(sa Korean) Sigurado ka ba?
Talaga, pareho ang halaga nito sa bago.
(sa Japanese) Koh-san!
Perpekto ang tiyempo mo.
Handa na ang bago mong suit.
Ipagpaumanhin mo ako nang sandali.
Mamaya nalang ako pagkatapos ng pastor.
Hindi ako nagmamadali.
Oo.
Hindi ko namalayang halata na pala.
Mukha ba talagang pastor ang hitsura ko?
Ginagawa ko itong negosyo na malaman ang nangyayari sa paligid dito.
Kapag narinig ko na may bagong dating na may sakit…
Binibigyan ko ng pansin.
Ako ay mabuti na ngayon.
Hindi na kailangang mag-alala.
Magandang marinig iyan.
Ang iyong damit ay hindi bagay sa iyo.
Mukha nga.
Ang suit na ito ay pag-aari ng pumanaw na kuya ko.
Namatay ba siya sa parehong karamdaman?
Hindi.
Kapatid kong lalaki, si Samoel,
hindi siya nagkasakit kahit isang araw sa kanyang buhay.
Ang Independence Movement.
Bata pa lang ako noon.
Isa siya sa mga kinuha.
At hindi na namin siya nakitang muli.
Kaya isang martir, tama?
Para sa akin, kapatid ko lang.
Bueno, mahalaga kung paano ipakita ang kanyang sarili sa mundo.
Ang unang impresyon ay susunod sa iyo.
Alam ko mula sa karanasan.
At paano ako nakikita ng mundo ngayon?
Tulad ng taong hindi mahalaga.
Bakit ka nagsusuot ng hindi akma sa iyo?
Nakakapit sa nakaraan, mukhang kaawa-awa.
Sigurado ka ba ang pinag-uusapan pa rin natin ay ang suit?
Kumuha ka ng bago, Pastor.
Babayaran ko ito.
Wag mong alalahanin ang sarili mo.
Kaya kong magbayad para sa sarili kong suit.
Paumanhin sa paghihintay.
Sinuri ko muli ang mga tahi.
Para tiyakin na akma ito nang maayos.
Kinoshita-san,
Ako ay nagpasyang kumuha ng bagong suit.
Kailangan ko ito agad.
Gusto kong suotin para sa nalalapit kong kasal.
Ah. Napakagandang balita.
Binabati kita! sisiguraduhin kong magtatagal ito nang maraming taon.
At pakiusap, ulitin mo rin ang lupi ng isang ito.
Kahit na hindi ito akma sa akin,
sino ang nakakaalam.
Maaring lumaki ang anak ko ng ganito balang-araw.
Isang mahusay na ideya.
Ihahanda ko muna ang pangkasal mo.
Tatlong araw.
Babalik ako pagkatapos.
BATAY SA AKLAT NI MIN JIN LEE
Nauunawaan mo ba ang mga kahihinatnan nito?
Para sa babaeng walang asawa na may anak,
Ito ay seryosong pagkasira.
At pagkatapos ay angkinin ang bata na hindi sa iyo?
Titiyakin ko sa iyo na pinag-isipan at ipinanalangin ko ito nang husto.
Pastor Shin, inilagay nila ang buhay nila sa panganib para iligtas ang sa akin.
Utang ko sa kanila ang pasasalamat na ito.
Tumayo ka, anak.
Tingnan mo ako.
Nagdala ka ng isang maitim na salot di lang sa iyong sarili at sa iyong anak,
gayon din ang iyong pamilya,
at ang mabuting pangalan ng taong ito.
Naiintindihan mo ba?
Pastor, ito ba ay kinakailangan?
Hindi ako binibigyan ng kaginhawaan na sabihin ito,
ngunit nabubuhay tayo sa mahirap, walang kabuluhang panahon.
Kahit ang mabubuting tao ay nahahanap ang kanilang sarili
na pinagsasamantalahan ang kahinaan ng iba.
Naiintindihan mo ba ang kalikasan ng iyong kasalanan?
Patawarin mo ako.
Patawarin ka?
Anak ko, hindi ako ang magpapatawad.
Ang Diyos ang kailangan mong bigyan ng iyong mga panalangin.
Alam kong di ka nagmula sa pamilya na nananampalataya, kaya tatanungin kita,
kaya mo bang taos-pusong
mangako sa Panginoon?
Kaya ko.
Lumapit kayo, pareho kayo.
Mahal na Ama,
Hinihiling ko sa iyo na pagpalain ang pagsasamang ito ng dalawang taong ito.
Dalangin ko na sa pamamagitan ng iyong habag,
na kukunin nila ang pagkakataong ito para sa pagtutubos.
Turuan sila
na ang mga espirituwal na kaugnayan ay ibinubuklod sila bilang mag-asawa
dapat manatiling hindi matitibag.
At ipakita sa kanila kung paano pangalagaan at igalang ang isa't isa.
Nawa'y umusbong ang isang tunay, malalim na pag-ibig.
Sa pangalan ni Hesus kami ay nananalangin.
Amen.
Ginoo.
Hello.
Patuloy ka sigurong abala sa boardinghouse.
Matagal na ang lumipas!
Oo.
Napakatagal na mula noong huli akong narito,
Halos hindi ko na matandaan ang aking dinadaanan.
Nakukuha siguro ng mga boarder mo ang halaga ng kanilang pera.
Hindi ko ba pinadalhan ng 2 sakong barley ang anak mo noong nakaraang linggo?
Naubusan ka na ba?
Gaano karami pa ang kailangan mo?
Narito ako para sa puting bigas.
Hindi naman marami.
Dalawang mangkok lang.
Dadagdagan ko pa ang bayad kung kailangan.
Kailangan mong malaman, hindi ko puwedeng ibebenta ang bigas kahit kanino lang.
Kapag may opisyal ay dumating dito
at nakita na wala akong sapat para sa mga Hapon na kliyente,
Magkakaroon ako ng malaking problema.
Alam mo na ang ibang butil ko ay mataas na kalidad.
Ikinasal ang anak kong babae ngayon.
Sunja?
Talaga?
Bakit hindi mo sinabi?
Magaan siguro ang iyong isipan na malaman na siya ay maayos na.
Siya ay isang mabuting tao.
Napakapalad namin.
Kung ganon,
may ilang millet ay dumating kaninang umaga.
Ibibigay ko ito sa iyo para sa presyo ng barley.
Sa lalong madaling panahon,
susunod siya sa kanyang asawa sa Japan.
Wala akong malaking halaga na maibigay para sa dote.
Kung hindi ang lasa ng kanyang sariling bansa bago siya umalis…
Gusto kong ibigay sa kanya iyon.
Tatlong mangkok.
Salamat.
Marahil ang lasa nito
ay malulunok din ang iyong kalungkutan.
Magdarasal na ba tayo?
Makapangyarihang Ama,
Mayaring pagpalain ang masaganang piging na ito,
at bantayan ang bahay na ito
at ang mabubuting tao na naninirahan dito.
Sa kanilang mga oras ng pangangailangan,
maging kapanatagan sa kanila.
Sa pamamagitan ni Hesukristo. Amen.
Paano tayo makakaraos nang wala ang pagluluto ng iyong ina?
Siguro ito ang dahilan kung bakit ka malakas, Sunja.
Masarap ba magluto ang iyong hipag?
Kakaiba na isipin na magluluto si Kyunghee.
Ang kanyang pamilya ay dating napakayaman.
Sabi ni Gng. Jang, sa Amerika,
hindi humihingi ng pahintulot sa nakatatanda ang mga tao na magpapakasal.
Naiisip mo ba?
Para sa atin,
Siguro ang mga manliligaw natin ay magtatanong sa ina ni Sunja
dahil tayo ay mga ulila.
Umaasa ako na magkaroon ng mga puto sa araw ng kasal ko.
Sino ang kasama mong kakain ng mga ito?
Ikaw, siyempre.
Si Bokhee naroon rin.
At ang iyong ina, ang Magkapatid na Chung,
kahit na iyong ayaw sa akin.
Tahimik siya sa lahat.
Grabeng matandang lalaki siya.
Ang sama ng tingin niya sa akin kahapon dahil nahulog ko ang kanyang pipa.
Walang nangyari dito,
at napaiyak pa rin ako.
Pero mukhang di tama na imbitahin ang magkapatid at di siya.
Ay, at si Parmasyutikong Chu.
Parang napakabait niyang tao.
Itigil mo ba itong katawa-tawang usapan!
Kailan ka magkakaroon ng katinuan sa mahina mong utak?
Ikaw at ako, wala tayong pamilya.
Walang pangalan, walang dote.
Ang tanging pagpipilian natin ay isang taong walang pera.
At pagkatapos ay ano?
Hindi natin kayang mabuhay nang magkasama.
At kung magkaroon tayong anak…
Dadalhin lang natin ang mga ito sa parehong miserableng kahirapan.
Kaya ano ang punto?
Bakit magaabala pa sa pagpapakasal
kung wala naman tayong karapatan sa alinman sa mga benepisyo nito?
Ganyan ito para sa atin.
Ganyan palagi para sa atin.
Nang walang palatandaan ng pagbagal
ang Nikkei ay patuloy na tumataas.
Sa pagsara ng merkado kahapon,
ang index ay halos umabot sa 33,000.
Ito ay humantong sa paghuhula ng ilang maimpluwensiyang analitiko
na ang merkado ay maaaring tumas sa 45,000 sa katapusan ng taon,
karagdagang binibigyan ang haka-haka
na ang Japan ay malalagpasan ang United States
bilang pinakamayamang bansa sa mundo.
Maaga ka.
Oo.
Palagay ko ay hindi lang ako
ang sabik na isara ang deal na ito.
Sa palagay ko ay ganun nga tayo.
Hindi mo ako gusto.
Iyan ba ay problema?
Aalis ka, hindi ba?
Iyan ba ang nadama mo tungkol kay Tom noong una siyang dumating?
Na hindi siya kabilang dito?
O nagsimula na ba kaagad ang relasyon?
Bueno,
Wala akong pakialam kung ano ang ginagawa ninyo.
Tulad ng hindi ko pag-aalaga kung ikaw at ang lahat dito ay naiinggit sa akin.
Ang mahalaga lang ay purmima na sya sa deal.
Baek-san, gaano karami ang kailangan natin ng kopya ng kontrata?
Isinulat ko ito sa memo.
Pakibasa ito.
Alam mo ba kung paano siya napunta sa Shiffley?
Hindi. Bakit mahalaga ba iyan?
Bago sa Shiffley's,
Si Arimoto ay nasa nangungunang bangko sa bansa.
Pero sa paglipas ng mga taon, nakita ni Arimoto ang mga kasamahan na umaangat,
habang siya ay napagiiwanan
Binalaan siya ng mga mga nakatataas na hindi siya nag-aambag sa kanyang grupo.
Sinubukan nilang hiyain siya sa mahigpit na pagsasanay para maging mas mahusay.
Pero hindi niya naabot ang inaasahan ng mga nakatataas.
Narinig kong binitawan na siya pagkatapos noon.
Ang iyong ama, Baek-san,
siya ay may negosyong pachinko, hindi ba?
At bakit?
Hindi ka lumaki sa ilalim ng anino ng hapon na kumpanya.
Hindi mo maiintindihan
na para sa isang sumusuweldo, ang kumpanya ay ang iyong pamilya,
minsan higit pa kaysa sa iyong sariling laman at dugo.
Noong bata pa ako,
Itinatala ko ang bilang ng mga minuto na makita ko ang tatay ko bawat araw.
Kung ito ay higit sa isang oras,
Isaalang-alang ko na mas mabuti ito kaysa sa isang karaniwang linggo.
Kaya ngayon nauunawaan mo na.
Si Arimoto ay hindi lamang pinaalis…
siya ay itinaboy ng kanyang pamilya.
At pagkatapos noon,
wala nang ibang pangunahing korporasyon na kukuha sa kanya.
Ganyan siya naging kasama natin.
Walang kabuluhan iyan.
Pangunahing kumpanya ang Shiffley's.
Sa Amerika, siguro.
Pero dito, ito ang libingan kung saan ang mga katulad ni Arimotos napapadpad.
Kung gayon, bakit ka narito?
Ikaw ay mula sa magandang paaralan, mabuting pamilya.
Oo, dahil diyan, pinag-aagawan ako
ng lahat ng mga nangungunang mga bangko sa bansa.
Pero laban sa gusto ng aking mga magulang, pinili ko ang Shiffley's.
Makikita mo, bilang isang babae,
nakakatulong na mapalibutan ng mga mas kaunti ang nakamtan.
Dito, maaari akong umangat.
Ano ang gagawin ng nanay mo kung wala ka?
Ay, naku.
Hindi ngayon. Ito ay regalo ko sa iyo.
Pero…
Magmadali ka nang umuwi.
Dali!
May mali ba?
Kailangan mong sumama sa kanya.
Sige na.
Iwanan mo kami.
Ano ang ginagawa mo?
Hindi ako dapat makitang mag-isa na kasama ka.
Pakiramdam mo ba ay ligtas ka na ngayon?
Talagang nagawa mo na ito, di ba?
Pinakasalan mo ang hangal na iyon.
Lahat ay ilusyon, na walang alam kung paano tumatakbo ang mundong ito.
Oo, nagkakilala kami.
Bakit mo ako dinala dito?
Pare sabihin sa iyo na huwag mong dayain ang iyong sarili.
Sa tingin mo ba pinakasalan ka niya dahil isa siyang santo?
Hindi iyan ang nakita ko.
Nakita ko ang sakiting laking di mapapasan ng ibang babae maliban sa iyo.
Paano mo siya nasasabihan ng ganyan?
Siya ay aking asawa na ngayon.
Ginawa niya ang hindi mo magagawa.
Nag-alok ako sa iyo ng higit pa.
Inalok mo ako ng kahihiyan. Walang iba pa.
Narinig ko na ang mga bulungan…
ng kung sino ka doon, kung ano ang iyong ginagawa.
Ito ay nakakasuka.
Mga bulungan…
At ang mga bulungang iyon,
sinasabi rin ba nila sa iyo ang tungkol sa buhay na makikita mo doon?
Sinabi mo na mayroon doon ng lahat.
Oo, kung mayroon kang pera.
Kung wala…
Nakita ko at naisabuhay kung paano ang kalagayan namin doon.
At sinasabi ko sa iyo na magdurusa ka. Gayundin ang ating anak.
Sunja…
Sa palagay mo ba talagang malilimutan mo ako?
Magagawa mo ba?
Kahit sa iyong disenteng kasal…
Ang iyong isipan ay babalik sa akin.
Huwag kang umalis.
Dugo ko ang iyong dinadala.
Hindi.
Ito ang aking anak.
-Akin. -Hangal na babae ka!
Ikaw ay kasing hangal ng asawa mo.
Sige.
Pumunta ka sa Osaka.
Doon, tatawagan mo ako at magpakaawa sa akin na iligtas ka.
Pero ni hindi ko maalala ang pangalan mo.
Paano kami magpapatuloy nang wala ka?
Sino ang titingin sa akin ng mabagsik kapag humihingi ako ng maraming pagkain?
Huwag kang mag-alala. Mayroon ka pa ring Donghee at Bokhee.
HIlig lang ng dalawang iyon na tawanan ako.
Ako ang kanilang murang libangan.
Isang regalo mula sa akin at sa aking mga kapatid.
Pakikuha mo ito.
Salamat.
Hindi ko ito kaya.
Akala ko kaya ko,
pero hindi ko kaya.
Hindi ko matitiis na umalis ka.
Kailangan mo.
Pero…
…may kailangan kang gawin para sa akin.
Puwede ka bang mangako?
Ang aking ina…
puwede mo ba siyang alagaan?
Huwag kang umiyak.
Ang taong gumawa nito,
sabi niya ang mga pato ay nagmamahal hababang buhay.
Bokhee, ito ay kalabisan.
Kailangan mong ibalik ito.
Bumuo ka ng isang magandang buhay doon,
naririnig mo ba ako?
Hindi magiging madali.
Pero ito ay isang bagong simula para sa iyo.
Huwag itong sayangin.
Tama na iyan. Hindi na sila makakaalis.
Inay, ako na magdadala niyan.
Huwag mong alalahanin ito. Ikaw manguna sa daan.
-Pakiusap… -Tama na!
Inay.
Sigurado ka bang gusto mong bumalik?
Ano ang sinasabi mo? Binayaran na natin ang tiket.
Halika na.
Inaasahan namin kayo. Dito ang daan, pakusap.
Nagagalak akong makilala ka.
Tom Andrews, Shiffley Bank.
Ako si Abe mula sa Waei Enterprises.
Lola, nakakagalak na makita kang muli.
Tama na! Ipagpatuloy na natin ito.
Mas magiging komportable kang maghintay dito.
Kailangan kong ipakita para maaprubahan ang ating mga papeles sa paglalakbay.
Tila siya ay isang sikat na mang-aawit.
Napakaganda niya.
Sandali!
Salamat.
Ibinigay ito ng ng taong mahalaga sa akin.
Kailan ka manganganak?
Inaasahan namin sa loob ng dalawang buwan.
Pero aalis ka sa tahanan?
Katatapos lang ng aking kasal.
Ah. Nauunawaan ko.
Ngayong gabi, kakanta ako para sa ating lahat.
Sana maging maayos ka.
Tinatanggap ka namin bilang aming mga natatanging panauhin ngayon.
Tulad ng pagtanggap ng mga Amerikano sa mga Hapon sa lupain ng US,
nararamdaman namin ngayon ang parehong mapagbigay na kalooban dito.
At ako ay nakatitiyak,
kapag nagbukas na ang hotel,
makukumbinsi natin ang Colton Hotels na magbigay ng…
ng suite para sa katapusan ng linggo.
Ngayon, magsimula na tayo.
Bilang natanggap na namin ang iyong pahintulot sa kasunduan… Paumanhin.
…mayroon kaming sampung kopya ng kasunduan dito para lagdaan.
Paumanhin.
Pakipirmahan kung saan may naka-highlight na marka.
Paumanhin.
Ito ay ang parehong kontrata na tiningnan natin.
Ni hindi mo pa tiningnan ito.
Paano kang nakasisiguro?
Hindi mo kayang magkamali.
Hindi doon.
Bilang asawa,
bilang ina,
Kailangan mong maging walang kapintasan.
Naririnig mo ba ako?
Naiintindihan ko.
At dapat ay mabuti ka sa iyong mga biyenan. Naiintindihan mo?
Maaaring hindi sila makatarungan sa iyo, kahit pa malupit.
Maging matiyaga ka,
at magpasalamat, naiintindihan mo?
Hindi madaling magpakain ng karagdagdagang bibig.
At Sunja…
kahit pa buntis ka…
at maaaring nakakayamot ito…
Kailangan mong bigyan ng pansin ang pisikal na pangangailangan ng asawa mo.
Una sa lahat, ang pastor ay lalaki.
Kahit ang mga disenteng lalaki ay nababalitaang
kumuha ng aliw mula sa ibang babae.
Nagtataka ako kung paano ka nabuntis.
Kailangan alam mo na ang mga bagay na ito.
Matagal nang nakalipas,
Ibinigay sa akin ng ina ng iyong ama ang mga ito…
…noong nasigurado niya na hindi ako tatakas sa kalagitnaan ng gabi.
Itago mo ang mga ito sa isang ligtas na lugar.
Ni huwag sabihin sa iyong asawa, naririnig mo ba?
Mahalaga para sa isang babae na magkaroon ng nakatagong pera.
Maaaring mangyari ang mga bagay, at wala tayong pagpipilian tulad ng sa lalaki.
Hindi, itago mo ang mga iyan.
Mayroon ako…
nito.
Ano ito?
Ito ba ay mula sa ama?
Ito ba ay mula sa kanya?
Ano klaseng…
Ano pa ang halaga ngayon?
Sunja.
Kailangan mo na siyang kalimutan ngayon.
Naiintindihan mo?
Alam ko.
Heto.
Gugustuhin ng ama mo na mapunta sa iyo mga ito.
Ginusto niya ang madami para sa iyo.
Narito ako, gustong ang iyong mga ugat ay maitanim nang matatag na lupa …
pero ang gusto ng tatay mo ay lumipad ka.
Maraming mahihirap na araw ang darating.
Hindi ko alam kung kailan kita makikitang muli.
Maaaring napakahabang panahon.
Sige na.
Ibuhos ang lahat ng iyong mga luha dito.
Ayaw ko silang mahulog doon.
-Aking anak. -Sumasakay na sila ngayon.
Inay! Inay!
Pakiramdam ko ay masusuka ako.
Inay,
Pinapaghintay mo lahat ng mahahalagang taong ito.
Tingnan mo kung ilan sila.
Mayroon siguro silang iba pang mga pupuntahan.
Lola, nanalo ka.
Magkakaroon ka ngayon ng kayamanan para sa iyong mga anak at kanilang mga anak.
Hindi sila kailanman mag-aalala para sa pera.
Mukhang sumpa iyan para sa akin.
Alam mo ba ano ang ginagawa ng lola ko ngayon?
Siya ay lumipad pabalik sa Korea sa unang pagkakataon mula noong umalis.
Limampung taon na ang nakararaan, dumating siya rito nang walang anuman.
Pero ngayon siya ay bumalik ng naka-first class.
Ito ay pambihira.
Tingnan ang mga walang kuwentang ito! Bumaho ang buong barko dahil sa kanila.
Dapat akong pumunta sa ibang lugar.
Maghintay ka dito. Dadalhan kita ng tubig.
Huwag mo akong iwan. Huwag mo akong iwan.
Huwag mo akong iwan.
Babalik ako kaaagad.
Sana masiyahan kayo sa aking repertoire ngayong gabi.
Saan ako makakahanap ng tubig?
Sino kayong lahat dito?
Magtatrabaho kami sa mga mina. Nagbayad ang kumpanya ng paglalakbay namin.
At ang mga babae at mga bata?
Nasaan ang inyong pamilya?
Sabi nila kung mahusay kami, pasusunurin nila ang mga pamilya namin.
Ang tatay ko ay kasama sa unang dumating.
Ako at ang aking ina, sumunod kami pagkaraan ng ilang taon.
Madam, ito ba ay…
Siya ay dumating para magtrabaho sa minahan sa Chikuho.
Ang mga kondisyon ay napakasama.
Sobrang masama na siya at ang 400 na iba pang Koreanong minero ay nagwelga.
Ano ang nangyayari?
Pero,
Tumagal sila ng 20 na araw bago silang lahat ay nawalan ng trabaho.
Dati rati, walang gustong magpaupa sa aming mga Koreano.
Sinabi nila na masyado kaming marumi, masyadong maingay.
Tama sila.
Masyado kaming marumi. Masyado kaming mainggay.
Dahil kailangan naming magsiksikan ng dalawa, tatlong pamilya
sa isang kuwarto para makapagbayad ng sobrang taas na renta.
Iyan ay nasa nakaraan na natin ngayon.
Kung talagang naniniwala ka diyan…
Ikaw ay isang mas malaking tanga kaysa sa inakala ko.
Tinawag nila kaming mga ipis.
Sinabi nila na kailangan namin mailagay sa lupa.
Isipin iyan.
Pinag-uusapan ka nila.
Lola…
Ano ang kantang ito?
-Naririnig mo ba iyon? -Atingng musika. Halika na!
Hilahin siyang papalayo ng entablado!
-Ano ito? -Nasaan ang mga bantay?
Paalisin siya agad!
Pahintuin ninyo siya!
Nasaan ang mga bantay?
Hayaan mong marinig kong sabihin mo ito.
Kung ito ay iyong lola…
ang nakaupo dito, nakatitig sa mga mukhang ganito sa kuwarto…
kung siya ay nandito na nagsasabi sa iyo…
na ang bawat patak ng kanyang dugo …
ay laban sa paglagda ng mga papeles na ito…
ano ang sasabihin mo?
Ano ang nangyayari? Magsalita ng wikang Hapon!
Sasabihin mo pa rin ba sa kanya na lumagda?
Huwag mong gawin ito.
Iyan ang sasabihin ko sa kanya.
Huwag pumirma.
Ano ang nangyayari?
Hindi ko marinig ang musika.
Ano ang nangyayari dito?
Ano ang nangyayari?
Saan siya pupunta, Solomon?
Pormalidad lang ang paglagda.
-Ano ang nangyari? -Nalintikan na.
Pumayag na siya sa kontrata!
Ano iyon, Solomon?
Ano ang sinabi mo sa kanya?
Ngayon hindi mo ako kakausapin?
Bakit hindi ka tumahimik kaninang sampung minutong nakaraan, Solomon?
Iyon ay sobrang mali.
Gago ka, "salungatin ang gravity".
Tatlong taon… Tatlong taon, pare.
-Hesukristo… Oo, Oo. -Binalaan ko ang lahat dito.
Ang pasamahin ang isang taong katulad niya…
Walang ingat ito. Mas masahol pa, ito ay mapanganib.
Hindi siya dapat pinagkakatiwalaan! Gumawa niya tayong mga hangal!
Tinatarantado mo ako, Solomon Baek.
Buwisit na kahihiyan.
Ihinto dito.
Pero wala pa tayo sa hotel.
Inay!
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Sherry Ingram