Osoby, miejsca, organizacje
i wydarzenia są fikcyjne,
choć inspirowane prawdziwym wydarzeniami.
Podobieństwo nie było zamierzone.
Hej, Sungil.
Pamiętasz Cha Moosika? Mieszkał kiedyś w Caliz.
Moosika? To mój bliski przyjaciel.
Naprawdę?
Przyprowadź go do mnie.
Zasłużył na spuszczenie mu łomotu.
Słucham?
Zasłużył na porządne manto.
Przyprowadź go do mnie.
Ale to...
Zrobił coś złego?
Słuchaj, gnojku.
Rób, co mówię. Po co tyle gadania?
Dobrze.
Masz czas do jutra wieczorem.
Złap go i przyprowadź do mnie.
Jasne?
Tak jest.
Co się dzieje, do diabła?
A swoją drogą,
co pan zamierza...
Bezczelny gnojek.
Za kogo on się uważa?
Musimy już jechać.
Dokąd?
Przelać pieniądze na pana konto.
- No to do roboty. - Właśnie.
Smacznego.
- Dziękujemy. - Do widzenia.
Do widzenia.
BŁĘKITNY OCEAN
- Totalny świr. - Co w niego wstąpiło?
Kurwa.
Słuchaj...
A jeśli coś się stanie panu Cha?
Idiota. Nie bądź głupi.
To on będzie miał przesrane. Wiesz, jaki jest Moosik.
Cholera.
Chodź, zanim oberwę za bycie tutaj.
HAN SUNGIL
- Cześć, Sungil. - Słuchaj, Moosik.
Zrobiłeś coś, co wkurzyło Yanga Sangsoo?
Słucham?
Kogo?
Yanga Sangsoo. Mówiłem ci o nim.
Jest teraz w Caliz. Nie wpadłeś na niego przypadkiem?
Nie, nigdy.
Na pewno?
To czemu tak powiedział?
O co chodzi?
Nie wiem, co go tak rozwścieczyło,
ale mam cię do niego przyprowadzić.
Cholera.
Ten Sangchoo, czy jak mu tam,
kazał ci mnie do niego przyprowadzić?
- Tak? - Zgadza się.
Nie rozumiem, o co mu chodzi.
Co powiedział ten dupek?
Powiedział,
że trzeba cię pobić.
Czyżby?
To gdzie mam się stawić na pobicie?
BŁĘKITNY OCEAN
Dzień dobry.
Czy był tu
niejaki Yang Sangsoo?
Właśnie wyszedł. Coś się stało?
- Naprawdę? - Tak.
Dawno wyszedł?
Dziesięć minut temu.
Powinien być blisko.
Dobranoc.
- Tak? - Dzień dobry.
- Yang Sangsoo? - Tak. Kto mówi?
Mówi...
Cha Moosik, szukasz mnie.
Chciałeś mnie widzieć?
Ponoć chcesz mnie pobić.
Przyszedłem więc dać się zbić.
- Gdzie jesteś? - A ty?
W restauracji rybnej Błękitny Ocean.
A ty? Przyjadę do ciebie.
Halo?
Dzień dobry.
Yang Sangsoo?
Tak.
A ty?
Cha Moosik.
Miło cię w końcu poznać.
Czemu uciekłeś po tym, jak powiedziałeś, że chcesz się ze mną zobaczyć?
Ktoś ci czegoś o mnie naopowiadał?
Boisz się, co?
Daj spokój.
Mówią, że gdy kota nie ma, myszy harcują.
Dobrze ci się harcowało?
Tu jest inaczej niż w Korei, prawda?
Tak się ludziom wydaje.
Różnica polega na tym,
że nawet gdybym cię teraz zastrzelił,
za miesiąc wyszedłbym z więzienia.
Nie, nawet bym tam nie trafił.
Stary.
Uspokój się. Napijmy się soju.
Stary?
Słuchuj, skurwielu.
Jesteśmy kumplami do picia?
Nie zgrywaj takiego twardziela. Jesteś przywódcą gangu?
Właściwie... Napij się przed śmiercią.
Przepraszam.
Poprosimy dwie butelki soju
i półlitrowy kufel.
Oczywiście.
Otwórz butelkę.
Co robisz? Nalej. Chciałeś się napić.
Do dna.
Pij.
Wczoraj piłem...
Idiota.
Dawaj.
Pycha.
Pozwól, że cię o coś spytam. Ile masz lat?
Urodziłem się w roku szczura.
Czyli jesteś starszy ode mnie.
Masz więc trochę oleju w głowie. Skąd więc ta arogancja?
Moosik.
Chyba źle się wyraziłem.
Wyjmij telefon.
Powiedziałem coś.
Zadzwoń do ludzi,
z którymi o tym wszystkim rozmawiałeś.
Chcę usłyszeć, co im powiedziałeś.
Cześć, Sungil.
Wiesz, Moosik nie jest tym, za kogo go miałem.
Tak, musiałem się pomylić.
Właśnie go poznałem i świetnie się nam rozmawia.
Okej.
Tak.
Szefie, wszystko w porządku?
Coś ty za jeden?
Znasz mnie, prawda?
A powinienem?
Co za dzieciak!
Słuchajcie, dupki.
Gdzie wasze maniery? To rozmowa między dorosłymi.
Będziemy rozmawiać przy nich czy...
Wyjdźcie.
Czekajcie na zewnątrz, idioci!
Tak, szefie.
Posłuchaj mnie.
Jesteś za stary, żeby się tak ośmieszać.
Chciałeś wyjść na luzaka?
- Prawda? - Przepraszam.
Jak usłyszałem, co powiedziałeś,
tak się wkurzyłem,
że przyjechałem tu taksówką w kapciach.
Przepraszam.
Nie wiem, czy jeszcze kiedyś się spotkamy.
Ale jeśli tak,
bądźmy dla siebie mili.
W porządku.
„W porządku”?
Może lepiej: „Tak zrobię”.
- Tak zrobię. - Jeszcze raz.
Tak zrobię.
Dzisiejsi gangsterzy nie mają za grosz manier.
Uważaj na siebie.
Boże!
Dobry wieczór.
Co tu robisz?
Przyszedłem zjeść.
Ej, dupki, zgaście papierosy
i zajmijcie się szefem. Siedzi tam i płacze.
- Ty! - Tak?
Podobno mówisz ludziom, że zabiłem pana Mina.
Proszę?
Nie mam pojęcia, o czym pan mówi.
Dlaczego miałbym...
Kutas. Lepiej przestań.
Moosik!
Kto powiedział...
GRA O WSZYSTKO
POWRÓT
AGILES, DZIELNICA KOREAŃSKA
Dawno się nie widzieliśmy.
Napijmy się.
Oczywiście.
Proszę.
Dobrze. Skoro jesteśmy w komplecie,
powiedzcie, co się w was tak nazbierało.
Nie mogę, bo Sanggu mnie przeraża.
Nie rób takiej miny. Boi się ciebie.
Mów.
Śmiało.
Szczerze mówiąc, wie pan, jak nam ciężko.
Trudno się utrzymać z samej prowizji.
Do Jungpala nic nie dociera.
Nie idzie na rękę i dba tylko o własny zysk.
Jakbyśmy się nie starali, jest tak samo.
Gdzie indziej możemy zarobić więcej.
Musimy zarabiać, póki możemy.
Oczywiście, że tak.
W porządku.
Co powiecie na to?
Podniosę waszą prowizję
do 1,8%.
- Do 1,8%? - 1,8%?
Tak.
Wiecie, że to najlepsza stawka na rynku.
Prawda?
Dostaniecie też premię motywacyjną.
Przepraszam, panie Cha, ale co to takiego?
No więc...
Powiedzmy,
że awansowaliście i zrekrutowaliście nowego agenta.
Ten nowy agent zaczyna pracować.
Nowi agenci podnoszą nasze zyski.
Dam wam 0,2% od ich zysków.
- Dwie dziesiąte? - Tak.
Potem nowy agent przyprowadzi kolejnego.
I ten nowy też zwiększy zyski.
Od jego zysków też dostaniecie 0,2%.
- Rozumiecie? - Tak.
Trochę jak piramida finansowa.
Nie wierzycie mi? Możemy spisać umowę.
Nie trzeba, proszę pana.
Wiecie, że dotrzymuję słowa.
- Oczywiście. - Wiem.
Moja saszetka.
Wiem, że nie było wam łatwo.
Na wasze wydatki, zanim wrócicie do pracy.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Proszę.
Daj im wszystko, a nie robisz to pojedynczo.
- Jesteśmy w tym razem, prawda? - Tak jest.
Do dna.
- Dziękujemy! - Dziękujemy!
Kto tam?
Mieszkasz w ładnym miejscu.
Nie potraficie złapać sprawcy. Marnujecie pieniądze.
O co chodzi?
To ważne, porozmawiajmy w środku.
Porozmawiajmy tutaj.
To ważne. Porozmawiajmy w środku.
Możemy porozmawiać...
Wiesz, że w chwili śmierci Philipa i Sojung
był tam ktoś jeszcze?
Kto to taki?
John, prawa ręka Daniela.
Przyjaźni się z Moosikiem.
Ten dupek ukradł pieniądze. Myślisz, że kto mu kazał?
Czemu milczałeś rok temu,
a teraz zacząłeś mówić?
Załóżmy, że to on jest sprawcą.
To jeszcze za mało.
Rozumiesz?
Widziałem na własne oczy.
Pieprzony dupek był na miejscu zbrodni.
Widziałem, jak brał forsę.
Zrobiłem mu zdjęcie z Moosikiem. To dowód!
Sprawdziłem nagrania z kamer.
Ktoś majstrował przy zapisie.
Wiesz, co to oznacza?
Znajdź oryginał.
Jeśli ci ludzie będą na nagraniu, wtedy ci zaufam.
Kurwa mać.
Jebane kamery.
I czemu, kurwa, dopiero teraz mi o tym mówisz?
Philip był mi jak brat.
Ja go ściągnąłem do kasyna.
A teraz nie żyje.
Cha Moosik go zabił. A co robi policja?
Złap go, dupku.
Złap go, rozumiesz?
Znajdę nagranie z monitoringu.
A ty lepiej go złap.
Szefie.
Cześć.
- Wszyscy agenci się stawili. - Naprawdę?
Co robisz wieczorem?
- Nic takiego. - Tak?
Mam do ciebie prośbę.
Jasne.
Świetnie.
Dobra robota. Możesz już iść.
Szefie...
Powie mi szef dlaczego? Po co szefowi...
Niczego przed tobą nie ukrywam.
Tylko sam nie jestem pewien.
Powiem ci, jak się czegoś dowiem.
Dobrze.
Sanggu.
Wiesz,
że ci ufam, prawda?
Wykonujesz świetną robotę w kasynie.
Myślę o tobie jak o moim spadkobiercy. Naprawdę.
Zrozumiałem, że Jungpal nie nadaje się do tej roli.
Dziękuję.
Te są sprzed roku.
Coś takiego!
Wszyscy w jednym miejscu.
SEUL, KOREA
Kiedy sprawa pozwu się skończy?
Skąd mam to wiedzieć?
Ja też chcę mieć to za sobą.
Mówiłeś, że do końca miesiąca.
W takim razie
pożycz mi trochę pieniędzy.
Nie mam teraz nic.
Wiesz, w jakiej jestem sytuacji. Co to w ogóle za prośba?
- Nie przelałem pieniędzy... - Chwila.
Kto to?
Tak?
Halo?
Panie Choi!
Mówi Cha Moosik.
- Dzień dobry. - Gdzie pan jest?
Obecnie w Korei.
Skąd ma pan mój numer?
Znalazłem.
Celowo pan tam wyjechał?
- Wypadło mi coś pilnego. - Doprawdy?
Pan Cho też wyjechał.
Tego nie wiem.
Rozumiem.
Jeśli wróci pan na Filipiny, musimy pójść coś zjeść.
Pewnie, czemu nie.
Proszę zadzwonić.
Jasne. Miłego dnia.
Kto to był?
Ten skurwysyn.
Cha Moosik.
Moosik?
Skąd ma twój numer?
Dobre pytanie. Skąd miał mój numer?
- To znaczy... - Wie,
że to my, na pewno.
- Mamy przerąbane. - Chodźmy.
WYDZIAŁ ŚLEDCZY
PROKURATURA
OSKARŻONY NIE JEST WINNY MORDERSTWA MINA SEOKJUNA
KAUCJA: 247 000 000 CWONBANK, JIN YOUNGHEE
DANE KLIENTA: JIN YOUNGHEE
Hej, Hoon. Dokąd idziesz?
- Mam coś do załatwienia. - Pomóc ci?
Nie.
- Dzień dobry. - Boże!
Niech mnie!
Dawno się nie widzieliśmy, inspektorze Oh.
Podobno wrócił pan z Korei, bo pana uniewinnili.
Przeszedłem do pana.
Nie sądziłem, że usłyszę gratulacje od pana.
Byliśmy kiedyś tak blisko?
Powtarzałem przełożonym, że to bezpodstawne oskarżenie,
ale nie posłuchali.
Mógł być pan bardziej stanowczy.
Widzi pan,
przyszedłem, bo muszę coś panu powiedzieć.
Przeprowadził pan osobiste śledztwo
w sprawie pana Mina.
Chyba już wystarczy, prawda?
Tego się nie spodziewałem. O czym pan mówi?
Słyszałem,
że był pan blisko z panem Minem.
Mówię to na wypadek,
gdyby chował pan urazę albo szukał zemsty.
Inspektorze Oh.
Zawsze jest pan taki delikatny?
Kończy się pana kadencja, prawda?
Tak.
Dam panu radę.
Ludzie mówią,
że na końcu trzeba uważać na spadające liście.
Niech pan nie przeholuje.
A kiedy będzie już pan w Korei,
niech pan nie myśli wracać na Filipiny.
Niech się pan nie porywa z motyką na słońce.
W każdym razie dziękuję.
Muszę iść. Obowiązki.
Panie Cha Moosik.
W tej chwili jest pan moim podejrzanym w innej sprawie.
Ostrzegałem.
Pójdę już.
Przyjdzie później po samochód.
Dobrze. Po ten.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
To inspektor, o którym mówiłem.
Mój następca.
Dzień dobry. Jang Daechan.
Miło mi. Jestem Lee Junggu, prezes Związku Koreańskiego.
Wiele o panu słyszałem.
To moja wizytówka.
- Ja swojej nie mam. - Nie szkodzi.
Już pan wyjeżdża?
Ale ten czas leci, prawda?
Cześć, Maria.
A dopiero co zaczęliśmy się przyjaźnić.
Co ja bez pana zrobię?
Ten facet jest prawdziwym detektywem
i ma duże doświadczenie w śledztwach.
Liczę, że się dogadacie.
Obym nie przysporzył problemów.
Nie mam prawa prowadzić śledztw.
Ja też na początku tak myślałem,
ale przyjdzie czas, że to zrobisz.
- Usiądźmy. - Jasne.
W dzielnicy bardzo się poprawiło, odkąd pracuje tu pan Oh.
Ale od teraz mam nadzieję współpracować z panem, inspektorze Jang.
Dziękuję, Maria.
Panie Lee.
Restauracja z wieprzowiną jest na sprzedaż. Coś się stało?
Zgadza się.
Właścicielka odpuściła dodatek za lokal.
Chyba zerwała z chłopakiem.
Pani Jin ma sporo problemów.
Jakich problemów?
Jej mąż był policjantem na Filipinach.
Był z niego przystojniak.
Ale zginął w strzelaninie.
Naprawdę? Co się stało?
Facet, który go postrzelił,
był jego informatorem przez dziesięć lat.
Kiedy to było?
Cztery, pięć lat temu.
Potem chyba tylko spotykała się z chłopakiem.
Nie myślała o małżeństwie. Nie lubi się ograniczać.
Przez jakiś czas współpracowała z urzędnikami.
Tak to nazwijmy.
Widział pan ostatnio panią Jin?
Chyba nie. Już jakiś czas jej nie widziałem.
Nie mówmy już o niej.
Pójdziemy na gulasz z koziny? Dawno razem nie jedliśmy.
Zaskoczy się pan.
- Mam coś do załatwienia. - Tylko nie to.
Przepraszam.
Muszę coś zrobić,
zanim wyjadę.
BOLTON HOTEL I KASYNO
Moosik, proszę, daj mi miliard wonów. Przysięgam, że to ostatni raz.
Ile dla niego mamy?
Prawie dwa miliardy.
Proszę pana...
Dam panu wszystko. Niech pan wyda całość na zakłady.
- Jest pan zły? - Niech pan robi, co chce.
Czemu pana obchodzi, co myślę?
Mówiłem panu tyle razy, ale pan nigdy nie słucha.
To będzie ostatni raz.
Niech pan wydaje, ile chce.
To i tak pana pieniądze.
Daj panu wszystkie pieniądze.
Proszę się rządzić.
Szefie, ma szef chwilę?
Słyszałem, co szef zrobił. Dał agentom pieniądze.
No i?
To świetnie. Wrócili dzięki panu.
Szefie.
Musimy porozmawiać.
Policja aresztowała mojego kumpla. Nie mógłby mu pan pomóc ten jeden raz?
Teraz mnie potrzebujesz, dupku?
Szefie, to nie tak.
To mój przyjaciel.
Tylko pan może mu teraz pomóc.
Proszę, ten jeden raz.
Chyba sobie, kurwa, żartujesz.
Często na siebie wpadamy.
Co tu robicie?
Jest pan aresztowany.
Panie Yang Jungpal.
Jest pan aresztowany za ukrywanie nielegalnych funduszy.
Ma pan prawo do adwokata i do obrony.
Ma pan też prawo zachować milczenie. Rozumie pan?
Do roboty.
Aresztować go.
Co to ma znaczyć?
Szefie.
Szefie!
- Szefie! - Idziemy.
Co...
To jakaś pomyłka!
Nic nie zrobiłem!
Cholera. Moosik!
Cholera!
Co ten dzieciak nawyprawiał?
Poszukuje go co najmniej osiem instytucji.
Oskarżają go o hazard i oszustwa finansowe.
Poluje też na niego Interpol.
Jak mam go niby wyciągnąć?
Za co aresztowali Jungpala?
Ten idiota dostał od kumpla 30 milionów peso.
Czy to nie oczywiste?
Postanowili wrzucić ich do jednego worka jako współwinnych.
Nie wiem, co robić.
Jak to? Czeka ich proces.
Nikt go z tego nie wyciągnie.
I ten cholerny gliniarz. Szlag!
Powinienem dać mu nauczkę.
Jak chcesz to zrobić? Ty go będziesz uczył?
Głupiś.
Kim my niby jesteśmy, gangsterami?
Nawet nie zaczynaj.
Boże, co za sukinsyn.
Dupek. Chryste.
Kogo my tu mamy?
Cześć! Przestań mnie śledzić. Zadzwonię po gliny.
Zamknij się.
Aresztuję cię. Nie zapominaj o tym.
Daj, pomogę ci.
Mój osobisty kierowca.
Żarty na bok.
Dobrze się bawiłem.
Sam nie dałbym rady.
Nie ma sprawy.
Przy okazji, moja córeczka zrobiła to dla ciebie.
Sama?
Tak.
Zajęło jej to kilka godzin.
- Układają się w moje imię. - Owszem.
Ładne.
- Podziękuj jej. - Jasne.
Wskakuj, jedziemy.
BOLTON LEE SANGGU IDIOTA
- ZNALAZŁEŚ? - NIE. KIEDY WYJEŻDŻASZ?
- WRÓCĘ. ZNAJDŹ. - IDIOTA
WRÓCĘ.
SEUL, KOREA
POLICJA W KOREI
Zobaczmy.
DANE KONTA NAZWISKO KLIENTA: JIN YOUNGHEE
Nie zrobię tego.
Dlaczego?
O zabójstwach na polu trzcinowym mówili we wszystkich wiadomościach,
ale nikogo one już nie obchodzą.
Dam panu szczerą radę.
Niech pan też na tym skończy.
To zdarzyło się na Filipinach. Minęło dużo czasu.
W Korei za ujęcie sprawców, byłby awans.
Mnie proszę nie mieszać.
Może mi pan chociaż wskazać kierunek śledztwa?
Kierunek śledztwa?
Można spojrzeć na rozmowy Jin Younghee z zabójcą
oraz związki między panem Minem i Jin Younghee.
- Tego rodzaju... - Daj pan spokój.
Nie przyszedłbym tutaj, gdyby to mi miało wystarczyć.
Jin nie dogadywała się z Minem.
Inspektor Jang to sprawdza w Caliz.
Najgorsze jest to,
że chyba nie aresztowali prawdziwego sprawcy.
Nie zastosowali się do procedur.
- Nie mam jak tego sprawdzić. - Czyli...
Jedyny sposób to złapać sprawcę i wyciągnąć z niego zeznania.
Z tym że zabójca nie jest zabójcą,
więc zezna co innego niż zleceniodawca.
Nadal nie macie prawdziwego sprawcy.
Poza tym nie ma takiego precedensu.
Jakiego? Jaki precedens nie istnieje?
Taki, w którym zleceniodawcę ukarano
bez obecności faktycznego mordercy.
Tego precedensu brakuje.
A jest bardzo ważny.
Proszę wejść.
Tutaj więźniowie mogą grać w koszykówkę w czasie wolnym.
WIĘZIENIE W CALIZ
- Dalej! - Tutaj!
- Do mnie. - Rzucaj.
Tędy.
Jest tutaj.
Przesuń się.
Szefie.
Dzień dobry, szefie.
Proszę...
Niech mi szef pomoże.
Jak ci się tu żyje?
Beznadziejnie.
Naprawdę myślę, że mogę umrzeć, szefie.
Skąd go znasz?
Znamy się od dziecka.
Byliśmy jak bracia.
Ale miałem pecha i wziąłem kasę od tego dupka.
Szefie.
Zrobiłem coś głupiego, bo byłem trochę na szefa zły.
Przepraszam.
Szefie.
Gadałem z tym dupkiem.
Zapłaci szefowi dwa miliardy wonów, jeśli szef go wyciągnie.
Szefie.
Wstyd mi prosić o pomoc, ale niech mi szef pomoże ten jeden raz.
No cóż.
Szefie?
Skończyłem.
Szefie!
Moosik.
Szefie!
Nie mogę ci pomóc.
Po co się w to mieszasz?
Powiedziałeś, że jeśli kogoś zabiję, zajmiesz się tym.
I nic się nie zmieniło.
Nigdy nikogo nie skrzywdzę.
Tylko im pomóż.
Co będziesz z tego miał, jeśli zrobię to, o co prosisz?
To mój kumpare, mój brat.
To wszystko.
Ojcze.
To ostatni raz. Błagam.
Zrobię, co mogę,
ale niczego nie obiecuję.
Dziękuję, ojcze.
A ta druga sprawa. Co z nią?
Wiem,
kto za nią stoi.
Wiesz, kto to zrobił?
Tak.
Zajmij się nimi.
Muszę wiedzieć,
co mamy z tym wspólnego.
„My”?
Mózg operacji.
To jeden z nas.
Skradziono nagrania z kamer.
Kto mógł to zrobić?
Nie wiem.
Nawet nie tknęli pieniędzy.
Zabrali tylko nagrania.
Musieli mieć inny motyw.
Myślisz, że to wszystko ma związek
z powrotem pana Cha?
Na pewno nie zrobiłeś nic głupiego w restauracji?
Nic nie zrobiłem.
Po prostu rozstałem się z dziewczyną.
To wszystko.
Idiota.
Pytam,
czy doszło tam do czegoś szemranego?
Nie. Przysięgam.
W porządku.
Idiota.
Nie obchodzi mnie twoja dziewczyna.
Musimy być od teraz ostrożniejsi.
Wiesz dlaczego.
Kto tam?
Obsługa hotelowa!
Co?
Witaj w domu.
Dzięki.
Muszę przyznać, że nigdy nie wyglądałeś lepiej.
Miło spędziłeś czas w domu?
Było do dupy.
Ładnie tu, co?
Siadaj.
Muszę lecieć.
Słyszałem, że pogadałeś z szefem.
Ściśle tajne, przykro mi.
Skoro tak mówisz.
Przesyłka od szefa.
Obyś znalazł to, czego potrzebujesz.
Na razie.
FORMULARZ PASZPORTOWY: MUGUEL JOSHUA GATCHALIAN
Dzięki, Daniel.
KASYNO BOLTON
Szefie.
Dziękuję panu.
Szefie, bardzo dziękuję.
Kiedy myślę o tym, co zrobiłem,
chciałbym umrzeć. Tak mi wstyd.
Nie ma dla mnie usprawiedliwienia. Dziękuję.
Wystarczy. Siadajcie.
Wyciągnij.
JOSHUA MUGUEL GATCHALIAN
Nie wrócisz do Korei, ale jesteś wolny.
Czysty, nie ma się o co martwić.
Życzę ci lepszego życia.
I tobie, Jungpal.
Dziękuję panu.
Czemu płaczesz, idioto? Ktoś umarł?
Przestań płakać.
Bardzo panu dziękuję.
Możecie już iść.
Wrócę, żeby jeszcze podziękować.
Szefie.
Pamięta szef te dwa miliardy wonów, o których mówił?
Jakie dwa miliardy?
Powiedział, że chce je dać
w geście wdzięczności.
Nie trzeba. Dlaczego miałbym je wziąć?
Idź.
Tak zrobię.
Czekaj.
Czy ty...
planujesz powiedzieć mu, że przekażesz mi pieniądze
i weźmiesz je dla siebie?
Co też szef!
Nie jestem aż takim dupkiem. Nie zwariowałem.
Spójrz mi w oczy.
Przysięgasz?
Tak, szefie.
Tym razem ci zaufam.
Idź.
Hej, Taebum. Jezu.
Gratulacje.
Dzięki. Jestem twoim dłużnikiem.
Mówił, że tego nie zrobi,
ale błagałem go jak nienormalny, aż się zgodził.
Dzięki. Nigdy ci tego nie zapomnę.
Szef mnie pytał
o te dwa miliardy, o których mówiłeś.
Oczywiście, że mu je dam.
Źle by wyglądało, gdyby sam je wziął. Wyszłoby, że zrobił to dla pieniędzy.
Poprosił, żebym mu je przekazał.
Nie.
- Sam mu je oddam. - Kretynie.
Idź i powiedz mu, że zapłacisz.
Na pewno chętnie weźmie pieniądze.
Co ty taki ciemny?
Pozuje na super gościa.
Rozumiesz, co do ciebie mówię?
Taebum...
Nie ufasz mi?
Powiedz, że dasz mu pieniądze.
- Daj mu je. Chodź, idziemy. - Nie, stary.
Kogo teraz obchodzą jakieś pieniądze? Jestem wolny.
Twój szef jest naprawdę przerażający.
Jak załatwił to tak szybko?
Nikt inny nie dałby rady.
Dlatego wszyscy znają jego.
Chodźmy się napić.
Jasne. Zalejmy się w trupa.
INTERPOL, SEUL, KOREA
KARTOTEKA KRYMINALNA NAZWISKO: CHOI CHILGU
Nie idziesz do domu?
Za chwilę.
Myślisz, że znajdziesz coś nowego?
Próbowałem im przekazać twój raport.
I co?
Został odrzucony, rzecz jasna. Czego się spodziewałeś?
Jeśli nie złapiesz sprawcy, nie dotrzesz do zleceniodawcy.
Czas zapomnieć o Filipinach. I tak mamy dość pracy.
Mam zapomnieć o Filipinach,
tylko dlatego, że wróciłem?
Jestem odpowiedzialny za tę sprawę.
Dlatego Koreańczycy za granicą nie mają lekko.
Seunghoon.
Mówię z doświadczenia.
Gliniarze trafiają na takich ludzi.
Jakich ludzi?
Za którymi tęsknią bardziej niż za żoną i dziećmi,
i o których myślą, gdy zamykają oczy.
Chcesz znaleźć kogoś takiego, stąd ten pośpiech.
- Wcale nie. - Oczywiście, że tak!
Zrobi się niebezpiecznie, jeśli zacznie chodzi o twoją dumę.
Jaką dumę? Próbuję pracować i zarabiać!
Ty gnojku!
Coś ty powiedział?
Jestem twoim szefem, gówniarzu.
Hej!
- Idioto. Słuchaj. - Przestań już. Przestań, mówię.
Weź to i obejrzyj!
W 2014 roku na Filipinach zamordowano turystę.
Wczoraj sąd skazał zleceniodawcę na 20 lat więzienia.
Sąd uznał winę bez obecności faktycznego sprawcy.
Precedens, którego szukasz, wydarzył się wczoraj.
Komendancie.
Tak bardzo cię kocham.
Co robisz?
- Nie całuj mnie! Tu są kamery. - Szefie!
Oszalałeś. Ludzie pomyślą, że jesteśmy parą.
Komendancie Shim.
Naprawdę.
Taki dobry glina, a czegoś takiego nie znalazłeś?
Czasami stare metody są szybsze i lepsze.
Przydzielę ci ludzi.
Macie dać z siebie wszystko. Lepiej go złapcie.
- Co chciałbyś zjeść, szefie? - Co?
Lepiej późno niż wcale.
Zostawiam wam obu ten dom.
Jakby nie było...
Mam u ciebie wielki dług, Gener.
Gdy nie twoje oszczędności,
nie wstąpiłbym do amerykańskiej marynarki.
Zająłeś się też moją żoną, gdy ją zostawiłem.
Pobraliśmy się...
Kto tam jest?
Kto tam?
Kto tu jest?
Napisy: Adam Sikorski