ஜப்பானிய வசனம் நீலத்திலும், கொரிய வசனம் மஞ்சளிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது
(கொரிய மொழியில்) என்ன செய்கிறாய்? காய்கறிகளை வெட்டு.
அவர்கள் பட்டினியாக இருக்கிறார்கள்!
உணவு பரிமாறப்படுகிறது!
சாப்பிடலாம்!
சாப்பிடும் நேரம்!
எனக்கு, பழுக்காத காய்கறிகள்தான் இஷ்டம்.
உங்களால் இன்னமும் பூண்டின் வாசனையை நுகர முடியும்.
அந்த வயிறுக்கு பிடிக்காத உணவு உண்டா?
சுன்ஜா, நீ நலமா?
இங்கே இருக்கிறாய்.
நன்றி.
நான் வீடியோ கடை அருகே நிற்பேன் என கியுங்கீ அத்தையிடம் சொல்லுங்கள்.
நல்ல நாளாக அமையட்டும்.
கடினமாக உழை.
நேற்று இரவு அரிசி கேக்குகள் என் கனவில் வந்தன.
நிஜமாகவா?
ஒரு தட்டு நிறைய.
-அதை உன்னோடும் பகிர்ந்துகொண்டேன். -அவை நன்றாக இருந்தனவா?
கியுங்கீ, எழுந்திரு.
கியுங்கீ.
கியுங்…
சுன்ஜா, என்ன அது?
என் வயிறு.
நேற்று இரவு கெட்டுப்போன சிப்பியை சாப்பிட்டுவிட்டேனா?
அது மோசமாக இருந்தது.
இது உன் மாதவிடாய்க்கான அறிகுறியாக இருக்கலாமா?
கடந்த மாதம் உனக்கு மாதவிடாய் வரவில்லை.
கொஞ்சம் டோராஜியை உனக்காக கொதிக்க வைக்கிறேன்.
மின் ஜின் லீ எழுதிய புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது
விலையேற்றத்திற்கு நான் வருந்தியதாக உன் அம்மாவிடம் சொல்.
கோ ஹான்சு இல்லாததால், எல்லாவற்றிலும் குழம்பம் ஏற்படுகிறது.
அவர் இந்நேரம் திரும்ப வந்திருக்க வேண்டுமே?
அவர் போய் ஒரு வாரம் தான் ஆகிறது என்று கேள்விப்பட்டேன்.
அது சரிதான்.
ஆனால் யாருக்குத் தெரியும்? அவர் திரும்ப வராமலும் போகலாம்.
நீங்கள் ஏன் அப்படி சொல்கிறீர்கள்?
கோ ஹான்சு போன்றவர்களுக்கு நிறைய வழிகள் இருக்கின்றன.
பூஸானில் மீன் தரகராக இருப்பது ஒன்றும் அவரது மாபெரும் கனவல்ல.
மீண்டும் பழைய நிலைக்குச் செல்வதை நினைத்து வருத்தமாக இருக்கிறது.
அவர் கறாராக இருந்திருக்கலாம், ஆனால் நியாயமான விலை நிர்ணயித்தார்.
அவர் இருந்தவரை நன்றாக இருந்தது, இல்லையா?
இங்கே பாருங்கள்!
வாருங்கள்! மலிவான விலை!
அது யாராக இருக்கும்?
நான் சென்று பார்க்கிறேன்.
இங்கே வைப்படி எப்படி?
இந்த நினைவுகளுடன் அவர் இருப்பார்.
வெளிப்படையாக தெரிகிறது தானே?
பாட்டி,
இதைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
கல்லறையில் வைக்கும் பலகை விரைவில் தயாராகிவிடும்.
அட!
நீங்கள் இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்க வேண்டியதில்லை.
நீங்களே இப்படி சொல்லலாமா?
நீங்கள் எப்படி சமாளிக்கிறீர்கள் என்பதை
பார்க்க கண்டிப்பாக நான் வர வேண்டும்.
இவர் கொரியாவிலிருந்து வந்த பாஸ்டர் ரீ.
இவர் எங்களுடன் சில மாதங்கள் தேவாலயத்தில் இருக்கிறார்.
இவரைப் பெற்ற நாம் எவ்வளவு அதிர்ஷ்டசாலிகள் என்று உனக்குத் தெரியாது.
உட்காருங்கள்.
நம்முடைய கியுங்கீயுடன்,
நான் நீண்ட காலம் பழகியதில்லை,
ஆனால் அவர் அபூர்வமானவர் என்று என்னால் சொல்ல முடியும்.
அவர் மற்றவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருவதை விரும்பினார், இல்லையா?
புற்றுநோய் அவளது உயிரை பறிக்கும் முன்பு நீங்கள் அவளைப் பார்த்திருக்கலாம்.
அந்த வயதிலும் கூட,
நீங்கள் அவள் மீது காதல் கொண்டிருப்பீர்கள்.
நான் அவரது உள்ளத்தைப் பார்த்தேன், அவர் ஒரு நல்ல மனிதர்.
ஒருவரிடம் நாம் எப்போதும் பார்க்க வேண்டியது அதுதான்.
நீங்கள் மிகவும் சரளமாக பேசுகிறீர்கள்.
நீங்கள் புத்தகம் கூட எழுதலாம்.
நான் இதை நகர்த்துவதில் ஆட்சேபனை இருக்கிறதா?
தயவுசெய்து நகர்த்துங்கள்.
அவர் தான் விரும்பியவர்களோடு இருக்க வேண்டும்.
இன்னும் அருமை.
நாம் ஒன்றாக பிரார்த்தனை செய்யலாமா?
சீக்கிரம்.
அன்புள்ள தேவலோக பிதாவே,
நாங்கள் இன்று ஒன்று கூடியிருப்பது
உங்களிடம் திரும்பி வந்த உங்கள் குழந்தையை நினைவில் கொள்ள.
எங்கள் அன்பானவரை மீண்டும் உங்கள் அருளால் ஏற்றுக்கொண்டதற்கு நன்றி.
ஆமென்.
சுன்ஜா, வீட்டிற்கு சீக்கிரம் வா. புயல் வரப்போகிறது.
இது தான் என் கடைசி பணி.
அது எவ்வளவு கேடு விளைவிக்கும் என்று யாருக்குத் தெரியும்.
கோ ஹான்சு!
நீங்கள் எங்களைக் கைவிட்டுவிட்டீர்கள் என்று நினைக்க ஆரம்பித்தோம்.
நீங்கள் எங்களை மிகவும் கவலையடையச் செய்தீர்கள்!
நான் இல்லாததற்கு ஒரு பிராயச்சித்தம்.
இவ்வளவு அழகாக இருப்பதை கிழித்து திறப்பதா.
சிலவற்றுக்கு குறைவாக உணர்ச்சிவசப்பட நீ கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
எனக்கு மணி பார்க்கவே தெரியாது.
நான் கற்றுக்கொடுக்கிறேன்.
நீ மிகவும் புத்திசாலி. சீக்கிரம் கற்றுக்கொள்வாய்.
நான்…
நான் கர்ப்பமாக இருக்கிறேன்.
ஏதாவது பேசுங்கள்.
நிஜமாக சொல்கிறாயா?
சுன்ஜா.
நீ என் மகனை சுமக்கிறாய்.
இது பையன் என்பதை நீங்கள் அறிய வழியே இல்லை.
ஆனால் எனக்குத் தெரியும்.
எனக்கு கண்டிப்பாக தெரியும்.
அது ஒரு பெண்ணாக இருந்தால் நீங்கள் ஏமாற்றமடைவீர்கள்.
இருந்தாலும் நீங்கள் அவளை நேசிக்க வேண்டும்.
பெண்ணாக இருந்தால், அவளுக்கு அழகிய ஆடைகளை வாங்குவேன்.
அம்மாவைப் போலவே அவளும் புத்திசாலியாக இருப்பாள் என நம்புகிறேன்.
எப்போது என் அம்மாவை வந்து பார்க்கிறீர்கள்?
அவர் கண்டிப்பாக ஆச்சரியப்படுவார்.
சீக்கிரம் திருமணம் செய்து கொண்டால், அவருக்கு மன உளைச்சலை ஏற்படுத்தாது.
ஏன் திடீரென்று திருமணம் பற்றி பேசுகிறாய்?
இது என்னவென்று உனக்குத் தெரியும் என்று நினைத்தேன்.
தெரியுமா?
என்ன சொல்ல வருகிறீர்கள்?
என்னால் உன்னை திருமணம் செய்ய முடியாது.
எனக்கு ஒரு குடும்பம் இருக்கிறது.
ஒசாகாவில், எனக்கொரு மனைவியும்
மூன்று மகள்களும் இருக்கிறார்கள்.
அது காதல் திருமணம் அல்ல,
ஆனால் ஒரு தேவைக்காக நடந்தது.
ஒரு தேவைக்காக நடந்ததா?
தொழில் காரணங்களுக்காக தேவைப்பட்டது. பாசம் எதுவும் இல்லை.
உனக்கு, உன் அம்மாவிற்கு
மற்றும் நம் குழந்தைக்கு தேவையான எல்லாமே கிடைக்கும்.
யோங்டோவில் ஒரு பெரிய வீட்டை வாங்குகிறேன்.
ஜியுனின் வீடு எப்படி?
எப்படியும் இனி அவர்களால் அதற்கு பணம் செலுத்த முடியாது.
நீ மணி பார்த்து சொல்ல
கற்றுக்கொள்வாய்.
நாம் நிறைய குழந்தைகளை பெற்றுக்கொண்டு நன்றாக வாழ்வோம்.
இன்னும் அதிகமான மகள்களுடன்.
உனக்கும் இது தெரியும்,
உலகம் இப்போது எப்படி இருக்கிறது என்று.
படுக்கைக்கு போகும் குழந்தைகள்,
கண் விழிப்பதில்லை.
சிறுமிகள் உணவிற்காக உடலை விற்கிறார்கள்.
இளையவர்கள் சாப்பிட போதுமானது கிடைப்பதற்காகவே
முதியவர்கள் விரைவாகவும் அமைதியாகவும் இறக்கிறார்கள்.
சுன்ஜா.
திருமணம், அது வெறும் ஏற்பாடுதான்.
நான் சொல்வதில் நீ காரணத்தைக் காணலாம்.
நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?
நம்மை போன்றவர்கள்,
இப்படித்தான் உயிர் வாழ்கிறார்கள்.
சுன்ஜா.
எனவே…
ஆரம்பம் முதலே இதுதான் திட்டமா?
வேறு யாரும் செய்யமாட்டார்கள் என்பதற்காக
உன்னை திருமணம் செய்துகொள்ள என்னை வற்புறுத்துவதா?
எல்லாவற்றுக்கும் பின்பு,
ஊனமுற்றவரின் மகளை யார் திருமணம் செய்து கொள்வார்கள்…
என் தந்தையைப் பற்றி நீங்கள் பேச வேண்டாம்.
உன் தந்தையின் குறைபாடுகளை என் குழந்தையும் பெறலாம்.
எனக்கு அந்த உரிமை இல்லையா?
சொல், உண்மையில் யார் யாரை சபிக்கிறார்கள்?
சுன்ஜா.
திரும்பி வா.
திரும்பி வா இப்போது!
நீங்கள் நலமா?
நன்றாக இருக்கிறேன்.
விதவையான ஊனமுற்றவரின் மனைவி
நடத்தும் வாடகை வீட்டிற்கு வழிகாட்ட முடியுமா?
அதற்கு 40 நிமிடம் மலையேற வேண்டும்.
நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.
அம்மா.
பாட்டி.
கியுங்கீ மரணித்த துக்கத்திலிருந்து மீள நேரம் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.
என்ன, இதனால் மனமுடைந்து போவேன் என்று நினைக்கிறாயா?
இவை சாதாரண விஷயங்கள் தான்.
இந்த வீடு கூட. ஒரு கூரை, சில சுவர்கள்,
எதன் மீதும் பற்றுதல் கிடையாது.
(ஜப்பானிய மொழியில்) திட்டமிட்டு செய்த குற்றங்களுடன் தொடர்புடையவர்,
தனது இறப்பிற்கு பிறகு சொத்தை தனது பேரனுக்கு விட்டு சென்றிருக்கிறார்.
இப்போது மாமோரு யோஷியும் ஊழல் வதந்திகளால் சந்தேகத்திற்கு உள்ளாகியுள்ளார்,
கூடவே சட்டவிரோதமான பங்கு பரிவர்த்தனையில் ஈடுபட்டதுடன்.
என்னால் அந்த நாட்களில் போதுமான அளவு ஒரு அம்மாவாக இருக்க முடியவில்லை.
வாரத்தின் ஏழு நாட்களிலும், நாளொன்றுக்கு 14 மணிநேரங்கள் வேலை செய்வேன்.
உன் அத்தை இல்லாவிட்டால், நமக்கு என்ன நடந்திருக்கும் என்று தெரியாது.
நீங்கள் ரொம்ப வருத்தப்படக் கூடாது.
உங்களை கவனித்துக்கொள்ள வேண்டிய நேரமிது.
நடுத்தர வர்க்க வாழ்க்கையை வாழ்வது கடினம் என்பது போல நீ பேசுகிறாய்.
போதும். போய் வேலையைப் பார்.
பாட்டியை மகிழ்விப்பதால் என்ன பயன்?
நீங்கள் அதைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம்.
அவர்களுக்கு நிலைமை புரியும்.
தவிர, செய்வதற்கு எதுவுமில்லை.
நில உரிமையாளர் மீண்டும் முடியாது என்று சொல்லிவிட்டார்.
என்ன?
அவ்வளவு பணம் கொடுத்தாலுமா?
தன் குழந்தைகளுக்கு அவள் கொடுக்கக்கூடிய அனைத்தையும் கற்பனை செய்து பார்.
அந்த பணம் சட்டவிரோதமானது ஒன்றும் இல்லையே.
அவளுக்கு என்ன ஆயிற்று?
எனவே இதனால் உனக்கு என்ன ஆகும்?
சிறிது காலத்திற்கு என் மீது கரும்புள்ளி குத்தப்படும் என நினைக்கிறேன்.
நான் ஒரு மதிப்புமிக்க பணியாளராக மாற கடினமாக உழைக்க வேண்டும்
எனக்கு வேறு என்ன வழி இருக்கிறது?
எப்படியிருந்தாலும், அந்த ஒப்பந்தம் தோல்வியடைந்துவிட்டது.
ஏன் சிலர் கடந்தகாலத்தின் மீது
உணர்ச்சிவயப்படுகிறார்கள் என்பது எனக்குப் புரிந்திருக்கலாம்.
அதனால் என்ன நல்லது நடக்கப்போகிறது?
அது இறந்தவர்களை திரும்ப கொண்டுவரவா போகிறது?
பாட்டி.
என்னுடன் டோக்கியோவிற்கு வாருங்கள்.
என்ன?
நீங்கள் அவரிடம் பேசுங்கள்.
நானா?
நான் என்ன சொல்வேன்?
என்னிடம் சொன்னதை அவரிடம் சொல்லுங்கள்.
ஒரு வீடு என்பது, கூரையும் சில சுவர்களும் தான்.
அதோடு இறந்தவர்கள் திரும்ப வரமாட்டார்கள்.
பாட்டி, தயவுசெய்து.
அவர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள்? உனக்கு கேட்கிறதா?
எங்களிடம் சொல். அவன் உயிர் பிழைப்பானா?
இவன் முன்பே இதை எதிர்த்து போராடி இருக்கிறான்.
இவன் நோய்வாய்ப்பட்டு இறக்கும் தருவாயில் இருப்பது இது முதல் முறை அல்ல.
இவன் தன் குடும்பத்தை விட்டு தொலைவில் இருப்பது வருத்தமளிக்கிறது.
இவனது பெற்றோர்கள் உயிருடன் இருக்கிறார்களா என்று வியப்பாக இருக்கிறது.
-இது இவனுடையதா? -ஆம்.
இவனது பெயரை கண்டுபிடிக்க முயல்வோம்.
-இந்த ஆடைகள் விலை உயர்ந்தவை. -இந்த புத்தகங்களைப் பாருங்கள்!
இவ்வளவு சுமையை சுமக்க எவ்வளவு கடினமாக இருந்திருக்கும்.
இதில் என்ன இருக்கிறது?
"அன்புள்ள அம்மா மற்றும் அப்பாவிற்கு,
நான் பூஸானிற்கு பத்திரமாக வந்துவிட்டேன்."
"ஒசாகாவிற்கு சென்று இறைவனுக்கு உழியம் செய்ய ஆர்வமாக இருக்கிறேன்
அதோடு யோசெப் மற்றும் கியுங்கீயுடன் என் புதிய வாழ்க்கையைத் தொடங்குகிறேன்."
"கவலை வேண்டாம்.
நான் நன்றாக இருக்கிறேன்.
உங்கள் அன்பு மகன், இசாக்."
இசாக்கா? என்ன பெயர் இது?
இது கிறிஸ்துவ பெயரென்று நினைக்கிறேன்.
இவன் பியோங்யாங்கை சேர்ந்தவன்.
வடக்கிலிருந்து வந்த கிறிஸ்துவர்களில் ஒருவன்.
நீங்கள் தீவிரமாக இவனது நோயை குணப்படுத்த வேண்டும்.
இது காசநோய்.
நாம் இது பற்றி தகவல் தெரிவிக்க வேண்டும்.
இந்த நிலைமையில் அவனை வெளியே போக சொல்லி எப்படி கேட்பது?
மேடம்…
உங்கள் மகளை, இங்கே தங்குபவர்களை
நினைத்துப் பாருங்கள்.
இன்றிரவு இவன் உயிர் பிழைக்கிறானா என்று பார்ப்போம்.
-ஹலோ. -அங்கே என்ன செய்கிறீர்கள்?
யார் இது?
உங்களை தொந்தரவு செய்வதற்கு மன்னிக்கவும்.
நான் இவனது பாட்டி.
எங்களோடு கொஞ்சம் பேச முடியுமா?
-உங்களுக்கு சிரமம் வேண்டாம்… -ஒன்றுமில்லை.
நான் இப்போதுதான் சாப்பிட இருந்தேன்.
-ஆமென். -ஆமென்.
உங்களுக்கு பேரக்குழந்தை இருக்கிறதா?
அதுவா?
நான்தான் படிக்கிறேன்.
பள்ளியில் இப்போதுதான் கொடுத்தார்கள்.
ஆறாம் வகுப்பு முடித்ததற்காக எனது சான்றிதழ்.
குழந்தைகளுடன் பள்ளிக்கு செல்கிறீர்களா?
ஆம். பெரும்பாலனோர் நல்ல குழந்தைகள்,
ஆனால் சில விரும்பத்தகாதவர்களும் இருக்கிறார்கள்.
பள்ளிக்குப் போக எது உங்களை தூண்டியது?
உங்களுக்கு எப்படி என்று எனக்குத் தெரியாது,
ஆனால் என் குடும்பம் மிகவும் ஏழ்மையானது,
பையன்களை கூட அவர்களால் பள்ளிக்கு அனுப்பி படிக்க வைக்க முடியவில்லை.
பாட்டி,
பெண்களை பள்ளிக்கு அனுப்புவதில் என் அம்மா எந்த பிரயோசனத்தையும் பார்க்கவில்லை.
அப்போது உங்களுக்கு புரிந்திருக்குமே.
உலக மக்களிடமிருந்து தனித்திருக்கும் அந்த உணர்வு.
நான் எப்போதும் அசிங்கப்படுவேன் அல்லது பயப்படுவேன்.
படிக்கக் கற்றுக்கொண்டதற்காக என் சொந்தக் குழந்தைகள் மீதே நான் கோபப்படுவேன்.
அவர்கள் என்னை தாழ்வாக பார்ப்பதால் நான் கவலையடைந்தேன்.
ஆனால் பாருங்கள், என் வகுப்பில் நான் மூன்றாவதாக வந்திருக்கிறேன்!
கிட்டத்தட்ட இரண்டாவது இடத்துக்கு நெருக்கமாக.
ஆஹா!
இதை சுவைத்தீர்களா?
ஆனால் எப்படி?
எனக்குத் தெரிந்த ஒரு பெண் சில மாதங்களுக்கு ஒருமுறை தன் மகளைப் பார்க்க வருவாள்.
அவள் எப்போதும் இரண்டு சூட்கேஸ்களை வீட்டிற்கு கொண்டு வருவாள்.
பாட்டி, என்ன இது?
அரிசி சாப்பாட்டை மீண்டும் சுவைத்துப் பார்.
இவனைப் பாருங்கள்!
இளையோருக்கு வித்தியாசம் தெரிவதில்லை.
இது நம் நாட்டில் விளைந்த அரிசி.
எப்படி சொல்கிறீர்கள்?
இதன் சுவை வேறுபடும்.
கொஞ்சம் இனிப்பாக, கடிக்க கடினமாக இருக்கும்.
முன்பெல்லாம், வெள்ளை அரிசி ஆடம்பரமானது.
நாங்கள் விளைவிப்போம், ஆனால் அவர்கள் பறித்துக்கொள்வார்கள்.
இப்போது வெள்ளை அரிசியைத்தான் எல்லா வேளையும் சாப்பிடுகிறோம்,
அதோடு நாம் அதை கவனிப்பதில்லை.
அது நல்ல விஷயம் என்று நினைக்கிறீர்களா?
நான் இந்த நாட்டிற்கு முதலில் வந்தபோது,
எங்களிடம் குறைவான பணமே இருந்தது.
நாங்கள் ஒசாகாவில் வாழ்ந்தோம்.
இரயில் நிலையத்தின் அருகே உணவு கடைகளின் பக்கம் நடந்தது நினைவிருக்கிறது,
அதோடு ஒவ்வொரு உணவின் சுவையும் எப்படி இருக்கும் என்பதை கற்பனை செய்து பார்க்க முயற்சிப்பேன்.
நான் அதில் கைத்தேர்ந்தவள்.
உண்மையில் எனக்கு எச்சில் ஊறும்.
முதல் முறையாக காபி வாசனையை நுகர்ந்தது போல.
இது மிகவும் அற்புதமான வாசனை என நினைத்தேன்.
அது நான் இறுதியாக அதை சுவைப்பதற்கு பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு…
-மிகவும் கசப்பு! -மிகச்சரி!
நான் கற்பனை செய்தது இல்லை.
ஆனால் இப்போதெல்லாம்,
எனக்கு பசிப்பது கூட இல்லை.
நேரமானால் சாப்பிடுகிறேன்.
இப்போதெல்லாம் காய்கறிகளைக் கூட விளைவிப்பதில்லை.
நான் அதை ஒரு ஜாடி 300 யென்களுக்கு வாங்குகிறேன்.
அப்போதெல்லாம்…
இவ்வளவு சம்பாதிக்க வண்டி முழுக்க பொருட்களை விற்க வேண்டியிருக்கும்.
இந்த அரிசி எனக்கு நினைவூட்டுகிறது…
என் அம்மாவை நினைவூட்டுகிறது,
நான் திருமணம் செய்து கொண்ட நாளை.
பாட்டி,
என்ன ஆனது?
கேலிக்குரியவளாக இருக்கிறேன்.
-மன்னிக்கவும். நாங்கள் வந்திருக்கக்… -அவர் அழுவதைப் பார்க்காதே.
அதற்கான உரிமையை அவர் பெற்றிருக்கிறார்.
உனக்கு என்னைத் தெரியாது என்பது தெரியும்…
ஆனால் கவலைப்படாதே.
என்னால் முடிந்தவரை உன்னைக் கவனித்துக் கொள்கிறேன்.
வீட்டுக்குத் சென்றிருக்கிறீர்களா?
இரண்டு முறை.
70 களில் ஒருமுறை, மீண்டும் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு.
நீங்கள்?
முதலில் போதுமான பணம் இல்லை.
பிறகு போதுமான நேரம் இல்லை.
இப்போது அது முக்கியமானதாக தெரியவில்லை.
எல்லாம் போய்விட்டது என கேள்விப்பட்டேன்.
ஆம், நிறைய மாறிவிட்டது.
ஆனால் தெருவில் நடந்து உங்கள் சொந்த மொழியைக் கேட்பது,
உங்கள் உணவின் வாசனை நுகர்வது.
உங்கள் கால்களுக்குக் கீழே உள்ள நிலம் வித்தியாசமாக தோன்றும்.
அப்போதுதான் உங்கள் ஆன்மாவுக்குத் தெரியும்…
இந்த நிலம்தான் உண்மையில் என் வீடு என்று.
அதுதான் நாங்கள் செல்வதற்குக் காரணம்.
என் அண்ணி…
என் அண்ணி சில நாட்களுக்கு முன்பு இறந்துவிட்டார்.
அவர் ஒரு நல்ல மனிதராக இருந்தார்.
அவருடைய இதயம் அதிகமாக ஏங்கினாலும்,
அவர் முதலில் எங்களைத்தான் நினைத்தார்.
என் அண்ணி…
என் அண்ணி,
அவர் மீண்டும் ஒருமுறை திரும்பிச் சென்றிருக்கலாம்.
அது அவருக்கு எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருந்திருக்கும்.
இப்போது…
இப்போது மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது.
உங்களுக்கு மிகவும் தாமதமாகவில்லை.
சரிதானே?
நீ.
எங்கள் தாய் நிலத்தைப் பற்றி உனக்கு ஆர்வம் கூட இல்லை.
ஆனால் உன் பாட்டியை அழைத்து வந்தால், விற்றுவிடலாம் என்று நினைத்தாயா?
ஆம்.
நீ இரக்கமற்றவன்.
உனக்கு வெட்கமாக இல்லையா?
நான் உங்களிடமிருந்து திருடவில்லை.
உங்களை யாரும் ஏமாற்றவில்லை.
உங்களுக்கு அதிர்ஷ்டத்தை ஏற்படுத்தி கொடுக்கிறோம்.
ஆனால் நன்றியுடன் இருப்பதற்கு பதிலாக,
ஏதோ அநியாயம் நடப்பது போல நடந்து கொள்கிறீர்கள்.
இப்போது விஷயங்கள் மாறிவிட்டன.
இது அவர்கள் நமக்கு திருப்பிச் செலுத்தும் காலம்.
நீ உண்மையிலேயே அதை நம்புகிறாயா?
ஆம்.
அம்மா.
அவரது காய்ச்சல் இறுதியாக குறைந்துவிட்டது.
நாம் கொஞ்சம் கஞ்சி காய்ச்ச வேண்டும்.
அம்மா…
நான் உங்களோடு பேச வேண்டும்.
என்ன?
உனக்கு யார் இதைச் செய்தது?
அவன் பெயரைச் சொல்!
சொல்.
அவன் உன்னை கட்டாயப்படுத்தினானா?
இல்லை.
அது அப்படி இல்லை…
பிறகு ஏன் அவனைப் பாதுகாக்கிறாய்?
இப்படி செய்துவிட்டு பொறுப்பேற்க மறுப்பது என்னவொரு கோழைத்தனம்?
உன்னை புத்திசாலிப் பெண் என்று நினைத்தது என் தவறு.
நீ எப்படி இவ்வளவு முட்டாளாக இருந்தாய்?
அம்மா…
என்னை மன்னித்துவிடுங்கள்.
இது உனக்கு இப்போது என்ன செய்யும் என்று உனக்கே தெரியும்.
இந்தக் குழந்தைக்கு.
உனக்குத் தெரியுமா?
சுன்ஜா…
அவன் உன்னை திருமணம் செய்துகொள்ள வழியில்லையா?
அது முடிந்தது, அம்மா.
அவன் போய் விட்டான்.
நானொரு முட்டாள்.
இப்போது புரிகிறது.
அந்தப் பெண் அந்த வீட்டிலேயே இறுதி காலத்தை கழிக்க விரும்புகிறாள்.
உனக்கு அது புரியவில்லையா?
நீங்களே சொன்னீர்கள்,
அவருடைய பிள்ளைகள் அந்தப் பணத்தால் பயனடைவார்கள் என்று.
அதனால்,
அதுதான் நம் நோக்கமா?
எங்கள் குழந்தைகளுக்காக தொடர்ந்து தியாகம் செய்வதா?
அது எப்போது நிறுத்தப்படும்?
எங்கள் மரணத்திலா?
என்னை என்ன செய்யச் சொல்கிறீர்கள்?
தெளிவாக சொல்லுங்கள்.
அவரை நிம்மதியாக விட்டுவிட்டு
உன்னால் வெற்றிபெற முடியாதா?
இல்லை.
அதுதான் என் வேலை.
அதுதான் எனக்கு சாப்பாடு போடுகிறது.
மன்னிக்கவும், நான் பாஸ்டர் ரீ போன்ற அன்பான மதகுரு இல்லை.
அவருக்கும் இதற்கும் என்ன சம்பந்தம்?
அவர் எனக்கு ஒருவரை நினைவூட்டுகிறார்.
அவ்வளவு தான்.
நான் போக வேண்டும். இரயில் வருகிறது.
உங்களை இரயிலில் ஏற்றிவிட வருகிறேன்.
நீ நல்ல பையன் என்று எனக்குத் தெரியும்.
நான் உன்னை சரியாக வளர்த்தேன் என்பதும் தெரியும்.
உன் உணவை கொத்துவதை நிறுத்து!
அது துரதிர்ஷ்டம் என்பது உனக்கே தெரியும்.
அது என்ன?
ஏதாவது துக்கம் ஏற்பட்டுவிட்டதா என்ன?
என்ன நடக்கிறது?
என்ன?
சாப்பிடு.
சாலமன் பேக்.
ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்பு அவரது வழக்கறிஞர்களிடமிருந்து அழைப்பு வந்தது.
நீ சாதித்துவிட்டாய்.
உன் பாட்டியைப் பயன்படுத்தி.
அது புத்திசாலித்தனமானது.
ஆம்.
சரி, எல்லோரும்.
நவோமி, அரிமோடோ, நீயும். கொண்டாடப் போகிறோம்.
அனைவருக்கும் ஷாட்டு பட்வைசர்கள்!
வாழ்த்துகள்.
நன்றி.
நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன், உன்னால் முடியும் என நான் நினைக்கவில்லை.
உன்னை தவறாக எண்ணிவிட்டேன்.
டாம் நம்மை அழைக்கிறார். போகலாமா?
இதோ வந்துவிடுகிறேன்.
ஹலோ?
நீ என்னை மிஸ் செய்தாய் என்று சொல்.
-அல்லது குறைந்த பட்சம் பொய் சொல். -நீ அழைப்பதற்காகக் காத்திருந்தேன்.
இல்லை, நீ செய்யவில்லை.
இன்று நான்கு முறை அழைத்தேன்.
சில நாட்கள் வீட்டுக்குச் சென்றிருந்தேன்.
என்ன நடக்கிறது?
கொண்டாட்டமா?
சாலமன்!
ஒரு முக்கியமான ஒப்பந்தத்தை முடித்தேன்.
நாங்கள் கொண்டாடுகிறோம்.
நிச்சயமாக நீ செய்திருப்பாய்.
எனவே உன்னை அமெரிக்காவிற்கு அனுப்பியது
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக சரியான முடிவுதான்.
உன் ஆசை நிறைவேறியது என நினைக்கிறேன்.
ஆனால் இழந்த எல்லாவற்றையும் பற்றி நீ எப்போதாவது யோசித்திருக்கிறாயா?
நீ எனக்காக மகிழ்ச்சியடைய வேண்டும்.
நான் மறுக்கிறேன்.
குறைந்தபட்சம் அதைப் பற்றி நேர்மையாக பேசுகிறேன்.
உன் வெற்றிக்காக உங்களை வெறுப்பவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதில் சந்தேகமில்லை.
நான் உன்னை எப்போது பார்ப்பேன்?
ஒருவேளை ஒருபோதும் பார்க்கமாட்டாய்.
நீ மாறவேயில்லை.
பரிதாபத்திற்குரியது, நீயும் இந்த விளையாட்டுகளும்.
நீ சொல்வது தவறு.
நான் நிறைய மாறிவிட்டேன்.
உனக்கு உடம்பு சரியில்லையா?
ஹனா!
மேடம்?
எப்படி இருக்கிறீர்கள்?
உயிருடன், உங்களுக்கு நன்றி.
மருந்தாளர் சூ நீங்கள் நன்றாக குணமடைவதாக சொல்கிறார்.
அதைக் கேட்டு நிம்மதியடைந்தேன்.
என் பெற்றோரும் நிம்மதியடைவார்கள்.
நான்…
அவர்களுக்கு தந்தி அனுப்ப ஊருக்குள் செல்ல விரும்புகிறேன்.
செய்தியை எடுத்துச் செல்ல ஒரு பையனை அழைத்து வருகிறேன்.
நானே செல்ல விரும்புகிறேன்.
என்னுடைய கால்களை சோதிக்கவும்.
ஆனால் நீங்கள் அவ்வளவு சீக்கிரம் நடமாடக்கூடாது.
ஒசாகாவுக்குச் செல்ல வேண்டுமென்றால், நான் வலுப்பெற வேண்டும்.
நீங்கள் செல்ல வேண்டுமா?
நீங்கள் தேவாலயத்தில் வேலை செய்வது எனக்குத் தெரியும்,
ஆனால் நீங்கள் அங்கே இறந்து போனால்,
வீட்டில் இருந்து வெகுதொலைவில்…
நான் பல முறை இது போல நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கிறேன்.
எனக்கும் அது நன்றாகத் தெரியும்.
நான் அதற்காக பயப்படவில்லை.
மறுபுறம், வாழ்வது,
அதுதான் எனக்கு கடினமான பகுதி.
குறைந்தபட்சம் என் மகளையாவது உங்களுடன் வர அனுமதியுங்கள்.
தயவுசெய்து…
நான் யாரையும் தொந்தரவு செய்ய விரும்பவில்லை.
என்னால் உங்களை தனியாக அனுப்ப முடியாது.
ஒரு நொடி. நான் அவளை அழைத்து வருகிறேன்.
சுன்ஜா!
உனக்கும் உன் அம்மாவுக்கும் சிரமம் கொடுப்பதற்கு வருந்துகிறேன்.
உன்னை மதிய உணவிற்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்.
இது ஒன்றும் பிரச்சினை இல்லை.
ஒருவேளை சந்தையில் ஏதாவது இருக்கலாம்.
ஒரு நூடுல்ஸ் கடை உள்ளது.
மக்கள் அதைப் பற்றி பேசுவதை கேட்டிருக்கிறேன்.
இங்கிருந்து வெகு தொலைவில் இல்லை.
அற்புதம்.
அப்படியென்றால்,
மதிய உணவுக்குப் பிறகு எனது தந்தி அனுப்புவோம்.
இதைப் பற்றி நான் சொன்னேன்.
அதை அப்புறப்படுத்துங்கள்.
இது என்ன?
அதை எழுதி வை.
இந்த சந்தையைப் பற்றி நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். பிரம்மாண்டமானது.
இது நிஜமாகவே பெரியது.
தயவுசெய்து, நாம் போவோம்.
இது போதும்…
சாலமன்.
-இல்லை, ஹேய்… டாம். -மன்னிக்கவும், திரும்ப அழைக்கிறோம்.
டாம், வைத்துவிடாதீர்கள்…
நான்தான் உன் முதலாளி.
வெளியே வந்து கொண்டாடு.
மேதை.
ஹேய்.
சியர்ஸ்.
சியர்ஸ்!
அது…
அம்மா,
இவ்வளவு தாமதமாக இங்கே என்ன செய்கிறீர்கள்?
அவள் திரும்பிச் செல்ல விரும்பினாள்,
நம் தாயகத்தை மீண்டும் ஒருமுறை பார்க்க.
எதைப் பற்றி பேசுகிறீர்கள்?
உன் அத்தையின் அஸ்தி இங்கே புதைப்பதை நான் விரும்பவில்லை.
நான் அவள் அஸ்தியை தாயகம் கொண்டு செல்ல விரும்புகிறேன்.
நானும்தான். நான் தாயகம் செல்ல வேண்டும்.
உணவகத்திற்கு வருவது இதுவே முதல் முறை.
சீக்கிரம் வந்துவிட்டது!
எங்கள் வாடிக்கையாளர்கள் காத்திருப்பதை நாங்கள் விரும்புவதில்லை.
ஜப்பானிய மொழி பேச உங்களுக்கு யார் கற்றுக் கொடுத்தது?
எனக்கு சிறுவயதில் ஒரு ஆசிரியர் இருந்தார்.
திரு. ஷிமிசு.
அவரும் நானும் நல்ல நண்பர்கள்.
உங்கள் புத்தகங்கள் பார்த்தேன்.
உங்களுக்கு நிறைய தெரிந்திருக்க வேண்டும்.
உறுதியாக அப்படி செய்ய முடியாது.
நான் வளர வளர,
தெரியாதது நிறைய இருக்கிறது என்பதை உணர்கிறேன்.
உண்மையைச் சொல்வதென்றால்,
பெரும்பாலான நேரம் முட்டாள் போல உணர்கிறேன்.
என்னுடன் ஜெபிப்பாயா?
பிதாவே, நாங்கள் உன்னவிருக்கும் உணவுக்கு நன்றி.
அதோடு எங்களைக் கவனித்துக்கொண்டதற்கு நன்றி,
எங்களை சரியான பாதையில் வழிநடத்தியதற்காக.
யேசுநாதரின் நாமத்தை ஜெபிக்கிறோம்.
ஆமென்.
சுன்ஜா, இப்போது கண்களைத் திறக்கலாம்.
சுவையாக இருக்கிறது.
இனியும் அதை மறைத்தால் நான்
நேர்மையற்றவனாக இருப்பேன்.
நீ கர்ப்பமாக இருப்பது எனக்குத் தெரியும்.
உன்னை கண்டிக்கும் எண்ணம் எனக்கு இல்லை.
அதைப்பற்றி பேசுவதற்கான ஒரே காரணம்…
இந்த நேரத்தில் ஒரு நண்பர் இருப்பது
ஒருவேளை உனக்கு உதவும் என்பதால்தான்.
ஆனால் என்னால் முடிந்தால்.
அந்த குழந்தை,
குழந்தையை வேறொரு குடும்பத்திற்கு கொடுக்கும் எண்ணம் இருக்கிறதா?
ஒருவேளை குழந்தை இல்லாத தம்பதிக்கு.
இது கடினம் என்று தெரியும், ஆனால்…
என்ன சொல்கிறீர்கள்?
தனியாக ஒரு குழந்தையை வளர்ப்பது, அதன் பின்விளைவுகள்…
எனது தலைவிதியைப் பற்றிய எந்த மாயையிலும் நான் இல்லை.
நானும் என் குழந்தையும் புறக்கணிக்கப்படுவோம் என்பது புரிகிறது…
என் அம்மாவின் தொழிலைக் கெடுக்காதபடி நான் தங்கும் விடுதியை விட்டு வெளியேற வேண்டும்.
எனக்கு இதெல்லாம் தெரியும்.
இருந்தாலும்…
நான்…
நான் புறக்கணிக்கப்பட்ட ஒருவரால் நேசிக்கப்பட்டேன்.
என் அப்பாவால்.
இப்போது அவரைப் பற்றி எவ்வளவு நினைக்கிறேன் என்பது விசித்திரமாக இருக்கிறது.
அவரது வாழ்நாளில் பெரும்பாலும், அவர் திருமணம் செய்து கொள்ள மாட்டார் அல்லது
குழந்தை பெற்றுக்கொள்ள மாட்டார் என்று கூறப்பட்டது.
ஆனால் இதோ நான் இருக்கிறேன்.
நான் பிறந்திருக்கக் கூடாது என்றாலும் நான் இருக்கிறேன்.
இப்போது…
அதே நிலையில் என் குழந்தை இங்கே இருக்கிறான்.
அவன் நேசிக்கப்படுவான்.
என் விரல் நகங்கள் உடையும் வரை நான் உழைக்க வேண்டியிருந்தாலும்,
என் முதுகு வலித்தாலும், நான் பட்டினி கிடந்தாலும்,
என் குழந்தை…
அவனுக்கு ஒன்றும் ஆகாது.
அதுதான் அவனுக்கு நான் கொடுக்கும் வாக்குறுதி.
என் அப்பா…
நான் பிறந்தபோதும் அதே வாக்குறுதியை கொடுத்தார்.
இல்லை.
என்னால் முடியாது…
இந்த குழந்தையை கொடுக்க.
மன்னித்துவிடு, சுன்ஜா.
நான் நினைத்தது தவறு.
என் வாழ்நாளில் பெரும்பகுதி நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கிறேன்.
எனக்கு புத்தகங்களை தெரியும், ஆம்.
ஆனால் எனக்கு மிகக் குறைவாகவே மக்களைப் பற்றி தெரியும்.
நீ சொல்லியதைக் கேட்டு…
நான் வெட்கப்படுகிறேன்.
அது என் நோக்கமல்ல.
இல்லை.
அதற்காக நான் நன்றியுள்ளவனாக இருப்பேன்.
நன்றியுள்ளவராகவா?
அந்த நபர்…
உன்னால் அவனை மறக்க முடியுமா?
மறக்க நினைக்கிறேன்.
அப்படி என்றால்,
உன்னால் இன்னொருவரை கருத்தில்கொள்ள முடியுமா?
இப்போது அதற்கு என்ன?
யாரும் என்னை ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்கள்.
ஆனால் அது சாத்தியம் என்றால்…
யாராவது உன்னிடம்…
உன் வீட்டை விட்டு வெளியேறி…
புதிதாக வாழ்க்கையைத் தொடங்க கேட்டால்…
உன்னால் முடியுமா?
ஆனாலும்…
உங்களுக்குப் புரிகிறதுதானே நான்…
நீ வேறொருவரின் குழந்தையை சுமக்கிறாய்.
எனக்குப் புரிகிறது.
நான் உன்னிடம் கேட்பது,
ஒருவேளை…
போதுமான காலத்துக்குப் பிறகு…
உன்னால் வேறொருவரை கவனித்துக் கொள்ள முடியுமா?
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்