Przedstawione w serialu osoby,
miejsca, organizacje
i wydarzenia są fikcyjne.
Podobieństwo nie było zamierzone.
Mogę zapalić?
Coś się stało?
Nie pogarszaj sytuacji.
Może czas, bym się wycofał.
Mam dość.
W dzieciństwie byłem zbyt biedny,
żeby pójść do szkoły.
Pracowałem w restauracji
za 100 peso miesięcznie.
Potem marzyłem o pracy w metrze.
Płacili 400 peso miesięcznie.
Ciągle mi odmawiali,
bo mnie nie lubili.
Nikt nie chciał, żeby taki nędzny chłoptaś tam sprzedawał.
Dlatego
trzy lata pracowałem jako boy hotelowy,
żeby wyrobić sobie pozycję.
I nawet wtedy
musiałem mieć twardą skórę,
żeby utrzymać stanowisko.
Pewnego dnia szef coś we mnie dostrzegł,
wziął na bok
i wręczył ponad dziesięć milionów peso.
Chryste!
Byłem naprawdę zszokowany.
W życiu nie miałem tyle pieniędzy.
To było w latach 60.
Dziś te pieniądze warte byłyby około miliarda.
To duża kasa.
Zgadza się.
Po tym wydarzeniu
nigdy nie przegrałem, ani razu.
Tak trafiłem tutaj.
Wiesz dlaczego?
Bo znam się na ludziach.
Wiem, kiedy są prawdziwi, a kiedy nie,
i wiem, czego ode mnie chcą.
Wiem też, dlaczego wycofujesz się z interesów,
które ci proponuję.
Porozmawiaj z Johnem o tym, o co prosiłeś.
Zrób to, co ci każe.
Tak, ojcze.
Pamiętaj o jednym.
Rodziny nigdy nie tykaj.
Nigdy.
GRA O WSZYSTKO
BYĆ ALBO NIE BYĆ
- Dzięki za ciężką pracę. - Dzięki.
Spotykałeś się z kimś na Filipinach?
Poważnie, ty i komendant Shim.
Zadajecie niestosowne pytania komuś, kto właśnie wrócił.
Zazdroszczę. Pewnie dobrze się bawiłeś,
- gdy tam byłeś. - Wcale się nie bawiłem.
Na pewno miał powodzenie, bo zna angielski.
- Spójrz na tę bransoletkę. - Zabieraj łapy. Zapominasz o hierarchii.
Przepraszam.
Ale masz nudne życie.
Trzeba było wyluzować.
Czy to prawda,
że ciągle tam do siebie strzelają?
Ostatnio chciałem się zapisać na kurs,
ale się wystraszyłam.
To nie tak.
Tylko zbiry strzelają. Zwykle się to nie dzieje.
Życie na Filipinach jest jak życie w Korei.
Korea jest teraz gorsza.
To prawda.
Nadinspektor Han właśnie awansował.
Na której uczelni studiował?
Nie wiedziałeś?
Nie.
- Nie mówiłem ci? - Nie.
Studiował na Kyung Hee.
BOLTON LEE SANGGU
PLIK BEZ NAZWY
To nagranie z kamery przemysłowej
w restauracji Jin Younghee.
Pochodzi z wieczora 13 maja 2015 roku.
To dzień morderstwa pana Mina Seokjuna.
Ta trójka
to główni podejrzani o zlecenie morderstwa.
Jose Tarragona, urodzony w 1975 roku.
Chłopak Jin Younghee.
Pracuje jako urzędnik podatkowy w urzędzie miasta w Agiles.
Choi Chilgu przelał Jin Younghee 20 milionów peso,
czyli około 500 milionów wonów.
Sądzimy, że Jose Tarragona
wynajął płatnego zabójcę.
Myślisz, że urzędnik wynajął zabójcę?
Jest prawą ręką obecnego burmistrza.
Słyszałem, że ma powiązania z lokalną mafią.
Same poszlaki nie wystarczą.
Muszą przyznać się do winy.
Gdy aresztujemy podejrzanych,
chcę przesłuchać ich jednocześnie,
żeby nie wymyślili sobie historyjki.
Co stanie się z Jin Younghee?
I tu jest problem.
Zamierzamy anulować jej paszport
i deportować za nielegalną imigrację.
Jeśli Filipiny będą współpracować,
tak będzie najszybciej.
Nie będzie łatwo, jeśli Filipińczycy coś na nią mają.
Sprawdź ten fragment o transferach.
Dobrze. Sprawdzę.
Znaleźliście Chilgu i Yoongiego?
Tak. Operatorzy komórkowi przekazali nam ich lokalizacje.
Dobra. Złapmy ich wszystkich naraz.
Tak jest.
Świetna robota.
Dobra robota.
Brawo.
Tak?
Dzień dobry.
Dzwonię z domu opieki w Cheongju.
Zna pan może panią Kim Sojung?
Dlaczego pani pyta?
Matka pani Kim zmarła zeszłej nocy.
Nie mogę się do niej dodzwonić.
Kontaktuję się z jej znajomymi.
Podobno jest pan teraz na Filipinach.
Halo?
Sojung.
Twoja mama zmarła.
Wiesz, kto to zrobił?
Tak.
To powiedz.
W porządku.
Kto jeszcze o tym wie?
Nikt.
Jeśli ci powiem,
będziesz pierwszy.
Obiecuję, że nikomu nie powiem.
Koreańczycy dostali zlecenie.
Zrobił to jeden Filipińczyk.
Nasz człowiek.
Kto?
Jose Tarragona.
Ten klaun
od Raula?
Tak.
Na pewno?
Szef o tym wie?
Pewnie tak. Kazał mi porozmawiać z tobą.
Czyli nie wie.
Rozumiesz, prawda?
To kuzyn Daniela.
Proszę, nic nie rób.
Obiecaj, że nikomu o tym nie powiesz.
Jasne?
Wiesz, czego chcę.
Nie.
Nie ma mowy. Nie!
Kurwa.
Czemu w ogóle to robisz?
Czy ten cały pan Min cię obchodził?
Nie chodzi o to.
Chodzi o Raula.
Jeśli on to zrobił,
ja mogę być następny.
To nie jest tylko ostrzeżenie.
Ten gnojek chce mnie zabić.
Rozumiesz?
Rozumiesz, co mówię?
ZŁOŻONO ZAPYTANIE O KONTO BANKOWE PANI JIN YOUNGHEE
Halo?
Cześć, to ja.
Dostałam wiadomość, że ktoś sprawdzał moje konto.
Co sprawdzali?
Skąd mam wiedzieć?
Dostałam tylko wiadomość.
Prześlij mi ją.
Dobrze.
- Dzięki Bogu. - Kochanie? Co tu się stało?
Boże.
Co tu się stało?
- Kurwa! - Kochanie!
Zamknij drzwi!
- Co... - Zamknij drzwi.
Co się stało?
- Kochanie, nic ci nie jest? - Nie.
- Postrzelili cię? - Nic mi nie jest.
Nic ci nie jest?
Nie mogę spać.
Bezsenność jest coraz gorsza.
Ale wzięłaś leki?
Wziąłem trochę, ale nie pomagają.
Nie wiem nawet, jaki dziś dzień.
Co?
- Jose, czekaj. - Co?
Co?
- Co? - Widziałeś samochód?
- Jaki samochód? - Tamten!
Znowu ten samochód.
Wczoraj też tam stał.
Obserwują mnie.
Wcale nie. To inny samochód.
Pomyliło ci się. To nie ten sam.
Nie. To ten sam. Jestem pewna.
Byli tam wczoraj.
- Nikogo nie... - Nie!
To inny samochód.
Kochanie!
Kochanie.
- Nie. - Nie!
Usiądź.
Puść. Oddaj mi pistolet.
Oddaj.
Dziękuję.
Ufasz mi,
prawda?
Ufasz mi?
Świetnie.
Zajmę się tym.
- Dobrze? - Dobrze.
To dobrze.
Zostań tu.
- Zostań tu, dobrze? - Tak.
Super. Nie ruszaj się.
Kochanie.
Uważaj na siebie.
Dobrze?
Dobrze.
To dobrze...
Kim jesteście i co tu robicie?
Kręcimy się. Bo co?
Wystraszyliście moją dziewczynę, dupki.
Spadajcie.
Już!
Spieprzać!
Tak?
To automatyczne SMS-y z banku.
Mają obowiązek cię informować ze względu na ochronę danych osobowych.
Czyli ktoś sprawdzał moje konto?
Stąd te SMS-y.
Pewnie policja albo prokuratura.
Boże!
To szaleństwo.
- Co mam zrobić? - Nie wiem, do cholery.
Nie mogę ci teraz pomóc. Rozłącz się.
Halo?
Cholera!
Szefie.
Moosik, pożyczy mi pan 100 milionów wonów? Proszę.
Już się pan spłukał?
Tak. Nie mam absolutnie nic. Jestem bez grosza.
Naprawdę?
Tylko tyle pan miał?
Przegrałem 20 miliardów.
Zaczął pan jedynie z 20 miliardami?
Myślałem, że jest pan prezesem czebolu.
Chyba naprawdę musi się pan wziąć w garść.
Niech mi pan pożyczy 100 milionów.
Ale nie dam rady oddać w trzy dni.
Może mógłbym zrobić przelew
za dziesięć?
Moment.
Za dziesięć dni?
Wypisze pan skrypt dłużny.
Podaj kartkę i długopis.
Tak jest.
My nie potrzebujemy żadnego skryptu dłużnego.
My? Kim my właściwie jesteśmy?
Czemu miałbym panu dać 100 mln? Jest pan bankrutem.
Umie pan napisać taki skrypt?
Może pan zapisać to, co podyktuję.
Niech się zastanowię. Jak się pan nazywa?
Jung Sukwoo.
Właśnie! Jung Sukwoo.
Proszę pisać.
Ja, Jung Sukwoo,
pożyczam 100 milionów
w gotówce od Cha Moosika w sierpniu...
Jaki dziś dzień?
25 sierpnia.
Sto milionów koreańskich wonów w gotówce
od Cha Moosika 25 sierpnia 2016 roku.
Mówił pan, że odda za dziesięć dni, tak? Niech policzę.
Piąty przyszłego miesiąca.
Oddam 100 milionów wonów w gotówce
5 sierpnia 2016 roku.
Jeśli tego nie zrobię,
zwrócę pożyczkodawcy
dziesięciokrotność tej sumy
i nie sprzeciwię się
postępowaniu cywilnemu ani kryminalnemu.
SKRYPT DŁUŻNY
Widzi pan.
Nieważne, jak blisko byśmy ze sobą byli,
pozostaję biznesmenem.
Jeśli nie spłaci pan długu tego dnia,
mogę zaserwować panu niezłe gówno.
Rozumiemy się?
Naprawdę starałem się pomóc.
Zamiast myśleć, że jestem surowy,
lepiej niech się pan zastanowi nad sobą.
Uzależnił się pan od hazardu.
Zdoła pan wrócić do domu w takim stanie?
Niech pan wygra i tym razem mnie spłaci,
zamiast tracić pieniądze
i przysparzać mi bólu głowy.
I proszę już nie dzwonić.
Jasne?
Przejrzyj dokument i zadbaj, żeby był na nim jego odcisk palca.
Dobrze.
Teraz odcisk.
INTERPOL, SEUL, KOREA
Dobra robota.
Komendancie, mamy nakaz aresztowania Jin Younghee.
Już?
Poszło szybciej, niż myślałem.
A urząd imigracyjny?
Rozpoczną operację, gdy wyślemy wniosek.
A oskarżenie o morderstwo?
O tym nie powiedziałem. Jak unieważnimy jej paszport,
deportują ją za nielegalny pobyt.
Aresztujemy ją, gdy wejdzie na pokład samolotu.
Pewnie.
Jasne.
CALIZ, FILIPINY
- Cześć. - Jak leci?
- To musiał być długi lot. - Był.
- Papierosy... - Przywiozłem.
- Są tutaj. - Super.
Chodźmy.
Mam spotkanie z urzędnikiem
- z Biura Imigracyjnego. - OK.
Powiedzieli, że będą współpracować,
ale powinniśmy się z nimi spotkać.
- Nie rozmawialiście o sprawie? - Nie.
Przede wszystkim musimy skonfiskować telefon Jin Younghee.
- Tam są wszystkie dowody. - Jasne.
Nie wiemy, jak się potoczą sprawy,
więc odeślijmy ją do Korei.
- Jasne. - Super.
Jedziesz do hotelu?
Nie, spotkam się ze znajomym, zanim się zamelduję.
Z tym znajomym?
Cześć, hyung!
Daj spokój.
- Nie ruszaj się! - Cholera!
Cześć, stary. Jak leci?
- Wszystko dobrze. - Niech to!
Tak? Co u Esther?
Dobrze. Idzie do szkoły.
Nosisz bransoletkę od niej.
Zgadza się.
A ty? Jak życie w Korei?
Nie narzekam.
Poprawiło się.
- To dobrze. - Wiem.
- Hoon. - Tak?
Gotowy?
- Dobra, stary! Jedźmy. - Jedźmy.
Pomóc ci?
- Dam radę. - Ktoś już dał.
Dziękuję.
Ale gorąco!
Ruszajmy.
Jest teraz bezpieczniej?
O wiele bezpieczniej.
Kamery zdecydowanie działają.
Mamy mniej spraw.
Miło to słyszeć. Świetnie.
To powód,
przez który Mark tyle o tobie mówi.
- Naprawdę? - Tak.
- Mark! - Tak?
- Kucharzu. - Co?
A mój kurczak adobo? Już gotowy?
- Tak, w domu. - Tak?
- Chcesz pojechać? - Dzisiaj nie,
ale innym razem – jasne.
Byłeś u niego? Świetnie gotuje.
- Nigdy mnie nie zaprosił. - Poważnie?
Jang hyung.
Zaśpiewajmy tę piosenkę k-popową.
Jaką piosenkę?
- Teraz? - Tak.
Nie rób tego.
- Bo? - Wystarczy k-popu.
Hoon, posłuchaj.
Ćwiczyłem ją z Esther codziennie.
Pewnie.
Gdzie byłeś? Gdzie się ukryłeś?
Podobało ci się?
Na-na, lubię cię
Da-da-da-da-da, da-da-da-da-da
Da-da-da-da-da, tak, tak
Roly poly, roly-roly poly
Szefie, nikogo tu nie ma.
Tutaj też pusto.
Moosik, mogę dostać o pieniądze?
Wkrótce sprzedam swoją firmę.
Powinno mi coś zostać po spłaceniu długów.
Wtedy panu oddam.
Przysięgam, ostatni raz. Więcej nie poproszę.
Jadł już pan?
Niech pan zje.
A jednak pan jadł.
Cześć, John.
Zniknęła.
Kto?
Jin. Ta, o której mówiłeś.
Naprawdę?
Chwileczkę.
Wejdź.
Co się dzieje?
Jin zniknęła.
Zniknęła?
Byłem tam dziś rano. W drzwiach były dziury po kulach.
W domu pusto.
Co się stało?
Kilka dni temu była tam policja.
Nic się nie działo.
Ale popytałem
i nikt nie wie, że zniknęła.
Muszę wyjść na chwilę.
- Dokąd idziesz? - Zostań tu.
BOLTON LEE SANGGU
GDZIE JEST TERAZ MOOSIK?
Szefie, sprzedała restaurację.
Od dawna zalegała z opłatami za prąd.
- Naprawdę? - Tak.
DOBRZY PRZYJACIELE
Co pan tu robi? Właściciel się zmienił.
Inspektorze Oh.
Kopę lat.
Nie w Seulu?
Mówiłem panu,
żeby nie robił pan głupot.
Dzieciak się nie nauczy.
Trochę szacunku dla starszych.
Posłuchaj się tylko.
Spójrz na mnie.
Znosiłem twoje pieprzenie tylko dlatego,
że chciałem okazać ci szacunek, bo jesteś gliną.
Rozumiesz?
Nie bierze mnie pan nawet za glinę, co?
Dobra.
Przedtem tylko rozmawialiśmy.
Teraz ostrzegam.
Czy są ofiarami, czy sprawcami,
nigdy nie wpadną w pana ręce.
Rozumie pan?
Co z tobą?
Posłuchaj. Co ja ci zrobiłem?
Czemu tak mnie nienawidzisz?
Czemu aż tak?
Jak mógłbym pana nienawidzić?
Jest pan najważniejszą osobą w Caliz.
Ostrzegałem.
À propos, Sanggu.
Wyskoczmy kiedyś coś zjeść.
Zadzwonię.
O co mu chodzi?
Nie wiem, szefie.
Spędzasz z nimi czas, gdy mnie nie ma?
Szefie.
Po cholerę miałbym się zadawać ze świnią? Musiałbym być szaleńcem.
To psychol.
Szefie,
chce nas skłócić.
Stań przede mną.
Spójrz mi w oczy.
Dlaczego miałby chcieć nas skłócić?
Tak mi się wydaje, szefie.
Czyżby?
Tak.
Nie dawaj mi powodu do podejrzeń.
Naprawdę nie chcę tego robić.
Dobrze.
Jedźmy.
To sprzed roku.
Zachowali nagranie.
To Jin Younghee.
Była tam miesiąc przed zabójstwem Mina Seokjuna.
Wyślę je do Korei jako dowód.
A jeszcze
w sprawie Jin Younghee...
Nadal nie namierzyłeś jej telefonu?
Trudno dostać nakaz na nielegalną imigrantkę.
Nie mogę im powiedzieć, o co jest oskarżona.
To...
Kto tam?
Jest Oh Seunghoon?
Kto...
Panie Oh Seunghoon.
Ty sukinsynu! Jaja sobie robisz?
- Przestań! - Coś ty za jeden?
- Ty draniu! - Przestań! Inspektorze Jang.
Puszczaj. Opuść ręce, dobrze?
Inspektorze Jang. W porządku. Naprawdę.
W porządku. Puść.
Znam...
go.
Porozmawiam z nim.
Daj nam chwilę.
Dobrze.
- Będę tuż za drzwiami. - Dobrze.
Seunghoon.
Ty pieprzony sukinsynu!
W co ty pogrywasz? Co?
Powiedziałem ci wszystko, skurwielu.
Podałem ci miejsce pobytu Moosika i wszystko, o co prosiłeś, dupku!
Jak śmiesz odstawiać przy nim takie akcje?
- Miał nie zauważyć? - Ej!
Co się wściekasz? Zasugerowałem wspólne wyjście.
Kurwa!
Myślałem, że jesteś dobrym gliną,
ale jesteś zwykłym frajerem. Dupkiem!
Myślisz, że pieprzony gangster może zrobić z gliną, co chce?
Pierdol się.
Ty pieprzona świnio.
Co mam robić, skoro nie mogę nic zrobić?
No! Kurwa!
Gdybym tego nie powiedział, nie przyszedłbyś.
To moje ostatnie słowa do ciebie, więc słuchaj uważnie.
Gdy złapię Jin Younghee, nie będę miał powodu, by tu zostać.
Rozumiesz?
Nie mam czasu.
Nawet, kurwa, nie wiem, czemu to robię.
Rozumiesz?
Jeśli nie jestem w stanie go złapać, mogę wracać do Korei.
Rozumiesz?
Jesteś żałosny.
Nie zrobię tego, dupku.
Nie zrobię tego, sukinsynu.
Jak leci?
Co robisz?
Tęskniłeś za nami?
Twardy jesteś.
Spokojnie.
Tak, szefie. Mamy go.
Dobrze.
Podaję.
Halo?
Wiesz, kim jestem, prawda?
Dlaczego go zabiłeś?
Nie rozumiem, co mówisz.
Ja zadaję pytania! Ty odpowiadasz! Jasne?
Tak.
Kto to zrobił?
Burmistrz.
Dałem mu pieniądze.
Jego ochroniarz strzelał.
Ale dlaczego?
Był zazdrosny, że Daniel się tobą zajmuje.
A morderstwo pana Mina...
To był przypadek. Nic więcej.
A twoja dziewczyna?
Nie wiem.
Uciekła w nocy.
Przysięgam, nie wiem! Powiedziałem ci wszystko.
Proszę, przysięgam.
Masz wziąć telefon.
Tak, szefie?
Dobrze.
Zabijecie mnie?
Gorąco.
Daj mi wody.
Czemu go zabiłeś?
O czym ty mówisz?
Nikogo nie zabiłem.
Jose mi powiedział.
Co mu zrobiłeś?
Zabiłeś go?
Powiedz prawdę
albo będziesz następny.
Rany.
W końcu!
Pokazujesz, kim naprawdę jesteś.
Nie rozumiem.
Czemu jesteś na mnie zły?
Naprawdę nie wiesz?
Pamiętasz? Powiedziałeś Danielowi,
żeby przekazał Johnowi część naszego interesu.
Wywodzi z gówna.
A my, co? Święci?
Zburzyłeś
hierarchię.
Wszedłeś w mój interes.
Zgrywasz pieprzonego anioła.
Nie jesteś chciwy?
Wszyscy wiedzą,
że jesteś lizusem.
Co gorsza,
działasz za plecami Daniela.
Razem z Johnem
kręcicie własny interes.
Dlaczego tak twierdzisz?
Myślałeś, że nie wiem?
Że zabiłeś agenta i uciekłeś z pieniędzmi?
Skąd wiesz?
To małe miasto.
Ciesz się,
że nie powiedziałem Danielowi.
Co by zrobił,
gdyby się dowiedział?
Okraść własną klientkę?
Ty gnoju!
Wystarczy, sukinsynu.
Nie boję się ciebie!
Wychowałeś się w tym samym gównie, co John.
- Wracaj do siebie. - Wstawaj.
- Wracaj do Korei. - Patrz na to.
Przestań!
- Pierdol się! - Sukinsynu!
- Wracaj do swojego pieprzonego kraju! - Dalej!
- Ty skurwielu! - Dalej!
- Pierdol się! - Dupek.
Ty skurwielu!
Pieprz się!
- Pieprz się! - Sam się pieprz.
Pieprz się.
Raul.
Za dużo gadasz.
Co?
Nie.
Nie rób tego.
Nie.
Żegnaj.
Kurwa mać.
Sanggu, to wszystko prawda?
Czyli szef zabił Philipa i Sojung.
Dlaczego? Mógł po prostu wziąć pieniądze.
Pieniądze też pewnie ma.
O czym ty, kurwa, mówisz? Cholera!
Ciszej.
Co powiedział ten skurwiel z Korei?
Miałem przynieść niepodważalne dowody.
Jakie dowody?
Brakuje nagrania zabójstwa Philipa i Sojung.
Czyja to robota?
Szef je zabrał.
Jeśli je zdobędziemy, skończymy to bez brudzenia sobie rąk.
Załóżmy, że zdobędziemy nagranie.
Naprawdę myślisz, że dzięki niemu odeślesz szefa do Korei?
Nie wiesz, jak było ostatnio?
Poważnie myślisz, że już nie wróci?
A jeśli wróci? Masz jakiś plan, co wtedy?
To go załatwmy.
Kurwa.
Pojebało cię.
Co nie?
Oprzytomnij.
Kurwa.
Mam się spotkać z szefem.
Dobra, poczekaj.
John przyszedł.
Wpuść go.
Proszę.
Wzywał mnie szef?
Nie możemy znaleźć Raula.
Wiesz coś o tym?
Nie.
Jose też zaginął.
To nie może być przypadek.
Coś się święci.
Czy pan Cha powiedział, że zemści się na Raulu?
Nic mi nie mówił.
Na pewno?
Czemu miałbym kłamać, szefie?
Chcę się z nim natychmiast widzieć.
Tak jest.
Tak?
Coś ty, kurwa, zrobił?
Jak to?
Raul i Jose zaginęli.
To twoja robota?
Nie.
Pierwsze słyszę.
To co się stało?
Szef się zainteresował i nie żartuje.
Może
pojechali razem na wycieczkę.
Szef chce, żebyś natychmiast przyjechał.
Rozumiem.
Ale jestem zajęty.
Mam pilną sprawę w Korei.
Dlatego...
teraz nie przyjadę.
Obyś nie przesadził.
Nie martw się.
Nic nie zrobiłem.
Jasne?
Jungpal.
Mamy pięć milionów od pana Junga, tak?
Szefie.
Może lepiej odpuścić. Zarobiliśmy 20 mld.
Słuchaj.
Myślisz, że pięć milionów to mało?
Nie tak się prowadzi biznes.
Gdzie jest pan Jung?
Przegrał kasę i wrócił do Korei.
Daj mi jego adres w Korei.
Odwiedzę go osobiście.
Chyba sprzedał dom i zaszył się w jakimś motelu.
Szefie,
mam numer do jego syna.
Podaj mi go.
Naprawdę tam szef pojedzie?
Tak, do cholery!
Poza tym, Jungpal...
Jeśli ktoś będzie mnie szukał,
powiedz, że pojechałem do Korei w interesach.
Coś się stało?
Później ci powiem. Muszę kończyć.
Pan Lee też jej nie znalazł?
Nie.
Spałeś choć trochę?
Przepracowujesz się.
Skoro nie znaleźli jej po całej nocy poszukiwań,
pewnie już uciekła za granicę.
Złap najpierw Chilgu i Yoongiego.
Jeśli będziesz to przeciągał, też mogą zniknąć.
Nie ma sensu pozywać ich bez Jin Younghee.
Mogą wszystkiemu zaprzeczyć.
Powinieneś zjeść śniadanie.
Jedźmy.
Dobra.
Zatrzymaj się!
- Dlaczego? - Stój!
To Jin Younghee.
Prawda?
Tak.
Wygląda na to, że nie wyjechała.
Była tu cały czas.
Jedź za nią.
Dokąd idziesz?
MOTEL U HEIDE
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Musiała pójść na górę.
Cofnij się.
Czemu tu tyle pokoi?
Wiemy już, gdzie jest.
Będziemy ją śledzić.
Dobrze.
Musisz anulować bilet.
- Zawiadomię zespół. - Dobra.
Chodźmy.
MIĘDZYNARODOWE LOTNISKO W INCZONIE, KOREA
Proszę pana, niedawno poznałem kogoś, kto zajmuje się internetowym hazardem.
Poprosił,
żebym go panu przedstawił.
Czego chce ten hazardzista?
Nie jest hazardzistą.
Prowadzi stronę internetową czy coś takiego.
Podobno zarobił na niej miliardy wonów.
Sprawdziłeś to?
Nie.
Wymyślę coś i go spławię.
- Sangchul. - Tak?
Może się wszyscy gdzieś spotkamy? Dawno się nie widzieliśmy.
Oczywiście.
Pan przodem.
Przykręć ogień.
Ale dobre.
Częstujcie się.
- Wy też jedzcie. - Jem.
Słuchajcie.
Znamy się od dawna,
ale wiecie, ile dokładnie?
Będzie około...
Znamy się od 45 lat.
No tak.
Ohyda.
Znacie się od tak dawna?
Zajmowałem się nim za dzieciaka
i to ja go takim uczyniłem.
A tak przy okazji,
czemu pan został policjantem?
Jakoś tak wyszło.
- Powiedzieć ci? - Tak.
Przez niego.
W liceum nagle zaczął się uczyć.
A ja?
Nie chciałem iść do wojska, więc zdałem testy do policji.
A dlaczego...
Od tamtej pory jestem policjantem.
- Naprawdę? - Wystarczy.
- O rety! - Spróbujcie tego.
Czemu ciągle przynosisz nam jedzenie?
Jest pyszne. Spróbujcie.
Spoza menu.
- Chiyoung? - Tak?
Twoja żona
nadal mnie nienawidzi?
Przestań.
Wcale nie. To było dawno temu. Nie nienawidzi cię.
Jestem przekonany, że mnie nie znosi.
Ale rozumiem ją.
Jej mąż stracił 40 miliardów wonów i trafił do więzienia,
a ja uciekłem za granicę.
Boże, Moosik.
Naprawdę, o wszystkim zapomniała.
Wiesz, co ostatnio zrobiła?
Zapytała, co u ciebie słychać.
Wie też o naszym dzisiejszym spotkaniu.
Nie mogła przyjść, bo ma już inne plany.
Kazała cię pozdrowić.
Moosik.
Postanowiłeś już nigdy nie wracać do Korei?
Nie mogę tu wrócić.
Dlaczego? Nie podoba ci się?
Zadomowiłem się na Filipinach.
Trzeba żyć tam, gdzie twoje miejsce.
Jeśli kiedyś przejdę na emeryturę,
może polecę na Filipiny i pomogę ci w interesach.
Gówno prawda.
Pomożesz mi, jak nadal będziesz pracował tak, jak do tej pory.
Chyba masz rację. Tak zrobię.
- Panowie, napijmy się. - Będę pracował w policji.
- Tak jest! - Na zdrowie!
Zdrowie! Pijemy!
- Nie mówcie, że nie oferowałem! - Zdrowie!
Wspaniały dzień.
Jungpal!
Hej!
Co robisz?
Zapytałem, co robisz?
Napisy: Adam Sikorski