Przedstawione w serialu osoby,
miejsca, organizacje
i wydarzenia są fikcyjne.
Podobieństwo nie było zamierzone.
Jungpal!
Hej!
Co robisz?
Zapytałem, co robisz?
PASZPORT REPUBLIKI KOREI
To ich?
Tak.
Skąd wiesz o tym miejscu?
To chcesz wiedzieć?
Co teraz zrobimy?
GRA O WSZYSTKO
PRZYMUSOWA REPATRIACJA
Skończyłaś?
Tak.
- Dodaj trochę czosnku. - Dobrze.
I dużo solonych krewetek.
Krewetki?
- Tak. Jeszcze jedna łyżka. - Dobrze.
Jest lepsze, jak smaki się przejdą.
Racja.
- Możemy na dzisiaj skończyć? - Kochanie.
Tak?
- Kiedy przyjechałaś? - Dzień dobry.
Nie mówiłaś, że będziesz.
Nie wiedziałam, że będziesz w domu.
Co to za okazja?
W samą porę.
Moosik, sprawdź, jak smakuje.
Na pewno jest dobre.
Spróbuj.
Dobre, co?
Słone.
- Tak? - Za słone.
Chyba dałyśmy za dużo krewetek.
- Wiek już nie ten. - Dodaj więcej skrobi.
- Skrobi? - Tak, dołóż.
Jeszcze.
Gdzie Byungkyu?
W akademiku.
Przyjechałam, bo bez niego jestem sama.
Wystarczy. Już.
Spróbujesz jeszcze?
Nie, dzięki.
Usiądź tam.
Dobrze.
Kochanie.
Powinienem…
A gdybyśmy przenieśli się do Australii?
- Na stałe? - Tak.
Dlaczego? Coś się stało?
Nie, nic.
Po prostu się starzeję.
Robię się nerwowy.
Może powinienem zajmować się gospodarstwem.
Gospodarstwo? Ty?
Frustrowałbyś się. Nie wytrzymałbyś ani dnia.
Na emeryturze tak jest.
Gdziekolwiek jesteś.
Zmęczyłeś się ludźmi, prawda?
No tak.
Powinieneś odpocząć.
Dość już zrobiłeś.
Dziękuję.
Dziękuję za wszystko.
MOTEL U HEIDE
Jak poszło?
Chwilowo urzędnicy
są na wakacjach,
więc trudno coś zaplanować.
Cholera. Jeśli znowu ucieknie, to koniec.
Jest jeszcze jeden problem.
Jaki?
Jin Younghee została pozwana na Filipinach za oszustwo.
Jeśli pozew przejdzie, nie wywieziemy jej.
To jakiś absurd.
Poprosiłem
lokalną prokuraturę o wycofanie pozwu.
Inspektorze Jang. Zaraz wracam. Zostań tutaj.
Były u Moosika.
Nie masz nic więcej?
Dobry jesteś.
Co z pieniędzmi?
Musiały być razem z paszportami.
Uważaj, jeśli chcesz zgarnąć brudną forsę.
Wiesz, jak to się skończy.
Na razie.
Zadzwonię, jak tylko aresztujemy Cha Moosika.
Odbieraj telefon.
Dzień dobry.
Nazywam się Jang Jun. Miło mi.
Możesz wychodzić z domu? Szukają cię.
Jestem tuż pod ich nosem.
Chodzę wszędzie, a oni jak we mgle.
Teraz widzę,
że ma pan niesamowitą aurę.
Znasz mnie?
Wszyscy w tej branży pana znają, panie Cha.
To dla mnie zaszczyt pana poznać.
- Proszę usiąść. - Jasne.
Proszę usiąść.
Prowadzisz kasyno on-line.
Tak. Założyłem je kilka lat temu.
Gdzie?
Biuro jest w Chinach, ale serwer w Japonii.
Wszystko odbywa się po angielsku.
Gracze są z różnych krajów.
Oferujemy madżonga, ruletkę,
- bakarata… - Jasne.
Ile pieniędzy chcesz wysłać na Filipiny?
Sześćdziesiąt miliardów.
W gotówce.
Sześćdziesiąt miliardów?
To dużo.
Owszem.
Zajmują około 60 pudeł po miliardzie w każdym.
Mogę je sprawdzić?
Oczywiście. W każdej chwili.
Zróbmy to teraz.
Mam je przy sobie.
Ale nie prosi pan o zbyt wiele? Dopiero się poznaliśmy.
Czyżby?
No to następnym razem. Chodźmy.
- Tak jest. - Wychodzi pan?
Też dopiero co cię poznałem.
Jak mam cokolwiek zrobić, skoro nie widziałem pieniędzy?
Dobrze.
Proszę na chwilę usiąść.
To miejsce publiczne.
O Boże.
Dam panu zaliczkę.
Jeśli nie będzie problemów
z wysyłką,
dostanie pan 2,4 miliarda.
Chyba sobie żartujesz.
Tylko 2,4 z 60 miliardów? To w zasadzie drobniaki.
Mówiłeś, że mnie znasz.
Chcesz robić interesy na takich warunkach?
Czteroprocentowa opłata za przelew to dużo.
Chcę 8%.
Bez targowania się.
Dobrze.
Co z wymianą?
Wyznaczę datę i miejsce. Dostanie pan gotówkę.
Ale dopiero, gdy potwierdzę, że pieniądze zostały wysłane na Filipiny.
Kurs wymiany z dnia transakcji.
Zgoda.
Zadzwonię, jak to załatwię.
Może być.
To pół miliarda.
Ale ciężkie.
Rety, jaki on wyluzowany.
Jak on się nazywa?
Jang Jun.
Jang Jun?
Cześć, Jonghyun. To ja.
Musisz coś dla mnie sprawdzić.
Faceta koło trzydziestki.
- Cześć. - Cześć.
Pomyślałem, że chcesz coś zjeść,
więc kupiłem ci burgera.
Dzięki.
Ale zjem później.
Jasne.
Widzę, że znowu palisz.
Tak.
Wyszła już?
Nie. Nadal cicho.
Co to?
- To? - Tak.
Pamiętasz parę Koreańczyków zabitych w Manili?
Tak.
To ich paszporty.
Znalazłem je
w sejfie Cha razem z brakującym nagraniem.
Tak myślałem.
O co ci chodzi?
O to,
że nie wróciłeś tylko po to, żeby deportować Jin.
Tak naprawdę wróciłeś, żeby złapać Cha.
Mam listę zarzutów, o które mógłbym go oskarżyć,
ale ten skurczybyk…
Rządzi całym miastem.
Pamiętasz Terrence'a? Z NBI?
Tak.
Zwolnili go po powrocie Cha do Agiles.
Obaj wiemy, że to nie przypadek.
Dlatego właśnie staram się go aresztować.
Jeśli wróci do Korei, gdzie podlega mojej jurysdykcji,
wsadzę go na dobre.
Ale…
Jestem tutaj.
Wiem. Szanse są małe.
Właśnie.
Hoon.
- Co? - Mogę o coś spytać?
Czemu masz obsesję na jego punkcie?
Tak o mnie myślisz? Że mam obsesję?
Nikt nie prosi cię,
żebyś rozwiązał tę sprawę, a jednak tu jesteś.
Twoja żona
i żona.
Są z ciebie dumne?
No wiesz,
mam nadzieję.
Chyba właśnie tego chcę.
Może…
Może kiedyś
będę mieć to, co ty.
Kogoś, kto będzie ze mnie dumny.
Chwila.
Inspektorze Jang.
Udało się?
Naprawdę? Dobrze.
Dziękuję. Dobra robota.
- Słuchaj. - Co?
Urząd Imigracyjny.
Zgodzili się wykopać ją z kraju.
Powiemy jej to, jak już do niej zapukamy.
Ekstra.
Wiem.
Zaczekaj. Tylko szybko zadzwonię.
Komendancie Shim. Tak.
Właśnie to zatwierdzili. Tak.
Możemy ją aresztować.
Możecie aresztować Jo Yoongiego i Choia Chilgu.
Rozumiem. Zajmiemy się tym.
Tak.
W porządku.
- Hoon. - Co tam?
Wiem, że mówiłem, że szanse są małe.
Ale jestem z tobą.
Jesteśmy partnerami, prawda?
Zjedz burgera.
Aresztuję cię, jeśli będziesz próbował mnie poderwać.
Pomyśl o żonie.
Zamknij się i jedz tego cholernego burgera!
Dobra.
Szaleństwo.
Czemu chciał się spotkać tutaj?
Mam złe przeczucia.
Prawda?
Co jest? To chyba on.
Chryste.
Co tak wcześnie? Ja się nie spóźniłem.
Kto to?
Mój pracownik.
Mam pieniądze. Może pan obejrzeć.
Otwórzcie drzwi.
Chwileczkę.
Nie masz tam nikogo?
Jeśli ktoś były w środku w taką pogodę, umarłby od upału.
Otwieraj.
To 60 miliardów wonów.
Wejdź sprawdzić.
Dobrze.
Boże.
Są prawdziwe.
- Czas zrobić przelew. - Sprawdź resztę.
Wszystkie?
Oczywiście, że tak. A jak inaczej?
Nie żartuje pan.
Rany.
Sprawdzenie wszystkiego trochę zajmie.
To konieczne.
- Pomóc ci? - Nie, nie. Daję radę.
Podnieś, przełóż i sprawdź tak, jak z tamtym.
Dobrze.
Nie róbmy tego.
Dam wam kluczyki do auta, zabierzecie je i sprawdzicie.
Możemy wziąć samochód, sprawdzić pudła i wysłać pieniądze?
Faktycznie, tak być nie może.
Boże.
Ty mały…
- Szefie! - Zamykaj.
Szefie!
Chyba uderzyłeś go za mocno.
- Szefie! - Dobra robota.
Mam coś do załatwienia. Dokończ to, co zacząłeś.
Rany.
Nie ruszaj się.
Ty gnoju.
Chodź tu.
Kto ci kazał to zrobić?
Kto ci kazał to zrobić, dupku?
Tak. Dobrze.
Pozew przeciwko Jin Younghee został odrzucony.
- To koniec? - Tak.
Proszę wszystkich o uwagę.
Jak wiecie, ze względu na przepisy
wydział koreański nie weźmie udziału w samym aresztowaniu,
ale musicie słuchać moich rozkazów aż do zakończenia misji.
Nie strzelamy, chyba że to będzie konieczne.
Chcemy, by schwytano tę kobietę i by bezpiecznie weszła na pokład.
Wszystko jasne?
- Tak jest. - Super.
Dobra. Dziękuję.
Dzwonił Interpol.
Wydali na nią czerwony nakaz.
Świetnie. Wszystko gotowe?
- Tak jest! - To idziemy po nią.
Chodźmy.
Czekamy. Wyskoczymy na fajkę?
Dobra.
Ty, ty, ty i ty.
Chodźcie ze mną.
Weź samochód i czekaj, aż wrócimy.
Jasne? Chodźmy.
Kto tam?
Zarządca budynku.
Younghee Jin?
Tak?
Aresztujemy panią za nielegalny pobyt na Filipinach.
Nielegalny pobyt? Ja?
Skuj ją.
To jakieś nieporozumienie. Mam wizę.
Legalną!
Przykro mi.
Chodźmy.
Obłęd.
Hej!
Mylisz się!
W końcu ją masz.
Wszystko dzięki tobie.
Dobra robota.
Co teraz?
Stawiam kolację.
Jasne.
- Stawia kolację. - Owszem.
Chodźmy.
Reporterzy nadal są w holu?
Tak. Pozbędę się ich.
Nie mają nic lepszego do roboty.
Piwnica, drugie piętro.
- Jedzie pani do rezydencji? - Nie, muszę gdzieś pojechać.
Kim pan jest?
- Hej… - W porządku.
Kopę lat, pani Ko.
Myślałem, że jest pani w więzieniu.
Co pana tu sprowadza?
Wezmę odpowiedzialność
za pani pieniądze, pani Ko.
Dlatego proszę,
skończmy z tą dziecinadą.
Teraz bierze pan odpowiedzialność?
Okradli panią w naszym kasynie,
więc to moja wina.
Pani też mnie oszukała, więc jesteśmy kwita.
Od teraz rozmawiajmy bezpośrednio, zamiast wykorzystywać gangsterów.
Zawsze dotrzymuję słowa,
proszę się nie martwić.
Dobrze?
Poza tym…
Znamy się od tak dawna, więc dam pani dobrą radę.
Nie ufałbym tym gangsterom, których pani wynajęła.
Dupki znajdą coś kiedyś na panią
i przyłożą nóż do gardła.
Bądźmy w kontakcie.
JANG JUN
To był nerwowy dzień.
Skąd znasz tego dupka Juna?
Od znajomych hazardzistów.
Mówią, że jest legendą w swojej branży.
- Ten dupek do pana dzwoni. - Daj.
- Zatrzymaj się tutaj. - Dobrze.
Halo? Gdzie jesteś?
Dzień dobry.
Jestem na lotnisku.
Co?
Dokąd lecisz?
- Na Filipiny. - Dlaczego?
Wspominałem, że będę tam robił interesy?
Dlatego prosiłem o przelanie pieniędzy.
Co?
Dzwoniła pani Ko.
Podobno wszystko załatwione.
Gratulacje.
Kiedy pan przylatuje?
Ty gówniarzu.
Życie ci niemiłe?
Sam ma pan kasyno.
Jak mógł się pan dać na to nabrać?
Powinien był pan lepiej czytać moje karty.
Niedługo się odezwę. Do zobaczenia.
Proszę na siebie uważać.
Co za gnojek.
Dzień dobry.
Cześć.
Wróciłem, panie Na.
Dobra robota.
- Co z twoją głową? - Uderzyłem się.
Coś się stało?
Nic takiego. Zajęliśmy się wszystkim.
Jest pan gotowy wejść na pokład?
Tak.
Chodźmy.
Mamy jeszcze dużo czasu.
Chodźmy do salonu zjeść ryż z makaronem.
Wziąłem pachnotkę.
Po co? Na Filipinach też ją mają.
Tutejsza smakuje lepiej.
Zawsze zabieram ze sobą pachnotkę.
Halo?
Halo? Halo! Jesteś tam?
Tak, ojcze.
Załatwiłeś już wszystko w domu?
Jeszcze nad tym pracuję.
Chyba się nie zrozumieliśmy.
Chciałem tylko porozmawiać.
Oczywiście.
Rozmawiałem z Johnem.
Nie wiem, co cię tak wystraszyło.
Kiedy wracasz?
Niedługo.
Nie zapomnij zadzwonić.
Dawno nie jedliśmy razem kolacji.
Tak, ojcze.
BIURO IMIGRACYJNE
Taka nagła deportacja nie jest czymś typowym.
Nawet tutaj ma kartotekę.
Rozumiem, dlatego nalegałem. Przyszedłem osobiście,
by okazać wdzięczność rządu Korei.
Co to za dokumenty od koreańskiej policji i rządu?
Widzi pan…
Niestety, nie mogę podać dokładnych informacji.
To poufna sprawa.
Nie mogę tego zrobić. Przykro mi.
Mogę zająć panu chwilę?
Proszę.
Rzecz jasna ten dokument…
…to nie moja sprawa.
Proszę pana.
Też pracowałem w Agiles.
Wiem, jak tam jest.
Poznałem miejscowego glinę, z którym teraz się przyjaźnię.
Początkowo myślałem, że to kolejny skorumpowany policjant.
Ale teraz
rozumiem i wiem,
że robił wszystko, co mógł,
by zmienić sytuację w Agiles.
Nie chodzi tylko o niego.
Poznałem wielu ludzi
w potwornej sytuacji, którzy chcieli zmiany.
Proszę tylko
o odrobinę pomocy.
Do tej pory pracował pan w Wydziale koreańskim w Agiles?
Zgadza się. Do niedawna.
I powiem panu,
że było to najcenniejsze doświadczenie w mojej pracy zawodowej.
Wie pan co?
Pochodzę z Agiles.
Naprawdę?
BIURO IMIGRACYJNE
Inspektorze Jang.
Decyzja zapadła.
Zadzwoń do ambasady.
Niech wydadzą dokument podróży.
Jasne!
Trudno repatriować przestępcę.
Jak dostaniesz zgodę na powrót Younghee do Korei, to będzie koniec.
Dasz radę. Jeszcze trochę!
Bardzo mi przykro.
Czemu nagle cofnęli mi paszport?
Sam nie wiem.
A pan Jo?
Ambasada nic nie może zrobić.
Musi się pani tym zająć w Korei.
Tu nic się nie da zrobić.
Dlaczego?
Pani paszport został anulowany w Korei,
więc ambasada nie może nic z tym zrobić.
To szaleństwo.
To nie ma sensu.
Żyję tu i nikomu nie wadzę.
Co mam zrobić?
Mogę pomóc pani wrócić do Korei.
Inaczej musi pani tu zostać.
Chcę lecieć do Korei.
Nie chcę tu być ani dnia dłużej.
- Pozwólcie mi wrócić do Korei. - OK.
Nie będzie łatwo, ale zrobię, co mogę.
Inspektorze Jang. Proszę mnie stąd wyciągnąć.
Odezwę się niedługo.
- Dobrze. Proszę! - Oczywiście.
Skończyłem.
BIURO IMIGRACYJNE
Gdzie zaświadczenie?
Tak szybko je wydają?
- Tak jest! - Dostałem je od ręki.
Boże, ale z ciebie żartowniś.
Dzień dobry, miło pana widzieć.
Cholera.
Kim jesteście, do cholery?
Skąd jesteście?
Kim jesteście?
Panie Chilgu.
Jest pan aresztowany za zlecenie zabójstwa pana Mina Seokjuna.
To jakieś szaleństwo.
To nieporozumienie.
Czekajcie. Nic nie zrobiłem! To nieporozumienie.
Wszystko, co pan powie…
To szaleństwo.
…może zostać użyte przeciwko panu.
To pomyłka. Nie zrobiłem tego!
- Idziemy. - Sukinsyny! Puśćcie mnie!
Mój teść jest bardzo chory.
Zdiagnozowano u niego nieuleczalnego raka.
Boże.
Mówisz o burmistrzu?
Próbuję je szybko sprzedać.
Dlatego są 10% tańsze od ceny rynkowej.
Tylko akcje hotelu, tak?
Zgadza się.
Chcę je jak najszybciej sprzedać i kupić ziemię na wsi,
żebym mógł się nim zająć.
Panie Jo Yoongi.
Jest pan aresztowany za zlecenie zabójstwa pana Mina Seokjuna.
Co? Co wy…
Ma pan prawo zachować milczenie.
- Wszystko, co pan powie, może być użyte… - Chwila.
Ma pan prawo do adwokata.
Chwila.
Też pracowałem w policji.
- Co się… - Opowie pan na miejscu.
- Możecie mnie rozkuć? - Zabierzcie go!
- Szlag, czekajcie. - Idziemy.
Mówiłem, że też służyłem w policji. Jesteśmy jak rodzina.
- Nie jesteśmy rodziną! Zabrać go! - Poważnie!
To nie ja. To Choi Chilgu!
Cześć, John. Gdzie jesteś?
Czekam na ciebie w strefie przylotów.
Gdzie?
Przy bramce dla VIP-ów.
Szefie.
Gdzie jesteś?
W łazience.
Jasne. Ile ci zejdzie?
Daj mi pięć minut.
Dobrze.
John.
Wszystko gra?
- Szefie. - Za nim!
Szybko!
Ej! Uważaj!
Jedź!
MIĘDZYNARODOWE LOTNISKO W MANILI
Chwila.
Proszę.
Co pan tu robi?
W porządku.
Pani Jin Younghee,
aresztuję panią za zlecenie zabójstwa Mina Seokjuna.
Co?
Ma pani prawo zatrudnić adwokata i zachować milczenie.
To nie ja.
Wszystko, co pani powie, może być użyte przeciwko pani.
Przysięgam, że tego nie zrobiłam! Jaki miałabym cel?
- Trzymaj ją. - To Choi i ten cholerny konsul!
Dobrze, damy pani szansę, by się bronić.
Może pani otrzymać obrońcą z urzędu.
Zrozumiała pani?
- To nie ja. - Chodźmy już. Idziemy.
- Trzymajcie ją. - Jestem niewinna!
Nic nie zrobiłam!
Inspektorze Jang.
Chwila! Porozmawiajmy!
- To nie ja! - Resztę zostawiam tobie.
Nie lecisz z nami?
Muszę jeszcze coś załatwić.
Dobra robota.
Też się spisałeś.
Dzięki.
Komendancie Shim.
Sprawdziliście nagrania?
Tak. Samochody też.
Dobrze.
Dostaniemy nakaz aresztowania Cha?
Tak! Będzie jutro.
Dobrze.
Komendancie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Wszystko gotowe?
Prawie, bracie. Prawie.
Wszystko gra?
Jasne.
Szefie.
Zna szef powiedzenie: „Nic nie trwa wiecznie”?
Chodzi o kwiaty.
Nie kwitną przez dziesięć dni.
Czy to kwiat wiśni, czy forsycja, po dziesięciu dniach i tak umrze.
O to w nim chodzi.
Niech szef spojrzy.
Wszystkie kwiaty opadły.
JANG JUN: NIE MOGĘ SIĘ DODZWONIĆ. ODDZWOŃ.
Halo?
Ty pieprzony sukinsynu.
Jesteś trupem, jeśli cię dorwę.
Gdzie jesteś?
Dzień dobry.
W Manili. Jest pan zajęty?
Chciałbym się spotkać.
Jaja sobie ze mnie robisz?
Nie boisz się mnie?
Oczywiście, że się boję.
Nie ma na Filipinach osoby, która by się pana nie bała.
Na samo pana nazwisko ludzie błagają o litość.
Zadzierasz z niewłaściwym człowiekiem.
Rozumiesz? Przestań pieprzyć.
Przepraszam za tamtą sytuację.
Jestem pana wielkim fanem.
Mam propozycję biznesową.
Byłem programistą w firmie robiącej gry wideo.
Chodziłem do pracy i robiłem to,
co mi kazali.
Zaprojektowałem grę karcianą,
która okazała się hitem.
Uznałem, że stać mnie na więcej. Zająłem się tylko tym.
No i…
…udało się.
Zarabiałem szalone pieniądze.
Ale w którymś momencie
to kasa stała się problemem.
Zarządzanie pieniędzmi było dużo trudniejsze niż ich zarabianie.
Proponujesz,
żebym zarządzał twoimi pieniędzmi, dupku?
Bitcoin panu świta?
To kryptowaluta. Teraz dość popularna.
Wszelkie transakcje będą w bitcoinach.
Nie można ich namierzyć, więc nikogo nie złapią.
Nie trzeba będzie nosić ze sobą gotówki.
To kluczowy aspekt.
Stworzę grę, w której gracze nie będą musieli chodzić do kasyna.
Będą oglądać wszystko przez kamery i obstawiać z poziomu klawiatury.
Wygodne, prawda?
Proponuję więc…
…żeby zbudował pan takie kasyno.
Ja na jego bazie zbuduję mój system.
Dostanie pan
swoją prowizję.
Oddam 50% zysków.
Co z depozytem?
Biorę trzy miliardy wonów od stołu.
Ale musi pan mieć minimum 20 stołów.
Gówniarz.
Kim ty tak naprawdę jesteś?
Ten gówniarz bawi się grubą kasą.
Proszę to przemyśleć i zadzwonić.
Będę czekał.
Cholera.
Halo?
Hej, Jungpal, to ja.
Kto mówi?
Mówiłem, że ja. Nie pamiętasz mojego głosu?
Cześć, szefie.
Szefie.
Ma szef nowy numer?
Jungpal.
Mam do ciebie prośbę.
Pojedziesz do Boltona
i wypłacisz moje pieniądze.
Około 30 milionów peso.
Zadzwonię wcześniej do kasyna, ale musisz jechać sam.
To musisz być ty, nikt inny.
Szefie, coś się stało?
Później ci powiem, rób, co mówię.
Mogą cię śledzić.
Uważaj,
żeby nikt za tobą nie pojechał.
Dobrze?
Jak wyciągniesz pieniądze,
napisz na ten numer.
Dobrze?
Dobrze.
Wiesz, Jungpal.
Tylko tobie mogę w tej chwili zaufać.
Dzięki.
Jasne.
- Wszystko gra? - Tak.
- Na pewno? - Tak.
Dobrze.
Mogę jakoś pomóc?
Zastaliśmy pana Moosika?
Wyjechał do Korei.
Wiemy, że wrócił. Gdzie on jest?
Tu naprawdę go nie ma.
- Nie ma go? - Nie.
Jestem teraz w kasynie.
Cha Moosika tam nie ma.
Gdzie on jest?
Wyślę ci adres, jedź tam.
Jadę już tam z Jungpalem.
O czym ty mówisz?
A jak myślisz?
Moosik będzie pod adresem, który ci wyślę.
Zatrzymamy go tam. Pospiesz się.
Jeśli mam coś zrobić, musisz mi powiedzieć, o co chodzi!
Też nie wiem, czemu Cha Moosik nas tam wezwał!
Zamknij się i jedź.
Pieprzony debil.
Sanggu!
Możemy mu ufać?
Na pewno przyjedzie.
Na pewno.
Nie chcę, żeby pieprzony gliniarz wbił mi nóż w plecy.
Sanggu.
Co zrobisz, gdy szef wyjedzie?
Otworzę kasyno.
Jakie kasyno?
A ty co zamierzasz?
Zaszyję się gdzieś i będę wiódł spokojne życie.
Wyślijmy go do Korei w jednym kawałku.
Weź go. Nigdy nie wiadomo, co się może wydarzyć.
Nie ma go w kasynie.
Spokojnie, znajdę go!
Kurwa!
Gdzie jesteś, ty chuju?
BILLY JOEL PIANISTA
Godzina dziewiąta, sobotni wieczór
Stali bywalcy schodzą się
Obok mnie starszy siedzi pan
Czułe chwile z ginem i tonikiem ma
Synu, zagraj mi tamtą piosenkę
Nie pamiętam już, jaką melodię ma
Ale słodka jest i gorzka I na wylot znałem ją
Gdy młodzieńcze odzienie pasowało mi
Co tu robisz?
Zabrałem go ze sobą, bo to za dużo pieniędzy.
Dla bezpieczeństwa.
A pieniądze?
Wejdźmy.
…tej nocy
Na melodię wszystkich nas naszła chęć
Ty nam radość przyniesiesz nią
Siadajcie.
Tam.
Chryste.
Sanggu tutaj.
Jeszcze jedna gęba do wykarmienia.
Myślałem, że Jungpal będzie sam.
Masz. Siadaj.
Co szef robi w takim miejscu?
Życie bywa trudne, wiesz?
Proszę.
Zdejmijcie pokrywki.
Tadam!
Od rana jestem na nogach.
Chciałem wszystko dla ciebie przygotować.
Minęło tyle czasu.
Jadłeś już?
Tak, jadłem.
A szef?
Potrzebuję alkoholu.
Napijmy się.
Szefie, ten dom…
Co to za miejsce? Co szef tu robi?
Cicho tu. Miło jest pobyć samemu.
Czemu się krzywisz?
Martwię się. Widzę, jak szef wygląda.
Proszę.
Coś się stało?
Jedzcie.
Ja też zapalę, szefie.
Uciekam
przed Danielem.
Przed Danielem?
Coś zaszło między wami?
Przestań.
Koniec pytań.
Powiem ci później.
Powiem wam coś, skoro już tu jesteście.
Na razie będę się ukrywać.
Pod moją nieobecność
macie zarządzać kasynem.
Na pewno się spiszecie.
Macie doświadczenie.
Dacie sobie radę beze mnie?
Nie martwcie się.
Wiem, co wam chodzi po głowach,
ale znacie mnie.
Nie pójdę na dno.
Niedługo wrócę, jasne?
Zhardziałem
przez 15 lat mieszkania tutaj.
Przecież wiecie.
Niełatwo mnie wykończyć.
Tak, to chyba ten.
Ktoś z nim jest.
To jego samochód?
Co on, kurwa, robi w takim miejscu?
Hoon. Zaczekajmy na wsparcie.
To kolejne 30 minut.
Nie możemy go teraz zgubić.
Bez wsparcia to zbyt niebezpieczne.
Nie mamy wyboru.
WYDZIAŁ ŚLEDCZY
Chryste.
Co to?
Masz też broń?
Hej!
Słuchaj.
Chcę go złapać żywego i wywieźć do Korei.
Użyję go tylko w ostateczności. Obiecuję.
Uważaj na siebie.
Dobrze.
- Hej! - Co?
- Tędy. - Dobrze.
Mark.
Może…
Ty idź od tyłu.
- Ja sprawdzę przód. - Dobra.
Jeśli ma szef problemy z Danielem,
to może lepiej wróci do Korei?
A w Korei…
…z czego bym się utrzymał?
Nie chcę stracić wszystkiego.
Sanggu.
Nie zrezygnuję z tego, co tu mam.
Nie przemyślałem tego.
Dobra.
Dość tej depresyjnej gadki.
Zabawmy się i trochę napijmy. Dawno tego nie robiliśmy.
Zjedzcie coś. Obrać wam?
Czemu nie jecie? Alkohol na pusty żołądek?
- Obiorę wam. - Nie trzeba.
Czemu nic nie jecie?
Nie ruszaj się! Opuść rękę, Cha Moosik!
- Ręce! - Stać!
Panie Cha Moosik.
Jest pan aresztowany za zlecenie zabójstwa Kim Sojung i Philipa.
Ma pan prawo do adwokata i do obrony.
Mark, skuj go.
Mark!
Za mną.
Ej!
Bracie!
Niech ci się wiedzie.
Moosik…
To nie ja.
Weź torby.
Szefie.
Gdzie kluczyki?
Jedziemy twoim.
Szybko.
Moosik?
6 MIESIĘCY PÓŹNIEJ
POLICJA W SEULU, KOREA
Pan Yeom Sangchul?
Tak.
- Inspektor Oh Seunghoon? - Tak.
Proszę.
Skąd pan o mnie wie?
Interesowałem się policją na Filipinach.
Poszperałem i trafiłem na pana.
Proces jeszcze trwa?
Tak.
Może porozmawiamy przy herbacie?
Pewnie.
Choi Chilgu nadal zaprzecza wszystkim oskarżeniom?
Tak. Twierdzi, że dał pieniądze Jin Younghee z innych powodów.
A Jo Yoongi twierdzi, że o niczym nie wiedział.
A Jin Younghee?
Na początku przyznała się do wszystkiego,
ale po rozmowie z prawnikami zaczęła wypierać się zarzutów.
Aresztowała pan wspólników w niecały rok po sprawie.
Aresztowałem ich,
ale śledztwo wciąż jest w toku.
Muszę pracować nawet w święta.
Ciężka sprawa.
Jeśli ma pan chwilę,
opowie mi o panu Cha Moosiku?
Cha Moosik…
To długa historia.
Umówimy się na inny termin?
Na dzisiaj wystarczy.
Oczywiście.
Nie wiem, czy to zgłosili.
Jasne.
Ostatnie morderstwa dzieci…
Seunghoon!
Tak?
Chodź tu.
- Ja? - Szybko, chodź.
Zaraz wracam.
- Tak? - Siadaj.
Mam sprawę internetowego kasyna.
Kasyna?
Tak.
Nie możemy namierzyć funduszy.
Obstawiają tylko kryptowalutami.
Jakie to kwoty?
Dziesiątki miliardów wonów w gotówce każdego dnia.
Co miesiąc zarabiają ponad 100 miliardów wonów.
To zupełnie nowy poziom niż do tej pory.
Ale…
…sprawdziłem adres i okazało się,
że to znowu Filipiny.
Filipiny?
Streamują przez całą dobę z kasyna w Manili.
Można się podłączyć
z Chin, Japonii, Korea, Hongkongu, Australii, USA…
Działają na całym świecie.
Mark!
Mark.
Przepraszam.
Mark…
Przepraszam.
WYDZIAŁ KOREAŃSKI
Gramy dalej.
Obyśmy teraz wygrali.
Zrobię wszystko, by wygrać.
Trzy punkty dla gracza.
Żadnych zdjęć. Każda liczba będzie dobra.
Tak!
Mamy pięć. Siedem do trzech. Wygraliśmy.
- Bankier – siedem. Bankier wygrywa. - OK.
Obstawiajcie.
Mamy jeszcze 100 000, czyli 1,74 mln.
Postawmy 160 000 na gracza.
Proszę obstawiać.
Dobra, 160 000 na gracza.
Obstawmy 170.
Obstawiamy 170. Tak jest!
- Ktoś obstawia? - Koniec zakładów.
- Ktoś? - Gracz wygrywa.
KASYNO GRACE
Dzień dobry.
- Wszystko w porządku? - Oczywiście.
Wszystko działa jak w fabryce.
Boże.
To wygląda bardziej jak call center niż kasyno.
Jakie call center?
Za dużo osób czeka, by zagrać.
Trzeba otworzyć więcej kasyn.
Mamy wybudować wielką fabrykę na wsi czy co?
I kwatery dla personelu.
To niezgodne z prawem. Musimy działać legalnie.
Na Filipinach nie tak łatwo o licencję.
Ledwo opłaciłem to miejsce.
Co to za facet
z USA nas odwiedził?
To Koreańczyk.
Prowadzi kasyno w Las Vegas.
W Las Vegas?
Tak. Mały lokal.
Przekonajmy się…
Idzie.
Napisy: Adam Sikorski