Osoby, miejsca, organizacje
i wydarzenia są fikcyjne,
choć inspirowane prawdziwym wydarzeniami.
Podobieństwo nie było zamierzone.
To ty, Taeseok?
O co chodzi?
Co robisz?
No dalej, strzelaj, debilu.
Nie zgrywaj twardziela, skurwielu.
Taki jesteś wyjątkowy?
Zastrzel mnie.
Wątpisz we mnie?
Taeseok.
Czemu to robisz?
Tak po prostu.
Nienawidzisz mnie bez powodu.
Ja ciebie też.
Też cię nienawidzę.
Skompromitowałeś mnie przed chłopakami…
No! Głowa do góry!
Spójrz na mnie, dupku.
Ty draniu!
Patrz.
Nigdy mnie nie zastrzelisz, ale ja ciebie tak.
Ty skur…
Wziąłeś ją ze sobą dla zabawy?
Kretyn.
Ty kupo…
Gnojku.
Posłuchaj mnie uważnie.
To ostrzeżenie.
Jeśli nie wyjedziesz z Filipin w ciągu 72 godzin,
to naprawdę cię zabiję.
Dotarło?
Wynocha.
Niech to…
Kurwa!
GRA O WSZYSTKO
ŚMIERTELNI WROGOWIE
Dzień dobry, panie Jo.
Co pana sprowadza?
Kim naprawdę jest Cha Moosik?
Wie pan, że porywa ludzi?
Słucham? Naprawdę?
Tak.
Porwał koreańskiego turystę, uwięził i obrabował.
To nie w jego stylu.
Nie wiem, co się stało,
ale Moosik to dobry, hojny i pomocny facet.
I dlatego szpieguje konsula Korei?
Zna adres szkoły mojej córki!
Jasna cholera!
Moja rodzina musiała się przez niego przeprowadzić.
Córka nawet zmieniła szkołę.
Proszę pana, rozumiem.
Porozmawiam z nim.
Proszę mu przekazać,
że dopóki jestem konsulem,
nie pozwolę, żeby mną pomiatał.
Proszę pana…
Cholera, Moosik.
Co on zrobił, do cholery?
KASYNO BOLTON
Moosik.
Sungil. Co cię tu sprowadza?
Słuchaj.
Do czegoś doszło między tobą a panem Jo?
Nie, a co?
Skarżył się na ciebie.
Mówił, że przesadziłeś.
Cholera. Pieprzony dupek.
Po co do ciebie poszedł?
Wyluzuj trochę, dobra?
Jest urzędnikiem państwowym i konsulem.
Niech myśli, że mu odpuszczasz.
Słuchaj, Sungil.
Ten gnojek jest konsulem, tylko gdy jest w Korei.
Ale jesteśmy na Filipinach. Kogo to tutaj obchodzi?
Zadarł z niewłaściwą osobą. Wiesz?
Wszyscy o tym wiedzą.
Ale nic dobrego nie wyniknie ze stawania przeciwko rządowi.
Moosik.
Przeproś go po prostu. Zrób to dla mnie.
Dobrze? Przegadajcie to.
Proszę cię.
Dobrze.
- W porządku. Zajmę się tym. - To dobrze.
Po to przyszedłeś?
Poniekąd.
- Znasz ludzi z Triady, prawda? - Tak.
Od jakiegoś czasu robią nam problemy.
Możesz coś z tym zrobić?
Mają jakiś powód?
Zbliża się termin odnowienia umowy na kasyno.
Kanalie chcą mnie wyrzucić i przejąć interes.
Dobrze. Zajmę się tym, ale łatwo nie będzie.
Wiem. Widzę, że masz tu sporo pracy.
Ale zrób dla mnie, ile będziesz w stanie.
Jasne. Oczywiście.
Dobra, dzięki. Muszę lecieć.
Dokąd? Do Manili?
Tak, ale muszę coś jeszcze załatwić.
- Jungpal. - Tak?
Oprowadzisz mnie, jeśli masz chwilę?
Jasne. Proszę przodem.
- Spadam. - Dobrze.
Do zobaczenia.
Pomóż mi, dobra?
Słuchaj.
Tylko szczerze. Co się dzieje?
Chodzi o to, że…
Komendant z Agiles dostał telefon, żeby aresztować Moosika.
Palant bredził coś o pozwoleniu na zabicie Moosika.
Co? Zabić go?
Konsul to zorganizował.
Dlatego Moosik tak się wkurzył.
Pokłócili się przez telefon.
Jezu.
Czemu chce aresztować Moosika?
Dupkowi się coś pomieszało.
W sumie to nic takiego się nie stało.
Nic dziwnego, że Moosik tak się zachował.
Ci z Triady
poważnie są tacy okropni?
Mnie to mówisz?
Nie byłoby tak źle, gdyby w kasynie
stał jakiś goryl.
Trudno dziś o takich.
Pieprzony dupek!
Wiem, że tam jesteś. Otwórz.
Kto tam?
To ja, Jungpal.
Jak mnie znalazłeś?
Przecież to ja ci załatwiłem ten dom.
Nie znosiłeś hotelu, więc pozwoliłem ci tu zamieszkać.
Rany.
Dawno się nie widzieliśmy, co?
Cóż za twarzyczka! Nieźle poobijana.
Co tu jeszcze robisz?
Jak Moosik się dowie, to cię zabije.
On się nie patyczkuje.
Jakbym miał dokąd pójść.
Jezu! Chłopcze, chłopcze…
Zadzwoń, jeśli będziesz potrzebował lokum.
PREZES HAN SUNGIL
Do zobaczenia.
Wyjedź już, co?
Nie wstyd ci mieszkać w cudzym domu?
POLICJA
Tak. Proces Kima Kyungyounga musi się odbyć najpierw na Filipinach.
Jeśli go skażą, trafi do tutejszego więzienia.
Tak.
Staram się…
Staram się o odesłanie go do kraju.
Przepraszam.
Tak.
Tak jest. Miłego dnia. Dzięki.
Czemu zawsze mnie się czepiają?
Jezu Chryste. To niedorzeczne.
Że też musiałam przez to przechodzić!
Skarbie!
Nic ci nie jest?
Nie.
To dobrze.
Co pani tu robi?
Dobrze, że pan jest.
Nie do wiary.
- Co jest? - Ktoś doniósł policji,
że trzymam w domu narkotyki.
Jak to narkotyki?
No narkotyki!
Policja je znalazła, kiedy przeszukiwała moje mieszkanie.
W pani mieszkaniu?
Tak, w garażu na podwórku.
W ogóle tam nie chodzę.
Słyszałam o podrzucaniu narkotyków,
ale nie sądziłam, że trafi na mnie.
Twierdzi pani, że to robota policji?
Pewnie podłożyli narkotyki, żeby więcej zarobić.
Straciłam 200 000 peso.
Niech pan tak nie stoi. Nie sprawdzi pan tego?
Jasne, sprawdzę to,
ale pierwsze słyszę.
Żyje pan za pieniądze podatników,
a nic pan nie robi.
Proszę.
Skarbie, chodźmy.
- Coś jeszcze? - Nie.
- Oby to się nie powtórzyło. - Jasne.
Dziękuję.
- Chodźmy. W porządku? - Tak.
Pewnie jest z nimi w zmowie. Obrzydliwe. Mam tego po dziurki w nosie.
Znaleźliście narkotyki w ich garażu?
Tak, a co?
Nic.
Nie wygląda mi na taką.
Sprawdziliśmy tylko zgłoszenie. Nic więcej.
Wiesz, od kogo przyszło?
Co?
Hej!
Co się stało?
Tylko pytam.
Wiesz co?
Nie możesz jej wierzyć tylko dlatego, że jest Koreanką.
Jesteśmy policjantami, tak jak ty.
A twierdziłem inaczej?
Twierdziłem inaczej?
Tak się zachowujesz.
Duszę to w sobie od ostatniego aresztowania.
Nie jesteś w Korei.
Pamiętaj o tym.
Orientuj się,
komu możesz ufać, a kto może cię chronić.
Gdybyś zapomniał…
Mam ten sam stopień, co twój kapitan.
Jestem ponad tobą.
Odpowiadaj, kiedy zadaję pytania, do kurwy nędzy.
- Ty? Moim szefem? - A nie?
Nie sądzę.
Panowie, pogadajmy na zewnątrz.
Chodźcie.
Idiota.
WYDZIAŁ: KOREA
PAN MIN
22 NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
Tutaj jest!
Biegiem!
Tutaj!
Idź tam.
Hej! Tutaj!
Wycofać się.
Wracamy.
Wcześnie pan przyszedł.
- Dzień dobry. - Cześć.
Co się dzieje?
Nie wiem. Zadzwonił do mnie pan Jo.
Wejdźmy do środka.
Chwileczkę.
Niech mnie pan nie zrozumie źle, dobrze?
Mówię to, bo się martwię. Dobrze?
Jasne. Oczywiście.
Słyszałem, że współpracuje pan z lokalną policją,
by wyciągać pieniądze od Koreańczyków.
- Ja? - To nieprawda, zgadza się?
- Nie. - Właśnie!
Mówiłem, że to wykluczone.
Powiedziałem, żeby tak nie gadali.
Ostatnio wydarzyło się wiele złych rzeczy.
Ludzie są trochę nerwowi.
Proszę zrozumieć.
Poza tym plotki szybko przemijają.
- Inspektorze Oh. - Witam.
Wiesz, że Moosik jest poszukiwany w Korei?
Tak. Dlaczego?
Nikt nie chce mu zaleźć za skórę.
Wiesz, co zrobił?
Da pan spokój. Czemu się pan złości?
Coś się stało?
Cha Moosik jest poszukiwany za napaść i wymuszenie.
Dlatego nie może wrócić do Korei.
Mamy to tak zostawić?
Panie Jo, spokojnie. Co się stało?
Ta pieprzona kanalia groziła mojej rodzinie!
Rodzinie konsula!
Mam…
Mam tego dość.
Wsadzę go za kratki albo każę deportować.
W porządku.
Najpierw się uspokójmy.
Jesteśmy spóźnieni, pogadamy w środku.
Przyszedłem z uwagi na kolegę.
Streszczaj się.
Panie Jo.
Przede wszystkim chciałem przeprosić.
Powinienem był pana wspierać
w pracy na rzecz kraju.
Zabrakło mi szacunku. Bardzo za to przepraszam.
W porządku. Może usiądziemy i porozmawiamy, zamiast tak stać?
- Oczywiście. - Tak.
Rany!
Nic z tego nie rozumiem.
Panie Jo, Moosik szczerze przeprasza.
Nie może pan przyjąć jego przeprosin?
Ten żałosny konsul ma dla ciebie radę.
Oczywiście.
Uważam, że powinieneś uważać na to, co mówisz.
Jesteśmy Koreańczykami w obcym kraju.
Pewnych rzeczy nie wolno.
Jak mogłeś grozić mojej rodzinie?
Przepraszam. Jeszcze raz przepraszam.
Jestem konsulem Korei.
Miałem prawo kazać wam uwolnić osobę, którą porwaliście.
Dam ci radę jako konsul.
Zrób coś legalnego,
zamiast zajmować się lichwą.
Mieszkasz tu już jakiś czas, prawda?
Może zostań przewodnikiem. Przyjemne zajęcie.
Tak jest.
Spróbuję.
Zacznę nowe życie jako przewodnik turystyczny.
Ale panie Jo.
Gwoli ścisłości, nie jestem lichwiarzem.
Wykonuję tylko polecenia innych ludzi. Szczerze mówiąc,
sam żyję z pensji.
Ale skoro udzielił mi pan tak szczerej rady,
zrobię wszystko, by zacząć nowe życie jako przewodnik.
Naprawdę będziesz przewodnikiem?
Oczywiście.
Nic mnie nie powstrzyma. Dam radę, prawda?
Zaraz się za to biorę.
Cholera.
Skąd wiesz, że moja córka chodzi do międzynarodowego przedszkola?
Przeniósł ją pan
do Kalifornii, prawda?
Jeśli coś mnie zainteresuje, wszystkiego się dowiem.
Pana żona pochodzi z prowincji Jeolla, prawda?
Jest córką burmistrza.
Przy okazji zastanawiałem się nad czymś.
Jak urzędnik siódmego stopnia trafił tutaj?
- Zwykle wysyłają piątki, prawda? - Tak.
Panie Jo, dowiem się wszystkiego, czego zechcę.
Wiem, że pan też się mną interesuje.
Dlatego wie pan,
że jestem poszukiwanym lichwiarzem.
Pan też bardzo mnie interesuje, panie Jo.
Ty pieprzony draniu!
Przysięgam, że cię zabiję przed powrotem do Korei!
Jebany gnój!
Coś ty, kurwa, do mnie powiedział?
- Sukinsyn! - Taki dostojny, a gęba niewyparzona.
- Gorszy od nas, szczerze mówiąc. - Drań! Puść mnie!
Panie Cha!
Panie Cha.
Z tego, co słyszałem,
nie złamał pan żadnego prawa.
Rozmawiałem z panem Jo.
Proszę uważać.
Nie wytrzymam z nim.
Ile pan ma lat, żeby mu mówić, żeby uważał?
Było pozwolić wam tracić czas na szukanie tropów.
Pan Jo i ja wykonujemy oficjalne obowiązki.
Wie pan o tym, prawda?
Wiem.
Ale od teraz, inspektorze Oh,
proszę ostrożnie dobierać słowa.
Proszę pomyśleć, zanim pan coś zrobi.
Jest pan na Filipinach.
Chryste!
Dziewczyny.
Przyszedłeś.
Przestań.
Co robisz? Nie cuduj.
Panie Han.
Niech mnie pan weźmie pod swoje skrzydła, a oddam za pana życie.
Mógłbym to zrobić,
ale jak teraz o tym myślę,
Moosik nie byłby zadowolony.
On i ja jesteśmy jak bracia.
Przepraszam.
Panie Han.
Zrobię wszystko.
Proszę mnie przyjąć.
Słuchaj. Moosik mnie przeraża.
Jeśli mnie pan przyjmie, będę pracował dla pana do śmierci.
Proszę.
Rany! Serio?
Panie Han.
Niech mnie! Pani Ko.
Kiedy pani przyjechała?
Wczoraj.
Wiedzie pan wystawne życie.
Wynajął pan cały klub.
Kumple chcieli się zabawić.
Słyszałem, co się stało w Caliz.
Nie odnalazła pani pieniędzy?
Policja prowadzi śledztwo.
Wątpię, by coś z tego wyszło.
Wprost nie do wiary.
Ktoś w biały dzień kradnie dziesięć miliardów wonów.
Kto to?
To on niedawno postawił się Moosikowi.
Co pan przez to rozumie?
Nie docenił Moosika i zadarł z niewłaściwą osobą.
Stary, wstawaj.
Co ty wyczyniasz?
Pan mi kazał tutaj przyjść.
Proszę mnie przyjąć.
Dobra. Tylko już wstań.
Nie cuduj przed panią Ko.
Idę.
Już? Może zostanie pani na chwilę?
Chciałam tylko pana zobaczyć.
Musimy się kiedyś umówić.
Wstawaj.
Proszę zostać i się zabawić.
Im więcej o tym myślę, tym bardziej się wkurzam.
To musiał być pan Cha.
Tylko on mógł to zrobić.
Czemu tak mówisz?
Rozmawiałam o nim z kimś.
Że pracuje z tym nowym gliną z Korei, żeby wyciągnąć od nas pieniądze,
od Koreańczyków.
Dowiedział się i chce się na mnie odegrać.
Co cię śmieszy?
Ty.
Królowa plotek.
O czym ty mówisz?
Wcale nie plotkuję.
Nie bądź śmieszny.
Przepraszam, żartowałem. Nie złość się.
Mniejsza.
To on.
Kto, poza nim,
mógł mi to zrobić?
Na 100 procent.
Udaje miłego gościa, a tak naprawdę to kawał gnoja.
Zobacz, co zrobił Charliemu!
Wziął od niego kasę i wydał policji.
Charlie? To ten z tatuażem?
Tak.
Dobra.
Kochanie.
Pamiętasz, jak mówiłeś, że wynająłeś płatnego zabójcę?
Nie. Nie zaczynaj, kochanie.
Przestań. Tylko pytam.
No dobrze…
O co dokładnie
mnie pytasz?
Jestem ciekawa.
Ile byś potrzebował?
To zależy od sytuacji. Jakie są szczegóły?
Pytam ogólnie.
Nie wiem.
Jakieś dziesięć milionów peso.
Ile?
Aż tyle?
Nie dam przecież broni przypadkowemu dzieciakowi.
Cholera, kupa kasy.
Kotku. Kochanie.
Nie rób nic pochopnie.
Cicho siedź.
Cześć, skarbie. Widzisz mnie?
Tak.
Cześć, skarbie. Czemu ciągle przerywa?
Naprawdę? U mnie działa.
A teraz?
Wideo się buforuje.
Teraz cię widzę.
Dobrze. Coś przerywa.
Rety!
Super. Nie wiedziałem, że tak się da.
To nasze nowe mieszkanie.
- To salon. - Aha.
A to kuchnia.
Okej.
A tutaj…
zewnętrzny basen. Widzisz?
Tak, widzę. Fajny.
Byungkyu, przywitaj się z tatą.
Cześć, Byungkyu.
Dawno się nie widzieliśmy.
Bardzo wyrosłeś, co?
Nadal nie chcesz iść do akademii wojskowej?
Nadal. Myślę o szkole gastronomicznej.
Serio? Facet nie powinien gotować.
Mniejsza, dobrze cię widzieć.
Coś przerywa.
Dobrze się odżywiaj.
Nie jedz na mieście, tylko dlatego, że mieszkasz sam.
Tak, tak. Oczywiście.
Nie martw się o mnie. Uważajcie na siebie.
Byungkyu. Słuchaj mamy, dobrze?
Zadzwonię następnym razem, kochanie.
Dobrze, pa.
Tak. Pa.
Moosik, miał pan wideorozmowę?
Tak.
Chyba nie chcę z tego korzystać. To za trudne.
Z czasem jest fajniej.
Jasne, na pewno.
Kto to w ogóle wymyślił?
Nie jest takie najgorsze.
Czekaj. Poczekaj chwilę.
Tak, panie Min?
Cześć. Jesteś zajęty?
Nie. Jestem w domu.
Taeseok naprawdę wyjechał?
Tak. Nie postawi więcej stopy w Caliz.
Mieliśmy tyle planów.
Co robisz później?
Nic specjalnego.
Mogę cię o coś prosić?
Znasz pana Choia z naszego hotelu?
Oczywiście.
Pojedź teraz po niego na lotnisko.
Właśnie przylatuje z Korei. Odeślij go z powrotem.
Mam go po prostu odesłać?
Tak. Nastrasz go trochę.
Nastraszyć?
PRZYLOTY
Dzień dobry.
Co pana tu sprowadza?
Pan Min kazał mi się z panem spotkać.
- Ze mną? - Tak.
Chodźmy. Pan pozwoli.
Proszę za mną.
PRZYLOTY
Czego pan Min ode mnie chce?
To dobra droga?
Przepraszam.
Pytałem o coś.
Niech to!
Chyba tracę zmysł orientacji.
Nie wiem, gdzie jestem.
Ciągle wybieram złą trasę. Samego mnie to przeraża.
Niech to!
Gdzie my jesteśmy?
Można tu zginąć i nikt by się nie zorientował.
Pan Min kazał to zrobić?
Panie Choi.
Czemu po prostu nie wróci pan do Korei, zamiast zadawać tyle pytań?
Co pan na to?
Mam zawrócić czy jechać dalej?
Szybciej. Mogę zjechać na złą trasę.
Cholera.
Właśnie! Pracowałeś już tu, prawda?
Tak.
Dzień dobry.
Jakie to uczucie tu wrócić?
Cóż…
To pana zasługa.
To podziękowanie?
A tak przy okazji,
ostatnio jacyś Chińczycy wszczynają bójki.
Przysłało ich chińskie kasyno.
Pewnie chcą przejąć mój biznes.
Zajmę się nimi.
Dobrze. Obym się nie zawiódł.
Dziękuję.
Tak, panie Min?
Tak. Wysłałem go do domu nocnym lotem.
Nie powiedział wiele.
Nie stawiał oporu. Tak.
Nie ma problemu.
Dobrze. Dziękuję.
Panie Cha.
Zaczerpniemy powietrza?
Panie Cha.
Jeśli dam panu trzy miliardy, będzie mi pan wypłacał 30 milionów miesięcznie?
Że co?
Jeśli zainwestuję w pana trzy miliardy wonów,
to czy mógłby mi pan wypłacać 30 milionów co miesiąc?
Nie przyjmę takich pieniędzy.
Nie może ich pan ode mnie wziąć? Przecież się znamy.
Będę zawsze wydawał tutaj dywidendy.
Panie Jung.
Dotrzyma pan tej obietnicy?
Oczywiście.
Wykorzystam te 30 milionów wonów.
Proszę o szczerość. Martwi się pan?
Martwi się pan o swoją żonę.
Tak.
W porządku. Niech tak będzie.
Wie pan, że zwykle nie robię takich rzeczy.
Oczywiście, że wiem.
Ale nie będę musiał się martwić o dyrektora, prawda?
Nie będzie pan musiał.
No dobrze.
Pójdę już.
- Cześć! - Do widzenia.
Co powiedział, szefie?
Pozwoli mi zatrzymać pieniądze, bo myśli, że nic nie wygra.
Wyłożył już wszystkie karty.
Myśli, że z tym nie skończy,
ale chce odzyskać pieniądze. Ot, cała historia.
Ma szef ochotę na boczek i soju?
Ej, ty. Popielniczka.
Słuchaj.
Tak?
Widzisz tych za nami? To nie są klienci, prawda?
Nie.
To Chińczycy. Badają grunt, zamiast grać.
Witam!
Mogę jakoś pomóc?
Jeśli nie gracie,
to spadać.
Ej!
Whisky z lodem.
Tak jest.
Rany…
Nieźle panią załatwił.
Moosik odstawiał szopkę.
Chciał tylko pani pieniądze.
Może wynajął tych ludzi.
Na pewno jest zdolny zabić własnych ludzi.
Ma policję w garści. To dla niego bułka z masłem.
Można to sprawdzić?
Niech go pani zapyta.
„Ukradłeś mi pieniądze?”
A to drań.
Najchętniej rozwaliłbym mu łeb.
Ach…
Przepraszam.
Nigdy nie miałem manier, wiem.
Zrobi to pan?
Co? Rozwalić mu łeb?
Może pan rozwalić mu łeb albo skręcić kark.
Dziwna pani jest.
Po co miałbym się wcinać w nieswoje sprawy?
Pewnie się pan boi.
Jeśli mówi pan prawdę.
Nie mogę mu…
tego wybaczyć.
Chcę, żeby zginął.
Bądźmy realistami, pani Ko.
Takie rzeczy ciągle się tu zdarzają.
Ale to nie powód, by brudzić sobie ręce krwią.
Można opłacić profesjonalistów.
Kogo?
Szefa gangu z Busanu.
Niech go pani poprosi.
Ale trzeba będzie wydać trochę kasy.
Skąd go pan zna, panie Seo?
Pracowałem dla niego.
Cha Moosik to przy nim pikuś.
Jest najlepszy w Korei.
Dam 100 milionów wonów, żeby pan to zrobił.
Na pewno pan wie,
że wszystko musi mieć jakiś powód.
Jeśli zaatakujemy bez dowodów, będziemy skończeni.
Potrzebuję dowodów, że mnie okradł.
Jakich dowodów?
Przyznania się do winy.
Musi sam to powiedzieć.
Nieważne, czy wymusi to pan z niego rozmową czy siłą.
Ma pan tylko wydobyć z niego zeznanie.
Ma mnie pani za wariata?
Mam się poświęcić dla drugiej takiej?
Czyli za bardzo się pan boi. W porządku.
Nieważne. Zapomnij.
Cholera.
Słyszałem, że współpracuje pan z lokalną policją,
by wyciągać pieniądze od Koreańczyków.
Proszę załadować magazynek i zabezpieczyć.
Teraz odbezpieczyć.
Dobrze.
Namierzyć cel i wziąć wdech.
Wytrzymać i strzelać.
Dobrze? Wdech, wydech.
Bez pośpiechu.
Dobrze.
Gracz wygrywa.
Cholera.
Obstawiamy.
Koniec zakładów?
Koniec zakładów.
Proszę, niech to będzie dziewiątka. Niech to będzie dziewiątka.
Łatwo wygrać forsę.
Bankier wygrywa.
Dziękuję.
Co, do cholery?
Znowu tu przylazł.
Poważnie? Po co?
Poważnie, Taeseok? Po co znowu przyszedłeś?
Jest w środku?
A co cię to?
Chcę się z nim widzieć.
Zgłupiałeś do reszty?
Idź już.
Rany.
Cholera. Mam go dość.
KASYNO DLA VIP-ÓW
Ty gnoju!
Ty mały gnojku.
A niech cię, łajdaku!
Ty pieprzony dupku!
Dupek!
Widziałeś ją?
Dziewczyna z długimi włosami i bardzo ładnymi krągłościami.
Proszę pana?
- Na co się gapicie? Zabić go. - Kurwa!
Brać go!
Pieprzone gnoje!
Prezenty.
Doceniamy pańską hojność.
Wykonujecie świetną robotę.
Chciałbym zrobić więcej.
Bez fałszywej skromności.
Pamiętam, że wpłacił pan 50 000 dolarów
na budowę komisariatu w dzielnicy koreańskiej.
Drobne podziękowanie.
Jeśli możemy coś zrobić,
proszę dać znać.
Dziękuję.
Wybierasz się na urodziny wnuczki Daniela?
Oczywiście.
To sprawa rodzinna.
Nie byłoby to nieuprzejme?
O co ci chodzi?
Może i Daniel cię zaprosił,
ale nie myślisz rozsądnie.
Raul.
Rozumiem. Nie martw się.
Nie tknę twojego biznesu.
Ale…
nigdy więcej tak do mnie nie mów.
Dobrze?
Przepraszam.
Tak?
Szefie.
Taeseok wrócił i wdał się w bójkę z Chińczykami.
Co?
Skaczą sobie do gardeł. Łapią za broń.
- Wezwałeś policję? - Tak.
Co za skur…
Dobrze. Już idę.
Coś nie tak?
Nie, nic.
Powinienem już iść. Przepraszam.
Gdzie są wszyscy?
Chris?
Gdzie są wszyscy?
Była strzelanina w kasynie.
Ej!
Patrz na mnie.
W kasynie doszło do strzelaniny między gangsterami.
Zamieszani są też Koreańczycy.
Strzelanina?
Tak.
A Mark? Gdzie on jest?
Chyba w Boltonie.
Tędy!
- Szefie. - Ej!
- Szefie. - Gdzie on jest?
- Tutaj? - Nie może tam szef iść.
- Szefie! - Co szef wyprawia?
- Szefie! Mają tam broń! - Szefie!
- Szefie!
Stać!
Stój! Rzuć broń!
Rzuć broń!
Opuść broń, Taeseok.
Opuść broń, dupku!
Zamknij się! To wszystko twoja wina, ty skurwielu!
- Rozwalę ci gębę! - Powiedziałem, rzuć broń!
Rzuć broń!
To mój lokal, do chuja.
Co tu robisz?
- Ej! - Na kolana.
Policja! Rzućcie broń!
Rzućcie broń! Już!
Na kolana!
Nie ruszaj się!
Rzuć broń.
To ten dupek tam.
Ręce do góry i rzuć broń! Już!
Skuć go.
Wszystkich aresztować.
Zawsze już tak będzie?
Po prostu byłem w okolicy.
Nie zdążyłem zadzwonić.
Nie wciskaj mi kitu. Wiem, co robisz.
- Nie jestem twoją niańką. - Uważaj, co mówisz.
Ale śmieszne.
Boże.
Jak na kogoś z Korei, nieźle znasz angielski.
Dlaczego poszedłeś tam z bronią?
Nie wiem. Jak ci się wydaje?
Powiem ci, jak mnie rozkujesz.
Przez Cha Moosika?
A co? Dostajesz od niego kieszonkowe?
Co?
Czemu aresztujecie niewinnego obywatela,
a nie kogoś takiego jak on?
Pieprzone gliny. Cholera.
Halo?
Szefie?
Tak jest.
Dobrze. Do widzenia.
Dokąd jedziesz?
Pytałem o coś.
Dostałem rozkaz od kapitana.
Jaki rozkaz?
Hej, Mark.
Proszę pana!
Co pan wyprawia?
Co pan tu robi?
Nie widzi pan, że pana tu nie chcemy?
Kto powiedział, że pozwolę zabrać przestępcę?
Idź pan z tym do prezydenta Filipin,
a nie się na mnie drzesz.
Dobra, młody?
Cholera.
Dzięki.
Mark!
Poważnie? Kurwa mać.
Inspektorze Oh.
Podejdź na chwilę?
Proszę podejść.
Inspektorze.
Jedyna rzeczy od czasów sierocińca, która się przeciwko mnie nie obróciła.
Pewnie ma pan teraz sporo wydatków. Może się przydać.
Następnym razem aresztuję pana
i oskarżę o korupcję.
Jak pan chce.
Jeszcze nikt mi nie odmówił.
Jest pan wyjątkowy.
Nieważne.
Jest pan na to za młody.
Gorąco pan nie służy. Zapraszam do mojego kasyna.
Potraktuję pana jak ekstra VIP-a.
Tego chyba pan nie odmówi?
Co chce mu pan zrobić?
A jak pan myśli? Porozmawiam z nim.
A co mam robić?
Wysłucham go. Spokojnie.
Nic mu nie zrobię.
Zwłaszcza że mnie pan osaczył.
Wiem, co pan planuje.
Byle pan nie przesadził.
Jasne. Zapamiętam to sobie.
Może pan już iść.
No już.
Hej!
Zaczekaj! Hej!
Nie odjeżdżaj, gnojku!
Nie możesz mnie tu tak zostawić!
Boże, co za dzieciak.
Nie wie, że świat to mroczne, okropne miejsce?
Ty cholerny draniu! Ej!
Proszę pana.
Przestańcie.
Nie mamy powodu, by walczyć.
Nie dramatyzuj.
„Nie mamy powodu, by walczyć”?
Za kogo ty się masz?
Nic nas nie łączy.
Chyba sobie żartujesz.
Taeseok, co z tobą?
Czemu chcesz mnie zabić?
Co, do cholery? Nic nie zrobiłem! Kurwa!
Nie możesz zawsze trzymać się zasad.
Nic się wtedy nie zmieni.
Zatrzymaj się na chwilę.
Po co?
Zatrzymaj się na chwilę.
Wyjaśnij mi, co to, kurwa, było?
Już mówiłem, nie możesz…
Nie wciskaj mi kitu!
Tknij mnie, to cię aresztuję.
No i co? Dotknąłem cię. I co?
Dbam tylko o dobro mojej rodziny!
Rząd ma mnie w dupie.
A twój rząd na pewno ma w dupie ciebie.
Zamknij się.
Jasne?
Myślisz, że wysłali cię tu z nadzieją,
że sam coś zmienisz?
Masz się za wyrocznię?
Jesteś gówno wart.
Po co tu przyjechałeś?
Przyjechałem…
Przyjechałem tutaj, bo…
Nieważne.
Wstawaj.
Spójrz.
Wiesz, co to jest?
Jeśli cię tym obleję,
zostaną z ciebie tylko zęby i włosy.
Wiesz, o czym mówię, prawda?
Zęby przemielę i gdzieś rozrzucę.
Włosy obleję alkoholem i spalę.
Wiesz, co to znaczy?
Nikt cię już nigdy nie znajdzie.
Rozumiesz?
Smutna śmierć.
Mój Boże.
Do zobaczenia w piekle, dupku.
Moosik.
Przestań ze mną pogrywać.
Moosik, daj mi jeszcze jedną szansę! Kurwa!
Moosik, ty pieprzony draniu!
Nie zostawiaj mnie tu!
Kurwa.
Puśćcie mnie, skurwiele!
Cholera!
Puść mnie! Puszczaj, pieprzony gnoju!
Puszczaj! Ty skurwielu!
Kurwa! Nie!
Napisy: Adam Sikorski