(ในปี 1910 ญี่ปุ่นบุกยึดเกาหลีเป็นอาณานิคม ภายใต้มหาจักรวรรดิซึ่งเติบโตขึ้นทุกขณะ)
(ภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นนั้น ชาวเกาหลีจำนวนมากไม่อาจดำรงชีวิตแบบเดิม)
(จนจำเป็นต้องอพยพย้ายถิ่นฐาน จากบ้านเกิดไปยังต่างแดน)
(ถึงอย่างนั้น เหล่าชาวเกาหลียังคงทรหด)
(ทุกตระกูลคงอยู่อย่างทรหด)
(รวมถึงตระกูลหนึ่ง…)
(จากรุ่นสู่รุ่น)
คำบรรยายภาษาญี่ปุ่นเป็นสีฟ้า คำบรรยายภาษาเกาหลีเป็นสีเหลือง
(เกาหลีภายใต้อาณัติญี่ปุ่น ปี 1915)
(ภาษาเกาหลี) แม่ของฉันเป็นคนอาภัพค่ะ
ตอนฉันเกิด
แม่ทรมานมาก
แม่ตายตอนที่ฉันยังเล็กมาก
พ่อของฉันเสียใจจนหันหาขวดเหล้า
พี่สาวสามคนกับฉันจำเป็นต้อง ตระเวนขอของกินยังชีพตามหมู่บ้านต่างๆ
แล้วแม่สื่อประจำหมู่บ้านหนึ่ง…
บอกว่าครอบครัวเจ้าของบ้านเช่า ที่อยู่ใกล้กับย่านดองซัม
มีลูกชายปากแหว่งที่ยังโสด
พ่อฉันกุลีกุจอยกฉันให้เขา
นั่นคือเมื่อสามปีก่อน
และฉันพยายามเป็นเมียกับเป็นลูกสะใภ้ที่ดี
ฉันคลอดลูกชายสามคน
แต่ไม่มีใครรอดถึงหนึ่งขวบสักคน
ลำพังแค่ฉันคนเดียว
ฉันคงทำใจไหว แต่สามีของฉัน…
เขาเป็นผู้ชายใจดีที่สุดในโลก
ฉันกำลังท้อง แต่…
สายเลือดของฉันต้องสาป
(นิวยอร์ก ปี 1989)
ฟังนะ เรื่องนี้มันก็พูดยากอยู่
คุณไม่ได้เลื่อนขั้น
ไม่ใช่ปีนี้
ผมรู้ว่าเราให้ความหวังคุณ
แต่คนที่ชั้น 43 เชื่อว่า…
ถ้าคุณสั่งสมประสบการณ์เพิ่มอีกสักปี น่าจะดีต่อตัวคุณเอง
ผมต้องการรู้เหตุผล
เขาบอกไปแล้วไง เบื้องบนคิดว่าคุณยังไม่พร้อม
หนักเอาเบาสู้ ทำหน้าที่ตัวเองอย่างเคย แล้วปีหน้า…
ผมช่วยปิดดีลควบรวมบริษัททีสโตน
จัดการเปลี่ยนมือผู้ถือหุ้นใหญ่ของบริกซ์ลีย์
ทำกำไรเป็นที่หนึ่งสองปีซ้อน ในหมู่คนเข้างานพร้อมกัน
มันไม่ใช่ปีของคุณ เข้าใจไหม
โปรดเรียกบรรพบุรุษของฉัน มาลบล้างคำสาปนี้ให้หน่อย
เราจะได้มีครอบครัวกันเสียที
โคลต์… เครือโรงแรมโคลตัน
ลูกค้าสำคัญของบริษัทนี้ อยากนำบริษัทเข้าตลาดหุ้นเต็มที
แต่ก่อนจะเข้าประเมินราคา ต้องมีการกระตุ้นมูลค่า
เขาจำเป็นต้องสร้างโรงแรมนั้น
มันอยู่ที่โตเกียวนะ
เจ้าของที่ดินมีคนเดียว คนเดียวเท่านั้นที่มีสิทธิ์ขาดในการตัดสินใจ
เจ้าของที่ดินเป็นหญิงชาวเกาหลี
ผมรู้ว่าคุณอาจมองว่ามันไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่ผมยืนยันได้เลย
ผมคือคนที่จะปิดดีลนั้นได้
คุณรู้อะไรมาบ้าง
โรงแรมนี้จะมี 300 กว่าห้อง ราคาก่อสร้างอยู่ที่ 150 ถึง 200 ล้าน
คำนวณคร่าวๆ เราจะได้ส่วนแบ่งสิบถึง 15 ล้าน
แล้วเจ้าของคนนี้
ซึ่งเป็นคนเกาหลี คุณว่านั่นจะทำให้คุณเข้าหาเธอได้เหรอ
เดี๋ยวๆ ผมสับสน ผมนึกว่าคุณเป็นคนญี่ปุ่นซะอีก
เปล่าครับ ผมแค่โตที่นั่น
- คุณแน่ใจเรื่องนี้นะ - ครับ แน่ใจ
และเมื่อผมปิดดีลนี้ได้ ผมอยากย้ายกลับมาที่นี่ทันที
ผมต้องการตำแหน่งรองประธาน และได้เงินเดือนที่ขึ้นตกเบิกมาจนถึงวันนี้
และผมต้องการโบนัสสิ้นปีที่สะท้อนว่า
เครือโรงแรมโคลตัน มีความหมายต่อบริษัทนี้แค่ไหน
ขอให้ร่างทั้งหมดเป็นลายลักษณ์อักษร
เด็กคนหนึ่งกำลังจะคลอด
เธอจะเติบโตแข็งแรง
และครอบครัวจะอดทนอยู่ต่อไปได้เพราะเธอ
เร็วเข้า!
รีบเข้ามาเร็วๆ
ฟังเสียงร้องสิ
เด็กคนนี้จะดื้อไม่เบา
ขอบคุณครับ
ดูแลยัยหนูให้ดีๆ ล่ะ
เด็กคนนี้ใจสู้
เราต้องตั้งชื่อให้ลูกนะคะ
ซุนจาเอ้ย
(สร้างจากนวนิยายโดย มินจิน ลี)
(โอซาก้า)
(นิวกิ้น)
อัปป้า
(ภาษาญี่ปุ่น) ดี แกตัวหนาขึ้นหน่อย
กินพิซซ่ามากไปน่ะครับ
คงต้องระวังกว่านี้
โตเกียวเป็นยังไงบ้าง
บ้านใหม่น่ะ ดีไหม
ผมอยู่โรงแรมครับ แค่สองสามสัปดาห์ก็พออยู่ได้
ตัวจริงเหรอเนี่ย โซโลมอนเหรอ
โกโตะซัง ผมน่าจะรู้ว่าคุณต้องอยู่ที่นี่
พ่อแกเป็นเจ้าของที่นี่แล้วนะ
แต่ฉันยังต้องคอยจับตาดูว่า เขาดูแลกิจการได้ดีไหม
ทำเป็นพูดไปเถอะ
เหตุผลจริงๆ คือมาหลีสาวๆ ก็บอก
ผมดูออกหรอกน่า
ฮิโรตะซัง
นี่ลูกผม โซโลมอน
ในที่สุดก็กลับมาบ้านซะที
ธนาคารอเมริกันนั่น เลื่อนขั้นให้เขาเป็นรองประธานแล้วนะ
ไม่เลวเลยนะสำหรับลูกร้านปาจิงโกะ
จริงไหมที่นายจบจาก ม.เยล
ถ้าพ่อผมพูดอย่างนั้น ก็คงจะต้องจริงละครับ
(คุโรฮานะ เอ็นเตอร์ไพรส์)
โยชิอิซังคะ คุณจะตอบอย่างไรในเรื่องที่ถูกกล่าวหา
ผมเข้าใจว่ามีคนในโลกการเงินที่ไม่ไว้ใจเรา
เพราะธุรกิจที่ปู่ของผมมีส่วนเกี่ยวข้อง…
ปู่เขาเป็นใครครับ
คนที่ตายจากไปนานแล้ว
ไม่เกี่ยวกับเราหรอก
แจ็คพ็อต!
ดูสิ
จะเงินสะอาดหรือเงินสกปรกก็ไม่ต่างกันหรอก
เงินก็คือเงิน
ซุนจา
ซุนจา ก้มหน้าลง
อ้าว วันนี้มาสายจัง
ฉันเก็บตัวนี้ไว้ให้
อันนี้ค่ะ
ซุนจา!
ดูมันเศร้าๆ นะ
นั่นเป็นเพราะ
แม้แต่สัตว์เดรัจฉานก็อยากมีชีวิตอยู่
แต่แม่ค้าขายเกาลัดไม่อยากอยู่นะ
เธอพูดเสมอว่า แม้แต่มัจจุราชยังมองข้ามเธอไปเลย
นั่นเป็นเพราะสามีของเธอ ทำเป็นคนดีต่อหน้าคนอื่น
แต่พอกลับบ้าน เขาก็ซ้อมลูกซ้อมเมีย
แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังอยากมีชีวิต
ไปกันเถอะ
อ้าว ว่าไง พี่ชาย
ตัวนี้สวยเลยใช่ไหมล่ะ
ฉันขอท้าเลยว่าไม่มีใครจับได้ดีกว่านี้อีกแล้ว
ตัวใหญ่ขนาดนี้จะให้ฉันเอาไปทำอะไร
พี่คิม พี่ทำทอดมันปลาได้อร่อยสุดในตลาด
พี่ขายหมดก่อนเที่ยงทุกวัน
แต่ถ้าใช้ตัวนี้ทำนะ
พี่จะมีทอดมันพอขายไปได้ทั้งสัปดาห์เลย
งั้นฉันให้ 30 เยน
ราคานั้นใครจะขาย
น้าต้องให้เพิ่มเป็นสามเท่า
อย่างนั้นเหรอ
เด็กตัวแค่นี้จะไปรู้อะไร
หนูรู้ว่าร้านขายแดกูโจริม
ที่อยู่ในตรอก ต่อให้ปลาตัวเล็กกว่านี้ครึ่งหนึ่ง ยังจะให้ราคาเป็นสองเท่าเลย
ไปที่นั่นกันเถอะค่ะ
จะถ่อไปไกลขนาดนั้นทำไม
แปดสิบ
ฉันให้ได้แค่นี้
สมราคาแล้วนะ
แบบนี้ค่อยตกลงกันได้
ขอบใจนะพี่ชาย
เอาไป ส่วนแบ่งของหนู
หนูรับไม่ได้ค่ะ พ่อแม่ไม่อนุญาต
ทำไมล่ะ
หนูทำให้น้าได้เงินนี่นา
พ่อแม่ไม่ได้สอนเหรอว่าให้เชื่อฟังผู้ใหญ่
จับตาดูเด็กคนนี้ไว้นะ
ไม่หยุดอยู่แค่การเป็นเจ้าของบ้านเช่าแน่ๆ
ผมไม่ได้ทำ!
มีคำให้การเป็นลายลักษณ์อักษร จากพยานสองคนที่บอกว่าทำ
พวกเขาโกหก ผมไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับ…
ไว้คุยกันที่โรงพัก ตามเรามา
ขอละ…
ไปขอที่โรงพักเถอะวะ
ไหนว่าจะผ่อนปรนให้เรา
นี่เหรอการผ่อนปรนของมัน
ซุนจา
ไปกันเถอะ
ไว้เจอกันที่บ้านนะ
พ่อคะ
ชายคนนั้นที่ตลาด
เขาทำผิดเหรอคะ
พ่อไม่รู้จ้ะ
ในช่วงเวลาแบบนี้
คนที่ถูกจับผิดจริงหรือบริสุทธิ์ ไม่ใช่คำถามที่ตอบได้ง่ายๆ แล้ว
จะเกิดอะไรขึ้นกับเขาคะ
เขาจะได้กลับบ้านไหม
ซุนจา
พ่อเคยให้สัญญากับลูกไว้
สมัยลูกยังอายุแค่สัปดาห์เดียว
พ่อกับแม่แทบไม่ได้หลับได้นอน
เราตื่นทั้งวันทั้งคืนเพื่อเฝ้าดูแลลูก
นั่นคือตอนที่พ่อสาบานกับลูกว่า
ตราบใดที่ลูกยังมีลมหายใจ
พ่อจะทำทุกอย่าง เพื่อไม่ให้ความเลวร้ายของโลกมากล้ำกราย
พ่อจะทำตามคำสัญญานั้นนะ
คุณย่าครับ
เล่นอะไรระคายหู
ส่งเรียนแทบเป็นแทบตาย ก็เล่นได้แค่นี้
งั้นทำไมไม่ให้ผมเลิกเรียนล่ะครับ
รู้ไหมว่าเปียโนหลังนั้นราคาเท่าไหร่
รู้สิครับ
คุณย่าย้ำกับผมทุกวัน
ก็แกทำตัวแบบนี้ย่าเลยต้องย้ำ
ทีนี้ก็เลิกทำตัวเป็นคนอเมริกันสันหลังยาว แล้วมาช่วยย่าได้แล้ว
ได้ครับ
เขาจับปลามาขายได้เงินแค่ไม่กี่ตังค์ แล้วลูกยังแย่งเงินเขามาอีก
อย่าดุลูกน่า
คุณก็เหมือนกันนั่นแหละ
คุณตามใจลูกซะจนเคยตัว
พูดถึงเรื่องส่งลูกไปโรงเรียน
จะส่งไปเรียนทำไม
ไม่ว่าจะยุคเข็ญหรือยุคไหน
ชีวิตลูกผู้หญิงอย่างเราก็ไม่ได้ต่างกัน
ลูกต้องหัดเลี้ยงปากเลี้ยงท้องตัวเองให้ได้
วันนี้คลื่นตรงหน้าผาสงบดี
หนูไปเรียนกับพวกน้าๆ อาๆ ผู้หญิงได้
หนูไปได้ไหมคะ
นี่ได้ฟังแม่พูดบ้างรึเปล่า
ครั้งหน้าหนูจะบอกน้าซอง
ว่าหนูเป็นเด็กผู้หญิง หนูจะเชื่อฟังเขาไม่ได้
ช่างเรื่องนั้นเถอะ…
แล้วก็บอกว่า เขาไม่ใช่ชาวประมงที่ดีพอจะมาให้เงินหนู
ก็ได้ จะไปไหนก็ไป
คุณด้วย
การที่คุณรักลูกมันก็ดี แต่ตามใจแบบนั้น
เดี๋ยวลูกจะเสียคน
ขนมคำเดียวจะทำให้ลูกเราเสียคนเลยรึ
แต่มันไม่ใช่เงินคุณนะ!
มันเป็นน้ำใจของคนอีกคน
ลูกจำเป็นต้องรู้ว่าโลกนี้มีสิ่งที่เรียกว่าน้ำใจ
มันจะทำให้เธอจะเติบโตอย่างเข้มแข็ง
ซุนจา!
ดูหนูนะ!
ซุนจา!
พ่อคะ!
หนูทำได้แล้ว
ลอยอยู่เหนือเมฆ
ฟ้ากว้างไร้ขีดจำกัดใด
ผูกมิตรกับนางนวลโดดเดี่ยว
เราจะสู้ไม่ถอย
- เอโนยา ยาโนยา - เออชา!
เอยาโน ยาโน เออกี เออชา!
ไปทะเลกันดีกว่า
คุณนี่โชคดีนะ!
ลูกสาวเก็บหอยเป๋าฮื้อได้
แถมเมียก็ทำอาหารเก่ง
ไม่เกี่ยวกับโชคหรอก
- เขาใช้ความพยายาม - ใช่แล้ว
นี่ ดื่มซะหน่อย
ไม่เอาหรอก ฉันไม่ดื่มเหล้า
เอาน่า แก้วเดียว
เกิดเรื่องดีๆ ในชีวิตบ้าง ยังฉลองได้ก็ต้องฉลองกันหน่อย
ดื่ม
แต่รอดูเถอะ
อีกไม่นานหรอก
พวกมันจะหาทางพรากสิ่งนี้ไปจากเราด้วย
ไร้สาระน่า! จะมีใครพรากทะเลไปจากเราได้ยังไง
อย่าพูดอะไรโง่ๆ
หา! ว่ายังไงนะ
แผ่นดินของเรามันยังยึดไปได้
ใช่ไหม
ขโมยข้าวเราไป
หัวมันของเรา
ปลาของเรา
สั่งให้ผู้หญิงของเราเลิกใส่ชุดขาว
พวกห่านั่นบังคับให้เรากินเหมือนมัน
พูดเหมือนมัน
แต่ไม่เคยมองเราเป็นพวกเดียวกัน
ทำไมต้องมองว่าเท่ากันล่ะ
เป็นความผิดของเราเองที่เสียเอกราช
พอได้แล้ว
แต่นี่นะ ถ้าเราแต่ละคนฆ่าไอ้พวกญี่ปุ่นสักคน
มันดับไฟแค้นของเราไม่ได้หรอก
แต่อย่างน้อยเราก็มีอะไรให้ฝันถึง
หยิบก้อนหินขึ้นมาด้วยมือข้างนี้
แล้วทุบหัวไอ้ทหารนั่น…
มือเย็นๆ จะได้อุ่นขึ้นเพราะเลือดของมัน
แค่ได้รู้ว่าแมลงสาบที่บุกประเทศเรา หายไปหนึ่งตัว
ฉันก็มีความสุขจนล้นแล้ว!
อย่าคุยเรื่องนี้เลย
มันหนักหนาเกินไป…
ที่จะอยู่กับความเกลียดชัง
เหมือนพวกเราเนี่ย…
ลูกๆ ของเราจะต้องใช้ชีวิตเหมือนถูกสาป
ทำยังไงถึงจะจบเรื่องนี้ได้
ทำไมคุณไม่ห้ามเขา
ผมจะไปห้ามเขาได้ยังไง
ถ้ามีใครปากโป้ง…
ไม่มีใครพูดหรอก
พวกเขานอนใต้หลังคาเดียวกับเรา มาหลายเดือนแล้ว
ปลาเน่าแค่ตัวเดียว…
เงียบก่อน
ใจเย็นๆ
เราไม่ได้ทำอะไรผิด พวกเขาจะจับเราทำไม
เขาพูดแบบนั้น แล้วเรายังให้อาหาร ให้ที่พักเขาอยู่ มันไม่ผิดเหรอ
ถ้าพวกญี่ปุ่นมาจับเรา
แล้วใครจะดูแลซุนจา
ไม่เป็นไรหรอกน่า เดี๋ยวคุณก็เห็นเอง
คุณไม่รู้ซะหน่อย…
คุณคะ อิ่มไหมคะ
คุณนาย
คุณเลี้ยงดูปูเสื่อเราอย่างดี คุณดีกับเรามากไปแล้ว
ซุนจา เป็นอะไร
เมื่อคืนน้าพูดเรื่องโง่ๆ
ตอนนี้ทุกคนเลยกลัวกันหมด
กลัวเหรอ ใครกลัว
ทุกคนเลย ถึงจะไม่มีใครพูด แต่พวกเขาอยากให้น้าไป
แต่จะให้น้าไปที่ไหน น้าไม่มีที่ไป
ที่ไหนก็ได้ ไปซะเถอะ
ซุนจา
น้าแค่เมามากไปหน่อย
เป็นคำพูดพล่อยๆ ของคนที่เหนื่อยหน่าย กับความรู้สึกไร้อำนาจ
หนูเข้าใจใช่ไหม
ไม่เข้าใจ
หนูไม่อยากทุบหัวคนญี่ปุ่น
และหนูไม่อยากเสียพ่อกับแม่ไป
ถ้าต้องอยู่คนเดียว
ให้หนูตายซะยังดีกว่า
ซุนจา ฟังให้ดีนะ
ลืมเรื่องที่น้าพูดซะ
น้าเป็นคนที่ไม่รู้แล้วว่า จะใช้ชีวิตต่อไปยังไงในโลกใบนี้
เข้าใจไหม
ดีจ้ะ
คุณเห็นนายซองคนหาปลาครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
สองสามวันแล้วค่ะ
คิดว่าเขาน่าจะไปที่ไหน
ขอโทษค่ะ ฉันไม่รู้ว่าเขาไปทำอะไรที่ไหน
พ่อ
พ่อ!
พ่อคะ!
พ่อ!
เราไม่เคยเห็นเขาทำอะไร ที่แสดงความกระด้างกระเดื่อง
แต่เขาทิ้งข้าวของเอาไว้ทั้งหมด
และเขายังติดค่าเช่าเราอยู่สองเดือน
แล้วคืนที่เกิดเรื่องล่ะ
เขาดื่มมากเกินไปน่ะครับ
คุณคิดว่านั่นจะทำให้เขาพ้นผิดได้หรือ
ไม่ ไม่ครับ
เราทุกคนต่างตกใจกับคำพูดของเขา
แต่คุณไม่ได้มารายงานเรา
ถ้าคุณพบเห็นคิดร้ายทำลายชาติ
คุณมีหน้าที่จะต้องรายงานต่อเรา
- นายท่านครับ - กล้าดียังไงถึงพูดแทรก
เราให้ความเจริญ ให้นวัตกรรม ให้การศึกษาแก่คนหลังเขาพวกนี้
แต่กลับมาโกหกกันหน้าด้านๆ
ใจเย็นๆ ก่อน
ครั้งนี้แค่ตักเตือนก็พอ
เราอาจจะใจดีกับพวกมันมากเกินไป
ช่วยไม่ได้
ถ้ากดดันมากไป พวกมันจะระเบิดเอา
ไม่มีโอกาสให้ทำผิดซ้ำสองนะ
ถ้ารู้ว่าเขาอยู่ไหนให้บอกเราทันที
คุณนายครับ ผมได้ยินว่าคุณนายทำอาหารเก่งมาก
ผมคงต้องมาเยือนสักครั้ง จะได้รู้ว่าที่เขาว่ากันนั้นจริงไหม
มาได้ทุกเมื่อค่ะ เรายินดีต้อนรับ
ไปกันเถอะ
เขารู้ได้ยังไงว่าต้องหนี
มีคนเตือนเขาเหรอ
ผมไม่ได้พูดอะไรนะ
เราไม่มีทางกินหมดหรอก ย่าทำเยอะเกินไป
แกต้องกินเยอะๆ
ส่องกระจกดูตัวเองซะบ้าง
มีแต่หนังหุ้มกระดูก
ใส่ต้นหอมลงไป
รีบเปิดน้ำเย็นราดมือเร็วเข้า
มัวแต่ทำงานจนไม่ได้ทำอาหารเองเลยสินะ เหมือนพ่อแกเปี๊ยบ
บ้างานกันทั้งพ่อทั้งลูก
ผมบอกให้พ่อขายร้านปาจิงโกะซะ
อสังหาริมทรัพย์กำลังรุ่ง เขาควรจะลงทุนทำห้างหรือหอพัก
- เขายังไม่ได้บอกแกเหรอ - อะไรครับ
เขาจะเปิดสาขาที่สอง
อย่าทำหน้าแบบนั้น
แกก็รู้ว่าเขาคิดเรื่องนี้มานานแล้ว
เขาจะไปเอาเงินมาจากไหน
กู้ธนาคารไง
ใครๆ ก็ทำแบบนี้กันทั้งนั้น
เขาภูมิใจกับสิ่งที่สร้างมากับมือ
ไม่มีพ่อที่ไหนอยากฟังว่าลูกอับอายขายหน้า
ผมไม่ได้พูดเสียหน่อยว่าอาย
ไม่ต้องพูดก็รู้
อยู่มาจนป่านนี้ ย่ารู้ดีว่ากลิ่นความขายหน้าเป็นยังไง
หยิบไข่มาให้ย่าซิ
บอกมาตามตรงนะ
แกจะกลับไปใช่ไหม จะไม่อยู่ที่นี่ใช่ไหม
อะไรกันครับ
พ่อแกอาจจะหลอกตัวเองว่า สถานการณ์ของคนเกาหลีที่นี่ดีขึ้นแล้ว
แต่ย่ารู้นะว่ามันไม่เปลี่ยน
แกอยู่ที่อเมริกาปลอดภัยกว่า
ปลอดภัยจากอะไรครับ
โซโลมอน
- โซโลมอน - เอทสึโกะซัง
ขอโทษนะ แต่แขกมากันเต็มร้านอาหาร ฉันเลยกลับเร็วไม่ได้
เราขาดคนมาทั้งสัปดาห์
แถมอัปป้าของเธอบอกว่า เขายุ่งจนไปรับฉันไม่ได้
แต่ดูเธอสิ โตเป็นหนุ่มหล่อเลย
โอ้ ชีวิตช่างไม่ยุติธรรม
เธอไม่ควรดูดีขึ้นสิ โซโลมอน
ในขณะที่ฉันเหี่ยวเอาๆ
พูดอะไรน่ะครับ เอทสึโกะซัง
คุณแทบไม่แก่ลงเลย
เห็นไหม นี่แหละ
พวกสาวอเมริกันคงหลงเธอน่าดู
ฉันรู้หรอกน่า
ตายละ พาจอน!
บ้ารึไง โยนอาหารดีๆ ทิ้ง
วางลงตรงนี้เลย
"ข้าคือริกิโดซัง!"
(ไฮชิว)
ของโปรดของฮานะเลยใช่ไหมจ๊ะ
ครับ
ทำไมยังเก็บไว้อยู่
ความผูกพันทางใจมั้งครับ
ฮานะติดต่อมาบ้างไหมครับ
ไม่จ้ะ
แต่เราจ้างนักสืบคนใหม่ที่มีคนบอกว่าเก่งมาก
ดูเหมือนจะยังมีหวัง
มือของยายหนู…
จะใหญ่กว่ามือฉันแล้วไหมนะ
หรือเท่าๆ กัน
คุณมั่นใจได้ยังไงว่าฮานะยังมีชีวิตอยู่
เมื่อเธอมีลูกเป็นของตัวเอง เธอจะเข้าใจ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฮานะ…
ฉันต้องสัมผัสอะไรได้แน่ๆ
เธอก็เหมือนกัน เพราะเธอรักฮานะใช่ไหมล่ะ
อัปป้า เขายิ้มไม่หุบเลยนะตั้งแต่เธอกลับมา
นึกว่ามีแต่ฉันคนเดียวซะอีก ที่ทำให้เขายิ้มแบบนั้นได้
แล้วก็แม่ของเธอ…
เขาจะต้องภูมิใจมากแน่ๆ
แน่นอนที่สุด
พ่อคะ เกิดอะไรขึ้นตรงนั้น
ซุนจา!
รีบเดินเร็วเข้า!
มาทางนี้
- เอโนยา ยาโนยา! - ทำอะไรน่ะ
เอยาโน ยาโน เออกี เออชา!
ไปทะเลกันดีกว่า
เงียบ!
ลอยอยู่เหนือเมฆ
- ฟ้ากว้างไร้ขีดจำกัดใด - หยุดร้อง!
ไอ้ห่านี่!
ผูกมิตรกับนางนวลโดดเดี่ยว
เราจะสู้ไม่ถอย
ผูกมิตรกับนางนวลโดดเดี่ยว เราจะสู้ไม่ถอย
เอโนยา ยาโนยา
เอยาโน ยาโน เออกี เออชา!
ไปทะเลกันดีกว่า
(โตเกียว)
(ชิฟฟลีย์ส)
อรุณสวัสดิ์ค่ะ
โยชิอิซามะ ขอบคุณที่ให้เกียรติใช้บริการค่ะ
ผมเห็นเขาออกทีวี
ค่ะ เขาเป็นลูกค้าคนสำคัญของสาขาเรา
ยินดีต้อนรับค่ะ แบคซัง ฉันจะพาไปที่ออฟฟิศนะคะ
ก่อนอื่น เรารับมือในสาขาเราเองได้
ดังนั้นช่วงฤดูร้อน…
เชิญทางนี้ค่ะ
(ชิฟฟลีย์ส โซโลมอน แบค)
- โซโลมอน แบค - คุณแอนดรูว์
- เรียกทอมเถอะ - ผมได้ยินเกี่ยวกับคุณมามาก
บอกผมมาตามตรง
ผมต้องระวังคุณรึเปล่า เป็นอย่างนั้นใช่ไหม
คุณไม่ต้องห่วงเรื่องผมหรอกครับ ผมไม่คิดจะอยู่ยาว
ดีครับ ยินดีต้อนรับ
ขอโทษครับทุกท่าน ช่วยฟังทางนี้หน่อยครับ
เกิดอะไรขึ้น
จักรพรรดิฮิโรฮิโตะสวรรคตแล้ว
ตามประกาศอย่างเป็นทางการ พระองค์สวรรคตด้วยโรคมะเร็ง
เมื่ออายุ 87 พรรษา…
วันนี้คนทั้งชาติจะไว้อาลัยให้แก่บุรุษผู้ยิ่งใหญ่…
ปกครองช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองเกาหลี
เคยถือเป็นสมมติเทพ…
ปกครองในช่วงที่ญี่ปุ่นยึดครองเกาหลี…
เป็นช่วงที่หลายครอบครัวต้อง แตกกระสานซ่านเซ็นและเสียคนที่รักไป
ซุนจา
พ่อคะ
พ่อ
พ่อคะ
เมื่อนานมาแล้ว
พ่อสงสัยว่าทำไมโชคไม่เคยเข้าข้างพ่อ
ทำไมพ่อถึงมีความสุขในแต่ละวัน อย่างคนอื่นเขาไม่ได้
แต่แล้วแม่ของลูกก็เข้ามาในชีวิต
แล้วก็มีลูก…
แล้วพ่อก็รู้ตัวว่ามันไม่เกี่ยวกับโชคเลย
พ่อต้องพิสูจน์ตัวเองว่าพ่อคู่ควรกับลูก ซุนจา
และเข้มแข็งขึ้น
เพื่อขับไล่เงาร้ายของโลกใบนี้ออกไป
อีกไม่นานลูกเองก็จะเข้มแข็ง
ลูกจะมีลูกๆ ของตัวเอง
และลูกก็ต้องพิสูจน์ว่าตัวเองคู่ควรเช่นกัน
ลูกทำได้ ซุนจา
พ่อเชื่อในตัวลูกนะ
(เก้าปีต่อมา)
นายครับ
เป็นธรรมเนียมที่ นายหน้าค้าปลาคนใหม่ของเขต
จะต้องไปเยี่ยมแสดงความเคารพเขาก่อน
ครับ เขาเป็นคนโง่
แต่เขาก็ยังเป็นพวกนั้น
ก็ได้ ผมจะแสดงความเคารพเขา
ด้วยการใส่ซองให้ทุกสัปดาห์
แต่ถ้าเขาต้องการอย่างอื่น…
ไม่ครับ แบบที่นายว่าก็เหมาะสมแล้ว
ในเมื่อคุณยังไม่คุ้นกับการทำงานของเรา และไม่คุ้นกับธรรมเนียมของเรา…
ไม่ต้องมาสอนผมว่าที่นี่ทำงานกันยังไง
ซุนจา…
เด็กสาวคนนั้นเป็นใคร
สาวคนไหนครับ
คนนั้นน่ะ
ซุนจา ซุนจา ดูสิ ฉันเก็บปลาตัวใหญ่สุดไว้ให้เลยนะ
ไม่ใช่คนสำคัญหรอกครับ
รู้สึกว่าแม่ของหล่อน จะเป็นเจ้าของบ้านเช่าในย่านยองโด
เป็นแม่ม่าย
คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี