlatego chciały mnie zatrudnić
wszystkie czołowe banki w kraju.
Ale wbrew życzeniu rodziców wybrałam Shiffley's.
Kobiecie pomaga,
jeśli otaczają ją mniej utalentowani.
Tutaj mogę zajść wysoko.
Co mama bez ciebie zrobi?
Ojej.
Nie dzisiaj. To prezent ode mnie.
Ale…
Uciekaj do domu.
Szybko!
Coś się stało?
Musi pani z nim iść.
No już.
Zostaw nas.
Co ty robisz?
Nie mogę być widziana sam na sam z tobą.
Teraz czujesz się bezpieczna?
Naprawdę to zrobiłaś, co?
Poślubiłaś tego głupca.
Żyje złudzeniami i nie ma pojęcia, jak działa świat.
Tak, poznaliśmy się.
Po co mnie tu sprowadziłeś?
Chcę ci powiedzieć, żebyś się nie łudziła.
Naprawdę myślisz, że cię poślubił, bo jest święty?
Nie to zobaczyłem.
Zobaczyłem chorowitego człowieka, który może obarczyć sobą tylko ciebie.
Jak możesz tak o nim mówić?
Jest teraz moim mężem.
Zrobił to, czego ty nie mogłeś.
Oferowałem ci o wiele więcej.
Oferowałeś mi wstyd. Nic więcej.
Słyszałam plotki…
o tym, kim tam jesteś i czym się zajmujesz.
Obrzydza mnie to.
Plotki…
A czy z tych plotek
wiesz też, jakie życie cię tam czeka?
Mówiłeś, że jest tam wszystko.
Tak, jeśli masz pieniądze.
A jeśli nie…
na własnej skórze doświadczyłem tego, jak żyją tam nasi.
I mówię ci, że będziesz cierpiała. Nasz syn również.
Sunjo…
Myślisz, że możesz o mnie zapomnieć?
Naprawdę?
Nawet w twoim porządnym małżeństwie…
myślami będziesz wracać do mnie.
Nie jedź.
Nosisz w sobie moją krew.
Nie.
To moje dziecko.
- Moje. - Ty głupia dziewczyno!
Jesteś tak samo durna jak ten twój mąż.
Niech będzie.
Jedź do Osaki.
Tam będziesz mnie błagać, żebym cię ocalił.
Ale ja zapomnę nawet twoje imię.
Co my bez ciebie zrobimy?
Kto zgromi mnie wzrokiem, gdy będę za dużo jadł?
Nie martw się. Wciąż będziesz miał Donghee i Bokhee.
One tylko się ze mnie śmieją.
Jestem ich tanią rozrywką.
Prezent pożegnalny ode mnie i moich braci.
Proszę to wziąć.
Dziękuję.
Nie dam rady.
Myślałam, że dam,
ale się myliłam.
Nie zniosę twojego wyjazdu.
Musisz.
W dodatku…
musisz coś dla mnie zrobić.
Obiecujesz?
Chodzi o moją mamę.
Zaopiekujesz się nią?
Nie płacz.
Człowiek, który je zrobił,
powiedział, że kaczki łączą się w pary na całe życie.
Bokhee, to za drogie.
Musisz to oddać.
Zbuduj tam dla siebie dobre życie,
słyszysz?
Nie będzie łatwo.
Ale to twój nowy początek.
Nie zmarnuj go.
Wystarczy już, bo nigdy nie wyjadą.
Mogę to wziąć, mamo.
Nie przejmuj się tym. Prowadź.
- Proszę… - Przestań!
Mamo.
Na pewno chcesz lecieć?
Co ty mówisz? Kupiliśmy już bilety.
Chodźmy.
Czekaliśmy na panią. Proszę tędy.
Miło panią poznać.
Tom Andrews, bank Shiffley.
Abe, Waei Enterprises.
Dobrze znów panią widzieć.
Wystarczy! Bierzmy się do rzeczy.
Lepiej zaczekajcie tutaj.
Muszę podbić dokumenty podróży.
To sławna śpiewaczka.
Jest bardzo piękna.
Proszę zaczekać!
Dziękuję.
To prezent od bliskiego.
Kiedy pani rodzi?
Za dwa miesiące.
Ale wyjeżdża pani z domu?
Dopiero co wyszłam za mąż.
Rozumiem.
W takim razie dzisiaj zaśpiewam dla nas wszystkich.
Wszystkiego dobrego.
Witamy naszych znakomitych gości.
Amerykanie ciepło powitali Japończyków na swojej ziemi i ten sam hojny duch
czujemy dziś tutaj.
Jestem pewien,
że kiedy hotel zostanie otwarty,
przekonamy Hotele Colton, żeby dorzuciły…
apartament na weekend.
A teraz zaczynajmy.
Ponieważ uzyskaliśmy już pani zgodę… Przepraszam.
…mamy tu dziesięć egzemplarzy umowy do podpisu.
Przepraszam.
Prosimy o podpis w zaznaczonym miejscu.
Przepraszam.
To ta sama umowa, którą znamy.
Nawet nie spojrzałeś.
Skąd ta pewność?
Nie możesz sobie pozwolić na błąd.
Nie tam.
Jako żona
i jako matka
musisz być doskonała.
Rozumiesz?
Rozumiem.
Musisz być też dobra dla teściów. Rozumiesz?
Mogą być dla ciebie niesprawiedliwi, a nawet okrutni.
Bądź cierpliwa
i wdzięczna, rozumiesz?
Niełatwo jest wyżywić dodatkową osobę.
I Sunjo…
mimo że nosisz dziecko…
i może być to przykre…
musisz spełniać potrzeby fizyczne męża.
Pastor jest mężczyzną,
a nawet przyzwoici mężczyźni
szukają pociechy u innych kobiet.
Ciekawe, jak w ogóle zaszłaś w ciążę.
Pewnie wiesz już takie rzeczy.
Dawno temu dała mi je
matka twojego ojca…
kiedy już wiedziała, że nie ucieknę w środku nocy.
Dobrze je schowaj.
Nie mów nawet mężowi, słyszysz?
To ważne, żeby kobieta miała schowane pieniądze.
Może być różnie, a nie mamy tych samych możliwości co mężczyźni.
Nie, ty je zatrzymaj.
Ja mam…
to.
Co to jest?
To od ojca dziecka?
Od niego?
Co za…
Jaka to teraz różnica?
Sunjo.
Musisz o nim zapomnieć.
Rozumiesz?
Wiem.
Trzymaj.
Twój tata chciałby, żebyś je miała.
Chciał dla ciebie bardzo wiele.
Ja chciałam, żebyś mocno się zakorzeniła…
ale on chciał, żebyś odleciała.
Przed tobą wiele trudnych dni.
Nie wiem, kiedy znów się zobaczymy.
Może minąć bardzo dużo czasu.
Już dobrze.
Wylej teraz wszystkie swoje łzy.
Nie chcę, żeby lały się tam.
- Moja córka. - Przyjmują już pasażerów.
Mamo!
Niedobrze mi.
Mamo,
każesz czekać tym ważnym ludziom.
Patrz, ilu ich tu jest.
Na pewno mają też inne spotkania.
Wygrała pani.
Zapewni pani dostatnie życie swoim dzieciom i wnukom.
Nigdy więcej nie będą musieli martwić się o pieniądze.
To brzmi jak przekleństwo.
Wie pani, co robi dzisiaj moja babcia?
Leci do Korei. Pierwszy raz, odkąd opuściła dom.
Pięćdziesiąt lat temu przypłynęła tu z niczym.
Ale dzisiaj wraca pierwszą klasą.
To nie byle co.
Patrz na te męty! Cały statek śmierdzi ich gównem.
Muszę iść gdzie indziej.
Poczekaj. Przyniosę ci wodę.
Nie zostawiaj mnie.
Zaraz wrócę.
Mam nadzieję, że spodoba się państwu dzisiejszy repertuar.
Gdzie znajdę wodę?
Kim jesteście?
Płyniemy do pracy w kopalniach. Firma płaci za naszą podróż.
A kobiety i dzieci?
Gdzie wasze rodziny?
Jeśli będziemy dobrze pracować, za ich podróż też potem zapłacą.
Pierwszy przypłynął mój ojciec.
Dołączyłam do niego z matką kilka lat później.
Proszę pani…
Zaczął pracę w kopalniach w Chikuho.
Warunki były straszne.
Tak bardzo, że on i 400 innych koreańskich górników zorganizowali strajk.
Co się dzieje?
Ale
strajk trwał tylko 20 dni, bo potem wszystkich zwolnili.
Wtedy nikt nie chciał wynajmować mieszkań Koreańczykom.
Mówili, że jesteśmy zbyt brudni i hałaśliwi.
Mieli rację.
Byliśmy zbyt brudni i hałaśliwi,
bo musieliśmy tłoczyć się w dwie, trzy rodziny
w jednym pokoju, żeby stać nas było na wywindowany czynsz.
To wszystko już za nami.
Jeśli w to wierzysz…
to jesteś większym idiotą, niż myślałam.
Nazywali nas karaluchami.
Mówili, że trzeba wdeptać nas w ziemię.
Pomyśl o tym.
Mówią o tobie.
Proszę pani…
Co to ma być?
- Słyszycie to? - To nasza muzyka! Dalej!
Ściągnąć ją ze sceny!
- Co to jest? - Gdzie strażnicy?
Natychmiast ją ściągnąć!
Powstrzymać ją!
Gdzie są strażnicy?
Powiedz mi.
Gdyby to twoja babcia
siedziała tutaj, wpatrując się w te zadufane twarze…
gdyby to ona mówiła ci…
że każda kropla jej krwi…
sprzeciwia się złożeniu podpisu…
co byś powiedział?
Co się dzieje? Mówcie po japońsku!
Nadal prosiłbyś ją o podpis?
Nie rób tego.
Tak bym jej powiedział.
Nie podpisuj.
Co się dzieje?
Nie słyszę muzyki.
Co tu się dzieje?
Co się dzieje?
Dokąd ona idzie?
Podpis był tylko formalnością.
- Co się stało? - Cholera.
Już się zgodziła na tę umowę!
Co to, kurwa, miało być?
Co jej powiedziałeś?
Teraz nic nie mówisz?
Czemu nie zamknąłeś się dziesięć minut temu?
To było pojebane.
Pierdolić stawianie na swoim.
Trzy pieprzone lata, człowieku.
- Jezu… Tak. - Ostrzegałem przed tym.
Angażowanie kogoś takiego
było nierozważne i niebezpieczne.
Nie powinniśmy byli mu ufać. Ośmieszył nas tylko!
Wydymałeś mnie, Solomonie.
Kurwa, co za wstyd.
Proszę się tu zatrzymać.
Ale to nie jest hotel.
Mamo!
Napisy: Marzena Falkowska