Japonca diyalogların alt yazıları mavi Korece diyalogların alt yazıları sarı
(Korece) Adı Koh Hansu
ve elleri çok kanlı diyorlar.
Japonya'daki çok güçlü bir adamın kirli işlerini yapıyor.
Böyle şeyler duyunca insan merak ediyor,
onlardan biri mi
yoksa hâlâ bizden biri mi?
Tüm bunları kim bilebilir ki? Tek bildiğim, fiyatlarının adil olduğu.
Sıkıntı vermiyor ve aptallara tahammülü yok.
Burada aşçılığını yapan kadın
aynı gömleği asla iki kez giymediğini söyledi.
Bir kere kullanıp atıyormuş.
Düşünebiliyor musunuz? Kendini ne sanıyor bu?
Dünyanın düzeninden anlayan biri.
İki kez babama saygılarını sunmaya geldi.
Birbirlerinden pek hoşlandılar.
Ama Jiyun, baban buraya yerleşeceğini düşünüyor mu?
Yoksa Osaka'ya mı dönecek?
Belki burada yuva kurarsa
buraya yerleşebilir.
Bence yerleşecektir.
-Sessiz ol! -Ama baba, bir ön kol boyu. Kural böyle.
Benim ön kolumun boyu!
Fiyatlarımı boşboğaz bir veledin koluna göre
belirleyeceğimi mi sandın?
Lütfen efendim.
Bu işe karışma.
Oğlun saygısızlığına sahip çıkmalı…
…ama istersen kolunu esnetebilirim.
Bunları alıyorum.
Yirmi sarıağız için beş yen.
Minnettarlığım için.
Cebine koy onu.
Bay Koh Hansu!
MIN JIN LEE'NİN KİTABINDAN ESİNLENİLMİŞTİR
(Japonca) Herkes eğleniyor mu?
Gelinle damadın anne babalarını gördüm.
Artık çiftimizin güzelliğinin nereden geldiğini biliyorum!
Herkes başarısız olduğumu görmek istiyor.
Bu doğru değil. Bize hep kötü gözle bakma.
Denerim.
Sen Amerika'ya gittiğinden beri bu ülke çok değişti.
Çok fazla insan fazla hızlı şekilde çok fazla para kazanıyor.
Birkaç yıl önce zar zor hayatta kalan insanlar.
Belki bu ülkenin ihtiyacı olan o insanlardır.
Bir pachinko'cunun oğlu gibi mi?
Şaka yaptım! Seninle dostuz biz.
Çocukluğumuzda söylediğin bir şey aklıma geldi.
Neydi o?
Babanın, Korelileri köpekler yetiştirmiş olmalı
dediğini söylemiştin.
Yoksa sizin gibi kâselerimizi kaldırmak yerine
neden suratımızı içine gömelim?
-Böyle korkunç bir şey dedim mi ben? -Dedin.
O zamanlar çocuktuk.
Babamı yanlış duymuşumdur.
Neyse, Colton'ı Abe-san'la ortak etmeniz akıllıca oldu.
Buranın en iyi inşaatçısı. Gereken nüfuza sahip.
Maliye Bakanlığının yarısının
kızının düğününe gelmesi bunun kanıtı. Faydalı olur.
Doğru, çoğumuz buradayız
ama endişelenme. Öyle bir kravatla araya karışıyorsun.
Dur, tahmin edeyim.
Armani.
Hermès. Bak, senin de durumun iyi.
Abe-san hakkında ne düşünecek görmek ilginç olacak.
Dans ediyorum, daha çok dans ediyorum
Bir, iki, üç, gülümseyin!
Yaklaşın lütfen.
Buradan ayrıldığında küçüktün, değil mi?
On dört yaşındaydım.
Sen de Birleşik Devletler'e gitmişsin.
Evet, Cambridge'e.
Harvard.
İşletme fakültesi.
Peki, Harvard İşletme Fakültesi nasıldı?
Amerikalıların zihniyetini anlamak için iyi bir eğitimdi.
Ne açıdan?
Amerikalılar oyunlara bayılıyor.
Her şey oyun hâline geliyor.
O yüzden ne zaman biriyle tanışsam, genelde de erkeklerle,
tahmin oyunu oynamak istediler…
…"Hangi Asya ülkesindenim?"
Klasik. Hep önce Çin derler.
Neyse ki ikinci seçimleri genelde Japonya oluyor.
En azından aşman gereken sadece iki ülke varmış.
Kore ilk dörde girse şanslı olurdum.
Keyfim yoksa Japonya dediklerinde sadece kafamı sallardım.
Tamamen hatalı sayılmaz ama, değil mi?
Hayır. Hatalı değil.
-Tom-san! -Abe-san!
Damadınızda iyi bir aile babasının yüzü var. Şanslısınız!
Kızımın iyiliği için öyledir umarım.
Sizi ekibin en yeni üyesiyle tanıştırayım.
Bu, New York büromuzdan Baek-san.
Davet için sağ olun. Onur duydum.
Kan grubunuz ne?
Sıfır grubu.
Anlıyorum. İyimsersiniz o zaman.
Bu dünyada bu, bir hayatta kalma içgüdüsü.
Bakalım ne kadar işinize yarayacak.
Lütfen partinin keyfini çıkarın.
Bu da neydi böyle?
Sanırım sadakatimden endişe ediyor.
Evet. Şu Koreliler Japonlara karşı durumu.
İnsanlar bunu neden aşamıyor, anlarsın ya?
Geçmişte kaldı. Olan oldu.
Endişelenmesine gerek olmadığına Abe-san'ı temin edebilirsin.
Ben Shiffley's'e sadığım
çünkü para veriyorlar.
Kyunghee, uyan.
Yemek vakti yenge.
Solomon nerede?
Tokyo'da, unuttun mu? O büyük anlaşma için çalışıyor.
Sunja. Her zaman biliyorduk, değil mi?
O başaracaktı.
O iyi bir çocuk.
Hadi, yiyelim şimdi.
Bana bakmaktan bıkmadın mı?
Böyle şeyler söyleme.
Bak, en sevdiğin yemeği yaptım.
Boş mideyle ilaç alamazsın.
Hadi, yeter.
Sunja,
ilacı istemiyorum.
O nasıl söz öyle?
Doktoru duydun.
Bununla savaşmalısın.
Sunja, yeterince savaşmadık mı?
Saçmalıyorsun.
Bu nasıl oldu?
Zaman nasıl bu kadar hızla geçti?
Daha yıllarca yaşayacaksın.
Deme öyle.
Eskiden açık konuşurdun.
Ne kadar acı verse de gerçeği söylerdin.
Yine o yüzleri görüyorum,
rüyalarımda.
Unutmaya çalıştığımız herkesi.
Belki sona geldiğim içindir
ama hepsini hatırlamak istiyorum.
İsimlerini,
yüzlerini…
Keşke son bir kez geçmişe dönebilsem.
Ama Sunja,
bana doğruyu söyle.
O adam,
gerçekten onu hiç düşünmüyor musun?
Ya da farklı bir seçim yapmış olsan hayatın nasıl olurdu
hiç merak etmiyor musun?
Aptalsın sen, biliyor musun?
Seni ve tüm aileni okyanusa atabilirim.
Efendim, o yanlış bir şey yapmadı.
Bana bunları satmadı.
Kendi gözlerimle gördüm.
Fazla mandalinam vardı. Takas ettik.
Gördünüz mü? Parasını almadım!
Onu suçlamayın. Yanlış bir şey yapmadı.
Söylesene,
neden küçük balık satmıyoruz?
Onları yumurtlamadan yakalarsak
hep açığımız olur.
Bu da asla yeterli balık olmaz
ve artıklar için kavga ederiz demek
ama zaten öyle yapmıyor muyuz?
Git.
Sunja, nerede kaldın?
Endişelendik.
Neden? Bir şey mi oldu Donghee?
Hayır.
Sadece Bayan Kim.
Bu sefer doğru.
Bay Rhee kendi gözleriyle görmüş.
Dedikodunuz yetti mi?
Artık gerçekten bir şeyler yapabilirsiniz belki.
İsteyerek tembellik etmiyorum.
Bayan Kim kafasını
şehirde hâlâ beyaz giymeye cüret eden
her Koreli kadının üstüne
çamur ve bok atan Japon çocuklarla doldurmuş.
Ben öyle bir şey görmedim.
O kadın nasıl konuşur, biliyorsunuz…
…ama… Sunja, güvende olman için artık yalnız gitmeni istemiyorum.
Donghee ya da Bokhee'yi yanına alsan?
Söylediklerine bak.
Dokuz yaşından beri tek başıma gidiyorum.
-Yine de… -Burada çok iş var.
Bokhee'yle Donghee'yi sana yardım etsinler diye işe aldın.
Bayan Kim hikâyeler uydurmayı seven aptal bir kadın.
Söylediklerine bak. Başını derde sokacaksın.
Bayan Kim'e göre
bölgenin yeni balık simsarı çok yakışıklıymış.
Sen onu gördün mü Sunja?
Ne gereksiz işler! O adamı düşündüğüne değmez.
Son üç yıldır başıma dert oldu.
İnşaat ekipleri bina çevresindeki arazide yıkıma başladı bile.
Abe-san'ın nefesi ensemde.
Kırk üçüncü katın her gün arayıp
ne zaman satacağını sorması da cabası.
Pazar değerinin çok üstünde dört cömert teklif yaptık.
İlk teklifimiz 295 milyon yendi…
Sağ olun, raporları okudum. Geçmişini biliyorum.
-Hen Gunge. -Han Geumja.
1929'da Kore'den Japonya'ya göçmüş.
Savaştan kısa süre sonra ailesiyle Tokyo'ya yerleşmiş.
Aileyi geçindiren oymuş, çamaşırhane işletmiş
ve 1955'te aile araziyi 4.000 yene almış.
Bugünlerde o paraya düzgün yemek bile yenemiyor.
Konu para değil. Kadın için değil.
Elbette konu para Naomi. Konu her zaman…
Açıklar mısın?
Madem her şeyi biliyorsunuz ve yardımım gerekmiyor,
işimin başına döneceğim.
Karmaşık bir durum.
-Fark ettim. -Evet.
Sen anlaşmaya odaklan. Bitir şu işi.
Niyetim o.
Kötü havaya rağmen İmparator'un cenazesine katılmak için
200.000 kişilik bir kalabalık sokağa çıktı.
Gençler ve yaşlılar saygılarını sunuyor…
Bir keresinde bana bağırmıştın.
-Analistliğimin ilk yılında. -Hak etmiş miydin?
…ve İmparator'a veda ediyor.
-Evet, hak etmiştim. -Kabul etmen güzel.
Dönemdaşlarımla seni örnek alırdık.
Geçmiş zaman duyuyorum.
Öyle demek istemedim.
Hayır, sorun değil.
O konuşmayı bilirim.
En büyük anlaşmayı kim yaptı? En büyük kayıp kimde?
Kim 43. kata çıkıyor?
Kabul ediyorum, ben de öyle çok konuştum.
Geçmiş zaman duyuyorum.
Buraya nasıl geldim bilmek ister misin? Ne oldu?
Evet. Merak ediyorum.
Evlendim.
İki çocuk yaptım.
Bir tane şehirde, bir tane de taşrada ev aldım.
Bir de baktım ki çekin sonundaki sıfırların sayısı
artık oyun gibi gelmiyor.
Hayatta kalmak gibi geliyordu.
Yani…
Birkaç kötü karar aldım,
rakamlar düşmeye başladı.
Endişelendim, birkaç kötü karar daha aldım
ve tüm bunlar olurken
Princeton mezunu, hayatında bir gün çalışmamış olan karım
hiç evde olmadığımdan şikâyet etmeye başladı
ama evdeyken de aklım orada değildi.
Sonra bir sabah
iş yerine doğru 49 dakika direksiyon sallamak için arabama binmiş,
gözlerime damla damlatırken
beni terk ettiği haberini verdi.
Eve döndüğümde konuşuruz dedim,
konuşacak bir şey kalmadı dedi.
On yıllık evliliği nasıl fırlatıp atabildiğini sordum
ve bana saçını koyudan
sarıya çevirdiğini nasıl fark etmediğimi sordu.
Evet, evliliğim sıçtı.
Sonra da kariyerim ve işte buradayım.
Ne dersin? Godzilla mıyım, Süpermen mi?
Yükselen Güneşin Ülkesi sonunda
Cesurlar ve Özgürlerin Evi'ni devirecek mi?
Açıkçası bu soru ilgimi çekmiyor aslında.
Dalga mı geçiyorsun? Maaş derecenden bahsediyoruz Solomon.
Japonlar dolar alıyor,
ABD, Alman markından bahsediyor,
Almanlar sterlin istifliyor vesaire.
Yani, para dünyada öyle bir hızla hareket ediyor ki
münferit para birimleri neredeyse konu dışı kalıyor.
-Bunu döviz katına anlat. -Ülkeler konu dışı kalıyor.
Sen neden bahsediyorsun?
Aslında tek önemi olan,
nihayetinde senin kendi rakamlarının yer çekimine karşı gelmesi.
Bu yüzden mi geldin yani?
Yer çekimine karşı gelmek için mi?
Tüm makinelere böyle mi yapıyorsunuz?
Ben yapmıyorum. Artık hayır.
Geceleri gelen bir adamımız var.
Ama bu doğru mu?
Goto-san gözlerimi açtığında ben de aynı şeyi sormuştum.
Senin yaşındaydım.
Çivileri ayarlamak.
Bunu herkes yapıyor
ve yapmayan tek aptal olamazsın.
Çoğu insan kola doğru şekilde vurduğunda kazanacağını sanıyor
ama sonuç üstünde en ufak kontrolleri yok. Aslında yok.
Bizim de yok.
Çivileri ayarlamak ihtimalleri kesinleştirmez. Yaptığımız bu değil.
Sadece nazikçe dürtüyoruz. Hepsi o
ama "açgözlü olma," Goto hep öyle derdi.
Kaybettiklerinde üzülürler.
Kazandıklarında sevinirler.
Bakalım, nasıl yapmışsın.
Hoş geldiniz!
Bando-san, kredi belgelerini getirdim.
Bununla ilgilenmem gerek.
Lütfen tüm rakamları kontrol edin.
Dört milyar yen. Doğru görünüyor.
Bunu hemen bankaya götüreceğim.
Kredi konusunda sorun bekliyor musunuz?
Hem de hiç.
Birkaç haftaya inşaata başlayabilirsiniz.
Tebrikler.
Çok sağ olun.
Yani bu,
bu ufacık, boktan arazi…
…bir milyar ediyor.
Dalga mı geçiyorsun?
Üç teklifi reddetti. Bu kadar ön sevişme yeter.
Ona reddetmesi imkânsız olan bir teklif yap.
Beş yıl önce içindeki iş cambazı tereddüt bile etmezdi.
Doğru olduğunu biliyorsun.
Evet. Peki. Peki, evet.
Dur. Girip onunla konuşmayacak mıyız?
Evet ama seninle birlikte girmem.
Sunja. Sunja!
Efendim, bugün yeterli param yok.
Ondan bir hediye.
Kimden?
Bölgenin yeni balık simsarından.
Bütün kızların abayı yaktığı adamdan.
Ben de şaşırdım.
Japonya'yı bilemem ama burada böyle yapmak
büyük utanmazlık.
-Hem de senin gibi iyi bir kıza. -Efendim, lütfen sözlerinize dikkat edin.
Ben bu adamı tanımıyorum.
Bir şeyim değil.
Bu hediyeyi kabul edemem.
Tokyo'ya dönüp bir maç izlemek için her şeyi yapardım.
İnanılmaz bir oyuncu var, Babe Ruth kadar iyi!
-Hiç öyle bir oyuncu duymadım. -Hiçbir şey bilmiyorsun çünkü.
Nereye gidiyorsun? Yükün ağıra benziyor.
Çok tatlısın.
Sana yardım edeyim mi?
Özür dilerim, anlamıyorum. Vapura yetişmem lazım.
Şunu dinle. Dilleri bile mide bulandırıcı geliyor.
Torbalarda ne var?
Annem endişelenir. Gitmeliyim.
Durun!
Şimdi anladım. Bu boku yediğiniz için hepiniz kokuyorsunuz.
Köpeklerimiz bile bunu yemez.
Kim bahse girmek ister?
Bunlar mı onunkiler mi? Hangisi daha büyük?
Hadi, bakalım.
Ne yapıyorsunuz? Durun!
-Ne yapıyorsunuz? -Bırakın onu!
Durun!
Biri yardım etsin! İmdat!
Durun! Lütfen, hayır!
Kalk üstümden!
Sizi serseriler.
Ölmek mi istiyorsunuz?
Ama ikiniz de burada ölseniz
yasınızı tutan olmaz.
Çabuk. Özür dileyin.
Yoksa ne olur, biliyorsunuz.
Daha da eğilin.
Lütfen bizi affedin.
Çöp kadar değerimiz yok!
Gitmemize izin verin lütfen.
Özür dileriz!
Tatmin olmadıysan söyle.
Sen tatmin olana dek yalvartırım onları.
Dışarı.
Seni bir daha rahatsız etmezler.
O çocuklara ne dedin?
Seni bir daha rahatsız ederlerse onları öldürüp
cesetlerini köpeklere yedireceğimi.
Seni rahatlatmak için söylüyorum.
Bu ülkenin ne kadar güzel olduğunu unutmuştum,
ne kadar dirençli,
güçlü.
Ne zamandır yoktun?
On dört yıl.
Orada neredeyse buradakinden uzun kaldım.
Merak etme, sana zarar vermeyeceğim.
Bu gömleği atacak mısın?
Neden atayım ki?
Garip bir kızsın.
İnsanları köpeklere yem etmekten bahseden ben değilim.
Yarın koya getir. Öğle yemeğinden önce yıkarım.
Nine,
rahatsız ettiğim için özür dilerim ama konuşmayı umuyordum.
Ne satıyorsun?
Alıyorum.
O düzenbazlar çaresiz kalmış olmalı.
Senin gibi birini nereden buldular?
Ben onlara gittim.
Onu neden yaptın ki?
Israrcısın, hakkını vermeliyim.
Aç lütfen.
Bu şekilde yetiştiriliyorlar.
Yetiştirmek mi?
Tatları berbatmış
ama yine de fiyatları 9.000 yen.
Dokuz bin yen!
Delirmişsin sen.
Nine.
1955'te bu mülkü 4.000 yene aldın.
Bu karpuzun fiyatının yarısından aza.
Satmayı kabul edersen
sana bir milyar yen vereceğiz.
Genç biri için Korecen iyiymiş.
Amerika'ya gidince biraz unuttum.
Çocuklarımdan iyisin.
Kocam birkaç yıl önce vefat etti.
O dili öğrenmelerini istemedi
ve şimdi kendi çocuklarım
annelerinin rüya gördüğü dili bilmiyorlar.
Üzülüyorsundur.
Sana kim öğretti?
Ninem öğretti.
Annem ben küçükken öldü.
Babam geç saatlere kadar çalışırdı.
Beni ninem yetiştirdi.
Onun da hayatı zor geçmiştir herhâlde.
Ailesini geçindirmek için
gece gündüz çalışır, arabasını iterek
kimchi satardı.
Biberden elleri yanardı.
Yeter.
Hangi aile acı çekmedi ki?
Doğruyu söyle.
Yaşlılar acı çekmekten bahsedince
bezdirici olmuyor mu?
Amaç bu değil mi?
Bize sıkıntı çektirmek?
Çocuklarını düşün. Teklifi kabul et.
Hiç okula gittin mi?
Okuma yazman var mı?
Babam gitmem için çabaladı
ama annem anlamsız görüyordu.
Yazık.
Doğru becerilerle
buradan gidebilirdin.
Onu neden isteyeyim ki?
Burası doğduğum yer, anne babamın evi.
Peki, istediğin hayat bu mu?
Söylediklerimden bu kadar alınacağını düşünmemiştim.
Fakir ve cahil olduğumu biliyorum.
Bende senin ve Jiyun'un sahip olduğu güzel şeyler hiç olmayacak
ama bu, sana bana gülme hakkını vermez.
Buna izin vermem.
Burada olmamalıyım.
Hadi ama.
Sadece hayallerin var mı diye soruyorum.
Eskiden ben de senin kadar fakirdim.
Hatta daha fakir,
istersen inanma…
…ama o zaman bile hayallerim vardı
ve kimsenin bunları elimden almasına izin vermedim.
Burada, Yeongdo'dayız.
Burası da Japonya.
Osaka burası.
Orada yaşıyorum.
Orada her şey var.
Amerika'dan gelen en tatlı portakallar.
Tayvan'dan muz.
Fransa'nın en güzel şekerleri.
Neredeyse her evde elektrik
ve kış için elektrikli ısıtıcılar var.
Elektrikli trenler şehrin her yerine gidiyor
ve geceleri ışıkların yanması
çok olağan dışı yansımalara neden oluyor.
Gerçekten şaşılası bir şey.
Düşün, Osaka'da tüm bunlar varsa
dünyanın geri kalanı neler sunuyordur?
Mançurya.
Çin.
Avrupa
ve dünyanın diğer ucunda…
…Amerika.
Oraya bir kez gittim.
Nasıl bir yerdi?
Her şey ve hiçbir şey.
Ne görüyorsun?
Burası Japonya mı dedin?
Bu da biz miyiz?
İlginç.
Ne ilginç?
Sanırım,
hep bizden çok daha büyük olduklarını hayal etmiştim.
Yutmaya hazır koca bir ağız gibi.
Ama bu sana ne anlatıyor?
Kaderimiz bu olmak zorunda değil.
Onları yenebiliriz.
Sunja,
tekrar gelmek isterim.
Sen çamaşır yıkarken.
Gelebilir miyim?
Bugün tadı farklıydı.
Acıydı.
Geçen gün Jiyun'den bahsettin.
Neden?
Bahsetmemeliydim.
Sahip olmadığım şeyler için onu suçlamam doğru değil.
Neden?
Hiçbirini kendi kazanmadı
ama Jiyun ve ailesi yakında acı bir uyanış yaşayacak.
Neden öyle diyorsun?
Babasının mülklerinin büyük bir vergi borcu var.
Yani arazilerine el konması an meselesi.
Kimse sahip olduklarına el konmasını hak etmez.
Sen de diğerleri kadar aptalca konuşuyorsun.
Hiç sadakat duygun yok mu?
Yok.
Senin de olmamalı.
İnsanlar her yerde yoz.
O zaman
madem yuvan artık Japonya
neden buradasın?
Gençliğimde hiçbir şeyim yoktu.
Artık başarılı olunca geri gelip…
…arkamda bıraktığım gölge hâlâ burada mı…
görmek istedim.
Aptalca belki.
Peki, hâlâ burada mıymış, şu gölgen?
Ne yapıyorsun?
Çocukluğumda
babamla sadece birer takım giysimiz vardı.
Onları her gece yıkar, kurusunlar diye asardım.
Sabahları nemliyken giymemiz gerekirdi.
Bir keresinde aklıma
çabuk kurusunlar diye ateşin yanına asmak gibi
harika bir fikir geldi.
Dikkatimi akşam yemeği yapmaya verdim.
Hâlâ net olarak hatırlıyorum.
Tencerenin dibi tutmasın diye arpayı sürekli karıştırmalısın
ama karıştırırken burnuma bir koku geldi.
Dışarı koştuğumda
babamın kolunda
şu kadar bir delik gördüm.
Yanıp delinmişti.
O gece ağır azar işittim.
Baban şimdi nerede?
Öldü.
Uzun zaman önce unutuldu.
Dünyada nasıl bu kadar çok yağmur var
ve neden tamamı Yeongdo'ya düşmek zorunda?
Neden Seul'e değil?
Ya da Japonya'ya?
Ya da Çin'e?
Sunja!
Gel, bize yardım et.
Neyin var senin?
Kızınız bulunmak istemiyor,
yoksa size bir şeyler söyleyebilirdim.
Yeni bir şey yok mu yani?
Ama bir şeyler olmalı.
Herhangi bir şey!
Size faydalı hiçbir şey yok.
Yani ortadan kayboldu ve hepsi bu mu?
Etsuko, arabamda beni bekle.
Ben ödemeyi hallederim.
Hiçbir şey beklememeliydim, biliyorum ama paramız boşa gidiyor.
Onu bana bırak.
Yardımınız için sağ olun.
Evet,
ne biliyorsun?
Gün batımında
İmparator gelenek uyarınca anne babasının yanına defnedildi.
Naaşı bazı kişisel eşyalarıyla birlikte üç tabutta yatıyor.
En son sekiz ay önce Tokyo'da görülmüş.
Ne?
Bu da ne demek?
Şey…
…bir banyo evinde çalışıyormuş.
Çok müşterisi varmış.
Evet?
Alo?
Şimdi sesini duymak çok garip.
Hana, gerçekten sen misin?
Sesimi unuttun mu gerçekten?
Hem aksanına ne oldu?
Özledim seni Hana.
Bırak dalga geçmeyi.
Bahse varım şu ana dek beni düşünmemişsindir bile.
Bu doğru değil.
Yağmurun tek iyi tarafı.
Orman mantar dolu olur.
Şimdi mi?
Neden olmasın?
Annen çorba yapsın diye eve götürürsün.
Ama çamaşır.
Şu anda iki kişiyiz.
Yarısında ben taşırım.
Numaramı nasıl buldun?
Herkes beni hafife alıyor.
Sen bile.
Nerelerdeydin?
Ne sıkıcı sorular.
Onun yerine hâlâ güzel misin diye sor.
Hâlâ güzel misin?
Gözlerimi kapatırsam
bazen ikimizi görebiliyorum hâlâ.
Ne kadar da umut doluyduk, değil mi?
Çocuktuk.
Hayır, bu doğru değil.
Akıllıydık ve özgürdük.
Nerede olduğunu söyle lütfen.
Söylesem bile bana nasıl ulaşacağını bilemezsin.
Seni bulacağım.
O karanlığın içindeyim Solomon.
O kadar uzun zamandır oradayım ki çıkış yolunu nasıl bulurum, bilmiyorum.
Sen bile
beni bulamazsın.
Etsuko-san seni arıyor.
Ona hiçbir şey söyleme.
Söylersen, yemin ederim, bir daha aramam.
Ama hâlâ seni hayal ediyor.
Kapatırım! Ciddiyim.
Neden gittin? Bizi neden terk ettin?
Benim seçimim değildi, bunu biliyorsun!
Gitmek istemedim.
Sizi bırakmak istemedim!
Ama gittiğin iyi oldu.
Artık tam Amerikalılar gibi konuşuyorsun
ve o kadın, yanındaki,
ondan hoşlanıyorsun, değil mi?
Ama öyle kızlardan nefret ederim.
Şu anda beni mi izliyorsun?
Hayır, şu anda değil.
Uykum geldi.
Bekle!
Sana söylemem gereken çok şey var.
Başkasına anlatamayacağım şeyler.
Hâlâ bana ihtiyacın olduğunu duymak güzel.
Şimdi daha iyiyim.
Neredesin?
Tekrar ararım.
Ne zaman?
Arayabildiğimde.
Hana?
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü