ஜப்பானிய வசனம் நீலத்திலும், கொரிய வசனம் மஞ்சளிலும் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளது
(கொரிய மொழியில்) அவனது பெயர் கோ ஹான்சு.
அவன் கொலை குற்றம் செய்ததாகக் கூட சொல்கிறார்கள்.
ஜப்பானில் பெரும் சக்திவாய்ந்த ஒருவருக்காக அவன் இந்த வேலைகளை செய்கிறான்.
இப்படிப்பட்ட விஷயங்களைக் கேட்கும்போது அவன் இப்போது அவர்களில் ஒருவனாக
இருப்பானோ என்று உனக்கு வியப்பாக உள்ளது தானே?
அல்லது இன்னும் நம்மில் ஒருவன்தானா?
அதைப் பற்றியெல்லாம் யாருக்குத் தெரியும். எனக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் அவனது விலைகள் நியாயமானவை.
அவன் தொந்தரவு செய்வதில்லை, அதோடு பொறுமையற்றவன்.
அவன் ஒரு சட்டையை ஒரு முறைக்கு மேல்
அணிந்ததில்லை என்று அவனுக்காக சமைக்கும் பெண் கூறினாள்.
அவன் ஒருமுறை பயன்படுத்திவிட்டு தூக்கி எறிந்துவிடுவான்.
கற்பனை செய்ய முடிகிறதா? அவன் யாரென்று நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறான்?
வாழ்க்கையும் உலகமும் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட விதம் குறித்து அவனுக்குத் தெரியும்.
இரண்டு முறை என் அப்பாவுக்கு அஞ்சலி செலுத்த வந்திருக்கிறார்.
அவர்களுக்கு ஒருவரையொருவரை மிகவும் பிடிக்கும்.
ஆனால், ஜியுன், அவன் இங்கேயே தங்கிவிடுவான் என்று உன் அப்பா நினைத்தாரா?
அல்லது ஒசாகாவிற்கு திரும்புவான் என்றா?
ஒருவேளை இங்கு சொந்த வீடு இருப்பதால்…
அவர் இங்கேயே தங்கலாம்.
இருப்பார் என்று தான் நினைக்கிறேன்.
-அமைதி! -ஆனால் அப்பா. ஒரு முழம். அதுதான் விதி.
என்னுடைய முன்கையின் நீளம்!
கைக்குழந்தையின் கையால் எனது
விலையை நிர்ணயிப்பேன் என்று நினைக்கிறாயா?
சார், தயவுசெய்து.
இதில் தலையிடாமல் இரு.
உன் மகன் இந்த அவமதிப்புக்கு பொறுப்பேற்க வேண்டும்.
உனக்கு வேண்டுமென்றால், உன் முன்கைகளை நான் நீட்டிக் காட்டுகிறேன்.
நான் இதை வாங்கிக்கொள்கிறேன்.
20 மீன்களுக்கு ஐந்து யென்கள்.
என் செய்நன்றி.
அவற்றை வீசிவிடு.
திரு. கோ ஹான்சு!
மின் ஜின் லீ எழுதிய புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது
டோக்கியோ
(ஜப்பானிய மொழியில்) எல்லோரும் சந்தோஷமாக இருக்கிறீர்களா?
மணமகன் மற்றும் மணமகளின் பெற்றோரை இப்போதுதான் பார்த்தேன்.
கல்யாண ஜோடிகளுக்கு எங்கிருந்து அழகான தோற்றம் வந்ததென்று இப்போது தெரிகிறது.
நான் தோற்பதை எல்லோரும் பார்க்க விரும்புகிறார்கள்.
அது உண்மையில்லை. எப்போதும் எல்லோரையும் தவறாகவே நினைக்காதே.
முயற்சிக்கிறேன்.
நீ அமெரிக்காவில் இருந்ததால் இந்த நாடு பெரிதும் மாறிவிட்டது.
பலர் மிக விரைவாக நிறைய பணம் சம்பாதிக்கிறார்கள்.
சில வருடங்களுக்கு முன் பெயர் தெரியாமல் இருந்தவர்கள்.
ஒருவேளை இந்த நாட்டிற்கு அவர்கள் தேவைப்படலாம்.
பச்சிங்கோ மனிதரின் மகன் போலவா?
நகைச்சுவை செய்தேன்! நீயும் நானும் நீண்ட கால நண்பர்கள்.
நாம் சிறுவர்களாக இருந்தபோது நீ சொன்னது எனக்கு நினைவிருக்கிறது.
என்ன அது?
கொரியர்கள் நாய்களால் வளர்க்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்
என்று உன் தந்தை சொன்னதாக நீ சொன்னாய்.
உன்னைப் போல சாப்பிடுவதற்கு பதிலாக நாங்கள் ஏன் நாய்களைப் போல
பாத்திரங்களுக்குள் எங்கள் தலையை விட வேண்டும்?
-நான் அவ்வளவு மோசமானதை சொன்னேனா? -ஆம்.
நாம் அப்போது குழந்தைகளாக இருந்தோம்.
நான் என் அப்பாவை தவறாக புரிந்துகொண்டேன்.
எப்படியோ, திரு. அபேவுடன் கோல்டனை இணைந்ததில் உங்களின் புத்திசாலித்தனம் தெரிகிறது.
அவர் இங்கே சிறந்த கட்டிடத்துறையாளர். அவருக்கு செல்வாக்கு இருக்கிறது.
அவரது மகளின் திருமணத்தில் நிதியமைச்சகத்தின்
பாதிப் பேர் கலந்துகொள்கிறார்கள். அது உதவும்.
உண்மை, இங்கே நம்மில் பலர் இருக்கிறோம்.
ஆனால் கவலைப்படாதே. இது போன்ற ஒரு டை மூலம், நீ சரியாக கலந்துவிடுவாய்.
நான் யூகிக்கிறேன்.
அர்மானி.
ஹெர்மிஸ். பார், நீ வசதியானவன் தான்.
திரு. அபே உங்களைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறார் என்பதைப் பார்க்க சுவாரஸ்யமாக இருக்கும்.
நடனம், மேலும் நடனம்
ஒன்று, இரண்டு, மூன்று, சிரியுங்கள்!
நெருக்கமாக, தயவுசெய்து.
நீ வெளியேறியபோது சிறுவனாக இருந்தாய், அல்லவா?
எனக்கு 14 வயது.
நீயும் அமெரிக்காவில் இருந்ததாக கேள்விப்பட்டேன்.
ஆம், கேம்பிரிட்ஜில்.
ஹார்வர்ட்.
தொழில் நிர்வாகப் பள்ளி.
அதோடு ஹார்வர்ட் தொழில் நிர்வாகப் பள்ளி எப்படி இருந்தது?
அமெரிக்கர்களின் மனநிலையில் அது ஒரு நல்ல கல்வியாக இருந்தது.
எந்த வகையில்?
அமெரிக்கர்களுக்கு விளையாட்டுகளை பிடிக்கும்.
எல்லாமே ஒன்றாக மாறிவிடும்.
எனவே நான் யாரை சந்திக்கும் போதும், பெரும்பாலும் ஆண்களை,
"நான் எந்த ஆசிய நாட்டை சேர்ந்தவள்" என்பதை
யூகிக்கும் விளையாட்டை விளையாட விரும்புவார்கள்?
நல்ல விளையாட்டு. எப்பொழுதும் சீனர்கள் தான் முதலில் செய்வார்கள்.
நல்லவேளையாக ஜப்பானியர்கள் இரண்டாவதாக வருவார்கள்.
குறைந்த பட்சம் இரண்டு நாடுகளை கடந்து செல்ல வேண்டும்.
கொரியா முதல் நான்கிற்குள் வந்தால் நான் அதிர்ஷ்டசாலி.
நல்ல மனநிலையில் இல்லையென்றால், ஜப்பான் என்றதுமே தலையசைத்துவிடுவேன்.
இது முற்றிலும் துல்லியமற்றது கிடையாது, இல்லையா?
இல்லை. துல்லையமற்றது இல்லை.
-திரு. டாம்! -திரு. அபே!
உங்கள் மருமகன் நன்றாக சம்பாதிப்பவராக இருக்கிறார். நீங்கள் அதிர்ஷ்டசாலி!
என் மகளின் பொருட்டு, நான் நம்புகிறேன்.
அணியின் புதிய உறுப்பினரை உங்களுக்கு அறிமுகம் செய்கிறேன்.
இது திரு. பேக், நம் நியூ யார்க் அலுவலகத்திலிருந்து.
என்னை அழைத்ததற்கு நன்றி. இது எனக்கு கெளரவம்.
உங்கள் இரத்த வகை என்ன?
என்னுடையது O வகை.
சரி. அப்படியென்றால் நம்பிக்கை மிக்கவர்.
இந்த உலகில், உயிர்வாழ்வதற்கான உள்ளுணர்வு.
அது எப்படி உதவுகிறது என்று பார்ப்போம்.
விருந்தை அனுபவியுங்கள்.
ஹேய். எதைப் பற்றி பேசுகிறார்கள்?
என் விசுவாசம் குறித்து அவர் கவலைப்படுகிறார் என்று நினைக்கிறேன்.
சரி. கொரியா மற்றும் ஜப்பான் இடையேயான வர்த்தக மற்றும் அரசியல் தகராறு.
மக்களால் ஏன் அதைக் கடக்க முடியவில்லை, தெரியுமா?
அது இறந்தகாலம். முடிந்துபோனது.
என்னைப் பற்றி திரு. அபே கவலைப்பட தேவையில்லை என நீங்கள் அவருக்கு நம்பிக்கை அளிக்கலாம்.
என் விஸ்வாசம் ஷிஃப்லிஸ் உடன் இருக்கிறது.
ஏனென்றால் அவர்கள்தான் சம்பளம் தருகிறார்கள்.
ஒசாகா
கியுங்கீ, எழுந்திரு.
அண்ணி, இரவு உணவுக்கான நேரம்.
சாலமன் எங்கே?
டோக்கியோவில், நினைவிருக்கிறதா? பெரிய ஒப்பந்தத்தில் வேலை செய்கிறான்.
சுன்ஜா. நமக்கு எப்போதும் தெரியும், இல்லையா?
அவன்தான் அதை செய்து முடிக்கக் கூடியவன்.
அவன் நல்ல பையன்.
இப்போது நாம் சாப்பிடலாம்.
என்னை கவனித்துக்கொள்வதில் சலிப்படைய வில்லையா?
அப்படியெல்லாம் எதுவும் இல்லை.
உனக்கு பிடித்த உணவு செய்திருக்கிறேன்.
நீ வெறும் வயிற்றில் மருத்து எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது.
சாப்பிடு. இத்துடன் போதும்.
சுன்ஜா,
எனக்கு மருந்து வேண்டாம்.
என்ன பேச்சு இது?
டாக்டர் சொன்னதை கேட்டாயே.
நீ நோயை எதிர்த்து போராட வேண்டும்.
சுன்ஜா, நாம் நீண்ட காலமாக போராடியது போதாதா?
நீ முட்டாள்தனமாக பேசுகிறாய்.
இது எப்படி நடந்தது?
எப்படி இவ்வளவு சீக்கிரம் காலம் போனது?
நீ இன்னும் பல ஆண்டுகள் வாழ்வாய்.
அப்படிச் சொல்லாதே.
நீ என்ன நடந்தாலும் நேர்மையாகவே பேசுவாய்.
எவ்வளவு வேதனையாக இருந்தாலும் நீ உண்மையைச் சொல்வாய்.
இப்போது மீண்டும் அந்த முகங்களைப் பார்க்கிறேன்,
என் கனவுகளில்.
நாம் மறக்க முயற்சித்த எல்லா முகங்களையும்.
ஒருவேளை நான் மரணத்தின் அருகில் இருப்பதால் இருக்கலாம்,
ஆனால் நான் அவர்கள் எல்லோரையும் நினைவில் கொள்ள விரும்புகிறேன்.
அவர்களின் பெயர்களை,
அவர்களின் முகங்களை…
நான் கடைசியாக ஒரு முறை திரும்பிச் செல்ல முடிந்தால்.
ஆனால், சுன்ஜா,
உண்மையைச் சொல்.
அந்த மனிதர்,
அவரைப் பற்றி நீ நிஜமாகவே யோசிக்கவில்லையா?
அல்லது நீ வித்தியாசமாக தேர்வு செய்திருந்தால் உன் வாழ்க்கை
எப்படி இருந்திருக்கும் என்று வியந்ததில்லையா?
நீ ஒரு முட்டாள், உனக்குத் தெரியுமா?
என்னால் உன்னையும் உன் குடும்பத்தையும் கடலில் தள்ள முடியும்.
சார், இவன் எந்த தவறும் செய்யவில்லை.
இவன் எனக்கு இதை விற்கவில்லை.
அதை நானே என் கண்களால் பார்த்தேன்.
என்னிடம் கூடுதல் பழங்கள் இருந்தன. அதை பண்டம் மாற்றிக்கொண்டோம்.
நான் இவளது பணத்தை வாங்கவில்லை.
இவனைக் குறை சொல்லாதீர்கள். இவன் எந்த தவறும் செய்யவில்லை.
சொல்,
நாங்கள் ஏன் சிறிய மீன்களை விற்பதில்லை?
முட்டையிடுவதற்கு முன்பே நாம் அவற்றைப் பிடித்தால்,
நமக்கு வருமானம் குறைந்துவிடும்.
நம்மிடம் ஒருபோதும் போதுமான மீன்கள் இருக்காது,
அதோடு மீதமுள்ளவற்றுக்காக நமக்குள் சண்டை வரும்.
ஆனால் நாம் ஏற்கனவே அதைச் செய்கிறோம் தானே?
போ.
சுன்ஜா, ஏன் இவ்வளவு தாமதம்?
நாங்கள் கவலைப்பட்டோம்.
ஏன்? ஏதாவது நடந்ததா, டோங்கி?
இல்லை.
திருமதி. கிம்.
இந்த முறை அது உண்மை தான்.
திரு. ரீ அதை நேரில் பார்த்திருக்கிறார்.
நீங்கள் புரளி பேசியது போதுமா?
இப்போது நீங்கள் கொஞ்சம் வேலை செய்து முடிக்கலாம்.
நான் வேண்டுமென்றே சோம்பலாக இல்லை.
திருமதி. கிம், நகரத்தில் இருக்கும் ஜப்பானியக்
குழந்தைகள் இன்னும் வெள்ளை ஆடை அணியத்
துணியும் கொரியப் பெண்கள் மீது சேற்றையும் மலத்தையும்
வீசிய கதைகளை சொல்லி அவள் மனதை கெடுத்துவிட்டார்.
நான் அப்படி எதுவும் பார்க்கவில்லை.
அவள் எப்படி புரளி பேசுவாள் என்று உனக்குத் தெரியும்.
ஆனால்… சுன்ஜா, பாதுகாப்பிற்காக, நீ தனியாக செல்வதை நான் விரும்பவில்லை.
ஒருவேளை டோங்கி அல்லது போக்கியை உடன் அழைத்து செல்கிறாயா?
என்ன சொல்கிறீர்கள்.
என்னுடைய ஒன்பதாவது வயது முதல் தனியாகத்தான் செல்கிறேன்.
-இருந்தாலும்… -இங்கே நமக்கு நிறைய வேலைகள் இருக்கின்றன.
உங்களுக்கு உதவத்தான் போக்கியையும் டோங்கியையும் வேலைக்கு வைத்தீர்கள்.
திருமதி. கிம் கற்பனை கதைகளை உருவாக்க விரும்பும் ஒரு முட்டாள்.
நீ எப்படி பேசுகிறாய் பார். இதனால் உனக்கு சிக்கல் வரப்போகிறது.
திருமதி. கிம் சொன்னபடி,
புதிய மாவட்ட மீன் தரகர் மிகவும் அழகானவராம்.
சுன்ஜா, நீ அவரை பார்த்திருக்கிறாயா?
என்ன வம்பு இது! அவர் அவ்வளவு கவனம் பெரும் அளவுக்கு இல்லை.
கடந்த மூன்று ஆண்டுகளாக என்னை முள்ளாக குத்துவது.
கட்டுமானக் குழு ஏற்கனவே அவர்களைச் சுற்றியுள்ள நிலத்தைத் தோண்ட தொடங்கிவிட்டனர்.
திரு. அபே என்னை தீவிரமாக கண்காணிக்கிறார்.
அவர் எப்போது விற்கப் போகிறார் என்பதை தெரிந்துகொள்ள
என்னை மேலதிகாரிகள் தினமும் அழைப்பதை சொல்ல வேண்டாம்.
நாங்கள் சந்தை மதிப்பை விட அதிகமாக மூன்று சலுகைகளை செய்துள்ளோம்.
எங்களின் முதல் சலுகை 295 மில்லியன் யென்…
நன்றி, விரிவாக படித்தேன். முழு விவரமும் தெரியும்.
-ஹென் குங்கே. -ஹான் கும்ஜா.
அவர் 1929 இல் கொரியாவிலிருந்து ஜப்பானுக்கு குடிபெயர்ந்தார்.
அவரும் அவருடைய குடும்பமும் போருக்குப் பிறகு டோக்கியோவில் குடியேறினர்.
குடும்பத்தின் பிழைப்பாதாரமாக இருந்தார், சலவை தொழிலை நடந்திவந்தார்.
1955 இல், அந்த குடும்பம் 4,000 யென்களுக்கு நிலத்தை வாங்கியது.
அந்த மதிப்பிற்கு இந்த நாட்களில் நல்ல சாப்பாடு கூட கிடைக்காது.
இது பணம் பற்றியது அல்ல. அவருக்கு.
கண்டிப்பாக இது பணம் பற்றியது தான் நவோமி. இது எப்போதும்…
நீ கொஞ்சம் விளக்குகிறாயா?
நீங்கள் எல்லாம் முழுமையாக அறிந்திருப்பதாலும், என் உதவி தேவையில்லை என்பதாலும்,
நான் என் வேலையை பார்க்கிறேன்.
இது சிக்கலானது.
-தெரியும். -ஆம்.
ஒப்பந்தத்தில் கவனம் செலுத்து. முடித்து காட்டு.
முழுமூச்சாக இறங்கியிருக்கிறேன்.
பேரரசரின் இறுதிச் சடங்கில் கலந்துகொள்ள 200,000 பேர்
மோசமான் வானிலையை துணிச்சலுடன் எதிர்கொண்டனர்.
இளைஞர்களும் முதியவர்களும் அஞ்சலி செலுத்தி…
என்னை ஒருமுறை திட்டினீர்கள்.
-ஆய்வாளராக எனது முதல் ஆண்டில். -அது நியாமானதா?
…பேரரசருக்கு விடைகொடுத்தனர்.
-ஆம், அது எனக்கு தேவைதான். -நீ அதை ஒப்புக்கொண்டது நல்லது.
அப்போது என்னுடன் பணியாற்றிவர்களுக்கு நீங்கள் அபிமானத்துக்குரியவர்.
அது பழைய கதை.
அந்த அர்த்தத்தில் சொல்லவில்லை.
சரி, பரவாயில்லை.
பேச்சு எப்படி போகுமென்று தெரியும்.
மிகப்பெரிய ஒப்பந்தத்தை செய்தது யார்? மிகப்பெரிய இழப்பை ஏற்படுத்தியது யார்?
மேலதிகாரியாக பதவி உயர்வு பெற்றது யார்?
ஒப்புக்கொள்கிறேன், நானே அப்படி அதிகம் பேசியிருக்கிறேன்.
அது முடிந்துபோன விஷயம்.
இந்த நிலைக்கு எப்படி வந்தேன் என தெரிய வேண்டுமா? என்ன நடந்தது என்று?
ஆம். நான் ஆவலாக இருக்கிறேன்.
எனக்கு திருமணமானது.
இரண்டு குழந்தைகள் பிறந்தனர்.
நகரத்திலும், கிராமத்திலும் ஒரு இடத்தை வாங்கியிருக்கிறேன்.
என் சம்பளத் தொகையை பார்த்து உணரும் முன்பே
இது ஒன்றும் விளையாட்டல்ல என்பதை உணர்ந்தேன்.
உயிர் பிழைப்பது போல் உணர்ந்தேன்.
எனவே…
சில தவறான முடிவுகளை எடுத்ததால்…
பணத்தை இழக்க தொடங்கினேன்.
பதற்றமாகி, மேலும் சில தவறான முடிவுகளை எடுத்தேன்.
அதோடு இவையனைத்தும் நடக்கும்போது,
பிரின்ஸ்டனில் பட்டம் பெற்ற என் மனைவி, வாழ்வில் ஒரு நாள் கூட வேலை செய்ததில்லை,
நான் வீட்டில் இருப்பதில்லை என்று புகார் செய்ய தொடங்கினாள்.
நான் அங்கிருந்தாலும், என் மனம் இருக்காது.
எனவே ஒருநாள் காலையில்,
49 நிமிடங்கள் பயணித்து வேலைக்கு வர என் காரில் ஏறினேன்,
கண்களில் சொட்டு மருந்து போட்டுக்கொண்டு,
அவள் என்னை விவாகரத்து செய்வதாக செய்தி அனுப்பினாள்.
நான் வீட்டிற்கு வந்ததும் பேசலாம் என்றேன்,
பேசுவதற்கு எதுவுமில்லை என்று சொல்லிவிட்டாள்.
பத்து வருட திருமண வாழ்க்கையை எப்படி உன்னால் நிராகரிக்க முடிகிறது என்ற கேட்டேன்.
அவளது தலைமுடி கருப்பு நிறத்திலிருந்து பொன்னிறமாக மாறியதை
நான் ஏன் கவனிக்கவில்லை என்று கேட்டாள்.
ஆம், என் திருமண வாழ்க்கை பாழாகிவிட்டது.
பிறகு என் தொழில் வாழ்க்கை. எனவே, நான் இங்கிருக்கிறேன்.
நீ என்ன நினைக்கிறாய், நாயகனா வில்லனா?
இறுதியில் ஜப்பான் அமெரிக்கனான என்னை
இங்கே வரவழைத்துவிட்டதா இல்லையா?
உண்மையை சொன்னால், இந்த கேள்வியில் எனக்கு ஆர்வம் இல்லை.
நீ என்னோடு விளையாடுகிறாயா? நாம் பேசுவது உன் சம்பளத்தைப் பற்றி சாலமன்.
எனவே ஜப்பானியர்கள் டாலர்களை வாங்குகிறார்கள்,
அமெரிக்கர்கள் டச்சு மார்க்குகளை,
ஜெர்மனியர்கள் ஸ்டெர்லிங்கை பதுக்கி வைத்திருக்கிறார்கள், அப்படியே தொடரும்.
தனிப்பட்ட பண அமைப்பு பொருத்தமற்றதாக மாறும் அளவுக்கு
உலகம் முழுவதும் பணம் வேகமாக நகர்கிறது.
-இதை நிதி பிரிவில் சொல். -நாடுகளே பொருத்தமற்றதாகிவிடும்.
நீ என்ன பேசுகிறாய்?
முக்கியமானது என்னவென்றால், உண்மையில்,
இறுதியில் தவிர்க்க முடியாத இழப்பு எப்படியோ நடக்காமல் இருப்பதுதான்.
அதற்காகத்தான் நீ இங்கிருக்கிறாயா?
தவிர்க்க முடியாததை தடுக்க?
இயந்திரங்களை வைத்து இதைச் செய்கிறீர்களா?
நான் இல்லை. இனி கிடையாது.
இரவில் பணியாற்றும் நபர் ஒருவன் இருக்கிறான்.
ஆனால் இது சரியா?
திரு. கோட்டோ உண்மையை சொன்னபோது இதே விஷயத்தை நானும் கேட்டேன்.
நானும் உன் வயதை கடந்து வந்தவன்தான்.
ஆணிகளை சரிசெய்வேன்.
எல்லோரும் இதைச் செய்கிறார்கள்.
நீ மட்டும் முட்டாளாக இருக்க முடியாது.
பெரும்பாலானோர் கைப்பிடியை சரியாக திருப்பினால், வென்றுவிடலாம் என நினைக்கிறார்கள்.
ஆனால் அதன் விளைவுகளை அவர்களால் கட்டுப்படுத்த முடியாது. நிஜமாக முடியாது.
நம்மாலும் முடியாது.
ஆணிகளை சரிசெய்வது பிரச்சினைகளை சரி செய்யாது. நாம் அதைச் செய்வதில்லை.
நாம் அவர்களை ஊக்குவிப்போம். அவ்வளவுதான் இதெல்லாம்.
ஆனால் "பேராசை கூடாது," அதைத்தான் கோட்டோ அடிக்கடி சொல்வார்.
அவர்கள் தோற்கும்போது, அவர்களின் துயரத்தை உணர வேண்டும்.
அவர்கள் வெல்லும் போது, அவர்களின் சந்தோஷத்தை உணர வேண்டும்.
நீ எப்படி செய்திருக்கிறாய் என்று பார்ப்போம்.
வரவேற்கிறேன்!
நியூ கிராண்ட் வேகாஸ்
திரு. பாண்டோ, என்னிடம் கடன் ஆவணங்கள் இருக்கின்றன.
நான் அதைப் பார்க்க வேண்டும்.
தயவுசெய்து எல்லா தொகையையும் சரிபாருங்கள்.
நான்கு பில்லியன் யென். எல்லாம் சரியாக இருக்கிறது.
இதை உடனே வங்கிக்கு அனுப்பி வைக்கிறேன்.
கடன் பெறுவதில் ஏதாவது பிரச்சினைகளை எதிர்பார்க்கிறீர்களா?
இல்லவே இல்லை.
நீங்கள் ஒரு சில வாரங்களில் கட்ட ஆரம்பிக்கலாம்.
வாழ்த்துகள்.
மிக்க நன்றி.
எனவே இது…
இங்கே இருக்கும் இந்த சிறிய நிலம்…
ஒரு பில்லியன்.
நீ என்னை கேலி செய்கிறாயா?
அவர் மூன்று சலுகைகளை நிராகரித்தார். விளையாட்டு போதும்.
அவரால் மறுக்க முடியாத ஒரு வாய்ப்பைக் கொடு.
ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, உனக்குள் இருக்கும் வணிகர் தயங்கியிருக்க மாட்டான்.
அது உண்மை என உனக்கே தெரியும்.
ஆம். சரி. சரி, ஆம்.
பொறு. நாம் அவரிடம் பேசப் போவதில்லையா?
ஆம், ஆனால் உன்னோடு உள்ளே போகமாட்டேன்.
சுன்ஜா. சுன்ஜா!
மேடம், இன்று என்னிடம் போதுமான பணம் இல்லை.
இது அவரிடமிருந்து வந்த பரிசு.
யாரிடமிருந்து?
புதிய மாவட்ட மீன் தரகரிடம் இருந்து.
எல்லா பெண்களையும் மயக்கியவர்.
எனக்கும் ஆச்சரியமாக இருந்தது.
ஜப்பானைப் பற்றி எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் அதை இங்கே செய்ய…
மிகவும் வெட்கமற்றது.
-உன்னை போன்ற ஒரு நல்ல பெண்ணுக்கு. -மேடம், வார்த்தைகளில் கவனம் வையுங்கள்.
இந்த மனிதரை எனக்குத் தெரியாது.
அவர் எனக்கு சொந்தமில்லை.
இந்தப் பரிசை என்னால் ஏற்க முடியாது.
டோக்கியோவில் விளையாட்டைப் பார்க்க எதையும் செய்வேன்.
பேப் ரூத் என்ற அற்புதமான வீரர் இருக்கிறார்!
-இப்படி ஒருவரைப் பற்றி கேள்விப்பட்டதே இல்லை. -ஏனென்றால் உனக்கு எதுவும் தெரியாது.
ஹேய். எங்கு செல்கிறாய்? அதிக சுமை இருப்பது போல தெரிகிறது.
அழகாக இருக்கிறாய்.
நான் ஏன் உதவக்கூடாது?
மன்னிக்கவும், எனக்குப் புரியவில்லை. நான் படகைப் பிடிக்க வேண்டும்.
அதைக் கேளுங்கள். அவர்களின் மொழி கூட வெறுப்பாக இருக்கிறது.
அந்த பைகளில் என்ன இருக்கிறது?
என் அம்மா கவலைப்படுவார். நான் போக வேண்டும்.
நிறுத்துங்கள்!
இப்போது புரிகிறது. இதை உண்பதால்தான் நாற்றம் வீசுகிறது.
நம் நாய்கள் கூட இதை சாப்பிடாது.
யார் பந்தயம் கட்ட விரும்புகிறார்கள்?
இவையா அல்லது அவளுடையதா? எது பெரியது?
பார்த்துவிடலாம்.
என்ன செய்கிறீர்கள்? நிறுத்துங்கள்!
-ஹேய், நீ என்ன செய்கிறாய்? -அவளை விடுங்கள்!
நிறுத்துங்கள்!
யாராவது உதவுங்கள்! உதவி!
நிறுத்துங்கள்! தயவுசெய்து வேண்டாம்!
என்னை விடுங்கள்!
பொறுக்கிகளா.
நீ சாக வேண்டுமா?
இருவரும் இங்கே இறக்க நேரிட்டால்,
உங்களுக்காக யாரும் வருத்தப்பட மாட்டார்கள்.
சீக்கிரம். மன்னிப்பு கேளுங்கள்.
என்ன நடக்கும் என உங்களுக்கே தெரியும்.
தலையைக் குனி.
தயவுசெய்து எங்களை மன்னியுங்கள்.
நாங்கள் எதற்கும் பிரயோசனமற்றவர்கள்!
தயவுசெய்து வீட்டிற்கு செல்ல விடுங்கள்.
எங்களை மன்னித்து விடுங்கள்!
உனக்கு திருப்தி இல்லை என்றால் சொல்.
நீ திருப்தியடையும் வரை இவர்களை பணிய வைக்கிறேன்.
ஓடுங்கள்.
மீண்டும் தொந்தரவு செய்ய மாட்டார்கள்.
அந்தப் பையன்களிடம் என்ன சொன்னீர்கள்?
உன்னை மீண்டும் தொந்தரவு செய்தால் அவர்கள் கொன்று
உடல்களை நாய்களுக்கு உணவாக்கிவிடுவேன் என்றேன்.
உன் மனதை அமைதிப்படுத்தவே இதைச் சொல்கிறேன்.
இந்த நாடு எவ்வளவு அழகானது, எவ்வளவு நெகிழ்வானது,
வலுவானது என்பதை
நான் மறந்தேவிட்டேன்.
நீங்கள் போய் எவ்வளவு காலமானது?
பதினான்கு ஆண்டுகள்.
இங்கிருந்ததை விட அங்குதான் அதிமாக இருந்தேன்.
கவலைப்படாதே, உன்னை காயப்படுத்த மாட்டேன்.
இந்த சட்டையை தூக்கி எரிந்துவிடுவீர்களா?
ஏன் அப்படி செய்வேன்?
நீ ஒரு வித்தியாசமான பெண்.
நான் ஒன்றும் மனிதர்களை நாய்களுக்கு உணவாக்குவேன் என்று பேசவில்லை.
நாளை குளத்துக்கு கொண்டு வாருங்கள். மதிய உணவுக்கு முன் துவைத்து விடுவேன்.
பாட்டி,
தொந்தரவு செய்ததற்கு வருந்துகிறேன், ஆனால் பேசலாம் என்று எதிர்பார்த்தேன்.
நீ என்ன விற்கிறாய்?
நான் வாங்குகிறேன்.
அந்த வஞ்சகர்கள் நம்பிக்கை இழந்திருக்க வேண்டும்.
உன்னை கண்டுபிடிக்க அவர்கள் எங்கு சென்றார்கள்?
நான்தான் அவர்களிடம் சென்றேன்.
நீ ஏன் அப்படி செய்தாய்?
நீங்கள் பிடிவாதமாக இருக்கிறீர்கள், அதை சொல்லியாக வேண்டும்.
தயவுசெய்து திறந்து பாருங்கள்.
இவை இந்த வடிவத்தில் வளர்க்கப்படுகின்றன.
வளர்த்ததா?
வெளிப்படையாக, இவை பயங்கரமான சுவை கொண்டவை.
இருந்தாலும், இவற்றின் விலை 9,000 யென்.
ஒன்பதாயிரம் யென்!
நீ பைத்தியமாக இருக்க வேண்டும்.
பாட்டி.
1955 இல், இந்த சொத்தை 4,000 யென்களுக்கு வாங்கியிருக்கிறீர்கள்.
அது இந்த தர்பூசணியின் விலையில் பாதிக்கும் குறைவு.
நீங்கள் விற்க ஒப்புக்கொண்டால்,
நாங்கள் ஒரு பில்லியன் யென் தருவோம்.
இளைஞனாக இருக்கிறாய், கொரிய மொழி நன்றாக பேசுகிறாய்.
நான் அமெரிக்கா சென்ற பிறகு கொஞ்சம் மறந்துவிட்டேன்.
நீ என் பிள்ளைகளை விட சிறந்தவன்.
என் கணவர் சில வருடங்களுக்கு முன் இறந்து விட்டார்.
அவர்கள் இந்த மொழியைக் கற்றுக்கொள்வதை அவர் விரும்பவில்லை.
இப்போது என் சொந்த பிள்ளைகளே
அவர்களின் தாய் கனவு காணும் மொழி கூட தெரியாது.
அது உங்களுக்கு வருத்தம் தர வேண்டும்.
உனக்கு கொரிய மொழி கற்றுக் கொடுத்தது யார்?
என் பாட்டி எனக்கு கற்றுக் கொடுத்தார்.
என் சிறுவயதிலேயே என் அம்மா இறந்துவிட்டார்.
என் அப்பா நீண்ட நேரம் வேலை செய்தார்.
என் பாட்டி தான் என்னை வளர்த்தார்.
அவருக்கும் வாழ்க்கை கடினமாக இருந்திருக்கும் என நினைக்கிறேன்.
தன் குடும்பத்திற்கு உணவளிப்பதற்காக,
இரவும் பகலும் தன் வண்டியைத் தள்ளிக்கொண்டு,
காய்கறிகளை விட்றார்.
அவர் கைகள் மிளகாய் காரத்தில் எரிந்தன.
போதும்.
எந்த குடும்பம்தான் சிரமப்படவில்லை?
உண்மையைச் சொல்.
வயதானவர்கள் துன்பத்தைப் பற்றி பேசும்போது,
சோர்வாக இல்லையா?
அதுதானே விஷயம்?
மன பாரத்தை ஏற்படுத்துவது?
உங்கள் பிள்ளைகளை நினைத்துப் பாருங்கள். இதற்கு ஒப்புக்கொள்ளுங்கள்.
பள்ளிக்குச் சென்றிருக்கிறாயா?
உனக்கு எழுத படிக்கத் தெரியுமா?
நான் போக வேண்டும் என என் தந்தை போராடினார்,
ஆனால் அம்மா அதில் எந்த பிரயோசனத்தையும் காணவில்லை.
அது தவறு.
சரியான திறமைகளுடன்,
நீ இந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறியிருக்கலாம்.
நான் ஏன் அப்படி செய்ய வேண்டும்?
இது நான் பிறந்த ஊர், என் பெற்றோர்களின் ஊர்.
இந்த வாழ்க்கைதான் உனக்குத் தேவையா?
என் வார்த்தைகள் உன்னை இவ்வளவு புண்படுத்தும் என நினைக்கவில்லை.
நான் ஏழை, அறிவற்றவள் என்பது தெரியும்.
நீங்களும் ஜியுனும் வைத்திருக்கும் நல்ல பொருட்கள் ஒருபோதும் எனக்கு கிடைக்காது,
அதனால் என்னைப் பார்த்து சிரிக்க உங்களுக்கு உரிமை இல்லை.
நான் அதை அனுமதிக்க மாட்டேன்.
நான் இங்கே வந்திருக்கக்கூடாது.
கொஞ்சம் பொறு.
உனக்கு கனவுகள் உண்டா என்று தான் கேட்கிறேன்.
நானும் ஒரு காலத்தில் உன்னைப் போல் ஏழைதான்.
இன்னும் கூட ஏழையாக,
நீ நம்புகிறாயோ இல்லையோ.
ஆனால் அப்போதும் எனக்கு கனவுகள் இருந்தன.
யாரும் அதை பறித்துக்கொள்ள நான் அனுமதிக்கவில்லை.
நாம் இங்கே யோங்டோவில் இருக்கிறோம்.
இது ஜப்பான்.
ஒசாகா இங்கே இருக்கிறது.
அங்குதான் நான் வசிக்கிறேன்.
அங்கு கிடைக்காதது எதுவுமில்லை.
அமெரிக்காவிலிருந்து மிகவும் இனிப்பான ஆரஞ்சுகள்.
தைவானில் இருந்து வாழைப்பழங்கள்.
பிரான்சில் இருந்து மிக அழகான மிட்டாய்கள்.
கிட்டத்தட்ட எல்லா வீட்டிலும் மின்சாரம் இருக்கும்.
குளிர்காலத்தில் சூடாக வைத்திருக்க ஹீட்டர் இயந்திரங்கள்.
நகரின் எல்லா பகுதிகளுக்கும் அழைத்துச் செல்லும் மின்சார ரயில்கள்.
இரவில், விளக்குகள் ஒளிர்ந்து
மிகவும் அசாதாரணமான பிரதிபலிப்புகளை வெளிப்படுத்தும்.
உண்மையில் அது ஒரு அற்புதம்.
எனவே கற்பனை செய்து பார், ஒசாகாவில் இதெல்லாம் இருந்தால்
உலகின் பிற பகுதிகள் என்ன கொடுக்க வேண்டும்?
மஞ்சூரியா.
சீனா.
ஐரோப்பா.
உலகத்தின் மறுபக்கம்…
அமெரிக்கா.
ஒருமுறை அங்கு சென்றேன்.
அங்கே எப்படி இருந்தது?
எல்லாம் இருந்தது. அதோடு ஒன்றுமில்லை.
நீ என்ன பார்க்கிறாய்?
இது ஜப்பான் என்கிறீர்களா?
இது நாம்தானே?
சுவாரஸ்யமானது.
என்ன?
நான் நினைக்கிறேன்…
அவை நம்மை விட பெரியவை என்று எப்போதும் கற்பனை செய்தேன்.
விழுங்குவதற்குத் தயாராக இருக்கும் ஒரு பெரிய வாய் போல.
ஆனால் இது உனக்கு என்ன சொல்கிறது?
இது நம் பலனாக இருக்க வேண்டியதில்லை.
நாம் அவர்களை வெல்ல முடியும்.
சுன்ஜா,
நான் மீண்டும் வர விரும்புகிறேன்.
நீ துணி துவைக்கும் போது.
நான் வரலாமா?
இன்று உணவின் சுவை வித்தியாசமாக இருந்தது.
கசப்பாக இருந்தது.
நீ அன்று ஜியுனைக் குறிப்பிட்டாய்.
ஏன்?
நான் குறிப்பிட்டிருக்கக்கூடாது.
என்னிடம் இல்லாததற்கு அவளைக் குறை சொல்வது சரியல்ல.
ஏன் கூடாது?
அவை எதையும் அவள் சம்பாதிக்கவில்லை.
ஆனால் ஜியுனுக்கும் அவளைப் போன்றவர்களுக்கும் அது புரியும்போது கடினமாக இருக்கும்.
ஏன் அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்?
அவளது அப்பா தனது தோட்டத்திற்கு அதிக வரி செலுத்த வேண்டும்.
எனவே அவர்களின் நிலம் அபகரிக்கப்படுவதற்கு நீண்ட காலம் ஆகாது.
அவர்களிடமிருந்து எடுக்கப்பட்டவைகளைப் பெற யாருக்கும் தகுதி இல்லை.
நீயும் மற்றவர்களைப் போல முட்டாள்தனமாக பேசுகிறாய்.
உங்களுக்கு விசுவாச உணர்வு இல்லையா?
இல்லை.
உனக்கும் கூடாது.
மக்கள் எங்கும் நேர்மையற்றவர்களாக உள்ளனர்.
பிறகு…
ஜப்பான்தான் இப்போது உங்கள்
வீடு என்றால் இங்கு ஏன் இருக்கிறீர்கள்?
என் இளம் வயதில், நான் வெறுங்கையுடன் வெளியேறினேன்.
இப்போது வெற்றிகரமாக இருக்கிறேன், நான் திரும்ப விரும்பினேன்…
நான் விட்டு சென்ற ஞாபகங்கள் இன்னும் இங்கே…
இருக்கிறதா என்று பார்க்க.
முட்டாள் தனமானதாக இருக்கலாம்.
அப்படியென்றால் இன்னும் இங்கே இருக்கிறதா, உங்களைப் பற்றிய ஞாபகங்கள்?
என்ன செய்கிறீர்கள்?
நான் சிறுவனாக இருந்தபோது,
நானும் என் அப்பாவும் ஆளுக்கொரு உடை மட்டுமே வைத்திருந்தோம்.
ஒவ்வொரு இரவும், அவற்றை நான் துவைத்து காயவைப்பேன்.
காலையில் ஈரமாக இருந்தாலும் அவற்றையே அணிய வேண்டியிருந்தது.
ஒருமுறை,
ஈர ஆடைகளை நெருப்புக்கு அருகில் காயவைக்கும் அருமையான யோசனை தோன்றியது
சீக்கிரம் உலரவைக்க.
இரவு உணவு சமைப்பதில் கவனம் செலுத்தினேன்.
எனக்கு இன்னும் தெளிவாக நினைவிருக்கிறது.
கருகிப்போகாமல் இருக்க பார்லியை கிளறிக்கொண்டே இருக்க வேண்டும்.
ஆனால் கிளறிக் கொண்டிருந்த போது வேறு வாசனை வந்தது.
நான் வெளியே ஓடியபோது,
இவ்வளவு பெரிய ஓட்டையைக் கண்டேன்…
என் அப்பாவின் சட்டையில்.
எரிந்திருந்தது.
அன்று இரவு என்னை மிகவும் திட்டினார்கள்.
இப்போது உங்கள் அப்பா எங்கே?
இறந்துவிட்டார்.
நீண்ட காலத்துக்கு முன்பே மறந்துவிட்டது.
உலகில் எப்படி இவ்வளவு மழை பெய்கிறது?
ஏன் எல்லாம் யோங்டோவில் பொழிய வேண்டும்?
சியோலில் என் பெய்யக் கூடாது?
அல்லது ஜப்பானில்?
அல்லது சீனாவில்?
சுன்ஜா!
வந்து எங்களுக்கு உதவு.
உனக்கு என்ன ஆனது?
உங்கள் மகள் கண்டுபிடிக்கப்படுவதை
விரும்பவில்லை, இல்லையென்றால் ஏதாவது கிடைத்திருக்கும்.
அப்படியென்றால், ஒன்றுமில்லையா?
ஆனால் ஏதாவது இருக்க வேண்டும்.
ஏதாவது!
உங்களுக்கு பயன்படக்கூடியது ஏதுமில்லை.
எனவே அவள் காணாமல் போய்விட்டாள், அவ்வளவுதானா?
எட்சுகோ, எனக்காக காரில் காத்திரு.
கட்டணத்தை நான் கொடுக்கிறேன்.
நம் பணம் வீணாவதைத் தவிர நான் எதையும் எதிர்பார்த்திருக்கக் கூடாது.
என்னிடம் விட்டு விடு.
உங்கள் உதவிக்கு நன்றி.
எனவே…
உனக்கு என்ன தெரியும்?
சூரிய அஸ்தமனத்தில்,
பாரம்பரியப்படி பேரரசர் அவரது பெற்றோருக்கு அருகில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார்.
அவரது உடல் சில தனிப்பட்ட பொருட்களுடன் மூன்று சவப்பெட்டிகளில் உள்ளது.
அவள் கடைசியாக தென்பட்டது எட்டு மாதங்களுக்கு முன்பு டோக்கியோவில்.
என்ன?
அப்படி என்றால் என்ன?
அதாவது…
அவள் ஒரு விபச்சார விடுதியில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள்.
அவளுக்கு நிறைய வாடிக்கையாளர்கள் இருந்தனர்.
யார்?
ஹலோ?
உன் குரலை இப்போது கேட்க மிகவும் விசித்திரமாக இருக்கிறது.
ஹனா, நிஜமாகவே நீதானா?
நிஜமாகவே என் குரலை மறந்து விட்டாயா?
உன் உச்சரிப்புக்கு என்ன ஆனது?
ஹனா, நான் உன்னை மிஸ் செய்தேன்.
கேலி செய்வதை நிறுத்து.
இதுவரை நீ என்னைப் பற்றி நினைத்ததே இல்லை.
அது உண்மையில்லை.
மழையால் கிடைக்கும் ஒரே நல்ல விஷயம்.
காடு முழுக்க காளான்கள் நிறைந்திருக்கும்.
இப்போதா?
ஏன் கூடாது?
உன் அம்மா சூப் தயாரிக்க கொஞ்சம் வீட்டிற்கு எடுத்துச் செல்.
ஆனால் சலவை.
நாம் இருவர் இருக்கிறோம்.
பாதி நேரம்தான் ஆகும்.
என் எண்ணை எப்படி கண்டுபிடித்தாய்?
பார்த்தாயா, எல்லோரும் என்னைக் குறைத்து மதிப்பிடுகிறார்கள்.
நீ கூட.
நீ எங்கே இருந்தாய்?
என்னவொரு சலிப்பான கேள்விகள்.
அதற்கு பதிலாக, நான் இன்னும் அழகாக இருக்கிறேனா என்று கேள்.
இன்னும் அழகாக இருக்கிறாயா?
நான் கண்ணை மூடினால்,
சில நேரங்களில் நான் இன்னும் நம் இருவரையும் பார்க்க முடிகிறது.
நாம் மிகவும் நம்பிக்கையுடன் இருந்தோம், இல்லையா?
நாம் குழந்தைகளாக இருந்தோம்.
இல்லை, அது உண்மையல்ல.
நாம் புத்திசாலிகளாகவும் சுதந்திரமாகவும் இருந்தோம்.
தயவுசெய்து எங்கிருக்கிறாய் என்று சொல்.
நான் சொன்னால், என்னை எப்படி அணுகுவது என்று கூட உனக்குத் தெரியாது.
உன்னைக் கண்டுபிடிப்பேன்.
நான் அந்த இருளில் இருக்கிறேன் சாலமன்.
இவ்வளவு நாட்களாக இங்கு இருந்ததில் எப்படி வெளியேறுவது என்று தெரியவில்லை.
நீயும் கூட…
உன்னால் என்னை கண்டுபிடிக்க முடியாது.
எட்சுகோ உன்னை தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்.
அவரிடம் எதுவும் சொல்லாதே.
நீ சொன்னால், சத்தியமாக மீண்டும் அழைக்க மாட்டேன்.
ஆனால் அவர் இன்னும் உன்னைப் பற்றி கனவு காண்கிறார்.
அழைப்பை துண்டிப்பேன்! நிஜமாகவே.
ஏன் சென்றாய்? ஏன் எங்களை விட்டு சென்றாய்?
இது என் விருப்பம் அல்ல, உனக்கே தெரியும்!
நான் போக விரும்பவில்லை.
நான் உன்னை விட்டு போக விரும்பவில்லை!
ஆனால் நீ போனது நல்லது.
நீ இப்போது அமெரிக்கர் போலவே பேசுகிறாய்.
அந்தப் பெண், உனக்கு அடுத்து இருப்பவள்,
அவள் மீது உனக்கு காதல் இருக்கிறது, இல்லையா?
ஆனால் அவளைப் போன்ற பெண்கள், நான் அவர்களை வெறுக்கிறேன்.
நீ இப்போது பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாயா?
இல்லை, இப்போது இல்லை.
எனக்கு தூக்கம் வருகிறது.
பொறு!
நான் சொல்ல நிறைய விஷயங்கள் உள்ளன.
வேறு யாரிடமும் சொல்ல முடியாத விஷயங்கள்.
இன்னும் நான் உனக்கு தேவைப்படுவது நல்லது.
நன்றாக உணர்கிறேன்.
நீ எங்கே இருக்கிறாய்?
நான் மீண்டும் அழைக்கிறேன்.
எப்பொழுது?
என்னால் முடியும் போது.
ஹனா?
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்