BEN.THE.MEN.TORRENTS
Qytetarët e Ozit,
ka pasur 12 kthesa të baticës
që kur Shtriga e Ligë e Perëndimit u arratis
me Grimmerie-n tonë.
Mbroni fëmijët tuaj.
Mos u beso asnjë kafshe.
Ajo do të eliminohet.
Deri atëherë, vizioni i Magjistarit
sepse Ozi i së nesërmes marshon përpara.
Bëje! Lëviz!
Në rregull, ngarkojeni.
Hajde! Le të shkojmë! Lëviz!
Pa folur.
Magjistarit i duhet që rruga të përfundojë.
Lëviz! Lëviz!
Hajde, le të shkojmë! Lëviz!
Mbush atë shportë!
Vazhdo të lëvizësh.
Hajde pra.
Hajde. Vazhdo lëvizjen.
Çohu!
Hajde pra.
Uau. Qetësohuni.
Uau, uau, uau, uau, uau, uau.
Kthehu!
Tërhiquni! Roje, tërhiquni!
Është Shtriga!
Shtriga! Ajo është kthyer!
Shko, shko!
Lëshojini! Lëshojini!
Eja me mua.
Çfarë?
Për të takuar Magjistarin.
Magjistari do të të shohë tani.
Epo, mendoj.
Faleminderit.
Mirë. Mirë. Mirë. Mirë. Mirë. Mirë.
Mirë.
Ajo është kaq e mirë.
Glinda e Mirë.
Hup!
Ka një kuoncert në Quox,
Nëse doni të merrni pjesë, javën tjetër.
Oh. Ndoshta.
Kuorumi i Kuadlingut dëshiron të të nderojë.
Ata thjesht nuk janë të sigurt ende për çfarë.
Mirë për të dëgjuar.
Dhe dikush dërgoi ëmbëlsira.
Mirë për ne.
Hej, dërgoji këto në kasollen time, të lutem.
Fustanet e javës së kaluar?
Oh, ndoshta, ëm, t'u japësh atyre që janë të pafat.
- Oh, sigurisht. - Ide e mirë.
Dhe, e dini,
ndërsa jemi aty, ne me të vërtetë duhet
shqyrtoni mundësinë e markimit të fjalës "i mirë".
- Oh. Kjo është e drejtë... - Oh.
Dua të them, jam i çmendur.
Folikulat e mia po bërtasin.
- E dua shumë punën time. - Oh. Mirë.
Zonja e Tmerrshme.
Më fal që të lashë të presësh.
Nuk kisha idenë.
Ka ndodhur diçka? A është Elphaba?
Do të thuash Shtrigën e Ligë?
E drejtë, sigurisht.
- Hyrni, hyni. - Znj. Morrible...
A dëshironi që ne të regjistrojmë një procesverbal për ju?
Unë... mundem, mund të të blej, si, një ushqim të vogël.
Dëshironi një meze të vogël?
Si një qershi e skuqur ose një sfungjer me lëng?
"Zonja e Tmerrshme"?
Ajo nuk është e martuar.
Ti sh...
Me Rrugën me Tulla të Verdha
hapja e madhe përpara dhe sulmet e Shtrigës së Ligë
duke u bërë më i guximshëm, publiku është në ankth.
Pra, është më e rëndësishme se kurrë
që ua ngrit humorin të gjithëve,
ashtu siç mundesh vetëm ti.
Prandaj.
Oh, zonjë, më pëlqen shumë.
Çfarë është?
Mënyra juaj e re e transportit.
Globula juaj sferike vehikulare.
Pra, si, një flluskë?
Sigurisht.
A duhej të ndodhte kjo?
Është në rregull.
Je i sigurt?
Çfarë...
A bën kjo atë që mendoj se bën unë?
Jo!
Nuk mundem.
Asnjë mënyrë!
Jam i fiksuar.
Magjistari e kishte hartuar posaçërisht për ty.
Ozness-i i tij e ndjen të domosdoshme që ju, si Shtriga jonë e Mirë,
të jetë gjithashtu ajrore.
Pajtohem.
Por mos u shqetëso për paaftësinë tënde
për të prodhuar ndonjë magji të vërtetë.
Kjo shpikje do të maskojë mangësitë tuaja.
Mekanizmi i flluskës është fshehur me zgjuarsi.
Njerëzit do të supozojnë se po e bën atë të lundrojë
përmes fuqive tuaja magjike.
Pra, lërini vetëm të supozojnë.
E drejtë.
Por mos e harroni këtë.
Shkopi magjik e shet vërtet.
Do të shihemi në ceremoninë e hapjes.
Faleminderit shumë.
Një shkop magjik?
Gëzuar ditëlindjen, Galinda.
Është ajo që kam dashur më shumë nga të gjitha.
Hajde, provoje.
Po, provoje!
Magji! Magji! Magji! Magji! Magji! Magji!
Hajde pra.
Oh.
Harrova ta them magjinë.
- Oh! - Oh, po.
Shkopi magjik. Po. Po. Po.
Unë me anë të kësaj urdhëroj se diçka magjike do të ndodhë!
Ajo as nuk mund të bëjë një shkëndijë.
Shiko! Ka një ylber.
Uau.
A e bëre ti atë?
Një...
Epo, ti e di sa shumë i dua ylberët.
Oh, uau!
Ky është shoku im!
Shko shiko ylberin!
A nuk është fantastike?
Kush është gati për një tortë?
Shko takoje Rosin dhe Pozin.
Çfarë nuk shkon, i dashur?
Ti i more të gjitha që doje.
E di, por dua të jem magjik.
Me të vërtetë.
Dhe... nuk jam.
Oh, por, shumë e dashur, të gjithë të duan.
Më beso, kjo është e gjitha që do të të duhet ndonjëherë.
Ku është ajo buzëqeshje?
Ajo është vajza ime.
Zemër, po vjen?
Hajde!
Glinda!
Ozianë të tjerë, lajme të mira.
Tani, më në fund, të gjitha rrugët të çojnë te Magjistari.
Faleminderit Zotit për ty, Glinda,
dhe shërbëtori juaj i pashëm, Princi Fiyero,
kapiteni i sapoemëruar i Forcës Gale...
të mbledhur nga vetë Magjistari për të kapur Shtrigën e Ligë.
Na tregoni, Kapiten.
Si ndihet?
Është frustruese.
Por unë u bëra kapiten për ta gjetur atë,
dhe do të vazhdoj të kërkoj derisa ta bëj.
Jo!
Të qenit i fejuar.
Jemi të fejuar?
I befasuar?
Po.
Mirë. Shpresonim që do të ishe.
Ëëë, unë dhe Magjistari.
Dhe, Glinda, e dashur, ne jemi të lumtur për ty.
Si Sekretar Shtypi, jam përpjekur të siguroj
që e gjithë Ozi ta dijë historinë e trimërisë tënde
përballë të tmerrshmes.
Shtriga e ligë e Perëndimit.
Mmm. E dashur?
Njerëzit janë kaq mendjeshkurtër,
ata do të besojnë çdo gjë.
Nëse na falni, vetëm një tik-tak ore.
Eja me mua, i dashur.
Çfarë po ndodh?
Njerëzit po shikojnë.
Nuk mund të rri aty duke buzëqeshur,
duke u bërë sikur pajtohet me të gjitha këto.
A mendon se më pëlqen t'i dëgjoj të thonë
Ato gjërat e tmerrshme rreth saj? I urrej.
Atëherë çfarë po bëjmë këtu? Le të shkojmë. Le të shkojmë.
- Hajde të ikim që këtej. - Nuk mundem.
Nuk mundem kur ka njerëz që më shikojnë
për të ngritur moralin e tyre.
Nuk mund të largohesh sepse nuk mund t'i rezistosh kësaj.
Kjo është e vërteta.
Epo, ndoshta nuk mundem.
A është kaq gabim?
Dua të them, kush mundet?
Epo, e dini kush mundet.
Ne të dy e dimë kush mundi dhe kush ka bërë.
Dhe unë duhet ta gjej atë,
sepse nëse dikush tjetër arrin atje i pari, ajo...
Fiyero, edhe unë jam i shqetësuar për të.
Dhe më mungon ajo.
A nuk e sheh që ajo nuk do të gjendet?
Duhet ta përballosh.
Ajo e ka bërë zgjedhjen e saj.
Ke të drejtë.
Dhe, shikoni...
Nëse të bën të lumtur, sigurisht që do të martohem me ty.
Do të të bëjë edhe ty të lumtur, apo jo?
Ti më njeh. Jam gjithmonë i lumtur.
Fiyero.
Faleminderit shumë, i dashur.
Ai, ëm... ka shkuar të më sjellë një pije freskuese.
Ai është kaq i menduar në atë mënyrë.
Është Shtriga e Ligë!
Mbulohu! (Merr strehë!)
Ngjitu lart!
Glinda!
Mbulohuni të gjithë!
Të gjithëve, ju lutem, mos u shqetësoni.
Ajo nuk do të të lëndojë. S'ka problem.
Ajo do të na vrasë të gjithëve!
Shiko!
Forca e Eufemisë, nisu!
Hëë!
Fiyero!
Hë! Hajde! Hë!
Jo, si.
Ndalo!
Kapiten, a shihni ndonjë gjë?
Jo.
Hajde pra.
Nuk duhet të pushojmë derisa ta kapim atë Shtrigë të Ligë.
Hajde! Le të shkojmë!
- Largohu. - Bie brenda.
Fiyero.
Edhe ti.
Zonja Guvernator?
Ai propozoi një rregullore të re, ligjin kundër lëvizshmërisë së kafshëve.
Çfarë ligji?
Kafshët do të kenë nevojë për leje për të udhëtuar.
Munchkinland është vendi i vetëm
në Oz nuk është ratifikuar.
Lidhja e Guvernatorëve ju nxit të nënshkruani.
Nesa, nuk do ta firmosësh këtë.
Por nëse unë nuk...
njerëzit do të thonë: "Ajo është tamam si motra e saj."
Na jep një tik-tak ore, Avaric.
Boq, më fal.
Vetëm se Elfaba më braktisi kur kisha nevojë për të.
Ajo as nuk erdhi të më takonte kur vdiq babai.
Vetëm ti e bëre atë.
Vetëm Ozi e di se si do ta kisha përballuar unë
me të gjitha këto pa ty.
Dhe jam i lumtur që munda të jem aty për ty.
Por kam kohë që mendoj...
Po?
Mendoj se është koha të ec përpara.
E shoh.
Epo, nëse kështu ndihesh,
Mendoj se është më mirë të largohesh.
Tani.
Nesa, kjo nuk do të jetë hera e fundit që do të shihemi.
Oh, e di.
Vëmendje, pasagjerë.
Kjo është hipja e fundit në anijen Emerald City Unlimited.
Dyert do të mbyllen së shpejti.
Ju lutemi hyni brenda dhe lironi vend për pasagjerët që hipin.
Po vizitoni dikë të veçantë?
Merr një Ozfit të ri.
Vizitoni Tregun e Magjistarit në qendër të Emerald City.
Tjetra.
Oh.
Më falni. Ëëë, treni im po hipi në...
Leje udhëtimi?
- Çfarë? - Të gjithë Munchkin-ët janë të ndaluar.
për t'u larguar nga Munchkinland
pa lejen e shprehur me shkrim të Guvernatorit.
Ajo këmbënguli që të hynte në fuqi menjëherë.
Kujtesë për të gjithë pasagjerët...
Ndalo së më shtyri.
- Elsa. - Shko!
- Çfarë po ndodh? - Mbaji duart larg familjes sime.
Nuk dua ta dëgjoj, Munchkins.
Lëviz! Përpara tani, Munchkins.
Shko.
Kjo është skandaloze.
- Nuk mund të na trajtosh kështu. - Ik!
Vazhdoni përpara, Munchkins.
Tjetra.
Ky nuk është Ozi që njoh unë.
- Kjo nuk është Ozian. - Përsëri në radhë.
Hap prapa. Çfarë thashë unë?
Hap... Munchkins, hap prapa.
Përsëri në radhë.
Kujdes me këmbën tënde.
Grupi tjetër. Ejani, fëmijë.
Le të ikim. Duhet të ikim tani.
Qëndroni së bashku!
Eja tani.
Vazhdo të lëvizësh.
Sytë mbi fëmijët tuaj, ju lutem.
Mos u shqetëso, unë jam me ty. Nuk do të të lë kurrë.
Mos shko shumë shpejt.
- Çfarë është e gjitha kjo? - Kujdes me hapat.
Çfarë po bën?
Ejani, fëmijë. Shpejt.
Duhet të ikim nga Ozi.
Mos e bëj këtë. Të lutem.
- Vazhdo të lëvizësh. - Mos e lër Ozin.
Bashkohuni me mua. Më ndihmoni të luftoj Magjistarin.
Dhe të presim që majmunët të na marrin me vete?
Kjo është ajo që u ndodh kafshëve që flasin hapur.
Dhe ata nuk shihen më kurrë.
Jo.
Oz nuk do të ishte Oz pa të gjithë ju.
Dhe e di që je i frikësuar, por kjo është shtëpia.
Na përket të gjithëve.
Elfaba.
Zemër.
O, vogëlush.
Më kanë munguar përqafimet e tua si arinj.
Nuk mund të qëndrojmë këtu.
Është bërë e kalbur.
Na mbetet vetëm një gjë për të bërë:
të ikësh përmes atij tuneli për në Vendin Përtej Ozit.
Ata thonë se Vendi Përtej Ozit është thjesht...
boshllëk.
Si do të mbijetosh?
Si do të mbijetosh këtu?
Askush në Oz nuk do të jetë i lumtur derisa të vdesësh.
Pse do të doje të qëndroje?
Nuk e di.
Mundohu të kuptosh.
Ne thjesht nuk mund të luftojmë më.
Ne duhet ta bëjmë.
Mos e dëgjo!
Natën, kur i mbyll sytë,
Ende e shoh atë fytyrë të gjelbër.
Nuk mund ta besoj. Je ti?
Qëndro prapa!
Kur isha vetëm një këlysh,
Ajo më rrëmbeu nga e vetmja shtëpi që njihja ndonjëherë.
Ti ishe në një kafaz.
Sikur të të kisha lënë aty,
nuk do të kishe mësuar kurrë të flisje.
Ata thonë se ajo është ajo që u dha krahë majmunëve
dhe i dha Magjistarit spiunët e tij.
A është e vërtetë kjo?
Është e vërtetë.
Unë e hodha atë magji.
Dhe unë duhet të jetoj me këtë.
Sikur ta dija që po më mashtronin,
Nëse do ta dija pse, nuk do ta kisha bërë kurrë...
Magjistari gënjen.
Mund ta vërtetoj. Dhe nëse qëndrojmë së bashku...
Zemër!
I vogël,
E di që do të vazhdosh të luftosh, sepse unë të njoh.
Faleminderit, Boq.
Ndoshta një lojë miqësore me letra pasi të kem mbaruar punën?
Çfarëdo që të thoni, zonja Guvernator.
Të kërkova të më thërrisje Nesa.
A të kujtohet?
Kopsht.
S'ka gjë. Do të të telefonoj kur të mbaroj.
Tani, kush mund ta kishte lënë atë derë hapur?
Unë e bëra.
Është shumë mirë që të shoh.
Pse je këtu?
Jam përpjekur të të mbaj larg gjithë kësaj, por...
Kam nevojë për ty.
Mendova se mund të kishe ardhur për të kërkuar falje.
Të kërkoj falje?
Babai ynë vdiq nga turpi,
dhe ti as nuk u mundove të shfaqeshe.
Të paktën mund të bësh sikur të vjen keq.
Për çfarë? Ai më urrente.
Kjo është një gjë e ligë për t'u thënë.
Jo, nuk është.
Është thjesht e vërteta.
A e dini pse?
Çfarë rëndësie ka tani?
Ke të drejtë.
Nuk ka rëndësi.
Sepse jemi vetëm ne.
Ti je Guvernatori. Njerëzit do të të dëgjojnë,
- dhe së bashku, ne... - Pse duhet të të ndihmoj?
Ti fluturon rreth Ozit me atë libër,
duke ndihmuar kafshët që nuk i keni takuar kurrë,
dhe asnjëherë nuk e ke menduar
- të përdorësh fuqitë e tua për të më ndihmuar. - Ti kurrë nuk e deshe ndihmën time.
Po tani!
Dua të kthehemi siç ishim në shkollë.
Atë natë kur Boq më tha se isha e bukur.
Ishte hera e parë që i vishja këto këpucë.
Kishte muzikë.
Dhe gjithçka ishte ende e mundur.
Nesa, do të doja të kisha diçka që mund të bëja, por...
"Ambulahn dare, pahto, pahpoot."
"Ambulahn dasca,
- lahfenahto." - Çfarë po bën?
"Ambulahn dare, pahto, pahpoot."
- Ambulahn dasca, kaldapess." - Oh.
- Oh, këpucët e mia. - "Lahfenahto, lahfenahtum."
Oh, ata ndihen sikur janë në flakë!
"Pyet, pyet, Caldapess!"
Pyet, pyet, Caldapess!
Unë jam duke fluturuar në ajër.
Faleminderit, Elfaba.
Në këtë?
Ai më quajti Nesa. Po funksionon.
Nesa, ka diçka që duhet të...
Shiko.
Ti.
- Boq. - Qëndro larg!
Jam vetëm unë. Nuk do të të lëndoj.
Boq, mos ki frikë.
Elphaba erdhi vetëm për të më ngritur moralin.
E bëre këtë për ta bërë të lumtur atë?
E di tani çdo gjë është e mundur
për të dy ne.
Në atë.
Më erdhi shumë keq për Glindën që në momentin që e pashë për herë të parë.
E humbët zemrën?
Do ta shohim për këtë.
- Lëre të shkojë. - Mos u afro më!
Ti dhe motra jote.
Ajo është po aq e ligë sa ti,
duke më mbajtur këtu si të burgosur.
Për çfarë po flet?
Po flas për jetën time!
Ajo pak që ka mbetur prej saj.
Do të humbasësh zemrën nga unë, të them!
Nëse më duhet të...
Më duhet të...
magjia të magjizon.
Duhet të ketë një magji këtu për të pushtuar zemrën tënde.
- Nessa, jo. Kjo është e rrezikshme. - Çfarë po bën ajo?
"Ah tum, le të shkojmë.
- Ndalo, Nesa! - "...ah tum, kortum."
Po i shqipton të gjitha fjalët gabim!
- Çfarë-Çfarë po thotë ajo? - "Ah tum, ta tayk."
Po shkoj.
"Ah tum."
Boq, çfarë është?
Zemra ime.
Ndihet sikur është m... sikur po zvogëlohet.
- Bëj diçka! - Nuk mundem!
Një magji nga Grimmerie nuk mund të kthehet mbrapsht kurrë.
Boq? Ky është i gjithi faji yt!
- Nëse nuk do të kishe ardhur këtu... - Duhet të gjej një magji tjetër.
Është e vetmja gjë që mund të funksionojë.
Shko, tani! Shko!
"Ambulahn dasca."
"Lahfenahto."
"Kaldapess."
Ai po fle tani.
Po zemra e tij?
Është në rregull.
Ai nuk do të ketë nevojë për një tani.
Dasma.
Prit, ku po shkon?
Të gjithë njerëzit më me ndikim në Oz do të jenë atje.
Është mundësia perfekte për t'u treguar atyre të gjithë të vërtetën
rreth Magjistarit.
Oh, të lutem. Mos e gënje veten.
Do të shkosh atje për të gjetur Fiyeron, por është tepër vonë.
Nesa, kam bërë gjithçka që munda për ty,
dhe nuk ka qenë e mjaftueshme.
Asgjë nuk do të jetë kurrë.
Elfaba, mos më lër!
Mirupafshim, Nesa.
Po shkoj të takoj Magjistarin.
Ku jam unë?
Çfarë ndodhi?
Është në rregull, i dashur.
Ti thjesht...
Çfarë ke bërë?
Nuk isha unë.
U përpoqa ta ndaloja.
Boq, të lutem.
Çfarë më ke bërë?
Ti shtrigë!
Nuk isha unë! Ishte ajo!
Ishte Elfaba!
Kopsht!
Ozianët e Qytetit të Smeraldit,
sot erërat ndryshojnë
dhe fati shpaloset para syve tanë...
Mm-hmm. - Sepse në këtë natë,
me anë të lavdisë së Magjistarit tonë,
Glinda e Mirë dhe Princi Fiyero Tigelaar
bashkojnë duart në bashkim.
A kam gjithçka që më nevojitet?
Jo, më duhet një vath, ju lutem.
Faleminderit.
Diçka e vjetër? Po.
Kjo është më shumë sesa thjesht një martesë.
Është vetë një kurorëzim i shpresës.
Diçka e re?
Absolutisht.
Pra, le të jenë themelet vetë
e Ozit shkëlqen me festime...
Le të shkojmë!
Për sot, Oz shkruan një kapitull të ri.
Gëzohuni,
dhe Ozi do të shkëlqejë përgjithmonë.
Diçka e shkëmbyer.
Dhe diçka e shtrembër. Më duhet diçka e shtrembër.
Më jep vetëm një tik-tak ore.
Elphaba Thropp, e di që je këtu jashtë.
Hyr brenda para se të të dallojnë majmunët.
Elfaba.
Galinda.
Hyr brenda. Shko.
Elfie.
Faleminderit Oz që je gjallë.
Kujdes. Fustani yt.
Ende s'mund ta besoj që ia del mbanë me atë gjënë e vjetër.
Epo, nuk mund të vijmë e të ikim të gjithë me flluska.
E vërtetë.
Je mirë?
Jam mirë.
Doja vetëm të vija të të shihja.
Kjo do të thotë shumë për mua, Elphie.
Por nëse dikush të zbulon...
E di. E di.
Ti nuk më pe kurrë.
Unë nuk kam qenë kurrë këtu. A e kupton?
Jo. Nuk mund ta duroj më këtë.
Po të çoj te Magjistari.
Absolutisht jo.
- Po. - Jo!
Kjo është midis meje dhe Magjistarit.
E kuptoj. Por duhet të më besosh.
Unë di si të flas me të,
dhe ndoshta mund të ndihmoj të gjej diçka.
♪ Që kur kam... ♪
Çfarë?
Mbarove.
Ka mbaruar.
Kisha një parandjenjë se do të ktheheshe tek unë.
Nuk jam këtu për ty. Jam këtu për Ozin.
Elfaba.
E di, mund të kishe dalë thjesht normalisht.
Përdorni vetëm derën.
Përshëndetje?
- Po? - Mos më urre.
Është dita e dasmës sime,
dhe nuk mund ta refuzosh një dëshirë për martesë.
Epo, mundesh, por është e pahijshme.
Nuk kam kohë për këtë. Tani, dëgjo.
Unë dhe ti do të shkojmë atje poshtë së bashku,
dhe do t'ua pranosh mysafirëve të saj
se nuk ke fuqi të vërtetë
dhe se nuk mund ta lexosh Grimmerie-n.
Pse është qesharake kjo?
Elfaba, më ke munguar.
Nuk mund të fillojmë përsëri?
Po. Të lutem.
- Vetëm thuaj po. - Jo.
A nuk mendon se do të doja shumë?
Do të jepja gjithçka për t'u rikthyer në kohën kur...
kur unë vërtet besoja se ti ishe i Mrekullueshëm.
"Magjistari i Mrekullueshëm i Ozit."
Askush nuk të besoi më shumë se unë.
Por nuk ka kthim prapa.
Dhe nuk mund të ecim përpara,
jo derisa të gjithë të dinë atë që di unë.
Dhe kur e dinë të vërtetën...
Ata nuk do ta besojnë.
Si mund ta thuash këtë?
Epo, po flas thjesht drejtpërdrejt me ty.
Mund t'u thoja se i kisha gënjyer
derisa të jem... më fal... i bluar në fytyrë,
por nuk do të bënte asnjë ndryshim.
Ata kurrë nuk do të ndalojnë së besuari tek unë.
E dini pse?
Sepse nuk duan.
Vëzhgoje këtë.
Au!
Bee-keek, sqep-sqep.
Elphie, le të jemi të sinqertë.
Mënyra juaj nuk ka funksionuar.
Por nëse bashkoni forcat me ne,
Nëse njerëzit shohin se je me ne, do të fillojnë të të besojnë.
Do të arrish shumë më tepër.
Po, po. Shumë më tepër.
E di, ne mund të jemi si një... si një familje.
E di, unë nuk kam pasur kurrë familje.
Me fat je.
Kjo është arsyeja pse kam dashur t'u jap qytetarëve të Ozit...
gjithçka.
- Pra, i gënjeve? - Jo.
Jo.
Jo... Epo, ëm...
vetëm v-verbalisht.
Por këto ishin gënjeshtrat që ata donin të dëgjonin.
E shikon, nga vij unë,
kemi shumë njerëz që besojnë
të gjitha llojet e gjërave që nuk janë të vërteta.
E dini si e quajmë?
Histori.
Oh!
Nuk është nxënësi im më i mirë.
Eja me mua.
Elfi, nuk je lodhur duke vrapuar?
Mendoni se çfarë mund të bëjmë.
Së bashku.
Kush je ti?
Dhe pse më kërkoni?
Prit.
Mjaft me fajësimin e kafshëve.
Dhe ata që janë larguar nga Ozi duhet të jenë
të lirë të kthehen pa frikë.
Hej, me ty pranë meje,
Nuk do të kem nevojë t'i fajësoj më kafshët.
Nuk do të kesh nevojë as për spiunë,
pra lërini majmunët të lirë.
Oh, po? Prit pak. Prit pak.
Pse? Pse?
Mendoj se e kuptova. Mendoj se e kuptova.
Një...
U krye.
E bëra.
Dua të them, e bëmë.
Do të shihemi të dy pas një tik-takti.
Elfi, jam shumë e lumtur.
Po martohem.
Pra, doni që unë të dëshmoj veten?
O Zot i madh!
Shikoni në dorën tuaj.
Si arriti atje?
Është një çelës. Është një çelës.
A nuk je i befasuar?
Më pëlqeu ajo valle. Ishte argëtuese. Eja këtu.
Tani, i kam mbajtur ato
të mbyllur këtu, ëm, për sigurinë e tyre.
Por, ah, nuk ka më nevojë për këtë.
Në rregull.
Hej, do të vish këtu dhe të bësh nderimet?
Ëh, sepse nëse e vendos atë këtu, do t'i lërë të shkojnë.
Dhe, unë...
Zot, shpresoj të ndihesh mirë për gjithë këtë gjë, sepse,
Epo, ti ke fituar, por mendoj se të gjithë kemi fituar.
Kisteri.
Asgjë nuk mund ta ndryshojë atë që të është bërë.
Epo... çfarë kam bërë unë.
Por të paktën tani e ke lirinë tënde.
Chistery, a mund të flasësh?
Ju lutem provoni.
Epo... vazhdo.
Je i lirë.
Fluturo.
Fluturo!
E mrekullueshme. Ëëë...
Epo...
Hej, nëse ti dhe unë do të shkojmë atje poshtë
dhe përshëndeti ata njerëz të bukur, më mirë, ëm, të rregulloj pamjen.
Çisteri, çfarë nuk shkon?
Dr. Dillamond.
Nuk mund të flasësh?
Jam unë, Elfaba.
Më lejoni të shpjegoj, sepse...
kjo nuk është ajo që duket.
Elfaba, disa kafshëve nuk mund t'u besosh.
Po.
E di këtë tani.
Dhe këto premtime të shenjta
duhen futur në
jo lehtë, por me gëzim.
Elfaba, përpiqu ta kuptosh.
Jo.
Unë nuk jam njeri i keq. Unë jam thjesht një...
Po, je. Je një njeri shumë i keq.
Më pyete dikur se çfarë dëshironte zemra ime,
dhe tani e di se çfarë është kjo.
Dhe kjo do të thotë të luftoj me ty deri në ditën e vdekjes!
Vrapo.
Çfarë...
Dhe ti, Glinda...
Çfarë është ai tingull i tmerrshëm?
Lëviz!
Qëndro aty.
Fiyero!
Kjo është puna e Shtrigës së Ligë!
Ajo do të na vrasë të gjithëve!
Jo...
Si ndihet kur të heqin zërin?
Heshtje, Shtrigë!
Ujë.
Shumë. Sillni ujë!
Po, zotëri.
Aq sa mund të bartësh.
Pak ndihmë?
Ah.
Ju lutem.
Faleminderit.
Kjo ishte, ëm, e pakëndshme.
Epo, mendoj se trakea ime
është ndryshe...
Çfarë? Çfarë po bën?
- Hesht, ti. Hyr brenda. - Çfarë?
Hyr brenda.
Përveç nëse doni që mysafirët ta dinë
e vërteta rreth Magjistarit të tyre.
Hyr brenda!
Po, po.
Ozness-i juaj!
Fiyero. Çfarë je ti...
Çfarë po ndodh?
Ajo që ka ndodhur është se këta dy tradhtarë...
Asnjë fjalë tjetër, Ozness juaj.
E dashur, a e ke humbur mendjen?
Çfarë po bën?
Po shkoj me të.
- Çfarë? - Çfarë?
Le të shkojmë.
- Çfarë? - Le të shkojmë.
Prit. Çfarë?
Do të më thuash që ju të dy...
- Gjatë gjithë kësaj kohe? - Jo, nuk ishte kështu.
Shko.
Tani.
Ju e meritoni njëri-tjetrin.
Më frikësove.
Për një kohë aty, mendova se kishe ndryshuar.
Unë kam ndryshuar.
Kjo e zbut dhimbjen, nëse do një gllënjkë?
Jo, jo, jo, jo!
Jo jo!
Kemi ujin, zonjë.
Budallenj! Jeni shumë vonë.
Dil jashtë!
Si mund ta lejoje këtë të ndodhte?
Ëh, a ke ndonjë gjilpërë flokësh?
Faleminderit.
Ëh, unë dhe ajo kishim një marrëveshje.
Por, ëh...
ajo më mashtroi.
Duhet ta nxjerrim jashtë me tym,
ta detyrojë të tregojë veten.
Ëh, pa majmunët,
Nuk e di si do ta bëjmë këtë.
Motra e saj.
Përdor motrën e saj.
Përhap një thashethem se motra e saj është në telashe.
Ajo do të fluturojë në anën e saj, dhe ti do ta kesh atë.
Tani, nëse më falni, duhet të shtrihem.
Kam pak dhimbje koke.
Një thashethem nuk bën punë.
Elphaba është shumë i zgjuar. Pikërisht.
Këto gjëra duhet të bëhen me delikatesë.
Ndoshta...
një ndryshim në mot.
Je e bukur.
Nuk ke pse të më gënjesh.
Nuk është gënjeshtër.
Është...
Çfarë është?
Po i shikon gjërat nga një këndvështrim tjetër.
Mbulohu! (Merr strehë!)
Hyr brenda! Hyr brenda!
Prit! Prit!
Ku je?
Hajde! Hajde! Brenda!
Qëndro i qetë.
Lëviz! Shko!
Kopsht!
Nuk mund të vazhdosh të jetosh këtu.
- Do të të gjejnë. - Do të jem mirë.
Dëgjo.
Familja ime ka një kështjellë në Kiamo Ko.
- Nuk kam jetuar kurrë në të. - Ku jetoni ju?
Në kështjellën tjetër.
Në rregull.
- Sigurisht. - Dua të them, është vendi i përsosur për t'u fshehur.
Ka tunele, kalime sekrete.
Do të jesh më i sigurt atje.
Kopsht!
- Ku je? - Çfarë?
Kopsht!
Çfarë është?
Çfarë nuk shkon?
Kjo nuk do të ketë kuptim, por...
Ka një shtëpi.
Dhe fluturon nëpër qiell.
Hej, hej, hej.
Motra ime.
- Ajo është në rrezik. Duhet të shkoj tek ajo. - Çfarë?
- Po vij me ty. - Jo.
Është shumë e rrezikshme.
A do të shihemi ndonjëherë përsëri me njëri-tjetrin?
Elfaba, ne do të jemi gjithmonë bashkë.
Mund të shihni shtëpi që fluturojnë nëpër qiell,
por nuk e shihni dot këtë?
- Nga këtu, e dashur. - Mirupafshim, Dorothy.
Mirupafshim, Dodo.
Është vetëm ajo rrugë gjatë gjithë kohës.
Merr kohën tënde. Shpejto, e dashur.
Mirupafshim, Nesa.
- Çfarë shfaqjeje prekëse pikëllimi. - Oh, shiz.
Të tremb?
Më duket se kam atë efekt tek njerëzit.
Do ta vlerësoja një moment për t'i thënë lamtumirë motrës sime.
Vetëm.
Sigurisht.
Oh, Nesa.
Më fal.
Oh, Elfaba, mos e fajëso veten, të lutem.
Është e tmerrshme, është.
Dua të them... të të shembet një shtëpi mbi kokë...
Por aksidentet do të ndodhin.
Dhe...
E quan këtë aksident?
Mendoni se ciklonet shfaqen papritur?
Nuk e di.
Nuk e kam menduar kurrë me të vërtetë...
Dhe si guxon ta dërgosh atë vajzën ferme mulishe
për të parë Magjistarin,
sikur të mund të bënte diçka për të ndihmuar?
Ajo është e humbur. Është larg shtëpisë.
Ajo mori këpucët e një gruaje të vdekur.
Më duhej të bëja diçka.
Unë jam një figurë publike tani. Njerëzit presin që unë të...
Gënjeshtër?
Ji inkurajues.
Ato këpucë janë të gjitha që më kanë mbetur nga motra ime.
Ato nuk ishin të tuat për t'i dhënë.
Po, mirë, duket se shumë prej nesh po marrin gjëra
që nuk na përkasin tani, apo jo?
Jo, thjesht prit një tik-tak ore.
Mund të jetë e vështirë për ty ta kuptosh
që dikush si ai mund të zgjidhte dikë si unë,
por ka ndodhur, dhe është e vërtetë.
Dhe mund ta tundësh atë shkopin qesharak sa të duash.
Nuk mund ta ndryshosh.
Ai kurrë nuk të përkiste ty.
Ai nuk të do ty.
Ai nuk e bëri kurrë.
Ai më do mua.
Oh, im...
Ndiheni më mirë?
Unë po.
Mirë.
Edhe unë.
Je i çmendur?
Më falni. Çfarë mendoni se po bëni?
Hajde! Hajde! Sille!
Kthehu!
Merr... Oh! Oh!
Le të shkojmë!
Ti...
Ju lutem.
Ku e morët atë?
Çfarë po bën?
Hajde. Le të shkojmë, jeshile!
Përdorni duart tuaja!
Hajde!
- Hajde! - Je çmendur!
- Largohu nga unë! - Jo!
Vëmendje!
- Ndalo në emër të Magjistarit! - Oh, hajde!
- Larg meje! - Au! Au! -Lëre të shkojë.
Jo, jo, jo, jo. Gati sa nuk e mora për dore.
Gati sa nuk e mora në dorë.
E lehtë.
Më vjen keq që na u desh kaq shumë kohë për të arritur këtu, Zot i madh.
Ti ishe pjesë e kësaj?
- Elfaba, jo... - Nuk mund ta besoj
Do të biesh aq poshtë sa të shfrytëzosh vdekjen e motrës sime
për të më kapur.
Nuk kisha ndërmend kurrë ta çoja deri këtu. Unë...
Lëre vajzën e gjelbër të shkojë.
Përndryshe shpjegojuni të gjithë Ozit se si rojet e Magjistarit
shikoi ndërsa Glinda e Mirë u vra.
- Elfaba, shko. - Jo. Jo pa ty.
Shko!
Shko.
Unë...
Tani.
Shko.
Të lutem, mbroje atë.
Jo! Po e lëndon! Ndalo tani!
Ndalo.
Në emër të Mirësisë, ndalo!
Nuk e sheh që nuk do të më bënte keq?
Ai thjesht...
Ai e do atë.
Glinda, më vjen shumë keq.
Çoje në atë fushë.
Çfarë? Jo, të lutem.
Vendose atë në ato shtylla derisa të na tregojë
- ku shkoi Shtriga. - Po e lëndon. Jo.
Fiyero! Jo! Të lutem! Më lër të shkoj!
Fiyero! Fiyero!
Ke vizitorë.
Një vajzë nga toka e Kansasit
dhe tre shoqe që i mori gjatë rrugës.
Një burrë i bërë prej kallaji, një tjetër i bërë prej kashte
dhe një luan shumë nervoz.
Sigurisht, të gjithë duan diçka që nuk e kanë.
Nuk po shoh askënd.
Por këta janë vizitorë që mund t'i përdorim.
Më sillni fshesën
e Shtrigës së Ligë të Perëndimit...
kështu që kam prova se ajo ka vdekur.
Vrite atë!
Dhe kjo është më shumë sesa thjesht një shërbim për Magjistarin.
Kam një hesap personal për të larë me Elphin...
me Shtrigën!
Po! Dikush, ta vrasë!
Dhe nuk jam i vetmi.
Thuaju atyre. Thuaju atyre çfarë të bëri ajo.
Si ishe vetëm një këlysh dhe ajo të dremiste me një këlysh.
Zonjë, duhet ta ndalojmë këtë.
Ka shkuar shumë larg.
Unë mendoj se Elphaba mund të kujdeset për veten.
Zonjë.
Diçka më ka shqetësuar.
Rreth Nesës dhe atij cikloni.
E trishtueshme.
Mendoj se ishte thjesht koha e saj.
Ishte?
A ishte? Çfarë bëtë?
Tani, më dëgjo, zonjushë.
Mund të jesh duke mashtruar pjesën tjetër të Ozit,
por ti nuk po më gënjen.
Ti e deshe këtë që në fillim.
"Galinda."
Dhe tani po merrni atë që dëshironit.
- Pra, bëj atë që di të bësh më mirë. - Jo. Jo.
Buzëqesh.
Valë.
Dhe hesht.
Më duhet ndihma jote.
Majmunë!
Gjej atë Dorothy,
dhe ktheni këpucët e motrës sime!
Oh, për hir të Ozit, mos qaj më!
Nuk mund ta dëgjoj më.
Do të shkosh në shtëpi dhe ta shohësh përsëri tezen tënde, si quhet ajo?
- Të lutem ndalo. - Atëherë merr ato këpucët
- Çohu! - Më vjen shumë keq.
Dua të shkoj në shtëpi.
Ata po vijnë për ty.
Lëre vajzën e vogël të shkojë.
Largohu.
Elfaba, nuk mund të vazhdosh kështu.
Mund të bëj çfarë të dua. A nuk e ke dëgjuar?
Unë jam Shtriga e Ligë e Perëndimit.
Kisteri, më në fund.
Çfarë të zgjati kaq shumë?
Çfarë është kjo?
Elfi, çfarë është ajo?
Është Fiyero, apo jo?
A është ai...
Ne e pamë fytyrën e tij për herë të fundit.
Oh, jo.
Ke të drejtë.
Është koha.
Unë dorëzohem.
Çfarë? Prit.
Elfaba, çfarë po bën?
Glinda, nuk mund të të gjej këtu me mua.
- Duhet të shkosh. - Elfi, jo. Unë...
Të lutem, duhet tani.
Mirë.
Do të iki dhe do t'u tregoj të gjithëve të vërtetën për ty,
- që nuk je ai që thonë se je. - Jo, nuk mundesh.
Ata thjesht do të kthehen kundër jush.
- Epo, nuk më intereson. - Epo, më intereson.
Dua të më premtosh se nuk do të përpiqesh të pastrosh emrin tim.
Jo. Çfarë? Pse do ta bëja këtë? Do t'u tregoj gjithçka.
- Të lutem. - Jo, nuk dua që ta bësh këtë. Të lutem.
Do t'u them atyre se nuk je ai që thonë se je.
Dua vetëm të më dëgjosh për një minutë.
- Të lutem, të lutem vetëm... - Vetëm më premto!
Pse do të më kërkonit ta premtoja këtë?
Sepse ata kanë nevojë për dikë që të jetë i lig
në mënyrë që të mund të jesh i Mirë.
Vetëm më shiko.
Jo me sytë e tu.
Me të tyren.
Ja ku është. Merr.
- Çfarë? Elfi... - Vazhdo.
Merre atë.
Por e di që unë... nuk mund ta lexoj këtë. Unë...
Epo, do të duhet të mësosh.
Nuk mund ta lejojmë që fjala "Mirë" të jetë vetëm një fjalë.
Duhet të ketë diçka të nënkuptojë.
Duhet të ndryshojë gjërat.
E di, ëm...
Ti je i vetmi mik që kam pasur ndonjëherë.
Dhe kam pasur kaq shumë miq.
Por vetëm një kishte rëndësi.
Hajde, hajde, shpejt.
Askush nuk mund ta dijë që ishe këtu.
- Ti qëndro këtu. - Çfarë?
Gjithçka do të shkojë mirë.
Të dua.
Edhe unë të dua.
Oh, Elfi.
Zonjusha Glinda.
Ajo është e vdekur.
- E ke fshesën e saj? - Jo.
Por unë kam diçka tjetër që i përkiste asaj.
Ishte një kujtim.
Ma tha vetë.
I përkiste nënës së saj.
Kjo i përkiste...
nëna e saj?
Pra, Elphaba ishte e jotja gjithë kohës.
Kjo është arsyeja pse ajo kishte fuqi të tilla.
Ajo ishte një fëmijë e të dy botëve.
O Zot!
Çfarë kam bërë unë?
Ke shkaktuar dëm të madh.
Kjo është arsyeja pse do të largohesh nga Ozi.
Sot.
A e dëgjove çfarë thashë?
Dhe çfarë... çfarë do t'u them njerëzve?
Shpik diçka.
Je i mirë në këtë.
Më falni.
Përshëndetje.
Çfarë? Çfarë do?
Shikoni nga dritarja juaj.
Hajde pra.
Nuk doni ta humbisni këtë.
Më falni, ju lutem. Mos u largoni pa ne.
Të lutem. Dua të shkoj në shtëpi.
Uh, betohem se nuk mbaron kurrë me atë vajzë.
Magjistari po merr një leje të përhershme mungese.
Jo një thashethem, një fakt.
Lloji që është i vërtetë.
Glinda, e dashur.
Nuk mund ta gjesh në zemrën tënde dëshirën për të më falur?
Ndërsa Ozi është dëshmitari im,
Tani mund ta shoh sa i mirë je vërtet.
Në fakt, nuk jam.
Jo ende.
Por mendoni vetëm, zonjë.
Kemi kaq shumë kafaze, dhe të gjitha janë boshatisur kohët e fundit.
Do të kesh zgjedhjen tënde.
Edhe pse nuk mund ta imagjinoj që do të rezistosh shumë mirë.
Dua të them, mendimi im personal është se ti nuk ke atë që duhet.
Shpresoj të më vërtetosh se gabohem.
Dyshoj se do ta bësh.
Çfarë po bën? Më lër të shkoj! Lër...
Uau! Po.
Epo, kjo ka qenë argëtuese.
Siç mund ta imagjinoni, kam shumë për të bërë
me largimin e papritur të Magjistarit,
kështu që nëse nuk ka pyetje të tjera, do të iki.
Glinda.
A është e vërtetë që ishe shoqja e saj?
Çfarë?
Më fal. Një sekondë.
Çfarë?
A është e vërtetë që ishe shoqja e saj?
Mik/e?
Po.
Domethënë, unë e njihja atë.
Kjo është...
rrugët tona u kryqëzuan.
Në shkollë.
Prit.
Kam diçka më shumë për të thënë.
Bashkëqytetarë Ozianë...
Të gjithë Ozianët.
Po, dil jashtë.
Kudo që të jesh, dil jashtë.
Miqtë.
Sepse unë nuk shoh armiq këtu.
Kemi kaluar një kohë të frikshme.
Dhe do të ketë kohë të tjera
dhe gjëra të tjera që na frikësojnë.
Por nëse do të më lejosh...
Do të doja të përpiqesha të ndihmoja.
Për të ndryshuar gjërat.
Do të doja të përpiqesha të jem Glinda e Mirë.
Funksionoi.
Të gjithë mendojnë se je i vdekur.
Sa shumë?
Shiko?
Si i ri.
Ti më shpëtove jetën.
Je e bukur.
Nuk ke pse të më gënjesh.
Nuk është gënjeshtër.
Është...
Po i shikon gjërat në një mënyrë tjetër.
Koha për të shkuar.
Do të doja që Glinda ta dinte që jemi gjallë.
Por unë e di që ajo nuk mundet.
Askush nuk mund ta dijë kurrë.